کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)

💠 #نگاه_کارشناس تربیت سیاسی در مدارس ایران (۴) ✍مهران صولتی پیشنهادهایی برای کیفیت بخشیدن به پروژه ی تربیت سیاسی فارغ از آنچه در آموزش و پرورش نظام های ایدئولوژیک می‌گذرد ما باید نسبت به تربیت سیاسی دانش آموزان حساس باشیم. به هر حال سیاست نقطه تمایز بین انسان ها و سایر موجودات است و این سیاست می تواند زندگی ما را به‌سمت بهزیستی سوق بدهد. بنابراین در اینجا سعی می کنم فهرستی از پیشنهادهایی که برخی از آن‌ها تجارب زیسته ی خود من و برخی تجارب زیسته‌ی سایر همکاران من است،مطرح بکنم. نکته اول این که به عنوان یک معلم در کلاس درس و به عنوان معلمی که به پروژه تربیت سیاسی و کیفیت بخشی به آن حساس هستیم باید توجه داشته باشیم که بین گرایش سیاسی دانش آموزان و گرایش سیاسی خانواده‌ی آن‌ها پیوند خیلی وسیع و مستحکمی وجود دارد. تحقیقات و پژوهش‌های سیاسی نشان داده که مهمترین عامل در ایجاد گرایش سیاسی در بین دانش آموزان، گرایش سیاسی خانواده آن‌ها هست‌. مورد دوم این‌که باید توجه داشته باشیم که دانش آموزان به طور جدی از شبکه های اجتماعی متاثرند. بنابراین در برنامه هایی که برای تربیت سیاسی پیگیری می کنیم باید نسبت به سهم شبکه های اجتماعی و تاثیرگذاری آن‌ها بر دانش‌آموزان آگاهی و اشراف داشته باشیم. نکته ی سوم این‌که به عنوان یک معلم تا سرحد امکان باید با تنوع گرایش‌های سیاسی موجود در کلاس مدارا بکنیم؛ به عبارت دیگر آن‌ها را به رسمیت بشناسیم و سعی نکنیم که یک گرایش سیاسی مخالف با ذائقه و سلیقه‌ی خودمان را در کلاس حذف یا کمرنگ کنیم. اجازه بدهیم تمام گرایش‌های سیاسی موجود اجازه ظهور و بروز در کلاس پیدا کنند. چهارم این‌که به عنوان یک معلم باید تلاش کنیم حضور موثری در شبکه های اجتماعی داشته باشیم. به ویژه اینستاگرام یعنی دانش‌آموزان به دلیل همان تاثیرگذاری که از شبکه های اجتماعی دارند و به دلیل جویندگی‌هایی که در این فضای مجازی دارند، پیگیر و جستجوگرِ مطالب و نقش آفرینی ما در شبکه‌های اجتماعی هم هستند. این هم نکته ای است که باید مورد توجه قرار داد. نکته پنجم این هست که در داوری میان گرایش‌های سیاسی دانش آموزان، احیانا زمانی که بحثی بین آن‌ها در می گیرد، ما باید سعی کنیم که نهایت بی‌طرفی خودمان را حفظ کنیم. به‌نحوی که دانش آموزان احساس نکنند ما یک سوی این گرایش‌های سیاسی ایستاده‌ایم. ما باید در میانه قرار بگیریم و سعی کنیم بی طرفی خودمان را به نمایش بگذاریم. نکته ششم، این‌که همواره سعی کنیم یک چهره‌ی صادقانه، شجاعانه و توام با آزادگی از خودمان در کلاس به نمایش بگذاریم . به عبارت دیگر خیلی روشن که دانش آموزان معلم هایی که صادق، شجاع و آزاده هستند را بیشتر دوست دارند و از آن‌ها تاثیر بیشتری هم می پذیرند. نکته هفتم، از اصرار زیاد برای اقناع دانش آموزانی که گرایش سیاسی مخالفی با ما دارند پرهیز بکنیم. اصلا سعی نکنیم گرایش سیاسی فردی را تغییر بدهیم. همچنان که گفتم این گرایش‌های سیاسی ارتباط نزدیکی به گرایش سیاسی خانواده دانش‌آموز یا تاثیرپذیری دانش آموز از شبکه های اجتماعی دارد. اینکه ما سعی بکنیم دانش آموزان را قانع کنیم، به نظر می‌رسد نتیجه عکسی داشته باشد. مورد هشتم این هست که سعی بکنیم همواره بیان ما برای اعلام مواضع سیاسی یا تبیین مواضع سیاسی، کاملا مستند، کاملا مستدل و توام با آرامش باشد. به عبارت دیگر سعی کنیم انبان پری داشته باشیم از آخرین خبرها، آخرین تحلیل‌ها، آخرین فکت‌ها و این‌ها را به‌شکل کاملا آرام، مستدل و مستند به دانش آموزان ارائه دهیم. نکته نهم، بیشتر از اینکه سعی در اقناع دانش آموزانی که گرایش سیاسی مخالف دارند داشته باشیم، سعی کنیم آن دانش آموزانی را جذب کنیم که ظاهرا تماشاچی به نظر می رسند و علاقه ای به مباحث سیاسی ندارند، ظاهرا بی‌تفاوت هستند ولی در بطن خودشان و در متن فعالیت‌های خودشان کاملا نگاه می کنند تا ببینند که به هر حال بیان دو طرف چقدر می تواند بی طرفانه، مستند، مستدل و آرام باشد. و در نهایت آن چیزی که من مایلم به عنوان جمع‌بندی خدمت شما در یک گزاره ارائه بدهم و سخن خودم را خاتمه بدهم این هست که

با وجود واقعیت‌های انکارناپذیری مانند کاهش مرجعیت معلمان و تعدد منابع معرفتی که دانش‌آموزان با آن‌ها سرو کار دارند، همچنان معلمان از نقش مهمی در تربیت سیاسی دانش آموزان برخوردارند. البته باید توجه داشت که در این میان منش بزرگوارانه، مدارا جویانه و دموکراتیک معلمان حتی از اهمیت بیشتری در مقایسه با دانش او برخوردار هست◾️

🔹🔹🔹 🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران 🆔 @KSMtehran