از آنِ ما!

امروز دهمین سالگرد تموم شدن آخرین جلسه‌ی پرتودرمانی من و بسته شدن پرونده‌ی سرطانه. البته که اسمش رفت و هرچیزی که تونست‌ رو جا گذاشت و‌ موندگار کرد. سرطان واقعا شورش بدنت علیه خودته. کاری از دستت برنمیاد و یک‌دفعه بیگانگی بدنت رو که قراره اولین پناهت باشه رو احساس می‌کنی. فکر می‌کنی از خودت جدا افتادی و دور شدی و این تا مدت‌ها ادامه داره و داره و داره... به هرحال از خودم ممنونم برای اون‌ سال‌ها و همه‌ی این سال‌ها که طی شد و دوام آوردم. 🤍✨

شکست و بردن همراه هم میان. ممکنه به همون اندازه که شکست می‌خوری به همون اندازه هم پیش بری و بردنت رو جشن بگیری. فقط باید اون قسمت شکست رو بپذیری و قبولش کنی. حداقل وقتی شکست خوردی می‌دونی این یکی از موقعیت‌هایی بود که براش تلاش کردی. حداقلش تلاش کردی. ☘️

امروز دوباره یاد این مصاحبه افتادم: یه جایی هم میگفت شکست بخور، اجازه بده اوضاع بد پیش بره. هیچکس ساعت ۳ نصف شب از خواب نمیپره به خاطر اینکه تو کتاب بدی نوشتی گریه کنه! بنویس و خراب کن. قرار نیست این خراب کردن تو رو تکه تکه کنه، قراره درس بگیری. قراره یاد بگیری. قرار نیست آسیب جسمی ببینی، قراره یاد بگیری چطور بهتر چیزی رو ارائه بدی.

این هم آموزش تصویری استفاده از قابلیت سایت. می‌تونید برام پیام بذارید و خیلیییی خوشحال می‌شم پیام‌هاتون رو ببینم.✨🤍

بعد از یک هفته درگیری بالاخره سایتم درست شدددد✨❤️ خودم واقعا دوستش دارمم. برای رزرو نوبت و مشاهده‌ی رزومه و دوره‌هایی که می‌ذارم، می‌تونید سایت رو چک کنید. و یک قابلیت خیلییییی قشنگ هم بهش اضافه کردم که عکسش رو توی پیام بعدی می‌ذارم. : Setarehdaryayi.ir

یک فیلم یا سریال/ یک پادکست/ و یک کتابی که این هفته دیدم، شنیدم و خوندم: • سریال: فصل آخر سریال Hacks که قبلا اینجا درموردش نوشتم و پایانش هم برام خیلی زیبا بود. واقعا زیبا. Widow’s Bay که ماهی عالی توضیحش داده. • پادکست: من درحال تحقیق و مطالعه درمورد ایده‌های خانم کارولاین فلک در حوزه‌ی Validation هستم. این گفت‌وگوش هم خیلی مفید و کمک‌کننده بود. : https://youtu.be/iYFRIXB1aBE?is=j7zppPSe8TY003Mt • کتاب: قطار جک لندن از فرهاد حسن‌زاده. خیلی دوستش داشتم و مدت‌ها بود دنبال خوندنش بودم. غم زیادی داره و من کلا قلم این نویسنده رو می‌پسندم.

چه کار قشنگی.✨🤍 کی بهتر از الهام برای فالو کردن و یاد گرفتن از این ایده؟☘️❤️

عزیزای دل من بالاخره و بعد از مدت‌ها که این ایده توی سرم بود، تصمیم گرفتم دل رو به دریا بزنم. این صفحه‌ی اینستاگرام قراره محتوای کاربردی روان‌شناسی برپایه داده‌های علمی و جذاب منتشر کنه. ممنون می‌شم در کنارم باشید و با بقیه هم به اشتراک بذارید :) آیدی پیج: Insightjournall لینک پیج: https://www.instagram.com/insightjournall?igsh=MW11MTIya2U4dmw2bw%3D%3D&utm_source=qr

دیگه وقتم رو صرف توضیح دادن خودم به آدم‌هایی نمی‌کنم که از همون ابتدا تصمیم گرفتن منو اشتباه بفهمن. بعضی‌ها به تصویری که از تو توی ذهنشون ساختن چسبیدن. لازم دارن تو رو یه جور خاص ببینن، چون اگر تصویرشون از تو عوض بشه، شاید مجبور بشن داستانی که درباره‌ی خودشون باور دارن رو هم دوباره زیر سؤال ببرن.

چند روزه برای تمرکز کردن از این اپ استفاده می‌کنم: Cat on Chair انقدر نازه، انقدر قشنگه که وقتی تایمر رو می‌زنی تا شروع به کار کنی اصلا دلت نمیاد این گربه رو عصبانی و مشوش کنی.😁 برای همین مجبوری به کارت ادامه بدی. خلاصه اگر دنبال یک اپ جدید برای تمرکز کردن هستید حتما این یکی رو داشته باشید که واقعااا بانمکه.

این متن رو خیلی دوست داشتم: می‌خواستم برای کسی که مریض بود بنویسم: «زود خوب شو.» بعد منصرف شدم و به جاش نوشتم: «خوب استراحت کن، برای برگشتن عجله نکن.» شاید بد نباشه کمی بیشتر این فشاری رو که برای برگشتن به کار و روال عادی وجود داره به چالش بکشیم؛ مخصوصا وقتی بدن آدم داره خیلی واضح می‌گه که به یه مکث واقعی احتیاج داره. : Dr Vicki Connop 🫯

این رو نمی‌شد ننویسم. بازی فینال آرسنال و پی‌اس‌جی رو‌ می‌دیدم که گزارشگر گفت :«فوتبال و تماشاش تنها یک لحظه توقفه نه نقطه‌ی فراموشی. فراموش نمی‌کنیم در این چندماه بیرون زمین چه روزهای سختی بر مردم عزیز ما گذشته و می‌گذره و چه جان‌های عزیز و بی‌گناهی از دست رفتن.» این بازی‌ها برای فراموشی نیست و ما همه‌ی اتفاقات یادمونه. تا آخرین لحظات بازی دیروز فکر می‌کردم شاید احساسات دوگانه‌ای رو درمورد تیم‌ملی فوتبال تجربه کنم ولی از لحظه‌ای که شروع شد متوجه شدم این تیم، تیم من نبوده و نیست. از خیلی قبل‌تر. زمانیکه توی کنفرانس‌های خبری از کنار همه‌ی جنایت‌ها بی‌تفاوت عبور می‌کردند تیم من نبود. زمانیکه فکر‌ کردن اگر سکوت کنن یعنی ما یادمون میره کی همراه بود و کی نبود. ولی من یادم نمیره چی بر مجتبی ترشیز گذشت. من یادم نمی‌ره چی به مهران سماک گذشت. ما واکنش‌های شما رو هم یادمون نمیره. و «تا ابد علیه فراموشی»

امشب به یاد «حمید مهدوی» هستم. و ‏«خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را می‌دید می‌فهمید جایی بی‌گناهی را کشته‌اند.» ‏

تا سرگرم نوشتن هستم😁 این رو هم بگم که بچه‌ها جدی من واقعا بحث درونگرا/ برونگرا بودن و علاقه بهش رو متوجه می‌شم و واقعاا حرف‌هاتون رو‌ درموردش درک می‌کنم.🤍 ولی توصیه می‌کنم بهتون که اگر براتون ممکنه این دسته‌بندی‌ها رو تبدیل به هویت ثابت و تغییرناپذیر خودتون نکنید. چون خواسته یا ناخواسته این باعث میشه دنبال ویژگی‌های بیشتری از این مدل فکری خاص، گروه خاص بگردید و بیشتر پیگیریش کنید. یکم فقط یکم روی این فکر کنید که شاید بشه بعضی‌وقت‌ها روی طیف حرکت کرد و وابسته‌ی گروه خاصی نبود. • این متن به هیچ‌وجه در انکار این نیست‌ که بعضی از ما ویژگی‌هایی داریم که گاهی ما رو متمایل به درونگرا/ برونگرایی می‌کنه. بیشتر درمورد وابستگی به این دسته‌بندی‌ها هست.

یه چیزی بگم شاید به درد بخوره. من فکر می‌کنم ما گاهی اوقات تمرکزمون رو از شواهد فعلی برمی‌داریم. مثلا اگه می‌بینیم یک آدمی مدام داره تصمیم‌های اشتباه می‌گیره، شاید بهتر باشه به جای اینکه بگم: «نه، این باهوشه. می‌دونه داره چیکار می‌کنه.» از خودم بپرسم: «نکنه بیشتر دارم روی تصویری که قبلا از این آدم داشتم تمرکز می‌کنم؟» اگه یک نفر مدام داره یک‌سری اشتباهات رو تکرار می‌کنه، شاید بهتر باشه به جای اینکه منتظر باشیم یک جایی متوجه بشه چقدر اشتباه کرده و بیاد غافلگیرمون کنه، به خودِ الگو نگاه کنیم. نکنه چیزی که داریم می‌بینیم فقط چند اشتباه موقتی نیست؛ بلکه همون الگوییه که بارها و بارها داره تکرار می‌شه. به جز موندن در وضعیت ابهام و انتظار، این نگاهِ «نه، این یه جایی می‌فهمه چی درسته و چی اشتباه و به خودش میاد» چه سودی برامون داره؟

بچه‌ها نکته‌ی اول شرایط پرداخت رو تغییر دادیم که یکمی حضور آسون‌تر بشه.☘️ دومین نکته اینکه واقعا توی این روزها اهمیت بودن توی جمع امن و گفت‌وگو رو فراموش نکنید، چون واقعا میتونه مفید باشه. سومین نکته اینکه قراره باهم مسیر زندگیمون رو بازبینی کنیم، چی از این قشنگ‌تررر؟ اگر دوست‌دارید باشید لطفا به این آیدی پیام بدید: @psy_onilnee

بچه‌هایی که تهران هستید، جمعه ورکشاپ داریم، منتظرتون هستم. 🫯😌❤️

در این کارگاه، با کمک نقاشی «رودخانه زندگی»، فراز و فرودها، موانع، نقاط عطف، آرزوها و تجربه‌های مهم زندگی خود را ترسیم می‌کنیم. سپس در فضایی امن و همراه، به داستانی که از زندگی خود ساخته‌ایم نزدیک‌تر می‌شویم؛ داستانی که بر انتخاب‌ها، روابط، احساسات و هویت ما تأثیر گذاشته است. در کنار یکدیگر تلاش می‌کنیم الگوهای تکرارشونده، ارزش‌های مهم، بخش‌های کمتر دیده‌شده هویت و احساساتی را که در طول مسیر زندگی تجربه کرده‌ایم، بهتر بشناسیم. این کارگاه فرصتی است برای مکث کردن، شنیدن خود، و نگاه کردن به زندگی از زاویه‌ای تازه.🤍✨ برای اطلاعات بیشتر لطفا به این آیدی پیام بدید: @psy_onilnee

تنها کسی که ارزش داره خودت رو باهاش مقایسه کنی، خودِ دیروزت هستی. و تنها راه درست این مقایسه هم اینه که با خودت مهربون باشی، نه بی‌رحم. وقتی مسئولیت کارهات رو می‌پذیری و در کنارش با خودت مهربونی، احتمال اینکه تغییرت موندگارتر بشه خیلی بیشتره.

دوست داشتن یعنی بذاری کسی توی مسیرهایی رشد کنه که هیچ‌وقت فکرش رو نمی‌کردی، و بازم براش خوشحال باشی. دوست داشتن یعنی فقط روزهای قشنگ کنار کسی نباشی؛ روزهای معمولی و بی‌اتفاق هم حاضر باشی. ☘️