بیگانه‌‌ی‌ نور

شکننده شده‌ام عزیزکم ، کنون راه نشانم بده

شبت بخیر ، غمت نیزهم..!

همه به عاقبت عمر نمی‌اندیشم و تو از رفتن میخوانی؟

چه میگویم و تو چه میخوانی

و آن‌وقت هیچ سقوطی به پرواز دوباره بال نمی‌بخشید..

و اگر طغیانم بی معنا نمیشد ، هیچ سکوتی خاموشی نداشت

اگر هوا باران را میخواند ، خیالم هم دستی برای چای میگذاشت

دروغ میگویند بیگانه ، اگر آستینی باقی می‌ماند قطعا جای جز اشک هایم میشد

من می‌دانستم اگر مادر بار دیگر دست بر دوشم بگذارد همه رفتن‌ها را فراموش میکنم. اگر پدر جای جز فریاد ، برای آغوش میگذاشت ، یا شاید فرزندی جایی برای استوار نماندن باقی می‌گذاشت ، من بیشتر در این میانه رنگ بر زندگی میزدم و بیشتر از گریه ، خنده می‌ماندم. بیشتر از خشم ، آرام می‌ماندم و بیشتر و بیشتر خود را احساس میکردم... من از این طغیان بی معنا و مفهوم خسته‌ام... از این احساس های بی رنگ و نشان خسته ام من از خود خسته‌ام و دردم را با آستین دیگری پاک نمیکنم آغوشم گریه‌هایم و شب‌هایم را و خشم‌هایم فردایم را می‌سازند و من حتی برای خود ، دقایق ریختن چای را هم در خیال ندارم... ــــ

من می‌دانستم اگر مادر بار دیگر دست بر دوشم بگذارد همه رفتن‌ها را فراموش میکنم...

چای بریزم گوش بدی و جای ترحم دل بدی؟ http://t.me/HidenChat_Bot?start=7340141931

“ امیدوارم رنجت به پایان برسد جانِ من، که زندگی با تو چه ها که نکرد و تو همچنان لبخند زدی..”

الان بهتره✋🏾

خوشبختانه آدمی نیستم که به هر عقیده‌ای احترام بزارم

خوبه لااقل عرزشی جماعت بینمون جا ندارن

چقدر ممبر از دست دادیم

لطفا عرزشی نیاد چنلم