افغانستان | هاب

ارسطو چرا می‌گفت کسی که با تنهایی خود جور اس، فراانسان اس؟ ارسطو می‌فامید که انسان ذاتاً اجتماعی اس، اما عقیده داشت که اجتماعی بودن برای بسیار کسان از سر ترس اس، نی از سر انتخاب، بیشتر مردم خود ره در جمع پناه می‌تند، چون جمع صدای ذهن آدم ره خاموش می‌کنه؛ در حالی که وقتی تنها باشی، صدای ضعف‌های خود ره می‌شنوی و زخم‌های کهنه دوباره درد می‌گیرند. تنهایی برای بسیار کسان مثل آینه‌ای اس که زشتی‌ها ره نشان میته؛ اما در جمع می‌شه نقاب زد، می‌شه حواس خود ره پرت، می‌شه وانمود کرد که یک آدم دیگه استیم. ارسطو می‌گفت کسی که با تنهایی خود راحت اس، فراانسان اس؛ چون خودش ره صاحب خودش می‌دانه، چون از تایید نشدن و در سکوت و تنهایی ماندن هیچ ترسی نداره، و در همان سکوت اس که فکرهای نو و ایده‌ها پیدا می‌شن. دنیای امروز سکوت ره یک رقم مرض می‌دانه! شبکه‌های اجتماعی جور شدند تا سکوت ره از ما بگیرند، و دلیل اکثر شکست‌های ما هم همین گپ اس. در رابطه، در کار و در زندگی پیشرفت نمی‌کنیم، چون سکوت و تنهایی ره قبول نداریم. چون در سکوت اس که باید یاد بگیری خودت ره ببینی، تحمل کنی، جور کنی و بعضی وقت‌ها ببخشی. ما سکوت ره قربانی سرگرمی می‌کنیم. و این اصلی‌ترین مرض انسان امروز اس. خلاصه گپ: کسی که می‌تانه با خودش در یک اتاق تاریک و ساکت تنها بشینه و دیوانه نشه، پادشاه زندگی خود اس.