fa
Feedback

فریب کلاهبرداران را نخورید! تل‌متریو این کانال‌ها را شناسایی و برچسب‌گذاری می‌کند 👉 برای مشاهده برچسب، اشتراک تهیه کنید

ADHD FARSI | روانشناسی

ADHD FARSI | روانشناسی

رفتن به کانال در Telegram

این کانال زیر نظر متخصص و محقق روانشناسی بهمن میلان اداره می‌شود. تعیین وقت مشاوره: @Baarfmaan گروه چت آزاد : @adhhdchat گروه بحث تخصصی: @adhdfarsie وبسایت ما adhdfarsi.ir

نمایش بیشتر

📈 تحلیل کانال تلگرام ADHD FARSI | روانشناسی

کانال ADHD FARSI | روانشناسی (@adhdbefarsi) در بخش زبانی فارسی بازیگری فعال است. در حال حاضر جامعه شامل 21 945 مشترک است و جایگاه 846 را در دسته روان‌شناسی و رتبه 15 980 را در منطقه إيران دارد.

📊 شاخص‌های مخاطب و پویایی

از زمان ایجاد در невідомо، پروژه رشد سریعی داشته و 21 945 مشترک جذب کرده است.

بر اساس آخرین داده‌ها در تاریخ 19 نوامبر, 2026، کانال فعالیت پایداری دارد. در ۳۰ روز گذشته تغییر اعضا برابر -478 و در ۲۴ ساعت گذشته برابر -14 بوده و همچنان دسترسی گسترده‌ای حفظ شده است.

  • وضعیت تأیید: تأیید نشده
  • نرخ تعامل (ER): میانگین تعامل مخاطب 19.26% است و در ۲۴ ساعت نخست پس از انتشار، محتوا معمولاً 7.09% واکنش نسبت به کل مشترکان کسب می‌کند.
  • دسترسی پست‌ها: هر پست به طور میانگین 4 229 بازدید دریافت می‌کند. در اولین روز معمولاً 1 556 بازدید جمع‌آوری می‌شود.
  • واکنش‌ها و تعامل: مخاطبان به‌طور فعال حمایت می‌کنند؛ میانگین واکنش به هر پست 65 است.
  • علایق موضوعی: محتوا بر موضوعات کلیدی مانند وقت, کس, مغز, فرد, رابطه تمرکز دارد.

📝 توضیح و سیاست محتوایی

نویسنده این فضا را محل بیان دیدگاه‌های شخصی توصیف می‌کند:
“این کانال زیر نظر متخصص و محقق روانشناسی بهمن میلان اداره می‌شود. تعیین وقت مشاوره: @Baarfmaan گروه چت آزاد : @adhhdchat گروه بحث تخصصی: @adhdfarsie وبسایت ما adhdfarsi.ir”

به لطف به‌روزرسانی‌های پرتکرار (آخرین داده در تاریخ 20 نوامبر, 2026)، کانال همواره به‌روز و دارای دسترسی بالاست. تحلیل‌ها نشان می‌دهد مخاطبان به‌طور فعال با محتوا تعامل دارند و آن را به نقطه اثرگذاری مهم در دسته روان‌شناسی تبدیل کرده‌اند.

21 945
مشترکین
-1424 ساعت
-947 روز
-47830 روز
جذب مشترکین
نوامبر '26
نوامبر '26
+2
در 1 کانال‌ها
اکتبر '260
در 0 کانال‌ها
Get PRO
سپتامبر '26
+1
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اوت '26
+2
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئیه '26
+10
در 3 کانال‌ها
Get PRO
ژوئن '26
+9
در 2 کانال‌ها
Get PRO
مه '260
در 0 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '26
+14
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مارس '26
+1
در 0 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '260
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '26
+1
در 0 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '25
+408
در 11 کانال‌ها
Get PRO
نوامبر '25
+786
در 14 کانال‌ها
Get PRO
اکتبر '25
+927
در 28 کانال‌ها
Get PRO
سپتامبر '25
+855
در 23 کانال‌ها
Get PRO
اوت '25
+1 192
در 29 کانال‌ها
Get PRO
ژوئیه '25
+1 214
در 25 کانال‌ها
Get PRO
ژوئن '25
+1 124
در 44 کانال‌ها
Get PRO
مه '25
+9 951
در 53 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '25
+11 570
در 36 کانال‌ها
Get PRO
مارس '25
+64
در 1 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '25
+28
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '25
+132
در 0 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '24
+65
در 0 کانال‌ها
Get PRO
نوامبر '24
+513
در 2 کانال‌ها
Get PRO
اکتبر '24
+989
در 5 کانال‌ها
Get PRO
سپتامبر '24
+96
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اوت '24
+139
در 1 کانال‌ها
Get PRO
ژوئیه '24
+1 115
در 2 کانال‌ها
Get PRO
ژوئن '24
+1 089
در 3 کانال‌ها
Get PRO
مه '24
+157
در 0 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '24
+121
در 1 کانال‌ها
Get PRO
مارس '24
+148
در 1 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '24
+250
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '24
+306
در 1 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '23
+205
در 1 کانال‌ها
Get PRO
نوامبر '23
+7 817
در 4 کانال‌ها
Get PRO
اکتبر '230
در 2 کانال‌ها
Get PRO
سپتامبر '230
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اوت '230
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئیه '230
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئن '230
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مه '230
در 0 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '230
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مارس '230
در 0 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '230
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '230
در 0 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '220
در 0 کانال‌ها
Get PRO
نوامبر '22
+208
در 0 کانال‌ها
تاریخ
رشد مشترکین
اشارات
کانال‌ها
20 نوامبر0
19 نوامبر0
18 نوامبر0
17 نوامبر0
16 نوامبر0
15 نوامبر0
14 نوامبر0
13 نوامبر0
12 نوامبر0
11 نوامبر0
10 نوامبر+2
09 نوامبر0
08 نوامبر0
07 نوامبر0
06 نوامبر0
05 نوامبر0
04 نوامبر0
03 نوامبر0
02 نوامبر0
01 نوامبر0
پست‌های کانال
عشق غیرمالکانه از جایی آغاز می‌شود که فرد متوجه می‌شود اضطرابِ ازدست‌دادن، مجوزِ محدودکردن دیگری نیست. در چنین عشقی، استقلال معشوق نه نشانه‌ای از تهدید رابطه، بلکه نشانه‌ای از زنده‌بودن جهان روانی اوست. تو مجبور نیستی تمام جهان دیگری باشی تا در زندگی‌اش اهمیت داشته باشی؛ همان‌طور که او مجبور نیست از بخش‌هایی از خودش دست بکشد تا دوست‌داشتنی باقی بماند. پارادوکس جالب اینجاست که در عشق مالکانه، فرد برای اطمینان از ماندن دیگری، آزادی او را محدود می‌کند و گاهی دقیقاً همان چیزی را تخریب می‌کند که می‌خواسته حفظ کند: میل آزادانه به ماندن را. اما عشق غیرمالکانه به جای حذف فاصله، ظرفیت تحمل آن را پرورش می‌دهد؛ به جای مطالبه اطمینان دائمی، بر امنیت درونی تکیه می‌کند و به جای تصاحب دیگری، امکان دیگری‌بودنش را به رسمیت می‌شناسد. در عشق بالغ، هدف این نیست که دیگری نتواند بدون تو زندگی کند؛ هدف این است که بتواند، اما همچنان بخواهد با تو زندگی کند. @adhdbefarsi
16 نوامبر, 11:06

2
بدون متن...
2 035
3
روانشناسی بالینی تأکید می‌کند شجاعت با «نترسیدن» یکی نیست. نترسیدن یعنی ترس نداشتن؛ شجاعت یعنی ترس داشتن و باز هم عمل کردن. راشمن در پژوهش‌هایش روی خنثی‌کنندگان بمب و بیماران دچار ترس بیمارگونه به این نتیجه رسید که بهتر است به‌جای «افراد شجاع» از «اعمال شجاعانه» حرف بزنیم، چون آدم‌های بسیار ترسو هم می‌توانند در لحظه عمل شجاعانه انجام دهند. @adhdbefarsi
3 717
4
گاهی آدم‌هایی که در محیط‌های عاطفی پرتنش بزرگ شده‌اند، نه‌تنها به آشوب و دراما عادت می‌کنند، بلکه ممکن است آن را با عشق اشتباه بگیرند. برای کودکی که صمیمیت را در کنار تنش، قهر، آشتی، پیش‌بینی‌ناپذیری و نوسان‌های هیجانی تجربه کرده، رابطهٔ آرام ممکن است در ابتدا عجیب و حتی ناخوشایند باشد. دستگاه عصبی او به رابطه‌ای عادت کرده که در آن باید دائماً مراقب نشانه‌ها باشد، حالات دیگری را پیش‌بینی کند و برای حفظ پیوند عاطفی تلاش کند. در بزرگسالی، وقتی وارد رابطه‌ای باثبات می‌شود، ممکن است چیزی را که در واقع امنیت است، به‌صورت فقدان هیجان تفسیر کند. نبود اضطراب را با نبود اشتیاق، نبود تعارض را با بی‌تفاوتی و قابل‌پیش‌بینی بودن دیگری را با کسل‌کننده بودن او اشتباه بگیرد. اینجاست که گاهی به‌طور ناخودآگاه تنش تولید می‌کند؛ بحثی را ادامه می‌دهد که می‌توانست تمام شود، از رفتارهای مبهم معنای طردشدگی استخراج می‌کند، دیگری را به واکنش وامی‌دارد یا با ایجاد فاصله و تعارض، شدت عاطفی رابطه را دوباره بالا می‌برد. آن‌ها ممکن است برای اطمینان از اینکه رابطه هنوز زنده است، دقیقاً همان چیزی را تخریب کنند که رابطه را زنده و امن نگه می‌دارد. @adhdbefarsi
4 654
5
در بعضی دعواها، افراد دیگر با یکدیگر گفت‌وگو نمی‌کنند؛ به هیجان یکدیگر واکنش نشان می‌دهند @adhdbefarsi
4 289
6
بخشش‌های سالم ۱. بخشش اصیل | Genuine Forgiveness «دیگر نمی‌خواهم رنجی را که به من دادی، به شکل رنج‌دادن تو ادامه بدهم.» رهایی از خصومت، بدون انکار واقعیت آسیب. ۲. بخشش آگاهانه | Decisional Forgiveness «هنوز از تو ناراحتم، اما نمی‌خواهم انتقام، رفتار بعدی مرا تعیین کند.» تصمیم به رهاکردن انتقام، حتی پیش از فروکش‌کردن احساسات. ۳. بخشش هیجانی | Emotional Forgiveness «یادآوری آنچه کردی هنوز ممکن است دردناک باشد، اما دیگر تمام وجودم را به تسخیر خود درنمی‌آورد.» تغییر تدریجی در تجربه هیجانی نسبت به فرد آسیب‌زننده. ۴. بخشش مرزدار | Boundaried Forgiveness «می‌توانم تو را ببخشم، بدون اینکه دوباره به تو اجازه بدهم به من آسیب بزنی.» رهایی از کینه، بدون واگذاری حق محافظت از خود. بخشش سالم یعنی آزادکردن خودت از زندان خصومت، نه آزادکردن دیگری از مسئولیت رفتارش. @adhdbefarsi
4 975
7
بخشش‌های ناسالم ۱. بخشش زیرکانه | Crafty Forgiveness «می‌بخشمت، اما این بخشش را به شکلی به تو یادآوری می‌کنم که همیشه بدهکار من بمانی.» بخشش به ابزاری برای حفظ قدرت، برتری یا کنترل تبدیل می‌شود. ۲. بخشودگی کاذب | Pseudo-Forgiveness «می‌گویم بخشیدمت، چون نمی‌خواهم آدم کینه‌توزی به نظر برسم.» ظاهر بخشش شکل گرفته، اما خشم هنوز در پشت صحنه فعال است. ۳. بخشش توخالی | Hollow Forgiveness «بخشیدمت؛ فقط دیگر نمی‌خواهم درباره‌اش حرف بزنم.» تعارض خاموش شده، نه لزوماً حل‌شده. سکوت جای پردازش هیجانی را گرفته است. ۴. بخشش خاموش | Silent Forgiveness «بخشیدمت، اما قرار نیست بدانی؛ حتی قرار نیست دوباره به زندگی‌ام برگردی.» بخشش بدون ابراز بیرونی. البته این نوع لزوماً ناسالم نیست و می‌تواند انتخابی آگاهانه و مرزمدار باشد. @adhdbefarsi
3 184
8
بخشش سالم در برابر بخشش ناسالم هر بخشیدنی نشانه عبور از رنج نیست؛ گاهی فقط شکل پیچیده‌تری از گرفتارماندن در آن است.
2 896
9
بدون متن...
3 337
10
بدون متن...
3 822
11
@adhdbefarsi
@adhdbefarsi
4 976
12
@adhdbefarsi
@adhdbefarsi
4 699
13
پژوهشی به سرپرستی Kent Harber در سال ۲۰۲۶ پدیده ترس از امیدواری را بررسی کرده است: بعضی افراد نه فقط از شکست، بلکه از خود تجربه امیدوارشدن می‌ترسند. سازوکار احتمالی چنین است: فرد به چیزی امیدوار می‌شود. امید، امکان ازدست‌دادن را برایش واقعی‌تر می‌کند. ذهن، امیدواری را با خطر ناامیدی و آسیب عاطفی پیوند می‌دهد. بنابراین فرد پیش از آنکه به چیزی دل ببندد، آرزوهایش را سرکوب می‌کند. در این وضعیت، ناامیدی صرفاً پیامد شکست نیست؛ گاهی راهبردی دفاعی برای پیشگیری از رنج احتمالی است. نکته جالب‌تر اینکه این پژوهش یک ابزار سنجش برای ترس از امیدواری نیز معرفی می‌کند. @adhdbefarsi
5 309
14
بدون متن...
5 169
15
فیلم‌های زیادی از قبیل جزیره شاتر، ممنتو یا ماشینیست اغلب با جهانی رازآلود آغاز می‌شوند؛ نقش اول هایی که رنجور و پریشان می‌کوشند منشا آشوب پیرامونش را پیدا کند. اما در پایان، معما به نقطه‌ای مشترک می‌رسد: فرد درمی‌یابد که سرچشمه رنجی که تحمل می‌کند، نه در جهان بیرون، بلکه در خود او و در انتخاب‌ها، انکارها یا فراموشی‌هایش بوده است. فیلم هایی که در نقطه پشیمانی تمام می‌شوند، نقطه‌ای که دیگر رنج آن هیاهوی تماشایی آغاز داستان را ندارد. پشیمانی، شور و نمایش را از درد می‌گیرد؛ آن را خاموش‌تر، خصوصی‌تر و گوشه‌گیرتر می‌کند. رنجی که هنوز دیگری را مقصر می‌داند، می‌تواند فریاد بزند، اعتراض کند و برای خود تماشاگر پیدا کند؛ اما رنجی که خود را شناخته، اغلب به سکوت پناه می‌برد. همه پشیمان هایی که تنها به قبرستان می‌روند ساکت تر اما مهربان ترند «برای مردگان بیشتر از زندگان گل می‌برند، زیرا پشیمانی از شکرگزاری قدرتمندتر است.»
4 033
16
فیلم‌های زیادی از قبیل جزیره شاتر، ممنتو یا ماشینیست اغلب با جهانی رازآلود آغاز می‌شوند؛ نقش اول هایی که رنجور و پریشان می‌کوشند منشا آشوب پیرامونش را پیدا کند. اما در پایان، معما به نقطه‌ای مشترک می‌رسد: فرد درمی‌یابد که سرچشمه رنجی که تحمل می‌کند، نه در جهان بیرون، بلکه در خود او و در انتخاب‌ها، انکارها یا فراموشی‌هایش بوده است. فیلم هایی که در نقطه پشیمانی تمام می‌شوند، نقطه‌ای که دیگر رنج آن هیاهوی تماشایی آغاز داستان را ندارد. پشیمانی، شور و نمایش را از درد می‌گیرد؛ آن را خاموش‌تر، خصوصی‌تر و گوشه‌گیرتر می‌کند. رنجی که هنوز دیگری را مقصر می‌داند، می‌تواند فریاد بزند، اعتراض کند و برای خود تماشاگر پیدا کند؛ اما رنجی که خود را شناخته، اغلب به سکوت پناه می‌برد. همه پشیمان هایی که تنها به قبرستان می‌روند ساکت تر اما مهربان ترند «برای مردگان بیشتر از زندگان گل می‌برند، زیرا پشیمانی از شکرگزاری قدرتمندتر است.»
1
17
adhdbefarsi_social_anxiety_self_help.pdf
7 632
18
تماشای کسی که تغییر می‌کند، شما را بیشتر تغییر می‌دهد @adhdbefarsi
7 304
19
کتاب گرگ و فیلسوف گرگ به فیلسوف نحوه فکر کردن یاد نداد؛ یاد داد فکر کردن تا چه حد ناکافی است... @adhdbefarsi
کتاب گرگ و فیلسوف گرگ به فیلسوف نحوه فکر کردن یاد نداد؛ یاد داد فکر کردن تا چه حد ناکافی است... @adhdbefarsi
7 531
20
فیلسوف و گرگ کتابی بینظیر و واقعی از همزیستی پیش بینی ناپذیری انسان‌ها و درنده خویی گرگ‌ها از نظر عاطفی، کتاب درباره‌ی دوستی با موجودی است که اهلی نمی‌شود. برنین همراه رولندز است، اما مال او نیست. این خیلی مهم است. رابطه‌ی آن‌ها مالکانه نیست، حتی اگر در ظاهر انسان صاحب حیوان باشد. گرگ همیشه بخشی از بیرون را با خودش نگه می‌دارد. همین باعث می‌شود کتاب به شکلی درباره‌ی عشق هم باشد: آیا می‌شود با دیگری زندگی کرد بدون اینکه او را خانگی کنیم؟ آیا می‌شود دوست داشت و همزمان وحشی‌بودن دیگری را نکشت؟ کتاب روایت زندگی مارک رولندز، فیلسوف ولزی، با گرگی به نام برنین است. رولندز وقتی جوان بود برنین را به خانه آورد و چون گرگ را نمی‌شد مثل سگ تنها گذاشت، سال‌ها همه‌جا با او رفت: کلاس درس، سفر، زندگی دانشگاهی، خانه. ناشر کتاب هم آن را شرح رابطه‌ی یک فیلسوفی کم تجربه با گرگی باتجربه می‌داند که باعث شد رولندز نگاهش را به عشق، خوشبختی، طبیعت و مرگ بازبینی کند. اما جذابیت کتاب فقط این «همزیستی عجیب» نیست. جذابیتش این است که گرگ در کتاب تبدیل نمی‌شود به حیوان اهلی. برنین «نماد وفاداری» یا «فرشته‌ی پشمالو» نیست. او خطر دارد، بدن دارد، ویرانگری دارد، نیاز دارد، منطق خودش را دارد. او در جهان انسانی جا نمی‌شود. رولندز از برنین استفاده نمی‌کند تا بگوید حیوانات مثل ما هستند؛ اتفاقا نقطه‌ی ظریف کتاب این است که برنین شبیه انسان نیست. انسان معمولا وقتی می‌خواهد به حیوان احترام بگذارد، می‌گوید «او هم مثل ما احساس دارد، فکر دارد، وفادار است.» این هنوز خودشیفتگی انسانی است؛ یعنی ارزش دیگری را با شباهتش به ما می‌سنجیم. رولندز خلاف این مسیر می‌رود: برنین ارزشمند است چون جهانش جهان انسان نیست. یک ایده‌ کتاب نقد خودآگاهی بازتابی است. رولندز آدم را موجودی می‌بیند که به زندگی کردن بسنده نمی‌کند؛ مدام خودش را در حال زندگی تماشا می‌کند. ما همزمان بازیگر و منتقد زندگی خودمانیم. همین توانایی ظاهرا باشکوه، منشأ اضطراب، شرم و بدبختی‌های ظریف ماست. حیوان، به‌ویژه گرگ، در لحظه زیست می‌کند؛ نه به معنای کلیشه‌ای «در حال زندگی کن»، بلکه به معنای اینکه بدن خودش را از بیرون تماشا نمی‌کند و مدام نمی‌پرسد «این حرکت من چه تصویری از من می‌سازد؟» برنین از رولندز نمی‌پرسد «تو کی هستی؟» بلکه با بودنش او را مجبور می‌کند ببیند چه چیزهایی در انسان و حیوان اضافه و فاسد شده‌اند. کتاب درباره‌ی رابطه‌ای است که در آن یکی از طرفین زبان فلسفه دارد و دیگری زبان بدن، بو، حرکت، وفاداری، گرسنگی و مرگ. کتاب از حیوان‌دوستی معمولی جدا می‌شود. حیوان در بسیاری از روایت‌ها فقط تسکین‌دهنده‌ی انسان است. اما برنین تسکین‌دهنده‌ی ساده نیست. او هزینه دارد. خانه را خراب می‌کند، محدودیت می‌سازد، سفر و کار و رابطه‌ی انسانی را تغییر می‌دهد. یعنی عشق در این کتاب «آرامش» نیست؛ سازمان‌دهی دوباره‌ی زندگی حول یک دیگری غیرقابل‌تقلیل است. کتاب همچنین یک رساله‌ی پنهان درباره‌ی مرگ است. برنین می‌میرد، و مرگش برای رولندز فقط فقدان یک حیوان نیست؛ فروپاشی یک شیوه‌ی بودن است. در طول کتاب، گرگ به او یاد می‌دهد که مرگ را نه با ایده‌های تسلی‌بخش، بلکه با بدن و حضور بفهمد. انسان‌ها مرگ را روایت می‌کنند، توجیه می‌کنند، معنوی می‌کنند، سانسور می‌کنند. حیوان می‌میرد، بی‌خطابه. کتاب را میشود به نوعی اختلال در نظام تفسیر انسان دانست. رولندز فیلسوف است؛ یعنی کارش ساختن مفهوم است. اما گرگ مدام چیزی را وارد زندگی‌اش می‌کند که مفهوم‌پذیر کامل نیست. او را نمی‌شود کامل به زبان آورد. کتاب در بهترین لحظه‌هایش درباره‌ی همین شکست زبان است: تو می‌توانی درباره‌ی گرگ بنویسی، اما گرگ هیچ‌وقت در نوشته جا نمی‌شود. همیشه چیزی از او بیرون می‌ماند: بو، سرعت، نگاه، گرسنگی، تنهایی، وفاداری، مرگ. رابطه‌ای که در آن دیگری به جای اینکه «تفسیر شود»، تفسیرگر را تغییر می‌دهد. رولندز برنین را تحلیل نمی‌کند تا تمامش کند؛ با او زندگی می‌کند تا خودش عوض شود. این فرق دارد با فهم سلطه‌گر. فهم سلطه‌گر می‌گوید: «من تو را می‌فهمم، پس مهارت کردم.» فهم عمیق‌تر می‌گوید: «تو را کامل نمی‌فهمم، اما همین نفهمیدن، من را تغییر داده.» نکته‌ی دیگر کتاب این است که ضدانسان‌گرایی‌اش انسان گرایانه است . رولندز فقط نمی‌گوید «حیوانات خوب‌اند، انسان‌ها بدند». گاهی خودش هم خودشیفته، تند، مردانه، حتی آزاردهنده به نظر می‌رسد. منتقدین کتاب را هم جذاب و شیرین می‌داند، هم تا حدی متکبر و انسان‌گریز. این ضعف نیست؛ بخشی از بافت کتاب است. چون راوی خودش نمونه‌ی همان انسانی است که دارد نقدش می‌کند. او پاک و بیرون از مسئله نیست؛ خودش آلوده‌ی همان میمون درون است @adhdbefarsi
6 861