🦋ከወደድኩት ላጋራቹ🦋የህይወት ሳይኮሎጂ

አንዳንድ ጊዜ ለመልቀቅ በጣም ከባድ የሆነው ነገር ሰው፣ ቦታ ወይም ሁኔታ አይደለም። ያለፈው ዘመን ውስጥ የሚኖር የራሳችን ገጽታ (የድሮ ማንነታችን) ነው። የድሮ ስህተቶቻችንን እንደግማለን። የሚያም ትዝታዎቻችንን እናስታውሳለን። የያዝነውን ፀፀት እንደ ማንነታችን አካል አድርገን እንሸከመዋለን። የትናንት ውድቀቶች የዛሬን ዕድሎች እንዲወስን  እንፈቅዳለን። እና ሳናውቀው፣ ከአሁን በኋላ በሌለ ነገር ላይ ተጣብቀናል። እውነታው ግን፣ ያለፈው ጊዜህ ድርሻውን ተወጥቷል። * እያንዳንዱ ስህተት አንድ ነገር አስተምሮሃል። * እያንዳንዱ ብስጭት የበለጠ አጠንክሮሃል። * እያንዳንዱ ማነቆ ትምህርት ሰጥቶሃል። * እያንዳንዱ ማጣት ማንነትህን  ቀርጿል። ነገር ግን ትምህርቶች መታወስ እንጂ እንደ ሰንሰለት መሸከም የለብህም ።ያለፈውን ጊዜ መሰረዝ አያስፈልግህም ። እንዳልተፈጠረ ሆኖ መማስመስልም  አያስፈልግህም ። በቀላሉ ያለፈው ጊዜ የወደፊት ዕጣ ፈንታህን እንዲቆጣጠር መፍቀዱን ማቆም ብቻ ነው የሚጠበቅብህ። ጥፋተኝነትን አቃጥለው ። ፀፀትን አቃጥለው ራስን መጠራጠርን አቃጥለው ። "በቂ አይደለህም" የሚሉ ታሪኮችን አቃጥለው ። ጥበቡን ያዝ። ሸክሙን ተወው እድገት የሚጀምረው ወደ ኋላ መመልከትህን  ባቆሙበት ቅጽበት ነው። አሉታዊ ሰዎችን ከህይወትህ አስወግድ። ያለፈውን ጊዜ እርሳ። ስህተቶችህን ተቀበል። ህይወትህን እንደ አዲስ ጀምር።​ምክንያቱም እየሆኑ ያሉት ሰው ከነበሩት ሰው እጅግ የበለጠ አስፈላጊ ነው። ​ያለፈው ጊዜ አንድ ምዕራፍ ብቻ ነው።መላው ታሪክ አይደለም።