ساحل آرامش

‍ ❇️ مهر ، عاشقانه‌ترین فصل تقویم ... ماه مهر که می‌رسد ، نسیمی از جنس مهربانی در کوچه‌ها و خیابان‌ها می‌پیچد ؛ نسیمی که بوی کتاب‌های نو ، کیف‌های رنگی ، هیاهوی دانش‌آموزان و تب‌و‌تاب روزهای مدرسه را با خود می‌آورد. شهریور با تمام دلتنگی‌هایش بدرقه می‌شود و پاییز ، این فصل شاعرانه و دل‌باخته ، دست در دست مهر ، بر بام دل‌ها می‌نشیند. مهر که می‌آید ، چهره‌ی شهر عوض می‌شود. خیابان‌ها جان می‌گیرند ، بوی صبح زود و بیدارباش‌ مدرسه‌ای به هوا می‌پیچد و نوای زنگ مدرسه ، دوباره خاطرات کودکی را در ذهن‌ها بیدار می‌کند. ماه مهر ، جشن بی‌نام آموزش و پرورش است ؛ عیدی پنهان اما پرشکوه که نه در تقویم رسمی ، که در قلب هر معلم و دانش‌آموزی حک شده است. برای معلمان ، این ماه ، آغاز فصلی نو است ؛ فصلی از عشق ، از سوختن و ساختن ، از مهر ورزیدن بی‌چشم‌داشت. معلمان ، این پیامبران دانایی ، با لباسی نو و قلبی کهنه اما پُر از شوق ، به کلاس بازمی‌گردند ؛ دردها را پشت در مدرسه می‌گذارند ، بغض‌ها را فرو می‌خورند و با لبخندی صبورانه ، جان‌شان را خرج جان‌های کوچک می‌کنند. و این است حقیقت ناب رسالت‌شان ؛ رسالتی عاشقانه که با مهر آمیخته است. اما مهر ، برای همه هم مهربان نیست. برای برخی کودکان ، آغاز مدرسه شاید یادآور کفش‌های کهنه ، کیف‌های خالی و نگاه‌های نگران مادر باشد. مهر ، اگر چه نماد مهربانی است ، اما برای کودک محرومی که پشت ویترین لوازم‌التحریر تنها می‌ایستد ، بیشتر بوی حسرت می‌دهد تا کتاب نو. در اینجا ، مسئولیت با ماست. حاکمیت ، نهادهای حمایتی و یکایک ما باید چتر مهربانی‌مان را آن‌قدر بزرگ کنیم که سایه‌اش بر سر همه کودکان بنشیند. مهر ، نباید هیچ کودکی را جا بگذارد. بیاییم در ماه مهر ، دل‌ها را جلا دهیم. اگر دلی را شکسته‌ایم ، مرهمی باشیم. اگر از کسی دور شده‌ایم ، قدمی نزدیک شویم. اگر نامهربان بوده‌ایم ، به سبک پاییز ، عاشقانه مهربان شویم. و دعا کنیم که خداوند به جای نان ، به آدم‌ها عشق بدهد ، چرا که اگر بین آدم ها عشق باشد ، نان اضافه می آید . مهر ، فصل آشتی دل‌ها ، بیداری ذهن‌ها و بهاری دوباره برای جان‌هاست. ✍ هوشنگ رحمانی - یکم مهر ۱۴۰۵