es
Feedback

¡No caigas en manos de tramposos! Telemetrio encuentra y marca estos canales 👉 Si quieres ver la etiqueta, suscríbete

از آنِ ما!

از آنِ ما!

Ir al canal en Telegram

شاید که آینده از آنِ ما، مگه نه؟! 🌿 «ستاره دریایی؛ روان‌درمانگر» - Psychotherapist | Process-Based Interventions ش.ع.ن: ۸۳۳۹۷ رزومه و تایم درمان: Setarehdaryayi.ir

Mostrar más
7 659
Suscriptores
+524 horas
-57 días
Sin datos30 días
Archivo de publicaciones
اصلا از دیروز حالم بده. این متن رو الان ننوشته بودم که! زمانیکه مریم یارمحمدی به قتل رسیده بود نوشتم. ولی هیچ‌وقت نذاشتم. نمی‌دونم چرا. واقعا اینجا کجاست ما افتادیم توش؟
17 nov, 05:46

انگار هر خبر، دوباره به ما یادآوری می‌کنه که زن بودن، حتی در ساده‌ترین شکل زندگی روزمره، می‌تونه با ترس و ناامنی همراه باشه. زن بودن در چنین جامعه‌ای واقعا فرساینده است. نمی‌دونم راه‌حل این حجم از خشونت چیه. ولی می‌دونم قرار نیست با توصیه به مراقبت بیشتر از خودمون، مسئولیت امنیت زنان رو به خود زنان واگذار کنیم. ما به جامعه‌ای نیاز داریم که زن‌ها برای زنده موندن، مجبور نباشن مدام انتخاب‌ها، رفتارها و حتی شکل حضورشون در جهان رو بر اساس ترس از خشونت تنظیم کنن.
17 nov, 05:34

توی جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که زن‌کشی به‌راحتی اتفاق می‌افته و قاتلان همون زن، خودشون رو صاحب عزا می‌دونن. بستگان قاتل جلوی زن
توی جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که زن‌کشی به‌راحتی اتفاق می‌افته و قاتلان همون زن، خودشون رو صاحب عزا می‌دونن. بستگان قاتل جلوی زندان و بیمارستان جمع می‌شن و خواستار آزادی قاتل می‌شن. توی جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که بعد از قتل‌های ناموسی، مردم به دنبال «چرایی» ماجرا هستن، دنبال جوابی که شاید قتل رو براشون توجیه‌پذیر کنه. هر روز این اخبار، هر روز آشفتگی، هر روز وحشت.
17 nov, 05:28

خیلی زشت و زننده نیست که وقتی قتلی اتفاق می‌افته، به‌جای دیدن خودِ جنایت، دنبال علت‌تراشی باشیم؟ خیلی تلخ نیست که جایی که قرار بوده محل زندگی امن یک فرزند باشه، تبدیل بشه به محل کشته شدنش؟ بعد می‌گن خب، لزبین بوده. بوده که بوده. به شما چه ربطی داره؟ واقعا این تفکر متحجر و آلوده و متعفن، حالم رو بد می‌کنه.
16 nov, 11:47

در وجود همه‌ی ما بخشی هست که خارج از زمان به زندگی خود ادامه می‌دهد. شاید تنها در مواقع خاصی است که از سن خود آگاه می‌شویم و بیشتر اوقات بدون سن هستیم. - جاودانگی؛ میلان کوندرا 🌱
15 nov, 17:33

هفته‌ی قبل چی دیدم و چی شنیدم؟ فیلم و سریال: ۱: Youth من شیفته‌ی خانم هوگن هستم. هرچی ساخته و بازی کرده ببینید. انقدر که بانمک و جذابه. توی سریال جدیدش پسر کیلین مورفی هم بازی می‌کنه:)) (بله این اخبار برای من جذابه) کلا سریال ۸ قسمتی درمورد بزرگسالیه. خیلی بزرگسالی البته.🌝 ۲: the invite این رو دیدم بالاخره و حقیقتا دوستش نداشتم. یکم بیشتر از پنج بود نمره‌ش برام. میشه درمورد روابط و اتفاقاتش صحبت کرد، ولی برای «فیلم» اصلا جذابیت نداشت برام. ۳: The Odyssey برای خودم جالب بود نشستم ۳ ساعت فیلم دیدم. برای سرگرمی خوب بود و تجربه‌ی جالبی بود. ولی شخصیت‌پردازیش ضعیف بود. دلیل حضور زندایا رو هم نفهمیدم.🚶🏻‍♀️
15 nov, 13:34

هفته‌ی قبلی چی خوندم؟ 📚 کتاب ۱: در باب عشق و زیبایی از اوسامو دازای: کتاب بیشتر از اینکه درباره عشق به معنای معمولش باشه، درباره آدم‌هایی‌یه که با ملال، تنهایی، عشق و رویاهاشون درگیرن. کلا توصیه می‌کنم از دازای بخونید و فضای ذهنیش رو بشناسید. ۲: بدرودها از خوآن کارلوس اونتی: کتابی درباره اینه که ما چقدر از زندگی آدم‌های دیگه رو واقعا می‌دونیم؟ چقدر از چیزهایی که درباره‌شون فکر می‌کنیم، واقعیت داره و چقدرش ساخته‌وپرداخته ذهن خودمونه؟ ۳: وای ویلیام از الیزابت استراوت: کلا به ترجمه‌های پژند سلیمانی اعتماد کردم و شیفته‌ی سلیقه‌ش شدم. کتاب گرم، راحت و صمیمیه. انگار یه دوست آشنا داره روایت زندگیش رو برات می‌گه. #bfl
15 nov, 13:24

این موضوع برای من از منظر PBT هم جالبه. (رویکرد من در جلسات درمانی) البته ممکنه درمانگرها با رویکردهای متفاوت، از زاویه‌های دیگه‌ای به این مسئله نگاه کنن. در PBT، فرایندهای روان‌شناختی فرد رو جدا از بافت و زمینه‌ای که در اون شکل می‌گیرن بررسی نمی‌کنیم. یعنی در کنار توجه به تجربه‌ها، افکار و رفتارهای فرد، به رابطه‌ی اون با محیط، شرایط زندگی و زمینه‌های اجتماعی هم توجه داریم.
15 nov, 10:53

از جلسه‌های سوپرویژن با دکتر مکری: یه مفهوم جالب توی کتاب آیزاک و اورا پرایلتنسکی هست به اسم Technophilia. به یه معنا، به این موضوع اشاره می‌کنه که گاهی انقدر شیفته‌ی تکنولوژی و راه‌حل‌های جدید می‌شیم که یادمون می‌ره مسئله‌ی اصلی ممکنه اصلا چیز دیگه‌ای باشه. مثلا آدمی رو تصور کنید که به‌خاطر شرایط کاری نامناسب، فشار اقتصادی یا ناامنی شغلی دچار اضطراب و فرسودگی شده. ما ممکنه بهش کلی اپلیکیشن مدیتیشن، تکنیک آرام‌سازی و ابزار خودیاری معرفی کنیم. این ابزارها می‌تونن مفید باشن و به فرد کمک کنن فشار روانی کمتری رو تجربه کنه. اما در کنار این مداخلات، لازمه به شرایطی هم توجه کنیم که این اضطراب و فرسودگی رو ایجاد یا تشدید کردن. به نظرم این موضوع توی روان‌شناسی خیلی قابل تأمله. چون بعضی وقت‌ها انقدر روی تغییر فرد، اصلاح افکار و افزایش مهارت‌های مقابله‌ای تمرکز می‌کنیم که فراموش می‌کنیم آدم‌ها توی خلأ زندگی نمی‌کنن. شرایط اقتصادی، اجتماعی، روابط و محیطی که توش زندگی می‌کنیم هم روی سلامت روانمون تأثیر دارن. قرار نیست برای هر مشکلی فقط دنبال این باشیم که فرد چطور خودش رو تغییر بده. گاهی لازمه به خود شرایط هم نگاه کنیم.
15 nov, 10:50

یادآوری امروز: گاهی چیزهایی که یه زمانی برامون مناسب بودن، دیگه با آدمی که امروز هستیم جور درنمیان. آدم‌ها، رابطه‌ها، مکان‌ها
یادآوری امروز: گاهی چیزهایی که یه زمانی برامون مناسب بودن، دیگه با آدمی که امروز هستیم جور درنمیان. آدم‌ها، رابطه‌ها، مکان‌ها، عادت‌ها و حتی تصویری که از خودمون داشتیم. فکر می‌کنم بخشی از بزرگ شدن همینه، اینکه بپذیریم ممکنه دیگه مثل قبل به بعضی چیزها تعلق نداشته باشیم. و این لزوما به این معنی نیست که اون آدم‌ها یا چیزها بد بودن، یا انتخاب‌های اشتباهی داشتیم. شاید فقط ما تغییر کردیم و چیزی که یه روزی برامون مناسب بوده، دیگه با زندگی امروز ما جور درنمیاد. ✨
13 nov, 17:14

https://t.me/azanemaa/9233 اینجا درموردش صحبت کرده بودم. و همیشه هم ممنون آدم‌های قشنگ و حرفه‌ای این رشته هستم که برای این آگاهی رسوندن به مخاطبی که درمورد مسیر روانشناسی با جزییات نمی‌دونه، تلاش می‌‌کنه.💕
13 nov, 04:07
13 nov, ~18:40

Repost from Daily Digest
ماه‌هاست شاهد این اتفاقاتم و منتظر بودم دوستانی که در این حوزه فعالیت میکنن، کمی بیشتر به مسئولیت حرفه‌ای خودشون فکر کنن. یکی از بنیادی‌ترین اصول اخلاق حرفه‌ای در روان‌شناسی، اصل عدم آسیب‌رسانی به مراجع است؛ اصلی که از الفبای ابتدایی این رشته یادمیگیرم و قراره قبل از هر منفعت مالی و شخصی، سرلوحه فعالیت حرفه‌ای ما باشه. چطور میشه بدون برخورداری از صلاحیت تخصصی متناسب، اقدام به طراحی و فروش دوره‌های روان‌شناسی برای عموم مردم کرد؟ مردمی که لزوماً دانش و ابزار کافی برای تشخیص اعتبار علمی محتوا و صلاحیت مدرس را ندارن. مسئله فقط یک فعالیت اقتصادی نیست؛ مسئله مسئولیتیه که در قبال سلامت روان و اعتماد مردم داریم. واقعاً این فعالیت‌ها به چه قیمتی انجام میشن؟ به قیمت نادیده گرفتن اصول اخلاق حرفه‌ای و به خطر انداختن اعتماد و سلامت روان مردمی که به نام علم به ما اعتماد میکنن؟ روان‌شناسی صرفاً ابزاری برای کسب درآمد نیست؛ با انسان‌ها و آسیب‌پذیرترین بخش‌های زندگی آن‌ها سروکار دارد.
13 nov, 04:04

من برای تدوین دوره دیدم؛ برای اینکه بتونم مدرس بشم، لایسنسمو گرفتم و در غیر این صورت اگر می‌خواستم کاری انجام بدم، نمی‌دادم؛ چون وجدانم اجازه نمی‌داد! چون می‌دونم که برای اون هنرجو و فرد تازه‌وارد باید تا حدی امن و قابل‌دسترس و پیش‌بینی باشم. باید بتونم اعتماد اولیه رو در فرد مقابلم برانگیزم و اگر چیزی به جز این باشه، حتی با وجود بهترین متد‌ها بازم من فرد امن و مناسبی نیستم. تو روان‌شناسی سخت‌گیری و حساسیتم خیلی بیشتر از حوزه‌های دیگه‌ست. من یه چنل خیلی کوچولو داشتم که داخلش راجب قسمتای مختلف کتاب‌های روان‌شناسی صحبت می‌کردم و بخاطر اینکه تحصیلات تکمیلی ندارم، گذاشتمش کنار و خواستم که صبور باشم و نذارم شوق زیادم به این مسیر، برای دیگران حتی درصدی آسیب‌پذیری به بار بیاره. جایی اگر کسی ازم چیزی پرسید با نهایت شجاعت گفتم نمی‌دونم اما طبق فلان چیزی که خوندم و دیدگاهی که خودم دارم، درباره‌اش اینطوری فکر ‌می‌کنم و بارها تاکید می‌کردم که “من” الآن مناسب پاسخدهی و رفرنس‌دهی نیستم. برام مهمه و هر جا ببینم که فردی بدون لایسنس و گواهینامه معتبری می‌خواد درباره رواشناسی تدریس یا دوره‌ای رو ارائه بده، با دیدگاهی که دارم و حساسیتی که برای این رشته قائلم، جلوی اطلاعات ناکافی می‌ایستم و نمی‌‌خوام ببینم که کسی صرفا چون دانش‌جو یا بخش کوچکی از این مسیره، دکانی باز کرده و سعی می‌کنه مشکلات پیچیده‌ی تو‌درتوی انسانی رو در قالب پکیج چند ساعته می‌فروشه و کاسب شده. نمی‌تونم این چیز ها رو بپذیرم. و قرار نیست کسی رو در این راه پروموت کنم. گرچه گواهی شما به عنوان مربی برای کاری که انجام میدید کافی نیست و تمام علم و دانش شما رو نمی‌رسونه، باور کنید که نیاز هست. نیاز هست که ما دربرابر علم صبور و افتاده باشیم. لازم هست که در کنار این رود پر جوش و خروش، دمی به گذر و یادگیری دیدگاه‌های مختلف بگذرونیم و بخوایم با جریان بی‌انتهاش همراه بشیم؛ تا اینکه بتونیم در موقع درست خودمون، جریان‌ساز و تغییر‌دهنده‌ی به اندازه‌ای باشیم.
13 nov, 04:04
13 nov, ~18:40

چی باعث می‌شه حس کنی‌ زنده‌ای؟ - نفس کشیدن در طبیعت ☁️🕊️🍂🐎🦢
+4
چی باعث می‌شه حس کنی‌ زنده‌ای؟ - نفس کشیدن در طبیعت ☁️🕊️🍂🐎🦢
11 nov, 09:25

خیلی چیزهارو می‌خواستم ولی نشد، ولی همونایی که شد رو کیف می‌کنم از بودنشون. 🐢
10 nov, 14:14

یه موقع‌هایی به روایتی که ذهنم از خودم می‌سازه اعتماد ندارم. ۱. زمانی که خیلیی کم خوابیدم. ۲. زمانی که به اندازه‌ی کافی غذا نخوردم و انرژی کافی ندارم. این‌جور مواقع ذهنم همه‌جوررره داستانی درباره‌ی «ستاره بودن» می‌سازه که طبیعتا خیلی خیلیی اذیت‌کننده‌ان. بودنِ این فکرها به‌خودی‌خود آزاردهنده می‌شه. برای همین، از یه جایی به بعد سعی کردم ببینم «من» داره تو چه موقعیتی این روایت‌ها رو می‌سازه؟ اگه کم‌خواب یا گرسنه باشم، به خودم این‌جوری می‌گم: «تو اصلا امروز صلاحیت ارزیابی کردن من رو نداری، حالا بعدا. 🚶🏻‍♀️» خلاصه خواستم این رو بگم که موضوع گاهی اوقات خودِ فکر نیست، چون «من» داره اون رو می‌سازه. موضوع اینه که کِی داره ساخته می‌شه و باید باهاش چیکار کرد. و گاهی هم بهتره اصلا تحلیلش نکرد و ازش گذر کرد.
09 nov, 06:54

اندوه این گونه است _ خدای من، امری فردی است؛ فکر می‌کنم برای همین هم ترسناک است. مثل این است که وقتی کسی نمی‌بیندت، از بیرونِ ساختمانِ شیشه‌ای بسیار بلندی سُر بخوری پایین. - وای ویلیام!؛ الیزابت استورات 🕊️
07 nov, 15:03

از جلسه‌‌های سوپرویژن با دکتر مکری: در شرایطی که استرس و فشار زیادی رو تجربه می‌کنید، یکی از چیزهایی که می‌تونه به تاب‌آوری کمک کنه، Belonging (احساس تعلق) هست. یعنی سعی کنید آدم‌های امن و دوست‌های نزدیک خودتون رو پیدا کنید، بهشون نزدیک‌تر بشید و برای رابطه‌هاتون وقت و انرژی بذارید. پیوندها رو مستحکم‌تر کنید. داشتن آدم‌های امنی که بتونید احساساتتون رو به‌وضوح باهاشون در میون بذارید، کنار هم بشینید و از هیجاناتتون حرف بزنید، در نهایت می‌تونه تاب‌آوری شما رو برای عبور از شرایط پرفشار و پراسترس بیشتر کنه. 🌧️🌱
07 nov, 08:38

این هفته چی چی دیدم و چی شنیدم؟ 🎬 فیلم و سریال ۱:The Dog Stars : با اینکه عاشق خانم مارگارت کوالی هستم ولی به شدت فیلم معمولی‌ای بود. روندش خیلی خیلی کند بود و برای من نیمه‌ی دومش قابل‌تحمل‌تر بود. اگر نبینید چیزی رو از دست نمی‌دید، توی همین ژانر (با کمی اغماض درمورد یک ژانر بودنشون) فیلم Hope به نظرم فیلم‌ بهتری بود و حداقل هیجان بیشتری داشت. هرچند Hope هم آخر فیلم واقعا ناامیدم کرد. درهر صورت هردوشون به شدت معمولی هستن، اولی خیلییی معمولی‌تر. ۲: Resident Evil دوستش داشتم. اگر از این مدل‌ فیلم‌ها می‌بینید به نظرم تجربه‌ی خیلی قشنگیه. (البته قشنگ که نه، چون همه‌ش خون و‌خون‌ریزیه=)) ولی خب) فصاسازی فیلم، همزمانی ترس و کمدی و حس تعلیق و جلوه‌های بصری رو هم خیلی دوست داشتم. 🎧 پادکست ۱: https://youtu.be/zoG1LfNts0M?si=N3VnVxEQU7WTTRbO ۲: https://castbox.fm/vd/927311218
06 nov, 09:58

این هفته چی خوندم؟ 📚 ۱: دروغ پنهان همسر بیوه زن از فریدا مک‌فادن: می‌خواستم از این کتاب‌ها امتحان کنم ببینم خوشم میاد یا نه. اصلا روایت منسجمی نداشت. مثل همون فیلم‌های سرگرم‌کننده‌ای هست که می‌بینیم تا فقط تایم بگذره و گاهی دیدنشون خوش میگذره. (البته که از کتاب‌های این نویسنده فیلم‌های زیادی هم ساختن) کوتاه بود. وقتی نمی‌خوای توی صفحات یک کتاب عمیق بشی و گذر زمان رو هم متوجه نشی، انتخاب بدی نیست. ۲: بادها از ماریو بارگاس یوسا: این رو دوست داشتم. کوتاهه، خیلی راحت میشه باهاش ارتباط گرفت. و در عین حال که ساده هست، از موضوعاتی درمورد جهان مدرن صحبت می‌کنه که به نظرم دغدغه‌ی همه‌ی ماست. بخونیم؟ بلهههه. ۳: غریبه‌ها: روایتی از فروپاشی یک ازدواج از بل بردن: انقدرررر دوستش داشتم که درموردش می‌تونم بسیار صحبت کنم. به نظرم اگر در رابطه هستید خوندن این کتاب یه بله‌ی بزرگه. #bfl
06 nov, 09:47