دوباره

اگـه چنل کتابی دارید این پیامو فور کنـید من چندتا چنل مورد علاقه‌ی جدید پیدا کنم.

نمیدونم من فقط از اینکه همیشه از پشت پنجره به زندگی نگاه کردم خسته‌ام.

اگر این افسانه‌ای که می‌گن موها خاطرات رو نگه می‌دارن واقعیت داره، من تصمیم دارم هرچه زودتر برم و کچل کنم.

«You can lead a polar bear to philosophy, but you can't make it care.»

- من قوی‌ترم؟

یک چند به خیره، عمر بگذشت مِن بعد بر آن سرم که چندی بنشینم و صبر پیش گیرم دنبالهٔ کار خویش گیرم

- سعدی

زآن گه که برفتی از کنارم صبر از دل ریش گفت: «رفتم» می‌رفت و به کبر و ناز می‌گفت: «بی‌ما چه کنی؟» به لابه گفتم: «بنشینم و صبر پیش گیرم دنبالهٔ کار خویش گیرم»

- سعدی

شخصیت و هویتمان را به لجن کشیدند که حتی در اروپای مترقی هم نتوانیم مثل بقیه‌ی مردم زندگی کنیم. دلم می‌خواست موهام سیاه نبود، سبیلم سیاه نبود، آرواره‌های بزرگ می‌داشتم‌، با موهای بور، از یک‌ نژاد برتر که احساس غریبی نکنم، خارجی نباشم، و فکر کنم که این‌جا هم سرزمین من است.

- فریدون سه پسر داشت | عباس معروفی

شاید همه چیز با نان آغاز شد. ما فرزندان انقلاب نبودیم، ما نان بودیم. نانِ داغی که لقمه‌ی چپِ سران حکومت شدیم. تکه‌پارمان کردند و خوردند و پاشیدند. نه. چه می‌گویم؟ انگار که در این خلقت اضافه بودیم. ما را مصرفِ جامعه‌مان نکردند، ما را اسراف کردند، پخشمان کردند که بر سر سفره‌ی خودمان ننشسته باشیم، که هیچ کداممان در ساختن آن مملکت نقش نداشته باشیم.

- فریدون سه پسر داشت | عباس معروفی

«شاید آدم‌ها برای همین به کتاب‌ها پناه می‌برند؛ برای اینکه گاهی یک جمله، چیزی را درونشان به زبان می‌آورد که خودشان سال‌ها نتوانسته‌اند بگویند.»

مسئله چیزهایی نیست که بهشون باور داری، مسئله اینه که چطور به چیزهایی که باور داری، باور داری.

شایدم اتفاقات بد به این خاطر می‌افتن که ما در آینده جوک کم نیاریم.

هرروز که از خواب بیدار می‌شم می‌بینم رباتِ یادنامه‌ی رها، یه پست رندوم از چنلش برام فوروارد کرده و این یکی از جالب‌ترین و درعین حال غم‌انگیزترین قسمت‌های روزه. @vernte_bot

چرا نکوشم آنچه را که در این وضعِ پر ادبار و منزوی خود حس می‌کنم و برای دیگران طاقت‌فرسا و غیرمأنوس است، لاقل برای خود شرح بدهم؟ مسلماً موضوع نوشتن کم نیست و هرقدر عمر من کوتاه باشد باز در حالات هیجان و تشویش و وحشت و رنج و شکنجی که از این ساعت تا دم مرگ هم‌عنانِ عمر من خواهد بود نکاتی می‌توان یافت که این قلم را به حرکت درآورد و این دوات را خشک کند.

- آخرین روز یک محکوم | ویکتور هوگو