SABBATH SCHOOL (ሰንበት ትምህርት)

ሐሙስ መስከረም 14 Sep 24 ሥላሴ አምላካችን 2ኛ ቆሮንቶስ 13:14ን ስናነብ፣ ክርስቶስ የጸጋ ብቻ፣ እግዚአብሔር የፍቅር ብቻ፣ መንፈስ ቅዱስ ደግሞ የኅብረት ብቻ ምንጭ እንደሆኑ ልናስብ እንችላለን፤ ነገር ግን ይህ ከእውነት የራቀ ነው። 1ኛ ቆሮንቶስ 1:3, 4, 9፤ 10:16፤ 2ኛ ቆሮንቶስ 1:2, 12፤ ሮሜ 8:35፤ ሮሜ 15:30፤ ገላትያ 2:20 እና ኤፌሶን 3:19ን አንብቡ። እነዚህ ክፍሎች ከሥላሴ አካላት ጋር በተያያዘ ስለ ጸጋ፣ ፍቅርና ኅብረት ምን ይላሉ? Save Notes አብ፣ ወልድ እና መንፈስ ቅዱስ ለመዳናችን አብረው ይሠራሉ። ጸጋ፣ ፍቅርና ኅብረት የሚመጡት ከአንዱ ብቻ ሳይሆን ከሦስቱም ነው። ሆኖም፣ እያንዳንዱ አካል በመዳን ታሪክ ውስጥ የተለየ ተግባር አለው። ጳውሎስ ይህን ያውቃል፤ በደብዳቤዎቹም ይህን ትምህርት ያጎላል። ለምሳሌ፣ በመዳን እቅድ ውስጥ የሦስቱ አካላት ተሳትፎ በገላትያ 4:4–6 ውስጥ በጥቂት ቃላት ተገልጿል። እግዚአብሔር አብ የሱስን ላከው፤ ይህም አብ የዚያ እቅድ ምንጭ መሆኑን ይጠቁማል (ገላ. 4:4)። ወልድ ከሴት ተወለደ (ገላ. 4:4)፤ ይህም ሰው የመሆኑና የጥንቱ ተስፋ መፈጸሙ ምልክት ነው (ዘፍ. 3:15)። ወልድ ዋጀንና ሰይጣን ስለ እርሱ በሐሰት ከከሰሰው ከአብ ጋር ወደ ትክክለኛ ግንኙነት መለሰን (ዘፍ. 3:5)። መንፈስ ቅዱስ ደግሞ የእግዚአብሔር ልጆች መሆናችንን ያረጋግጥልናል (ገላ. 4:6)። በጳውሎስ ደብዳቤዎች ውስጥ ስለ ሥላሴ ሌሎች በርካታ ጥቅሶች አሉ። ሦስቱ አካላት ቤተ ክርስቲያንን ለተልዕኮ በማብቃት (1ኛ ቆሮ. 12:4–6)፣ መንፈሳዊ ጥንካሬ በመስጠት (ኤፌ. 3:14–19)፣ እና በአባላት መካከል በሥላሴ አካላት መካከል ያለውን አንድነት የሚመስል ጥልቅ አንድነት በመፍጠር (ኤፌ. 4:4–6) አብረው ይሠራሉ። በጳውሎስ መረዳት መሠረት እግዚአብሔር ሥላሴ ብቻ ሳይሆን፣ ሦስቱም አካላት ለመዳናችን አብረው ይሠራሉ (ኤፌ. 1:3, 13, 14)። በኤፌሶን ደብዳቤ ውስጥ ጳውሎስ እኛ በአብ (ኤፌ. 3:19)፣ በወልድ (ኤፌ. 4:13) እና በመንፈስ ቅዱስ (ኤፌ. 5:18) ሙላት ልንሞላ እንደሚገባን እስከ መጥቀስ ይደርሳል። ጳውሎስ ለቆሮንቶስ ሰዎች የጻፈውን መልእክት ሲያጠናቅቅ (2ኛ ቆሮ. 13:14)፣ ከዚህ የተሻለ መዝጊያ ሊኖር አይችልም—ይኸውም የጽንፈ ዓለሙ ሦስት ታላላቅ ኃይላት፣ ሰማያዊው ሥላሴ፣ አሁንና በሚመጣው ዘመን ከእኛ ጋር እንደሚሆኑ የተሰጠ ተስፋ ነው። በቤተ ክርስቲያን አባላት መካከል ያለው ኅብረት በሥላሴ አካላት መካከል ያለውን ውብ ግንኙነት ሊያንጸባርቅ የሚገባው እንዴት ነው? @SabbathSchool @TekalignSorato

ረቡዕ መስከረም 13 Sep 23 የመንፈስ ቅዱስ ኅብረት የየሱስ ጸጋ ለእኛ ያለውን የእግዚአብሔርን ፍቅር መግለጥ ብቻ ሳይሆን፣ የዚያ ፍቅር ውጤት የሆነውን የመንፈስ ቅዱስን ኅብረትም ያመጣል። በተመሳሳይ ጊዜ ኅብረት ምንጩ የእግዚአብሔር ፍቅር ነው። ምክንያቱም ያለ ፍቅር ኅብረት የለም። ጳውሎስ እንዲህ ይላል፦ “በክርስቶስ የምታገኙት ማበረታቻ ካለ፣ ከፍቅሩ የምታገኙት መጽናናት ካለ፣ ከመንፈስ ጋር የምታደርጉት ኅብረት ካለ፣ ርኅራኄና ደግነት ካለ፣ በአንድ ሐሳብ በመስማማት፣ በአንድ ፍቅር በመተሳሰርና ከልብ በመተባበር ደስታዬን ፈጽሙልኝ” (ፊል. 2:1, 2)። አንዳንድ ሰዎች መንፈስ ቅዱስ ኃይል ወይም ተፅዕኖ ብቻ ነው ይላሉ፤ ነገር ግን ይህ እውነት ሊሆን አይችልም። ደግሞስ ጳውሎስ ለምን ሁለት አካላትን—አብንና ወልድን— ከተራ “ኃይል” ጋር በሥላሴ ቀመር ውስጥ ይጠቅሳል? ይህ ትርጉም አይኖረውም። አብና ወልድ አካላዊ ግንኙነት እንዳላቸው ሁሉ (2ኛ ቆሮ. 1:3፤ 11:31)፣ መንፈስ ቅዱስ ከሰዎች ጋር ያለው ግንኙነት እርሱም አካል (Person) መሆኑን ወደ መረዳት ይመራናል (ሮሜ 8:15, 16፤ ዮሐ. 14:16, 17, 26፤ 15:26 ይመልከቱ)። “የመንፈስ ኅብረት” የሚለውን ሐረግ (ፊል. 2:1) በሁለት መንገድ መረዳት ይቻላል። በመንፈስ ቅዱስ አማካኝነት እርስ በርስ የሚደረግ ኅብረት ወይም ከመንፈስ ቅዱስ ጋር የሚደረግ ኅብረት ማለት ሊሆን ይችላል። ብዙዎች እነዚህ ሁለት ትርጉሞች እርስ በርሳቸው እንደማይጋጩ ይስማማሉ። ምክንያቱም እርስ በርስ የሚደረግ ኅብረት ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ካለን ኅብረት የሚመጣ ውጤት ነው። 1ኛ ቆሮንቶስ 2:10, 11፤ 3:16፤ 12:11 እና 2ኛ ቆሮንቶስ 3:6, 17ን አንብቡ። ጳውሎስ ለቆሮንቶስ ሰዎች ስለ መንፈስ ቅዱስ ምን አስተማረ? Save Notes ጳውሎስ ስለ መንፈስ ቅዱስ ሥራ ብዙ የሚናገረው አለው። በ1ኛ እና 2ኛ ቆሮንቶስ ውስጥ ስለ መንፈስ ቅዱስ ከ40 በላይ ጥቅሶች አሉ። መንፈስ ቅዱስ የቤተ ክርስቲያንን መታነጽ ያበረታታል (1ኛ ቆሮ. 14:12)፣ ሰዎችን ለተልዕኮ ያበቃል (1ኛ ቆሮ. 2:4, 5)፣ የእግዚአብሔርን ጥልቅ ነገር ይገልጥልናል (1ኛ ቆሮ. 2:10, 11) እና ያስተምረናል (1ኛ ቆሮ. 2:13)፣ በውስጣችን ይኖራል (1ኛ ቆሮ. 3:16፤ 6:19)፣ ለጽድቃችን ከክርስቶስ ጋር ይሠራል (1ኛ ቆሮ. 6:11)፣ ለቤተ ክርስቲያን መንፈሳዊ ስጦታዎችን ይሰጣል (1ኛ ቆሮ. 12–14)፣ ለመዳን ያትመናል (2ኛ ቆሮ. 1:22)፣ ሕጉን በሰው ልብ ውስጥ ይጽፋል (2ኛ ቆሮ. 3:3)፣ በክርስቶስ አዲስ ሕይወት (2ኛ ቆሮ. 3:6) እና ከኃጢአት ነጻነትን ይሰጣል (2ኛ ቆሮ. 3:17)። በእርግጥም ያለ መንፈስ ቅዱስ ልንኖር አንችልም። ስለ መንፈስ ቅዱስ አምላክነት (divinity) መረዳታችን የእግዚአብሔርን ፍቅር ሙሉ በሙሉ ለመረዳት ለምን አስፈላጊ ይሆናል? @SabbathSchool @TekalignSorato

ማክሰኞ መስከረም 12 Sep 22 የፍቅር አምላክ በጥንቱ አረማዊ ዓለም፣ አማልክት ሰዎችን ይወዳሉ ተብሎ አይታመንም ነበር። ይልቁንም አማልክቱ ጨካኝና ተቆጪ ተደርገው ስለሚታሰቡ በልመናና በመሥዋዕት መለስለስ (መታረቅ) ነበረባቸው። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የምናየው የፍቅር አምላክ ጽንሰ- ሐሳብ አዲስ ነገር ነበር። ጳውሎስ አምላካችንን “የፍቅርና የሰላም አምላክ” (2ኛ ቆሮ. 13:11) በማለት ይገልጸዋል። 2ኛ ቆሮንቶስ 13:11ን አንብቡ። እዚህ ከተጠቀሰው ሐሳብ እንዴት ተስፋ ማግኘት ትችላላችሁ? ይህ ጥቅስ የሚያስተምረውን በተሻለ ሁኔታ እንዴት መለማመድ ትችላላችሁ? Save Notes “የፍቅርና የሰላም አምላክ” የሚለው ሐረግ በሁለት መንገድ ሊተረጎም ይችላል። በአንድ በኩል፣ እግዚአብሔር የፍቅርና የሰላም ምንጭ እንደሆነ ይታያል። በሌላ በኩል ደግሞ፣ እግዚአብሔር በፍቅርና በሰላም እንደሚታወቅ ይገልጻል። ሆኖም በሁለቱ መካከል መምረጥ አስፈላጊ አይደለም፤ ምክንያቱም ፍቅርና ሰላም የእግዚአብሔር ባሕርያት በመሆናቸው እርሱ ፍቅርንና ሰላምን ይሰጠናል። በሌሎች ቦታዎች ጳውሎስ እግዚአብሔርን “የትዕግሥትና የመጽናናት አምላክ” (ሮሜ 15:5)፤ “የተስፋ አምላክ” (ሮሜ 15:13)፤ “የሰላም አምላክ” (ሮሜ 15:33፤ 16:20፤ 1ኛ ቆሮ. 14:33፤ ፊል. 4:9፤ 1ኛ ተሰ. 5:23)፤ “የምሕረት አባት” (2ኛ ቆሮ. 1:3) እና “የመጽናናት ሁሉ አምላክ” (2ኛ ቆሮ. 1:3) በማለት ይጠራዋል። እግዚአብሔር የእነዚህ በረከቶች ሁሉ ምንጭ ነው። እነዚህን ሁሉ በማይለወጥ ፍቅሩ ይሰጠናል። ምንም እንኳን “የሰላም አምላክ” የሚለው ሐረግ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የተለመደ ቢሆንም፣ “የፍቅር አምላክ” የሚለው አገላለጽ ግን እዚህ ጋ ብቻ ነው የሚገኘው (2ኛ ቆሮ. 13:11)፤ ስለዚህም ጥልቅ ማሰላሰል ይገባዋል። ብዙ ተርጓሚዎች እንደተመለከቱት፣ ጳውሎስ በ2ኛ ቆሮንቶስ 13:14 ላይ ካለው የሥላሴ ምርቃት ጥቂት ቁጥሮች ቀደም ብሎ ስለ “ፍቅር አምላክ” መጥቀሱ፣ እግዚአብሔርን እንደ ሦስት አካላት እንደሚያስብ ይጠቁማል። እኛ በአንድ አምላክ እናምናለን፤ ይኸውም በፍቅር ግንኙነት ውስጥ ለዘላለም በሚኖሩ የሦስት አካላት አንድነት። ይህ ሥሉስ አምላክ ይወደናል፤ በመካከላቸው ያለውን ፍቅር በሚያንጸባርቅ መልኩ እርስ በርሳችን እንድንዋደድም ይጠራናል። @SabbathSchool @TekalignSorato

ሰኞ መስከረም 11 Sep 21 የእግዚአብሔር ፍቅር “የጌታ የየሱስ ክርስቶስ ጸጋ የእግዚአብሔርም ፍቅር የመንፈስ ቅዱስም ኅብረት ከሁላችሁ ጋር ይሁን። አሜን” (2ኛ ቆሮ. 13:14)። ጳውሎስ ሁለተኛ ደብዳቤውን በዚህ ጥቅስ ይጨርሳል። ሦስቱን የሥላሴ አካላት በዚህ ቅደም ተከተል—ወልድ፣ አብ እና መንፈስ ቅዱስ—እንደጠቀሳቸው ልብ ይበሉ። እግዚአብሔር ምን እንደሚመስልና ለእኛ ምን እንዳደረገልን በተሻለ መረዳት የምንችለው በሦስቱም ሥራ አማካኝነት ነው። ዮሐንስ 3:16, 17፤ ሮሜ 8:37–39 እና 1ኛ ዮሐንስ 4:8–11ን አንብቡ። እነዚህ ክፍሎች ስለ እግዚአብሔር ፍቅር ምን ይነግሩናል? Save Notes 1ኛ ዮሐንስ 4:8 “እግዚአብሔር ፍቅር ነው” ይላል። ፍቅር የእግዚአብሔር መሠረታዊ ባሕርይ ነው። ዮሐንስ እግዚአብሔር አንድያ ልጁን ስለ እኛ እንዲሞት በመስጠቱ ፍቅርን ማወቅ እንደምንችል ያጎላል (ዮሐ. 3:16)። እግዚአብሔር የሱስን የላከው ለማዳን (ለማዳን ተልዕኮ) ነው (ዮሐ. 3:17)፤ ይህም የመዳን እቅድ አካል ነበር (የሐዋ. 3:20, 21፤ 1ኛ ዮሐ. 4:10, 14)። የሱስ በወንጌላት ውስጥ አብን እንደላከው አድርጎ በተደጋጋሚ ጠቅሶታል (ማቴ. 10:40፤ ማር. 9:37)። በአንድ አስደናቂ አገላለጽ ጳውሎስ እንዲህ ይላል፦ “ገና ኃጢአተኞች ሳለን ክርስቶስ ስለ እኛ ሞቶአልና እግዚአብሔር ለእኛ ያለውን የራሱን ፍቅር በዚህ ያሳያል” (ሮሜ 5:8)። ስለ እግዚአብሔር ፍቅር በባልና በሚስት፣ በወላጆችና በልጆች መካከል ባለ ጣፋጭ ግንኙነት፣ በእውነተኛ ጓደኝነትና በመሳሰሉት ውስጥ ፍንጭ እናገኛለን። እንዲሁም በተፈጥሮ ውስጥ የእግዚአብሔርን ፍቅር ማየት እንችላለን። በዚህ ረገድ ኤለን ጂ ኋይት እንዲህ ትላለች፦ “እግዚአብሔር ፍቅር ነው” የሚለው ቃል በሚፈነዳው እያንዳንዱ ቡቃያ፣ በሚበቅለው እያንዳንዱ ሣር ላይ ተጽፏል። ድምፃቸውን አውጥተው በሚዘምሩ ውብ አእዋፍ፣ አየሩን መዓዛ በሚያልብሱ ፍጹም አበባዎች፣ ጥቅጥቅ ባለ አረንጓዴ ቅጠላቸው ምድሪቱን በሚሸፍኑ የጫካ ዛፎች—ሁሉም ለአምላካችን ርኅሩኅና አባታዊ እንክብካቤ እንዲሁም ልጆቹን ደስተኛ ለማድረግ ላለው ፍላጎት ምስክር ናቸው።” — ወደ ክርስቶስ የሚመራ መንገድ፣ ገጽ 10። ሆኖም፣ እግዚአብሔር የሱስን ለኃጢአታችን መሥዋዕት አድርጎ ከመስጠቱ በላይ ምንም የሚያሳምን ነገር የለም። እግዚአብሔር የሱስን ሕይወቱን አሳልፎ እንዲሰጥ እስኪልክ ድረስ እንደወደደን ስንረዳ፣ ምላሻችን “ስለ ወንድሞቻችን ነፍሳችንን አሳልፈን ልንሰጥ” መፈለግ ይሆናል (1ኛ ዮሐ. 3:16)። ጳውሎስ የቆሮንቶስ ሰዎች በአንድነት እንዲኖሩ ይፈልግ ነበር። ነገር ግን ያለ ፍቅር አንድነት የለም። ለዚህም ነው “ፍቅር ያንጻል” (1ኛ ቆሮ. 8:1) ብሎ ያስተማራቸው፤ ያለ ፍቅርም ሁሉ ነገር ከንቱና ባዶ እንደሆነ የገለጸው (1ኛ ቆሮ. 13:1–3)። ስለዚህ የምናደርገው ሁሉ ከእግዚአብሔር ፍቅር በሚቀዳ ፍቅር ሊከናወን ይገባል (1ኛ ቆሮ. 16:14)። የሱስ ራሱ ሙሉ በሙሉና ለዘላለም አምላክ ባይሆን ኖሮ በወንጌል ውስጥ ምን እናጣ ነበር? @SabbathSchool @TekalignSorato

እሑድ መስከረም 10 Sep 20 የየሱስ ጸጋ በ2ኛ ቆሮንቶስ መጀመሪያ ላይ እንዳየነው ሁሉ በመዝጊያውም ላይ ስለ የሱስ ጸጋ መጠቀሱ የሚያነቃቃ ነው (2ኛ ቆሮ. 1:2፤ 13:14)። ጳውሎስ ይህን ደብዳቤ የሚጀምረውም የሚጨርሰውም ስለ እርሱ ጸጋ በመጥቀስ ነው። በዚህ የጥናት ዘመን መጀመሪያ ላይ እንዳየነው፣ እርሱ ስለ የሱስ ማሰብና መናገር ማቆም አይችልም ነበር። “የጌታችንን የየሱስ ክርስቶስን ጸጋ አውቃችኋልና፤ እናንተ በእርሱ ድህነት ባለ ጠጎች ትሆኑ ዘንድ፣ እርሱ ባለ ጠጋ ሲሆን ስለ እናንተ ድሃ ሆነ” (2ኛ ቆሮ. 8:9)። የየሱስ ጸጋ ምንኛ የሚያስደንቅና ሊቋቋሙት የማይቻል ነው! እኛ “ባለጠጎች” እንድንሆን፣ ማለትም በሰማይ ከእርሱ ጋር የመሆን ዕድል እንዲኖረን፣ እርሱ በሰማይ የነበረውን የዘላለም ባለጠግነት ትቶ ድሃ ሆነ። በጥንቷ ገሊላ አቧራማ መንገዶች ላይ ተመላለሰ። “እስከ ሞት ድረስ፣ እርሱም የመስቀል ሞት እንኳ፣ የታዘዘ ሆኖ ራሱን አዋረደ” (ፊል. 2:8)። የኃጢአት፣ የሞትና የመከራ ዓለምን ብቻ ለምናውቅ ለእኛ፣ የሱስ የሰማይን አደባባዮች ትቶ ወደዚህ መጥቶ ሕይወቱን ስለ እኛ አሳልፎ መስጠቱ ምን ማለት እንደሆነ መረዳት ይከብደናል። ሮሜ 16:20፣ ገላትያ 6:18፣ ፊልጵስዩስ 4:23 እና 1ኛ ተሰሎንቄ 5:28ን አንብቡ። በእነዚህ ክፍሎች ውስጥ ምን ዓይነት አስፈላጊ ትምህርት ታያላችሁ? Save Notes ጳውሎስ በደብዳቤዎቹ ውስጥ ስለ የሱስ ጸጋ በተደጋጋሚ ይጠቅሳል። ለምሳሌ፦ “በአንዱ ሰው በየሱስ ክርስቶስ ጸጋ የሆነው ነጻ ስጦታ ለብዙዎች በዛ” (ሮሜ 5:15)። ይህን የጸጋ ብዛት የሚቀበሉ “በየሱስ ክርስቶስ በኩል በሕይወት ይነግሣሉ” (ሮሜ 5:17)። በ2ኛ ቆሮንቶስ እንደታየው ሁሉ፣ ጳውሎስ ሌሎች ደብዳቤዎቹንም የሚጀምረውና የሚጨርሰው የየሱስን ጸጋ በመጥቀስ ነው (ሮሜ 1:7፣ 16:20፤ 1ኛ ቆሮ. 1:3፣ 16:23፤ ገላ. 1:3፣ 6:18፤ ፊል. 1:2፣ 4:23)። ይህ ርዕስ ሐሳቡን ይዞት ስለነበር የቆሮንቶስ ሰዎችንም አእምሮ እንዲሞላው ፈልጎ ነበር። ይህ ለሁሉም አብያተ ክርስቲያናት የነበረው ምኞት ነው። ለኤፌሶን ሰዎች ያለውን ተመልከቱ፦ “ጌታችንን የሱስ ክርስቶስን በማይጠፋ ፍቅር ለሚወዱ ሁሉ ጸጋ ይሁን” (ኤፌ. 6:24)። ታዲያ እኛ የሱስን ከዚህ ባነሰ ፍቅር እንድንወደው ይመኛልን? በፍጹም። የየሱስ ጸጋ “ለብዙዎች እንዲተርፍ” (2ኛ ቆሮ. 4:15) እና ለእርሱ እንደበቃው ሁሉ ለሰዎችም እንዲበቃቸው ምኞቱ ነበር (2ኛ ቆሮ. 12:9)። ለእናንተ ስለተደረገው የእግዚአብሔር ጸጋ እንዲህ በማለት አስቡ፦ ለተናገራችሁትና ላደረጋችሁት ነገር የሚገባችሁ ምንድን ነው? ይሁን እንጂ የእግዚአብሔር ጸጋ በዚያ ፋንታ ምን ይሰጣችኋል? @SabbathSchool @TekalignSorato

መስከረም 9 - 15 13ኛ ትምህርት Sep 19 - 25 ጸጋ፣ ፍቅርና ኅብረት ሰንበት ከሰዓት በኋላ ለዚህ ሳምንት እነዚህን ክፍሎች አንብቡ፦ 2ኛ ቆሮ. 8:9፤ ሮሜ 16:20፤ 1ኛ ዮሐንስ 4:8–11፤ 2ኛ ቆሮ. 13:11፤ ፊልጵስዩስ 2:1, 2፤ ገላትያ 4:4–6። የመታሰቢያ ጥቅስ፡ «የጌታ የየሱስ ክርስቶስ ጸጋ የእግዚአብሔርም ፍቅር የመንፈስ ቅዱስም ኅብረት ከሁላችሁ ጋር ይሁን» (2ኛ ቆሮንቶስ 13:14)። ጳውሎስ በደብዳቤዎቹ ውስጥ የተነሱትን መሠረታዊ ጉዳዮች በድጋሚ በማጉላት 2ኛ ቆሮንቶስን ይዘጋል። ይህንንም በአምስት ትእዛዛዊ ቃላት ያከናውናል (2ኛ ቆሮ. 13:11)። የመጀመሪያው ትእዛዝ “ደስ ይበላችሁ” የሚለው ሲሆን፣ በደብዳቤው ውስጥ ቀደም ብለው የተጠቀሱትን ክፍሎች ያስታውሰናል። ሁለተኛው ትእዛዝ “ፍጹማን ሁኑ” (katartizō) የሚለው ሲሆን፣ ትርጉሙም “ለተሟላ ተሃድሶ (መመለስ) ጣሩ” ማለት ነው። ሦስተኛው “ተመካከሩ (እርስ በርሳችሁ ተጽናኑ)” የሚለው ሲሆን፣ በ2ኛ ቆሮንቶስ 1:3–7 ላይ የተጠቀሰውን ሐሳብ ይቀጥላል። ጳውሎስ ሁለተኛ ደብዳቤውን የሚጀምረውም የሚጨርሰውም በማበረታታት ነው። እኛ ከእግዚአብሔር መጽናናትን የምንቀበለው ሌሎችን እናጽናና ዘንድ ነው (2ኛ ቆሮ. 1:4, 6)። አራተኛውና አምስተኛው ትእዛዛት “በአንድ ልብ ሁኑ፣ በሰላምም ኑሩ” የሚሉት ሲሆን፣ ለአንድነት የቀረበ ጥሪ ነው። ይህ የደስታ፣ የተሃድሶ፣ የመጽናናት፣ የአንድነትና የሰላም ድባብ “የፍቅርና የሰላም አምላክ” (2ኛ ቆሮ. 13:11) አብሮን እንዲሆን ቅድመ ሁኔታ ነው። ይህም በሰው ልብ ውስጥ የሚሠራው የሥላሴ ሥራ ውጤት ነው (2ኛ ቆሮ. 13:14)። ጸጋ፣ ፍቅርና ኅብረት የሥላሴ አምላክ ለእኛ ያከናወነው ሥራ ውጤቶች ናቸው። እነዚህ ሦስት ክርስቲያናዊ ባሕርያት በእግዚአብሔር መገኘት የሚታወቅ ድባብን ይፈጥራሉ። @SabbathSchool @TekalignSorato

ዛሬ ጌታ ቢፈቅድ ሰንበት ትምህርት ይኖረናል 2:30 እንገናኝ

ዓርብ መስከረም 8 Sep 18 ተጨማሪ ሀሳብ ኤለን ጂ ኋይት፣ The Laodicean Church፣ ገጽ 125፣ The Advent Review and Sabbath Herald፣ መስከረም 30፣ 1873። “ጌታ ሕዝቡ ያለፈውን ስህተትና ዝንጉነት እንዳይደግሙ እየጠበቃቸው ነው። የተሳሳቱ ትምህርቶችንና ቅዱስ ያልሆኑ ልምምዶችን የሚያራምዱ፣ እንዲሁም በተሳሳቱ መርሆዎች ላይ ተመስርተው በሚያባብል፣ በተሰወረና አታላይ በሆነ መንገድ የሚሠሩ ሐሰተኞች መምህራን ሁልጊዜም በዙሪያችን ሞልተዋል። እነዚህም ቢቻላቸው የተመረጡትን እንኳ ለማሳት ይጥራሉ።” — ኤለን ጂ ኋይት፣ The Advent Review and Sabbath Herald,፣ ጥር 7፣ 1904። “ጌታ እኛ በእምነት መሆናችንንና አለመሆናችንን ለማወቅ ሕያው የሆኑትን የእግዚአብሔር ቃላት በጥንቃቄ መመርመር አስፈላጊ መሆኑን እንድንረዳ፣ የእኛ አመለካከቶች እንዲፈተኑ ይፈቅዳል። እውነትን እናምናለን የሚሉ ብዙዎች፦ “ሀብታም ነኝና ባለጠጋ ሆኜአለሁ አንድም ስንኳ አያስፈልገኝም” እያሉ በምቾት ተቀምጠዋል።” — ኤለን ጂ ኋይት፣ Coun- sels to Writers and Editors፣ ገጽ 36። “እውነቱ በግልጽ ተቀምጦ ሳለ ሰዎች ስህተትን ያስተናግዳሉ። ትምህርቶቻቸውን ወደ እግዚአብሔር ቃል ቢያመጡ ኖሮ፣ እንዲሁም ሐሳባቸውን ትክክል ለማስመስል የእግዚአብሔርን ቃል በትምህርቶቻቸው ብርሃን ባያነቡት ኖሮ፣ በጨለማና በዕውርነት ባልተጓዙ ወይም ስህተትን ባላቀፉ ነበር። ብዙዎች ለመጽሐፍ ቅዱስ ቃላት የገዛ አመለካከታቸውን የሚደግፍ ትርጉም ይሰጣሉ፤ የእግዚአብሔርን ቃል በተሳሳተ መንገድ በመተርጎምም ራሳቸውንም ሆነ ሌሎችን ያስታሉ። የእግዚአብሔርን ቃል ማጥናት ስንጀምር በትሕትና ሊሆን ይገባል። ራስ ወዳድነትና የራስን ሐሳብ የማድነቅ ፍላጎት ሁሉ ወደ ጎን ሊባል ይገባል። ለረጅም ጊዜ የቆዩ አመለካከቶች ስህተት የማይገኝባቸው ተደርገው ሊወሰዱ አይገባም” (ኤለን ጂ ኋይት፣ Counsels to Writers and Editors፣ ገጽ 36፣ 37)። የመወያያ ጥያቄዎች 1. 2ኛ ቆሮንቶስ 10:1–6ን ደግማችሁ አንብቡ። ጳውሎስ ስለ እግዚአብሔር እውነት የሚደረጉ መንፈሳዊ “ጦርነቶችን” ለመጋፈጥ የተጠቀመው ስልት ምንድን ነው? ይህንንስ በእኛ የግል መንፈሳዊ ተጋድሎዎች ውስጥ እንዴት ልንተገብረው እንችላለን? 2. መጽሐፍ ቅዱስ ፍጻሜው ከመምጣቱ በፊት ብዙ ሐሰተኞች መምህራን ሰዎችን ከእውነት ለማራቅ እንደሚሞክሩ ይናገራል። የአጥቢያ ቤተ ክርስቲያናችሁ አባላት በዚያው በቤተ ክርስቲያኑ ውስጥ እንኳ ሊኖሩ በሚችሉ ሐሰተኞች መምህራን እንዳይሳቡ ምን ማድረግ ትችላለች? ይህስ የቤተ ክርስቲያንን ተልዕኮ ለመፈጸም እንዲህ አስፈላጊ የሆነው ለምንድን ነው? 3. ጳውሎስ ረጅም የመከራ ዝርዝሩን መጥቀስና መመካት (2ኛ ቆሮ. 11:16– 33) ለምን አስፈለገው? ደግሞስ “በጌታ መመካት” ማለት ምን ማለት ነው? 4. የቤተ ክርስቲያን አባላት በእምነት መሆናቸውንና አለመሆናቸውን ለማወቅ ራሳቸውን መመርመራቸው ለምን አስፈላጊ ነው (2ኛ ቆሮ. 13:5)? ይህስ ምን ለውጥ ያመጣል? @TekalignSorato @SabbathSchool

ሐሙስ መስከረም 7 Sep 17 ንስሐ ላልገቡት የቀረበ ጥሪ በ2ኛ ቆሮንቶስ 12፡14–13፡10 ውስጥ ጳውሎስ ስለ ሦስተኛው ጉብኝቱ ለቤተ ክርስቲያኒቱ ያሳውቃል (2ኛ ቆሮ. 12፡14፤ 2ኛ ቆሮ. 13፡1)። እርሱ ከማንኛውም ሐሰተኛ ሐዋርያ እንደማያንስ አሳይቷል፤ አሁንም በድጋሚ ወደ ቆሮንቶስ መጥቶ ንስሐ ያልገቡ አባላትን ለመመለስ (ለመጠገን) በራስ መተማመን አለው። እንዲያውም የዚህ ጉብኝቱ አንዱና ዋና ዓላማው ይህ ነበር። ጳውሎስ ያደረገውና የተናገረው ነገር ሁሉ ለቤተ ክርስቲያን መታነጽ የታለመ ነበር (2ኛ ቆሮ. 12፡19)። 2ኛ ቆሮንቶስ 12፡20፣ 21ን አንብቡ። የቆሮንቶስን ቤተ ክርስቲያን መንፈሳዊ ሁኔታ አደጋ ላይ ጥለው የነበሩት ኃጢአቶች የትኞቹ ነበሩ? Save Notes በ2ኛ ቆሮንቶስ 12፡20፣ 21 ላይ የተዘረዘሩት ኃጢአቶች በሌሎች የጳውሎስ ደብዳቤዎች ውስጥ ከሚገኙት ጋር ተመሳሳይ ናቸው (ሮሜ 1፡29–31፤ ገላ. 5፡19–21)። የመጀመሪያዎቹ ሁለት ነጥቦች በ1ኛ ቆሮንቶስ 3፡3 ላይ የሚገኙ ሲሆን፣ በዚያም ጳውሎስ በቆሮንቶስ አባላት መካከል ስላለው ቅናትና ክርክር ይጠቅሳል። ጳውሎስ በሦስተኛው ጉብኝቱ ወቅት ነገሮች ብዙም ሳይለወጡ እንዳይጠብቁት ይሰጋል። “ስመጣ እንደምወደው ባላገኛችሁ... ብዬ እፈራለሁና” ይላል። በተቃራኒው ደግሞ “እኔም እንደማትወዱት ሆኜ እንዳታገኙኝ [እፈራለሁ]” ይላል (2ኛ ቆሮ. 12፡20)። ይህ ማለት በእነርሱ ላይ “በክርስቶስ የዋህነትና ገርነት” ከመንቀሳቀስ ይልቅ (2ኛ ቆሮ. 10፡1)፣ አሁን “አለመታዘዝን ሁሉ ለመቅጣት የተዘጋጀሁ” እሆናለሁ ማለቱ ነው (2ኛ ቆሮ. 10፡6)። ዋናው ስጋቱ “በርኩሰትና በዝሙት በሴሰኝነትም” ውስጥ የነበሩት እነዚያ አባላት ንስሐ ሳይገቡ ቀርተው ይሆናል የሚል ነው (2ኛ ቆሮ. 12፡21)። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ መከፋፈልን የሚፈጥሩት ደግሞ እንዲህ ያሉ ኃጢአቶች ናቸው። በመቀጠልም ጳውሎስ በኃጢአት ያሉትን ለመመለስ በቤተ ክርስቲያን ሥነ-ሥርዓት (discipline) ሚና ላይ ያተኩራል (2ኛ ቆሮ. 13፡1–4)። ድካም ለኃጢአተኛ የሕይወት መንገድ ሰበብ ሊሆን አይችልም። ድል የነሣ ሕይወት ለሚፈልጉ የሚሆን ኃይል አለ (2ኛ ቆሮ. 13፡4)። በቆሮንቶስ ያሉ አንዳንዶች የፆታ ብልግናን መለማመዳቸው የእግዚአብሔር ኃይል በሕይወታቸው ውስጥ እውን አለመሆኑን የሚያሳይ ማስረጃ ነው። ጳውሎስ ንስሐ እንዲገቡና ወደ ታዛዥነት የሚመራውን ኃይል እንዲለማመዱ ይፈልግ ነበር። እነርሱን መቅጣት (ዲሲፕሊን ማድረግ) የመጨረሻው አማራጩ እንጂ የሚፈልገው ነገር አልነበረም። “ክፉ ነገር ከቶ እንዳታደርጉ ወደ እግዚአብሔር እንጸልያለን... እናንተ ግን መልካሙን ታደርጉ ዘንድ ነው... ለመታነጻችሁ ደግሞ እንጸልያለን” ይላል (2ኛ ቆሮ. 13፡7–9)። ምንኛ የሚያምር ጸሎት ነው! በእምነት መሆናቸውን ያውቁ ዘንድ ራሳቸውን እንዲመረምሩ ይጠይቃቸዋል። 2ኛ ቆሮንቶስ 13፡5ን አንብቡ። በእምነት መሆን ማለት ምን ማለት ነው? እናንተ በእምነት ውስጥ መሆናችሁን እንዴት ማወቅ ትችላላችሁ? @SabbathSchool @TekalignSorato

ረቡዕ መስከረም 6 Sep 16 ስለ ወንጌል መከራ መቀበል ሐሰተኞች መምህራን የሰይጣን ወኪሎች መሆናቸውን ካጋለጠ በኋላ (2ኛ ቆሮ. 11:1– 15)፤ ጳውሎስ አሁን የቆሮንቶስ ሰዎች የሐሰተኞች መምህራንን ንግግር መስማት ምን ያህል ትርጉም የለሽ እንደሆነ ይረዱ ዘንድ፣ እንደ ሰነፍ በመሆን ጥቂት በመመካት የእነርሱን “ጨዋታ ይጫወታል” (2ኛ ቆሮ. 11:16–21)። የቆሮንቶስ ሰዎች ለእነዚያ ከፍተኛ ክብር የሚሰጡ ከሆነ፣ ጳውሎስ ደግሞ የበለጠ ሊከበር ይገባው ነበር። ስለ ወንጌል የተቀበለው መከራ እርሱ ታማኝ የክርስቶስ አገልጋይ መሆኑን ያሳያል (2ኛ ቆሮ. 11:22, 23)። 2ኛ ቆሮንቶስ 11:22–28ን አንብቡ። ጳውሎስ እዚህ ጋ ምን ነጥብ ለማንሳት እየሞከረ ነው? Save Notes ምንም እንኳ የጳውሎስ አይሁዳዊ ማንነት (credentials) ከሐሰተኞች መምህራን ጋር ተመሳሳይ ቢሆንም (2ኛ ቆሮ. 11:22)፤ ለክርስቶስ የሚያቀርበው አገልግሎት ግን ከእነርሱ በእጅጉ ይበልጣል (2ኛ ቆሮ. 11:23)። “የክርስቶስ አገልጋዮች ናቸውን?” ሲል ይጠይቃል። መልሱም “እኔ እበልጣለሁ” የሚል ነው። ድካሙ የበለጠ የበዛ፣ እስራቱ የበዛ፣ ግርፋቱም እጅግ የበረታ ነበር። ነገር ግን ይህ ብቻ አይደለም። የመከራዎቹ ዝርዝር አምስት ጊዜ የደረሰበትን የሠላሳ ዘጠኝ ግርፋት (2ኛ ቆሮ. 11:24)፣ በበትር መመታትን፣ በድንጋይ መወገርን፣ የመርከብ መሰበርን፣ በጥልቅ ባሕር ውስጥ የገጠመውን አደጋ ያካትታል (2ኛ ቆሮ. 11:25)። እንዲሁም በመንገድ ላይ የነበረ አደጋ፣ የወንዝ አደጋ፣ የወንበዴዎች አደጋ፣ ከወገኖቹ (ከአይሁድ) የደረሰበት አደጋ፣ ከአሕዛብ የደረሰበት አደጋ፣ በከተማ የነበረ አደጋ፣ በምድረ በዳ የነበረ አደጋ፣ በባሕር ላይ የነበረ አደጋ፣ በሐሰተኞች ወንድሞች መካከል የነበረ አደጋ (2ኛ ቆሮ. 11:26)፣ የድካምና የጥረት ብዛት፣ እንቅልፍ ማጣት፣ ረሃብ፣ ጥማት፣ እጦት፣ ቅዝቃዜና እራቁትነት ይገኙበታል (2ኛ ቆሮ. 11:27)። ይህ ሁሉ ሳይበቃ ደግሞ፣ ስለ አብያተ ክርስቲያናት ሁሉ ከሚሰማው ጥልቅ ጭንቀት የተነሣ በአእምሮው የሚሰማው ሥቃይ ነበረ (2ኛ ቆሮ. 11:28)። እውነተኛ የክርስቶስ አገልጋይ ብቻ ነው ስለ ወንጌል ሲል እንዲህ ያለውን መከራ ለመቀበል ፈቃደኛ የሚሆነው። ጳውሎስ በእርግጥ ስለ መከራው መመካት ቢፈልግ ኖሮ የሚናገረው ብዙ ነገር ነበረው። ሆኖም፣ የሚቀጥለው የደብዳቤው ክፍል እንደሚያሳየው የመመካቱ ምክንያት እርሱ ለክርስቶስ ባደረገው ላይ ሳይሆን፣ ክርስቶስ ለእርሱ ባደረገለት ነገር ላይ የተመሰረተ ነው። ጳውሎስ የእግዚአብሔር ኃይል በሰው ድካም ውስጥ ይበልጥ በግልጽ እንደሚታይ ያውቅ ነበር (2ኛ ቆሮ. 12:9, 10)። እግዚአብሔር በሥጋው ውስጥ የሚወጋውን “እሾህ” በመስጠት (2ኛ ቆሮ. 12:7) ጳውሎስ በራሱ ስኬቶች እንዳይመካ ጠብቆታል። ይህም ትሑት እንዲሆን፣ ድካሙን እንዲረዳ፣ በመለኮታዊ ኃይል ላይ እንዲደገፍ፣ እና የእግዚአብሔርን ጸጋና ምሕረት አብዝቶ በሚቀበልበት ሁኔታ ውስጥ እንዲቆይ አድርጎታል። እናንተስ ስለ ወንጌል መከራ ተቀብላችሁ ታውቃላችሁ? ከዚህ ልምምድስ ምን ተማራችሁ? ጳውሎስ መከራዎቹን የገጠመበት መንገድ የእናንተን መከራዎች ለመጋፈጥ እንዴት ሊረዳችሁ ይችላል? @SabbathSchool @TekalignSorato

ማክሰኞ መስከረም 5 Sep 15 የሐሰተኞች መምህራን ማንነት መጋለጥ አዲስ ኪዳን በክርስቲያን ማኅበረሰቦች ውስጥ ስለሚነሱ ሐሰተኞች መምህራን በርካታ ማስጠንቀቂያዎችን ይዟል። የሱስ ራሱ ለደቀ መዛሙርቱ ስለዚህ ጉዳይ አስጠንቅቋል (ማቴ. 7፡15–20)። ሐዋርያትም ትኩረት እንዲሰጠው አሳስበዋል (ገላ. 1፡6–9፤ 1ኛ ጢሞ. 6፡3–5፤ 2ኛ ጴጥ. 2፡1–3)። 2ኛ ቆሮንቶስ 11፡1–15ን አንብቡ። ጳውሎስ ከእነዚህ ሐሰተኞች መምህራን ጋር እያጋጠሙት ያሉትን ፈተናዎች እንዴት ይገልጻቸዋል? Save Notes ጳውሎስ የሐሰተኞች መምህራንን ሥራ ያጋልጣል። በተመሳሳይ ጊዜ፣ የእርሱ አገልግሎት በክርስቶስ ላይ ያተኮረ መሆኑን ይጠቁማል። በቆሮንቶስ ያለችውን ቤተ ክርስቲያን ከሙሽራ ጋር ያነጻጽራታል፤ ራሱንም ለክርስቶስ የማቅረብ ኃላፊነት እንዳለበት እንደ አባት አድርጎ ይቆጥራል (2ኛ ቆሮ. 11፡2)። ይህን የሚያደርገው ቤተ ክርስቲያንን ስለሚወድ ነው (2ኛ ቆሮ. 11፡11)። ስለዚህ፣ በቤተ ክርስቲያን የመርዳት መብት ቢኖረውም፣ ለእነርሱ የገንዘብ ሸክም ላለመሆን ጭምር ፈቃደኛ ነበር (2ኛ ቆሮ. 11፡7–12)። በሌላ በኩል ደግሞ፣ “ከሁሉ የሚበልጡ ሐዋርያት” (ይህ ምናልባት በቅኔ ሐሰተኞቹን መምህራን ማመልከቱ ሊሆን ይችላል) ሔዋንን ካታለላት እባብ ጋር ተነጻጽረዋል (2ኛ ቆሮ. 11፡3)። በኤደን ገነት እንደነበረው ሰይጣን ሁሉ፣ በቆሮንቶስ ያሉት ሐሰተኞች መምህራንም በተንኮልና በብልሽት ይታወቃሉ (2ኛ ቆሮ. 11፡3፣ 4)። የጳውሎስ ዋና ስጋት የቆሮንቶስ ሰዎችን ከቅንነታቸውና ለክርስቶስ ካላቸው ታማኝነት ሊያርቋቸው ይችላሉ የሚል ነበር። እነዚህ ሰርገው የገቡ ሰዎች ጳውሎስ ከሰበከው የተለየ መልእክት—የተለየ የሱስንና የተለየ ወንጌልን ይሰብኩ ነበር (2ኛ ቆሮ. 11፡4)። ይህም ስለ የሱስ የሚሰብክ ሁሉ በእግዚአብሔር የተላከ መሣሪያ አለመሆኑን ያሳያል። ከዚህ ጋር በተያያዘ የሱስ ራሱ፦ ““በሰማያት ያለውን የአባቴን ፈቃድ የሚያደርግ እንጂ፥ ጌታ ሆይ፥ ጌታ ሆይ፥ የሚለኝ ሁሉ መንግሥተ ሰማያት የሚገባ አይደለም”” ብሏል (ማቴ. 7፡21)። በገላትያ 1፡6–9 ላይ ጳውሎስ ሌላ ወንጌል የሚሰብክ ሁሉ በራሱ ላይ እርግማን ያመጣል ይላል፤ ነገር ግን በቆሮንቶስ ያሉ አንዳንዶች እንዲህ ዓይነቱን ስሕተት ይታገሱ ነበር። ጳውሎስ ሐሰተኞቹን ሐዋርያት “የክርስቶስን ሐዋርያት እንዲመስሉ ራሳቸውን የሚለውጡ፥ ተንኰለኞች ሠራተኞች ናቸው” በማለት ያጋልጣቸዋል (2ኛ ቆሮ. 11፡13)። “ሰይጣን ራሱ የብርሃን መልአክ እንዲመስል ራሱን ይለውጣልና”፣ እንዲሁም “የእርሱ [የሰይጣን] አገልጋዮች ደግሞ የጽድቅ አገልጋዮች እንዲመስሉ ራሳቸውን ቢለውጡ” እንግዳ ነገር አይደለም ይላል (2ኛ ቆሮ. 11፡14፣ 15)። ምንኛ የሚያሳዝን ሁኔታ ነው፦ የክርስቶስ አገልጋዮች ነን የሚሉ ሰዎች የሰይጣን ወኪሎች ሆነው ሲሠሩ። ጳውሎስ ሐሳቡን ሲያጠቃልል “ፍጻሜአቸው እንደ ሥራቸው ይሆናል” ይላል (2ኛ ቆሮ. 11፡15)። በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ላለው ስሕተት ምን ያህል በጽኑ ምላሽ እየሰጠ እንደሆነ ተመልከቱ! ይህ ለእኛስ ምን ሊነግረን ይገባል? @SabbathSchool @TekalignSorato

ሰኞ መስከረም 4 Sep 14 በጌታ መመካት ትላንት ጳውሎስና የሥራ ባልደረቦቹ አገልግሎታቸውን እንደ መንፈሳዊ ውጊያ እንዲሁም የእግዚአብሔርን የጦር መሣሪያ በመጠቀም እንዴት እንዳከናወኑ አይተናል። ዛሬ ደግሞ ሐሰተኞች መምህራን በሰዋዊ መመዘኛዎች እንደሚንቀሳቀሱ እናያለን። እነርሱ አግባብ ባልሆነ መንገድ ይመካሉ። በአንጻሩ ጳውሎስ የሚመካው በጌታ ብቻ ነው። እርሱም፦ “የሚመካ ግን በጌታ ይመካ” በማለት ጽፏል (2ኛ ቆሮ. 10፡17)። 2ኛ ቆሮንቶስ 10፡13–17ን አንብቡ። የፉክክር መንፈስ የወንጌልን ስብከት እንዴት ሊጎዳ ይችላል? Save Notes ጳውሎስ የመመካት ቋንቋን መጠቀሙ ለዘመናት ተርጓሚዎችን ሲያስገርም ቆይቷል። ሆኖም በጥንቱ ዓለም ራስን ማሞገስ ወይም መመካት የተለመደ ተግባር ሲሆን፣ ሰሚውን እንዳያስቀይም ግን በማኅበራዊ ሥርዓቶች የተገደበ ነበር። ጳውሎስ እነዚህን ሥርዓቶች ያውቅና ይከተል ነበር። በተጨማሪም፣ የእርሱ የመመኪያ መንገድ ከሐሰተኞች መምህራን የተለየ መሆኑን ግልጽ ያደርጋል። እርሱ የሚመካው በጌታ ነው (2ኛ ቆሮ. 10፡17)። ይህም ከብሉይ ኪዳን የተወሰደ ጥቅስ ነው፦ “ነገር ግን የሚመካው፦ ምሕረትንና ፍርድን ጽድቅንም በምድር ላይ የማደርግ እኔ እግዚአብሔር እንደ ሆንሁ በማወቁና በማስተዋሉ በዚህ ይመካ” (ኤር. 9፡24)። ጳውሎስ ይህንን የኤርምያስን ክፍል በመጥቀስ፣ ትኩረቱ በክርስቶስ ላይ— በክርስቶስ ፍቅር፣ ፍርድና ጽድቅ ላይ መሆኑን ያሳያል። በሌላ አነጋገር፣ የጳውሎስ ትምክህት በክርስቶስ በኩል በተከናወኑት የእግዚአብሔር ሥራዎች ላይ ያተኮረ ነው። ስለዚህ የእርሱ መመካት መጽሐፍ ቅዱሳዊ በመሆኑ ቅር የሚያሰኝ አይደለም። በአንጻሩ ተቃዋሚዎቹ ራሳቸውን እርስ በርስ በማነጻጸር በፉክክር መንፈስ ውስጥ ገብተው ነበር። ይህ ደግሞ ስንፍና ነው! (2ኛ ቆሮ. 10፡12)። በ2ኛ ቆሮንቶስ 10፡14–16 ላይ ጳውሎስ በቆሮንቶስም ሆነ ከቆሮንቶስ ወዲያ ባሉ አካባቢዎች የአገልግሎቱ ቀዳሚ ትኩረት ወንጌልን መስበክ እንደሆነ ይጠቁማል። ጳውሎስ ለየሱስ ያለው ፍቅር፣ በክርስቶስ ሞትና ትንሣኤ ስለሚገኘው የምስራች ዘወትር እንዲናገር አድርጎታል። ራሳቸውን እንደሚያመሰግኑት በቆሮንቶስ እንዳሉ ሐሰተኞች መምህራን ሳይሆን፣ ጳውሎስ በእግዚአብሔር የተመሰገነና የተፈተነ (የተመረጠ) ነበር (2ኛ ቆሮ. 10፡12፣ 18)። እርሱ “በእግዚአብሔር ፈቃድ የየሱስ ክርስቶስ ሐዋርያ ሊሆን የተጠራ” ነበር (1ኛ ቆሮ. 1:1)። እስከ ሕይወቱ ፍጻሜ ድረስ ለዚህ ጥሪ ታማኝ ሆኖ ቆይቷል (2ኛ ጢሞ. 4፡7)። 2ኛ ቆሮንቶስ 10፡12–18ን ደግማችሁ አንብቡ። የቤተ ክርስቲያን መሪዎች ወይም አባላት የፉክክር መንፈስን እንዴት ሊያስወግዱ ይችላሉ? በእርግጥም ዋጋ በሌላቸው (በማይረቡ) ነገሮች ውስጥ መዘፈቅ ለምን እንዲህ ቀላል ይሆናል? @SabbathSchool @TekalignSorato

እሑድ መስከረም 3 Sep 13 መንፈሳዊ ጦርነት 2ኛ ቆሮንቶስ 10፡1–11ን አንብቡ። ጳውሎስ ከቆሮንቶስ ሰዎች ጋር በነበረው ግንኙነት ያሳየው የነበረው የዋህነት አንዳንድ ጊዜ ከደካማነት ጋር ይደባለቅ ነበር። በዚህ ክፍል ውስጥ ጳውሎስ በቆሮንቶስ ያሉትን የሐሰተኛ መምህራን ችግር ለመጋፈጥ ያለውን ድፍረት የሚገልጡት ቃላት ወይም ሐረጎች የትኞቹ ናቸው? Save Notes ጳውሎስ 2ኛ ቆሮንቶስ ምዕራፍ 10ን በግል አነጋገር ይጀምራል፦ “እኔ ጳውሎስ... እመክራችኋለሁ” (2ኛ ቆሮ. 10:1)። ይህም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሰርገው ስለገቡት የሐሰት ትምህርቶች ጳውሎስ ምን ያህል ተጨንቆ እንደነበር ያሳያል። በ2ኛ ቆሮንቶስ 10:1 ላይ ያሉት ቃላቱ፣ ተቃዋሚዎቹ “በደብዳቤው ከሩቅ ሲሆን የሚያስፈራራ ጉልበተኛ ነው፤ ፊት ለፊት ሲሆን ግን ምስኪን ፈሪ ነው” በማለት ለሚያቀርቡበት ክስ በቅኔ (ironically) የሰጡት ምላሽ ናቸው (2ኛ ቆሮ. 10:10, 11)። እርሱም ደካማነት መስሎ የታየው ነገር እንደ ብርቱ የዋህነትና እንደ ክርስቶስ ያለ ገርነት ሊታይ እንደሚገባው ይመልሳል። ሐሰተኞች መምህራን በድፍረትና በመተማመን ሊገጥሟቸው ይገባል (2ኛ ቆሮ. 10:2)፤ ነገር ግን ይህ ከክርስቶስ ገርነት ጋር የተቀላቀለ መሆን አለበት (2ኛ ቆሮ. 10:1)። የሱስ በአንድ ወቅት “እኔ የዋህ በልቤም ትሑት ነኝ” ብሎ ነበር (ማቴ. 11:29)። ሆኖም የሱስ በመቅደስ የነበሩትን ለዋጮች ጠረጴዛ በመገልበጥና “ወንበዴዎች” ብሎ በመጥራት በድፍረት ተጋፍጧቸዋል (ማቴ. 21:12, 13)። ፈሪሳውያንንም ፊት ለፊት “ግብዞች” እና “በኖራ የተመረጉ መቃብሮች” ብሏቸዋል (ማቴ. 23:23–27)። እንደ የሱስ ሁሉ ጳውሎስም ሙሉውን የእግዚአብሔርን የጦር ዕቃ መጠቀምን የሚጠይቅ መንፈሳዊ ጦርነት ውስጥ እንዳለን ያውቃል (ኤፌ. 6:12–17)። የሰዎች ሕይወት አደጋ ላይ በመሆኑ ጳውሎስ በ2ኛ ቆሮንቶስ 10 ላይ የተጠቀመው ቋንቋ ወታደራዊ ነው (2ኛ ቆሮ. 10:3–6)። ይህ ተራ የሰው ግጭት ሳይሆን ሰዎችን ወደ ክርስቶስ ለመማረክ የሚደረግ መለኮታዊ ውጊያ ነው። ከዚህ ጋር በተያያዘ፣ ማንኛውም የሐሰት ክርክርና ከፍ ያለ ሐሳብ በእግዚአብሔር ቃል ላይ ተመስርቶ ሊመረመርና ሊፈርስ ይገባል፤ ይህም “አእምሮን ሁሉ ለክርስቶስ እንዲታዘዝ” ለመማረክ ነው (2ኛ ቆሮ. 10:5)። በዚህ መንፈሳዊ ተጋድሎ ውስጥ ጳውሎስ በክርስቶስ ሥልጣን ይንቀሳቀሳል። ሆኖም ይህ ሥልጣን ዓላማው ለማነጽ እንጂ ለማፍረስ አይደለም (2ኛ ቆሮ. 10:8)። መንፈሳዊ መሪዎች በእግዚአብሔር ሥልጣን እየሠራን ነው ብለው ማረጋገጥ ቀላል ሊሆንላቸው ይችላል። ይሁን እንጂ ሥልጣናቸው በክርስቶስ የተሰጠ መሆኑን ማስታወስ አለባቸው፤ እንደ እርሱም በልባቸው የዋህና ትሑት መሆን ይኖርባቸዋል። ጳውሎስ በክርስቶስ የተሰጠውን ሥልጣን አጥብቆ የገለጸው፣ የቆሮንቶስ ሰዎች የተሳሳቱ ሰዎችን እየሰሙ ለክርስቶስ ያላቸውን ታማኝነት አደጋ ላይ እንዳይጥሉ ካለው ስጋት የተነሣ ነው። ከሐሰተኞች መምህራን ጋር በምንጋፈጥበት ጊዜ እንዴት በተመሳሳይ ጊዜ ገሮችና ደፋሮች መሆን እንችላለን? ሁለቱንም መሆን ለምን አስፈለገን? @SabbathSchool @TekalignSorato

እሑድ መስከረም 3 Sep 13 መንፈሳዊ ጦርነት 2ኛ ቆሮንቶስ 10፡1–11ን አንብቡ። ጳውሎስ ከቆሮንቶስ ሰዎች ጋር በነበረው ግንኙነት ያሳየው የነበረው የዋህነት አንዳንድ ጊዜ ከደካማነት ጋር ይደባለቅ ነበር። በዚህ ክፍል ውስጥ ጳውሎስ በቆሮንቶስ ያሉትን የሐሰተኛ መምህራን ችግር ለመጋፈጥ ያለውን ድፍረት የሚገልጡት ቃላት ወይም ሐረጎች የትኞቹ ናቸው? Save Notes ጳውሎስ 2ኛ ቆሮንቶስ ምዕራፍ 10ን በግል አነጋገር ይጀምራል፦ “እኔ ጳውሎስ... እመክራችኋለሁ” (2ኛ ቆሮ. 10:1)። ይህም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሰርገው ስለገቡት የሐሰት ትምህርቶች ጳውሎስ ምን ያህል ተጨንቆ እንደነበር ያሳያል። በ2ኛ ቆሮንቶስ 10:1 ላይ ያሉት ቃላቱ፣ ተቃዋሚዎቹ “በደብዳቤው ከሩቅ ሲሆን የሚያስፈራራ ጉልበተኛ ነው፤ ፊት ለፊት ሲሆን ግን ምስኪን ፈሪ ነው” በማለት ለሚያቀርቡበት ክስ በቅኔ (ironically) የሰጡት ምላሽ ናቸው (2ኛ ቆሮ. 10:10, 11)። እርሱም ደካማነት መስሎ የታየው ነገር እንደ ብርቱ የዋህነትና እንደ ክርስቶስ ያለ ገርነት ሊታይ እንደሚገባው ይመልሳል። ሐሰተኞች መምህራን በድፍረትና በመተማመን ሊገጥሟቸው ይገባል (2ኛ ቆሮ. 10:2)፤ ነገር ግን ይህ ከክርስቶስ ገርነት ጋር የተቀላቀለ መሆን አለበት (2ኛ ቆሮ. 10:1)። የሱስ በአንድ ወቅት “እኔ የዋህ በልቤም ትሑት ነኝ” ብሎ ነበር (ማቴ. 11:29)። ሆኖም የሱስ በመቅደስ የነበሩትን ለዋጮች ጠረጴዛ በመገልበጥና “ወንበዴዎች” ብሎ በመጥራት በድፍረት ተጋፍጧቸዋል (ማቴ. 21:12, 13)። ፈሪሳውያንንም ፊት ለፊት “ግብዞች” እና “በኖራ የተመረጉ መቃብሮች” ብሏቸዋል (ማቴ. 23:23–27)። እንደ የሱስ ሁሉ ጳውሎስም ሙሉውን የእግዚአብሔርን የጦር ዕቃ መጠቀምን የሚጠይቅ መንፈሳዊ ጦርነት ውስጥ እንዳለን ያውቃል (ኤፌ. 6:12–17)። የሰዎች ሕይወት አደጋ ላይ በመሆኑ ጳውሎስ በ2ኛ ቆሮንቶስ 10 ላይ የተጠቀመው ቋንቋ ወታደራዊ ነው (2ኛ ቆሮ. 10:3–6)። ይህ ተራ የሰው ግጭት ሳይሆን ሰዎችን ወደ ክርስቶስ ለመማረክ የሚደረግ መለኮታዊ ውጊያ ነው። ከዚህ ጋር በተያያዘ፣ ማንኛውም የሐሰት ክርክርና ከፍ ያለ ሐሳብ በእግዚአብሔር ቃል ላይ ተመስርቶ ሊመረመርና ሊፈርስ ይገባል፤ ይህም “አእምሮን ሁሉ ለክርስቶስ እንዲታዘዝ” ለመማረክ ነው (2ኛ ቆሮ. 10:5)። በዚህ መንፈሳዊ ተጋድሎ ውስጥ ጳውሎስ በክርስቶስ ሥልጣን ይንቀሳቀሳል። ሆኖም ይህ ሥልጣን ዓላማው ለማነጽ እንጂ ለማፍረስ አይደለም (2ኛ ቆሮ. 10:8)። መንፈሳዊ መሪዎች በእግዚአብሔር ሥልጣን እየሠራን ነው ብለው ማረጋገጥ ቀላል ሊሆንላቸው ይችላል። ይሁን እንጂ ሥልጣናቸው በክርስቶስ የተሰጠ መሆኑን ማስታወስ አለባቸው፤ እንደ እርሱም በልባቸው የዋህና ትሑት መሆን ይኖርባቸዋል። ጳውሎስ በክርስቶስ የተሰጠውን ሥልጣን አጥብቆ የገለጸው፣ የቆሮንቶስ ሰዎች የተሳሳቱ ሰዎችን እየሰሙ ለክርስቶስ ያላቸውን ታማኝነት አደጋ ላይ እንዳይጥሉ ካለው ስጋት የተነሣ ነው። ከሐሰተኞች መምህራን ጋር በምንጋፈጥበት ጊዜ እንዴት በተመሳሳይ ጊዜ ገሮችና ደፋሮች መሆን እንችላለን? ሁለቱንም መሆን ለምን አስፈለገን? @SabbathSchool @TekalignSorato

መስከረም 2 - 8 12ኛ ትምህርት Sep 12 - 18 ከሐሰተኞች አስተማሪዎች ጋር መጋፈጥ ሰንበት ከሰዓት በኋላ ለዚህ ሳምንት እነዚህን ክፍሎች አንብቡ፦ 2ኛ ቆሮ. 10:1–17፤ ኤር. 9:24፤ 2ኛ ቆሮ. 11:1–15፣ 22–28፤ 2ኛ ቆሮ. 12:20፣ 21፤ 2ኛ ቆሮ. 13:5። የመታሰቢያ ጥቅስ፡ «የጦር መሣሪያችን የሥጋ አይደለምና፥ ምሽግን ለመስበር ግን በእግዚአብሔር ፊት ብርቱ ነው» (2ኛ ቆሮንቶስ 10:4)። ጳውሎስ ያሉበት ችግሮች ሳይበቁት፣ ሊጋፈጠው የሚገባ ሌላ አዲስ ፈተና ተከሰተ፦ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የተነሱ ሐሰተኞች መምህራን። እነዚህ ሰዎች እርሱን፣ ሥራውንና አገልግሎቱን ይቃወሙ ነበር። ይባስ ብሎ ደግሞ፣ እነዚህ ሐሰተኞች መምህራን የቆሮንቶስን አባላት ጭምር አሳስተው ነበር። ጳውሎስ ከዚህ ችግር ጋር የሚያደርገውን ትግል እንደ መንፈሳዊ ጦርነት ይቆጥረዋል። ይህ አገላለጽ ማጋነን ይሆን? በፍጹም። ጳውሎስ እነዚህ ሰዎች በመጨረሻ እየተቃወሙ ያሉት እርሱን ሳይሆን ክርስቶስን ራሱን መሆኑን ያውቅ ነበር። እርሱ በበታቾቹ ላይ ያለውን ሥልጣንና የበላይነት ለማረጋገጥ ሲል ዝናውን ለመጠበቅ የሚጨነቅ ዓይነት ለራሱ ብቻ የሚኖር (narcissistic) መሪ አልነበረም። እንዲሰብክ የተላከው መልእክት የዘላለም ውጤት ያለው፣ የሞትና የሕይወት ጉዳይ መሆኑን ጠንቅቆ ያውቅ ነበር። ይህንንም እንዲያደርግ በራሱ በእግዚአብሔር እንደተላከ ያውቃል፦ “በእግዚአብሔር ፈቃድ የየሱስ ክርስቶስ ሐዋርያ ሊሆን የተጠራ ጳውሎስ” (1ኛ ቆሮ. 1:1)። ከሐሰት ትምህርቶች ጋር በተያያዘ፣ ቤተ ክርስቲያን በመጽሐፍ ቅዱስ ሥልጣን ላይ ተመስርታ በፍቅር ግን ደግሞ በጽናት እርምጃ መውሰድ ይኖርባታል። ለነፍሳት የዘላለምን ተስፋ ለመስጠት ሲባል የወንጌል መልእክት ሳይበረዝ፣ ሳይበላሽና በንጽሕናው ተጠብቆ ሊቆይ ይገባል። @SabbathSchool @TekalignSorato

ዓርብ መስከረም 1 Sep 11 , 2019 ተጨማሪ ሀሳብ ኤለን ጂ ኋይት፣ A Liberal Church፣ ገጽ 335–345፣ በ The Acts of the Apostles። “ልባቸው በክርስቶስ ፍቅር የተሞላ ሰዎች፣ እኛ በእርሱ ድህነት ባለጠጎች እንሆን ዘንድ ስለ እኛ ድሃ የሆነውን የእርሱን አርአያ ይከተላሉ። ገንዘብን፣ ጊዜን፣ ተፅዕኖን— ከእግዚአብሔር እጅ የተቀበሏቸውን ስጦታዎች ሁሉ—ዋጋ የሚሰጧቸው የወንጌልን ሥራ ለማስፋፋት እንደ መሣሪያ እስከተጠቀሙባቸው ድረስ ብቻ ነው። በጥንቷ ቤተ ክርስቲያን የነበረው ሁኔታ እንዲህ ነበር፤ በዛሬይቱ ቤተ ክርስቲያንም አባላት በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ፍቅራቸውን ከዚህ ዓለም ነገር ሲያርቁ፣ እንዲሁም ባልንጀሮቻቸው ወንጌልን ይሰሙ ዘንድ መሥዋዕትነት ለመክፈል ፈቃደኛ ሲሆኑ ሲታይ፣ የሚሰበኩት እውነቶች በሰሚዎቹ ላይ ከፍተኛ ተፅዕኖ ይኖራቸዋል።” — ኤለን ጂ ኋይት፣ የሐዋርያት ሥራ፣ ገጽ 71። “ጌታ የእኛ መባ አያስፈልገውም። በስጦታዎቻችን እርሱን ባለጠጋ ልናደርገው አንችልም። መዝሙረኛው እንዲህ ይላል፦ “ሁሉ ከአንተ ዘንድ ነውና፣ ከእጅህም የተቀበልነውን ሰጥተንሃል”። ሆኖም እግዚአብሔር ለእኛ ያሳየውን ምሕረት ለሌሎች ለማዳረስ በምናደርገው መሥዋዕትነት በሚጠይቅ ጥረት፣ ለእርሱ ያለንን አድናቆት እንድንገልጽ ይፈቅድልናል። ለእግዚአብሔር ያለንን ምስጋናና ፍቅር ልንገልጽበት የምንችልበት ብቸኛው መንገድ ይህ ነው። እርሱ ከዚህ ውጭ ሌላ መንገድ አላዘጋጀም።” — ኤለን ጂ ኋይት፣ በመጋቢነት ላይ የሚሰጡ ምክሮች (Counsels on Stewardship)፣ ገጽ 18፣ 19። “እግዚአብሔር ለሰው የሰጠው ስጦታ ምንኛ ታላቅ ነው! እንዲህ ያለውን ስጦታ መስጠትም ለአምላካችን ምንኛ የሚስማማው ነው! ዓመፀኛ የሆኑ የሰው ልጆችን ለማዳን፣ ዓላማውን እንዲያዩና ፍቅሩን እንዲረዱ ለማድረግ፣ ሊታለፍ በማይችል ልግስና ሰጠ። ታዲያ እናንተስ “በእርሱ የሚያምን ሁሉ የዘላለም ሕይወት እንዲኖረው እንጂ እንዳይጠፋ አንድያ ልጁን ለሰጠው” ለእርሱ፣ ምንም ነገር እንደማይበዛበት በስጦታችሁና በመባችሁ ታሳያላችሁን?” — ኤለን ጂ ኋይት፣ አድቬንት ሪቪው ኤንድ ሰንበት ሄራልድ (Advent Review and Sabbath Herald)፣ ግንቦት 7፣ 1892 (May 15, 1900)። የመወያያ ጥያቄዎች 1. በ2ኛ ቆሮንቶስ 8፡9 ላይ በጥልቀት አሰላስሉ። ከመጋቢነት (steward- ship) አንጻር የየሱስ አርአያነት እንዲህ ወሳኝ የሆነው ለምንድን ነው? 2. ዮሐንስ 3:16 የሰማይ ቋንቋ የመስጠት ቋንቋ መሆኑን ይጠቁማል። ዮሐንስ 15:13፤ ኤፌሶን 5:2፣ 25፤ ገላትያ 2:19፣ 20 እና 1ኛ ዮሐንስ 3:16ን አንብቡ። እነዚህ ጥቅሶች ከዮሐንስ 3:16 ጋር ምን የሚያመሳስላቸው ነገር አለ? ከእነርሱስ ምን መልእክት ልንወስድ እንችላለን? 3. በ2ኛ ቆሮንቶስ 8–9 ላይ ባነበባችሁት መሠረት፣ መስጠት ለግለሰብ የሚያስገኘው ጥቅሞች ምንድን ናቸው? 4. ሥርዓታዊ (መደበኛ) መባ ከመስጠት በተጨማሪ፣ የየሱስን ራስን የመስጠት አርአያነት ለመከተል ሌላ ምን ማድረግ ትችላላችሁ? @SabbathSchool @TekalignSorato

ሐሙስ ጳጉሜ 5 Sep 10 አንድነት ጳውሎስ በቆሮንቶስ ያሉ አባላት በይሁዳ ለሚገኙ ለተቸገሩ አብያተ ክርስቲያናት የሚሆን መባ በማሰባሰቡ ሥራ እንዲሳተፉ ሲያበረታታቸው እናያለን። ከዓላማዎቹ አንዱ የአንድነት ስሜትን መቀስቀስ ነበር። እነርሱም በዚህ ተልዕኮ ውስጥ ተሳታፊና አካል እንዲሆኑ ይፈልጋል። አሕዛብ የሆኑት አብያተ ክርስቲያናት በኢየሩሳሌም ካሉት አይሁዳውያን አማኞች ጋር የአንድ የእግዚአብሔር ቤተሰብ አካል መሆናቸውን ለማሳየት ይሻል። ይህም ማለት ቀደም ሲል ተቃዋሚዎቻቸው የነበሩት እነዚህ ሰዎች፣ አሁን በእግዚአብሔር አዲስ ኪዳን ቅሬታዎች ውስጥ አብረዋቸው አባላት መሆናቸውን ነው የሚያሳየው። ጳውሎስ መላው የክርስቲያን ቤተሰብ—አይሁድም አሕዛብም—ለሚመጡት ትውልዶች ምስክር ሊሆን በሚችል በኃይለኛ መንገድ ተባብሮ ማየት ይፈልጋል። ቲቶና ሌሎች ሁለት የተመሰከረላቸው ወንድሞች የገንዘቡ ኃላፊዎች ነበሩ። እግዚአብሔር ይህንን ለቤተ ክርስቲያን የማሰብ ሐሳብ በቲቶ ልብ ውስጥ አኖረው (2ኛ ቆሮ. 8:16)። በአብያተ ክርስቲያናት በኩልም እግዚአብሔር ሌሎቹን ሁለት ወንድሞች መረጠ (2ኛ ቆሮ. 8:18–23)። እነርሱም “የአብያተ ክርስቲያናት መልክተኞችና የክርስቶስ ክብር” ተብለው ተጠርተዋል (2ኛ ቆሮ. 8:23)። “የክርስቶስ ክብር” የሚለው አገላለጽ የሚገልጸው እነዚህን ሁለት ታማኝ ወንድሞች ይሁን ወይም አብያተ ክርስቲያናቱን ራሳቸውን፣ ያን ያህል ልዩነት የለውም። መባ መስጠት በመጨረሻ የቤተ ክርስቲያን ራስ ለሆነው ለክርስቶስ ያለንን ታማኝነት ማሳያ ነው (ኤፌ. 4:15)። 2ኛ ቆሮንቶስ 8–9 መባ መሰጠት ያለበት በእግዚአብሔር በኩል በቤተ ክርስቲያን አማካኝነት ለተሾሙ ሰዎች መሆኑን ይጠቁማል። “አብያተ ክርስቲያናት ሁሉ” (2ኛ ቆሮ. 8:18)፣ “በአብያተ ክርስቲያናት የተመረጠ” (2ኛ ቆሮ. 8:19)፣ እና “የአብያተ ክርስቲያናት መልክተኞች” (2ኛ ቆሮ. 8:23) የሚሉት ሐረጎች በትክክል ይህንኑ ያመለክታሉ። ስለዚህ፦ “የፍቅራችሁን ማስረጃ... በአብያተ ክርስቲያናት ፊት ግለጡላቸው” የሚለው ማሳሰቢያ የሚጠበቅ ነው (2ኛ ቆሮ. 8:24)። መባን ወደ ቤተ ክርስቲያን—በምድር ላይ ወደ ተሾመው የእግዚአብሔር አገልጋይ— ማምጣት አንድነትን ያበረታታል፤ በተመሳሳይ ጊዜም የአንድነት ስሜት ውጤት ነው (2ኛ ቆሮ. 8:13, 14)። ገንዘብ ታላቅ አንድነት ፈጣሪ ሊሆን ይችላል። በሌላ በኩል ደግሞ፣ የሰዎች ዓይን ለእግዚአብሔር ክብር ብቻ ካልሆነ (single eye)፣ ገንዘብ መከፋፈልን ሊፈጥር ይችላል። ሮሜ 15:26, 27 ጳውሎስ እዚህ ጋ ያለውን የአንድነት ፍላጎት እንዴት ይገልጻል? Save Notes በመጨረሻም ጳውሎስ መባ ማሰባሰቡን እንደ አገልግሎት፣ እንደ ጸጋ ተግባር፣ እንደ በረከት፣ እንደ አምልኮ እና እንደ ኅብረት ይገልጸዋል። ይህ ሁሉ ከአንድ መባ? እስቲ አስቡበት። ለአብያተ ክርስቲያናት ወንድሞቻችሁና በባሕር ማዶ (ብዙውን ጊዜ በጣም ርቀው በሚገኙ ስፍራዎች) ላሉ ሚሲዮኖች የምትሰጡት ስጦታ፣ ለዓለም አቀፍ ቤተ ክርስቲያናችሁ አንድነትን ለማምጣት የሚረዳው እንዴት ነው? @SabbathSchool @TekalignSorato

ረቡዕ ጳጉሜ 4 Sep 9 አመለካከት 2ኛ ቆሮንቶስ 8፡1–5ን አንብቡ። የመቄዶንያ ሰዎች መባቸውን እንዲህ ባለ ልግስና ለመስጠት ፈቃደኛ የሆኑት በምን ምክንያት ሊሆን ይችላል? Save Notes የመቄዶንያ ሰዎች የነበራቸው በጎ አመለካከት በበርካታ መንገዶች ሊታይ ይችላል፦ በመጀመሪያ፣ በታላቅ ደስታ ሰጥተዋል (2ኛ ቆሮ. 8፡2)። ጳውሎስ የመቄዶንያ ሰዎች “የደስታቸው ብዛትና የድህነታቸው ጥልቅነት የልግስናቸው ባለጠግነት ሆኖ ተረፈ” ይላል (2ኛ ቆሮ. 8፡2)። ቆየት ብሎም “እግዚአብሔር በደስታ የሚሰጠውን ይወዳል” በማለት ይጠቅሳል (2ኛ ቆሮ. 9፡7)። “ደስታ” ተብሎ የተተረጎመው የግሪክ ቃል በአዲስ ኪዳን ውስጥ እዚህ ቦታ ላይ ብቻ ነው የሚገኘው። ከዚሁ የቃል ቤተሰብ የተገኘ ሌላ ቃል ደግሞ፦ “የሚምር በደስታ ይማር” በሚለው ክፍል ውስጥ ይገኛል (ሮሜ 12፡8)። እነዚህ ቃላት ከመጽሐፍ ቅዱስ ውጭ ባሉ ጽሑፎች ውስጥም “ሐሴትና ደስታ” በሚል ትርጉም ይታያሉ። በ2ኛ ቆሮንቶስ 9፡7 መሠረት ደስተኛ ሰጪ መሆን ማለት ያለ ምንም ማቅማማት መስጠት ማለት ነው። ሁለተኛ፣ በልግስና ሰጥተዋል (2ኛ ቆሮ. 8፡2)። ጳውሎስ ስለ መቄዶንያ ሰዎች ልግስና ከመጥቀሱ በፊት፣ መጀመሪያ ስለ “ጥልቅ ድህነታቸው” ተናግሮ ነበር (2ኛ ቆሮ. 8፡ 2)። “ልግስና” (haplotētos) የሚለው ቃል በ2ኛ ቆሮንቶስ 8 እና 9 ውስጥ ሁለት ጊዜ በተጨማሪ ተጠቅሷል። ጳውሎስ “ለልግስና ሁሉ በሁሉ ባለጠጎች ትሆናላችሁ” ይላል (2ኛ ቆሮ. 9፡11፤ አጽንኦት የተጨመረበት)፤ ይህም ማለት የምንቀበለው እኛም መልሰን እንድንሰጥ ነው ማለት ነው። ጥቂት ዝቅ ብሎም “ስለ ስጦታችሁ ልግስና” በማለት ይጠቅሳል (2ኛ ቆሮ. 9፡13፤ አጽንኦት የተጨመረበት)። በዚህ ክፍል መሠረት በመስጠት ረገድ ለጋስ መሆን የክርስቶስን ወንጌል የመመስከሪያ (የመናገሪያ) መንገድ ነው። ሦስተኛ፣ “በገዛ ፈቃዳቸው” ሰጥተዋል (2ኛ ቆሮ. 8፡3)። ይህ ማለት በፈቃደኝነት ሰጥተዋል ማለት ነው። ያላቸው ሀብት እጅግ ውስን ሆኖ ሳለ፣ ካላቸው ትርፍ ሳይሆን ካላቸው ጥቂት ነገር መስጠታቸው ነገሩን ይበልጥ የሚያስደንቅ ያደርገዋል። ጳውሎስ ቲቶ የቆሮንቶስን ሰዎች ለመጎብኘት ያለውን ፈቃደኝነት ለመግለጽም ይህንኑ ሐሳብ ተጠቅሟል፤ እርሱ ወደ ቆሮንቶስ የሄደው በገዛ ፈቃዱ ነበር (2ኛ ቆሮ. 8፡17)። አራተኛ፣ መስጠትን እንደ ልዩ መብት በመቁጠር ሰጥተዋል (2ኛ ቆሮ. 8፡4)። ይህ አመለካከት የመቄዶንያ ሰዎች መባውን በማሰባሰቡ ሥራ ለመካፈል ባቀረቡት ልመና ውስጥ ይታያል። “ይህንም ቸርነት ቅዱሳንንም በማገልገል መካፈልን በብዙ ልመና አጥብቀው ለመኑን” (2ኛ ቆሮ. 8፡4)። በመጨረሻም፣ በመባው የተሳተፉት ራሳቸውን ሙሉ በሙሉ በመቀደስ (በመስጠት) ተግባር ነበር (2ኛ ቆሮ. 8፡5)። ጳውሎስ “አስቀድመው ራሳቸውን ለጌታ በኋላም በእግዚአብሔር ፈቃድ ለእኛ ሰጡ” ይላል (2ኛ ቆሮ. 8፡5)። ራስን ለጌታ መስጠት ራስን ለሌሎች ወደ መስጠት ይመራል። የመቄዶንያ ሰዎች በተልዕኮ ውስጥ ያላቸው ተሳትፎ ከገንዘብ እርዳታ ባለፈ ሰፍቶ ነበር። ይህም ማለት መስጠትና ለጋስ መሆን በገንዘብ ብቻ የተገደበ አይደለም። @SabbathSchool @TekalignSorato