یادداشت‌های‌شِلبی.

یه روزی اون‌قدری حالم خوب نخواهد بود که شاید مجبور شم خودم رو پاک کنم.

خیلی جدی حالم خوب نیست باید یه چیزی رو پاک کنم.

Under paris 2024 جالب بود.

شاید چون شبیه عروسکی آدما باهات بازی میکنن نانا، غصه نخور

امشب ضعیف‌ترین و بی‌دفاع‌ترین ورژنِ خودمم؛ حتی از یک کودک دوساله هم آسیب‌پذیرترم.

دلی نمونده بشکنی.

من از مردها متنفر نیستم، ولی مردها کاری کردن که از عشق متنفر باشم.

You look so happy when I’m not with you.

چرا وقتی از دست می‌دی می‌فهمی چی داشتی؟

من فقط با یه نفر می‌تونستم تلفنی حرف بزنم و اون تو بودی.

مامانم صبح تا شب با دوست‌هاش تلفنی حرف می‌زنه بعد می‌گه تنهام. بعد من هر ماه فوقش یه بار با رفیقم می‌رم بیرون و با کسی هم زیاد چت نمی‌کنم یا تلفنی حرف نمی‌زنم، می‌گه تو کلی دوست داری.

لطفاً یه عکس اینطوری یکی ازم بگیره.

من هرروز قهوه یا نسکافه یا کاپوچینو نخورم قطعاً می‌میرم. معتاد به کافئین شدم.

To be a girl.

انقدر از اول مزخرف بودی و من نمی‌دیدم؟

هیچی نگو. فقط بهم بگو چطوری این رو تونستیم خراب کنیم؟

تو رفتی، ولی شدی بخشی از وجودم و تنهام نمی‌ذاری. شدی اون بغضی که همیشه توی سینه‌ست. شدی اون تار موی سفیدی که هرروز جلوی چشممه. شدی اون غمی که هربار دلم می‌خواد بالا بیارمش. شدی اون دردی که توی معده‌ست. شدی درد.

من تو رو دلم می‌خواست. می‌دونی یعنی چی اینکه دلم تو رو می‌خواست؟

من تو رو دلم می‌خواست. می‌دونی یعنی چی اینکه دلم تو رو بخواد؟