SABBATH SCHOOL (ሰንበት ትምህርት)

ዓርብ ነሐሴ 22 Aug 28 ተጨማሪ ሀሳብ ኤለን ጂ ኋይት፣ “The Message Heeded፣” ገጽ 323–334, በ The Acts of the Apostles. “ከፍተኛ ሐዘን የደረሰባቸው ሰዎች፣ ብዙ ጊዜ ለሌሎች ታላቅ መጽናኛን የሚያመጡና በሄዱበት ሁሉ ብርሃንን የሚፈነጥቁ ናቸው። እንዲህ ያሉ ሰዎች በመከራቸው ተቀጥተዋል፤ እንዲሁም ተኮትኩተዋል። ችግር ሲገጥማቸው በእግዚአብሔር ላይ ያላቸውን እምነት አላጡም፤ ይልቁንም ጠብቆ ወደሚይዛቸው ፍቅሩ ይበልጥ ተጠግተዋል። እንዲህ ያሉ ሰዎች ለእግዚአብሔር ርኅራኄ የተሞላበት እንክብካቤ ሕያው ምስክሮች ናቸው።” — ኤለን ጂ ኋይት፣ የእግዚአብሔር ድንቅ ጸጋ (God’s Amazing Grace)፣ ገጽ 122። “የተቀደሰ ክርስቲያናዊ ሕይወት ሁልጊዜ ብርሃንን፣ መጽናኛንና ሰላምን ይፈነጥቃል። በንጽሕና፣ በብልሃት፣ በቅንነትና በጠቃሚነት ይታወቃል። ተጽዕኖውን በሚቀድስ በዚያ ራስ ወዳድ ያልሆነ ፍቅር ቁጥጥር ሥር ነው። በክርስቶስ የተሞላ ነው፤ ባለቤቱም በሄደበት ስፍራ ሁሉ የብርሃን ፈለግ ጥሎ ያልፋል።” — የእግዚአብሔር ድንቅ ጸጋ፣ ገጽ 122። “ሐዋርያው ጳውሎስ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለውን ስህተት መገሠጽ አስፈላጊ ሆኖ አግኝቶታል፤ ነገር ግን ስህተትን በሚገሥጽበት ጊዜ ራሱን የመግዛት ኃይሉን አላጣም። ለወሰደው እርምጃ ምክንያቱን በጭንቀት ያብራራል። የበደሉትን ሰዎች ወዳጅ መሆኑን ለማሳየት ምንኛ በጥንቃቄ ሠራ! እነርሱን ማሳዘን ለእርሱም ሕመም እንደነበረው እንዲረዱ አደረገ። የእርሱ ፍላጎት ከእነርሱ ፍላጎት ጋር የተቆራኘ መሆኑን በአእምሮአቸው ውስጥ እንዲታተም አደረገ።” — ኤለን ጂ ኋይት፣ የኤስ.ዲ.ኤ. የመጽሐፍ ቅዱስ ማብራሪያ (SDA Bible Commentary)፣ ቅጽ 6፣ ገጽ 1094። የመወያያ ጥያቄዎች 1. በ2ኛ ቆሮንቶስ 2፡1–14 ላይ ጳውሎስ በአገልግሎቱ ያለውን ታማኝነት (integrity) ያረጋግጣል። ይህ የአገልግሎት ባሕርይ እንዲህ ወሳኝ የሆነው ለምንድን ነው? 2. ጳውሎስ የጉዞ ዕቅዱን መለወጡ፣ በክርስቲያናዊ አገልግሎት ውስጥ ተለዋዋጭ (flexible) መሆን አስፈላጊ ስለመሆኑ ምን ያስተምረናል? አስፈላጊ ሆኖ ሲገኝ ለለውጥ ዝግጁ መሆን ለምን ይጠቅማል? 3. ጳውሎስ በአገልግሎቱ ውስጥ ጭንቀትና መከራ ገጥሞታል። ይህም የቤተ ክርስቲያን መሪዎች እንደ ማንኛውም ሰው ለጭንቀት የተጋለጡ የሰው ልጆች መሆናቸውን በግልጽ ያሳያል። የቤተ ክርስቲያን አባላት የመሪዎቻቸውን ሥራ ለማቅለል ምን ሊያደርጉ ይችላሉ? 4. ጳውሎስ በክርስቶስ ስላለው ድል ከመጥቀሱ በፊት (2ኛ ቆሮ. 2፡14)፣ ስለ ነበረው እረፍት ማጣት ይናገራል (2ኛ ቆሮ. 2፡13)። ስለ ድክመቱና ስለ ጥንካሬው በአንድ ጊዜ መናገር የቻለው እንዴት ነው? እኛስ እንዴት እንችላለን? @SabbathSchool @TekalignSorato

ሐሙስ ነሐሴ 21 Aug 27 በክርስቶስ ድል መንሣት 2ኛ ቆሮንቶስ 2፡12፣ 13ን አንብቡ። ጳውሎስ ያንን “አስጨናቂ ደብዳቤ” ከጻፈላቸው በኋላ ወዴት ሄደ? እዚያስ ምን አደረገ? Save Notes ጳውሎስ ቲቶን ይጠባበቅ በነበረበት ወቅት ልቡ እረፍት አጥቶ ነበር (2ኛ ቆሮ. 7፡5፣ 6)። ያም ጭንቀት ቢኖርበትም፣ ስለ የሱስ መናገሩን ሊያቆም አልቻለም (2ኛ ቆሮ. 2፡12)። የሱስን እጅግ ይወደው ነበር። በዚያን ወቅት የላከው ደብዳቤ ምን ውጤት እንዳመጣ ገና አያውቅም ነበር። ቲቶን ለማየትና የቆሮንቶስ ሰዎች የሰጡትን ምላሽ ለመስማት ይጓጓ ነበር። ጳውሎስ በጢሮአዳ የነበረው ሥራ ስኬታማ ቢሆንም “እዚያ ረጅም ጊዜ ሊቆይ አልቻለም። “የአብያተ ክርስቲያናት ሁሉ አሳብ” በተለይም የቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን ጉዳይ በልቡ ላይ ክፉኛ ከብዶበት ነበር። ቲቶን በጢሮአዳ አግኝቶ ለቆሮንቶስ ወንድሞች የላከውን የምክርና የተግሣጽ ቃል እንዴት እንደተቀበሉት ከእርሱ ለመስማት ተስፋ አድርጎ ነበር፤ ነገር ግን በዚህ ተስፋው ሳይሳካ ቀረ። ስለዚህ ተሞክሮ ሲጽፍ፦ “ወንድሜን ቲቶን ስላላገኘሁት መንፈሴ ዕረፍት አልነበረውም” ይላል። በመሆኑም ጢሮአዳን ትቶ ወደ መቄዶንያ ተሻገረ፤ እዚያም በፊልጵስዩስ ጢሞቴዎስን አገኘው።” — ኤለን ጂ ኋይት፣ የሐዋርያት ሥራ (The Acts of the Apostles)፣ ገጽ 323። 2ኛ ቆሮንቶስ 2፡14–17ን አንብቡ። ጳውሎስ ቲቶን በመቄዶንያ ሲያገኘውና የቆሮንቶስ ሰዎች የሰጡትን በጎ ምላሽ ሲሰማ የተሰማው ስሜት ምን ነበር? Save Notes ጳውሎስ በታላቅ ደስታ ተሞልቶ እግዚአብሔርን “ሁልጊዜ በክርስቶስ ድል በመንሣቱ ለሚያዞረን” በማለት ይገልጻል (2ኛ ቆሮ. 2፡14)። ምንኛ ድንቅ አባባል ነው! በክርስቶስ ሕልውና የተሞላ ልብ “የእውቀቱን መዓዛ በየስፍራው ሁሉ” ይበትናል (2ኛ ቆሮ. 2፡14)። ጳውሎስ በክርስቶስ ደስ ይለዋል፤ ምክንያቱም ያ ያስጨነቀው ደብዳቤ እርሱ የጠበቀውን ፍሬ አፍርቷል (2ኛ ቆሮ. 7፡5–9)። ይህ ትልቅ ድል ነው። በዚያውም ቅጽበት በ2ኛ ቆሮንቶስ 2፡17 ላይ ጳውሎስ እንደ ክርስቶስ ሐዋርያነቱ ያለውን እውነተኛነት በድጋሚ ያረጋግጣል (2ኛ ቆሮ. 2፡17፤ 2ኛ ቆሮ. 1፡12)። በዚህ ክፍል መሠረት፣ የታመነ የክርስቶስ አገልጋይን ከሐሰተኛ አገልጋይ የሚለየው፤ የኋለኛው ለግል ጥቅሙ ሲል በወንጌል የሚነግድ ሲሆን፣ የቀደመው ግን የእግዚአብሔርን ቃል ለክርስቶስ ባለው ፍጹም ፍቅር የሚሰብክ መሆኑ ነው። በምታደርጉት ነገር ሁሉ፣ በተለይም በየሱስ ስም በምታከናውኑት ሥራ ውስጥ የሚያነሳሳችሁ ዓላማ (ሞቲቭ) ምንድን ነው? @SabbathSchool @TekalignSorato

ረቡዕ ነሐሴ 20 Aug 26 ይቅርታና የፍቅር ማረጋገጫ ጳውሎስ ቆሮንቶስን ለሁለተኛ ጊዜ ከመጎብኘት ይልቅ፣ ወደ ኤፌሶን ከተመለሰ በኋላ “አስጨናቂው ደብዳቤ” ተብሎ የሚታወቀውን ላከላቸው (2ኛ ቆሮ. 2፡3፣ 4፤ 2ኛ ቆሮ. 7፡ 8፣ 12ን ይመልከቱ)። 2ኛ ቆሮንቶስ 7፡5–13ን አንብቡ። ለቆሮንቶስ ሰዎች የጻፈው ደብዳቤ ውጤቱ ምን ነበር? ጳውሎስስ በውጤቱ ላይ የነበረው ምላሽ ምን ነበር? Save Notes ጳውሎስና ቲቶ ቆይተው በመቄዶንያ ተገናኙ፤ እዚያም ጳውሎስ የጻፋቸው ጠንካራ ቃላት በጎ ውጤት ማምጣታቸውን የሚገልጽ ግሩም ዜና ከቲቶ ሰማ፤ ይህም የሐዋርያውን ልብ በታላቅ ደስታ ሞላው። ቀደም ሲል በቆሮንቶስ ያሉ አንዳንዶች በጳውሎስ ላይ ተነሥተው የነበረ ቢሆንም፣ አሁን ግን ቤተ ክርስቲያኒቱ ከእርሱ ጎን ቆመች። መሪዎቻችንን መደገፍ ምን ያህል አስፈላጊ ነው! እኛ የቤተ ክርስቲያን አባላት የመሪዎቻችንን ሥራ ካለበት ይልቅ በጣም ቀላል ልናደርግላቸው እንችላለን። 2ኛ ቆሮንቶስ 2፡5–11ን አንብቡ። እዚህ ጋ ያለው ማዕከላዊ ሐሳብ ምንድን ነው? Save Notes ይህ ክፍል ከቤተ ክርስቲያን ተግሣጽ (discipline) ጋር የተያያዘ ነው። ምሁራን ጥፋተኛው በ1ኛ ቆሮንቶስ 5፡1–5 ላይ የተጠቀሰው ዝሙት የፈጸመው ሰው ነው ወይስ ሌላ ሰው በሚለው ላይ ይከራከራሉ። ይህ ሌላ የተባለው ሰው፣ ጳውሎስ በጉዞ ውሳኔዎቹ ላይ የማይጸናና ለእነርሱ ግድ የማይለው ነው በማለት ቤተ ክርስቲያኒቱ እንድትከሰው ተጽዕኖ ያደረገ ሰው ሊሆን ይችላል። አውዱ ለሁለተኛው አማራጭ የሚያደላ ይመስላል። ያም ሆነ ይህ፣ የክፍሉ ዋና ትምህርት ቤተ ክርስቲያን በኃጢአት ውስጥ ያለን ሰው እንዴት መያዝ እንዳለባት የሚመለከት ነው። ይህ ክፍል የሚያስተምረው የቤተ ክርስቲያን ተግሣጽ ዓላማ በይቅርታና ለኃጢአተኛው ያለን ፍቅር ዳግም በማረጋገጥ ወደ ነበረበት መመለስ (restoration) መሆኑን ነው (2ኛ ቆሮ. 2፡6–8፣ 10)። እንዲሁም ክፍሉ የቤተ ክርስቲያን ተግሣጽ አሳዛኝ ሊሆን ቢችልም አስፈላጊ መሆኑን ይጠቁማል። ይኸውም፣ አንዳንድ አብያተ ክርስቲያናት ምንም ያህል መልካም ዓላማ ቢኖራቸውና “በጸጋ” ላይ ያተኮሩ መሆን ቢፈልጉም፣ ግልጽ የሆነን ወይም በይፋ የሚታወቅን ኃጢአት ከመጋፈጥና ከመያዝ ወደኋላ ይላሉ። በሌላ በኩል ደግሞ፣ ሌሎች በጣም ጥብቅ፣ ይቅር የማይሉና ሻካራ ሊሆኑ ይችላሉ። ኃጢአት መያዝ ያለበት ቢሆንም በፍቅር መሆን አለበት። በመሆኑም፣ ጳውሎስ ራሱ ቤተ ክርስቲያኒቱን ስለሚወዳት (2ኛ ቆሮ. 2፡4)፣ ቤተ ክርስቲያኒቱ ለበደለኛው ሰው ያላትን ፍቅር ዳግም እንድታረጋግጥ ሊመክራት ችሏል (2ኛ ቆሮ. 2፡8)! የቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን ምዕመናን በደለኛውን ሊወዱ የቻሉት (2ኛ ቆሮ. 2፡8)፣ እነርሱ ራሳቸው በጳውሎስ ፍቅር አማካኝነት የእግዚአብሔር ፍቅር ተካፋዮች ስለሆኑ ነው። ይህ ስለ ፍቅር ምን ያስተምረናል? @SabbathSchool @TekalignSorato

ማክሰኞ ነሐሴ 19 Aug 25 በፍቅር ምክንያት የተለወጡ ዕቅዶች በቆሮንቶስ ያሉ አንዳንዶች በጳውሎስ ዓላማና ፍቅር ላይ ጥርጣሬ አድሮባቸው እንደነበር አይተናል። ዛሬ ደግሞ ለዚህ ጥርጣሬ አንዱን የተለየ ምክንያት እንመለከታለን፤ ይኸውም የጉዞ ዕቅዱን መለወጡ ነው (2ኛ ቆሮ. 1፡15–2፡4)። 1ኛ ቆሮንቶስ 16፡5–7ን አንብቡ። የጳውሎስ የመጀመሪያ የጉዞ ዕቅድ ምን ነበር? Save Notes ጳውሎስ ቀደም ሲል ቆሮንቶስ ሄዶ ነበር። በ1ኛ ቆሮንቶስ 16፡5፣ 6 መሠረት፣ ወደ ቆሮንቶስ በሚመለስበት መንገድ በመቄዶንያ በኩል ለማለፍና ምናልባትም የክረምቱን ወራት በቆሮንቶስ ለማሳለፍ አቅዶ ነበር። ከቆሮንቶስም በመቄዶንያ ለኢየሩሳሌም ድሆች የተሰበሰበውን መባ ይዞ ወደ ይሁዳ ይሄዳል። ሆኖም ጢሞቴዎስ ከቆሮንቶስ ይዞት በመጣው መጥፎ ሪፖርት ምክንያት ዕቅዱን ለወጠ (1ኛ ቆሮ. 4፡17፤ 1ኛ ቆሮ. 16፡10፤ 2ኛ ቆሮ. 1፡1)። ጳውሎስ ከኤፌሶን በቀጥታ ወደ ቆሮንቶስ በመሄድ ጢሞቴዎስ ያሳወቀውን ችግር ለመፍታት አስቦ ነበር። አዲሱ የጉዞ መስመር ኤፌሶን—ቆሮንቶስ—መቄዶንያ— ቆሮንቶስ—ይሁዳ የሚል ነበር (2ኛ ቆሮ. 1፡15፣ 16)። ከኤፌሶን ወደ ቆሮንቶስ ሄደ፣ ነገር ግን እንደገና ወደ ኤፌሶን ተመለሰ። ዕቅዱ ተለወጠ። የመጨረሻው ጉብኝቱ መልካም ስላልነበረ፣ ቢያንስ ወዲያውኑ ወደ ቆሮንቶስ አልተመለሰም። ስለዚህ ወደ ኤፌሶን ተመልሶ በምትኩ ደብዳቤ ጻፈላቸው። ሌላ ጉብኝት በማድረግ ነገሮችን ከማባባስ ይልቅ ደብዳቤ መላክን መረጠ (2ኛ ቆሮ. 2፡1፣ 3)። በመጨረሻው ጉብኝቱ ላይ የነበረውን የጳውሎስን ዓላማ በተሳሳተ መንገድ ተረድተውት ነበር። በቆሮንቶስ ያሉ አንዳንዶች እርሱ የማይታመን እንደሆነና በቂ ፍቅር እንደሌለው ተናገሩ (2ኛ ቆሮ. 1፡17)። ለቀረበበት ክስ ምላሽ ሲሰጥ፣ የቆሮንቶስ ሰዎችን እይታ ወደ ክርስቶስ ወንጌል መለሰው። እግዚአብሔር በክርስቶስ በኩል የገባውን የተስፋ ቃል በመፈጸም የታመነ እንደሆነ ሁሉ፣ እርሱም በተሻለው አጋጣሚ ቆሮንቶስን ለመጎብኘት ባለው ዓላማ የታመነ ነበር (2ኛ ቆሮ. 1፡18–22)። “እግዚአብሔር የሰጠው የተስፋ ቃል ሁሉ በእርሱ አዎን ነውና፣ ስለዚህ ለእግዚአብሔር ክብር በእኛ የሚሆን አሜን በእርሱ ነው” (2ኛ ቆሮ. 1፡20)። ስለዚህ፣ የእርሱ ምላሽ እነርሱ እንደሚሉት እንደ ሁኔታው የሚለዋወጥ የ”አዎን” እና የ”አይደለም” ድብልቅልቅ ሳይሆን፣ እግዚአብሔር በክርስቶስ የሠራው ሥራ ሁልጊዜ “አዎን” እንደሆነ ሁሉ፣ የእርሱም “ሁልጊዜ አዎን” ነበር (2ኛ ቆሮ. 1፡19)። በመሆኑም፣ ጳውሎስ የቆሮንቶስ ሰዎችን ከመጎብኘት ይልቅ ደብዳቤ የጻፈበት ምክንያት ለእነርሱ ካለው እውነተኛ ፍቅር የተነሣ እንጂ ተቃራኒው አይደለም (2ኛ ቆሮ. 2፡4)። ያንን የሚያሳዝን ጉብኝት ተከትሎ ወዲያውኑ ሌላ ጉብኝት ማድረግ፣ እርሱ ሊሰጣቸው ካሰበው ደስታ ይልቅ ተጨማሪ ሐዘን ያመጣባቸው ነበር (2ኛ ቆሮ. 1፡24፤ 2ኛ ቆሮ. 2፡3)። የእርሱ መልካም ዓላማ እንዴት በቀላሉ በተሳሳተ መንገድ ተተረጎመ! ያላችሁ መልካም ዓላማ በተሳሳተ መንገድ ተተርጉሞባችሁ ያውቃል? ያኔ ምን ተሰማችሁ? ከዚህስ ምን ተማራችሁ? @SabbathSchool @TekalignSorato

ሰኞ ነሐሴ 18 Aug 24 ቅንነትና እውነተኛነት ትላንት ጳውሎስ ከእግዚአብሔር መጽናኛን እንዳገኘ ሁሉ፣ የቆሮንቶስ ሰዎችን በመከራቸው በማጽናናት ለእነርሱ ያለውን ፍቅር እንደገለጸ ተምረናል (2ኛ ቆሮ. 1፡1–11)። ዛሬ ደግሞ ለእነርሱ ያለው ፍቅር፣ እርሱና የሥራ ባልደረቦቹ ለቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን አባላት ባሳዩት ታማኝነት (integrity) እንዴት እንደተገለጠ እናያለን። 2ኛ ቆሮንቶስ 1፡12–14ን ከ2ኛ ቆሮንቶስ 2፡17 እና 2ኛ ቆሮንቶስ 4፡2 አንጻር አንብቡ። የጳውሎስ ቅንነት ለእነርሱ ያለውን ፍቅር የሚገልጸው እንዴት ነው? Save Notes 2ኛ ቆሮንቶስ 1፡12–14 ጳውሎስ በደብዳቤው ቀሪ ክፍል ውስጥ የሚያብራራውን ዋና ሐሳብ ያስተዋውቃል። በቆሮንቶስ ያሉ አንዳንዶች የእርሱን ታማኝነትና ሐዋርያነት ተጠራጥረው ነበር። ጳውሎስ ለሐዋርያዊ አገልግሎት የማይመጥን፣ የሚወላውልና በውሳኔ የማይጸና ባሕርይ እንዳለው አድርገው ያስቡ ነበር። ለዚህም ምላሽ ሲሰጥ፣ እርሱና የሥራ ባልደረቦቹ ለእነርሱ ያላቸውን ከፍተኛ ታማኝነት አጥብቆ ይገልጻል። ሁለት ቃላት የጳውሎስንና የአጋሮቹን ባሕርይ ይገልጻሉ፦ ቅንነትና እውነተኛነት (2ኛ ቆሮ. 1፡12)። “ቅንነት” የሚለው ቃል የመጣው “ሃፕሎቴስ” (haplotēs) ከሚለው የግሪክ ቃል ነው። እዚህ ጋ የተጠቀሰው በንግግርም ሆነ በባሕርይ ያለንን ግላዊ ታማኝነት ለመግለጽ ሲሆን፤ በአጭር አነጋገር የሐሳብን ንጽሕና ያሳያል (ኤፌ. 6፡5፤ ቆላ. 3፡22)። በተመሳሳይ መልኩ “እውነተኛነት” የሚለው ቃል (“ኤሊክሪኒያ” - eilikrineia ከሚለው የግሪክ ቃል የተገኘ) ለታማኝነትና ለሐሳብ ንጽሕና ትኩረት ይሰጣል። የቆሮንቶስ ሰዎች በጳውሎስ ዓላማ ግልጽነት ላይ ሊጠራጠሩ አይገባም ነበር። የእርሱ ቅንነትና እውነተኛነት ምንጫቸው እግዚአብሔር መሆኑን ግልጽ ያደርጋል። ይህ ሐሳብ በአዲሱ የእንግሊዝኛ ትርጉም (NET) መጽሐፍ ቅዱስ ላይ “ከእግዚአብሔር የሆኑ ንጹሕ ዓላማዎችና ቅንነት” ተብሎ በጥሩ ሁኔታ ተገልጿል (2ኛ ቆሮ. 1፡12፤ አጽንኦት የተጨመረበት)። በዚሁ ጥቅስ ላይ ጳውሎስ እነዚህ የአገልግሎት ባሕርያት “በእግዚአብሔር ጸጋ” የተሰጡን መሆናቸውን በድጋሚ ያረጋግጣል። የጳውሎስ ተቃዋሚዎች ቀደም ሲል በነበሩ የጽሑፍ ግንኙነቶች ላይ የእርሱን ቃላት የተሳሳተ ትርጉም የሰጡት ይመስላል (2ኛ ቆሮ. 1፡13፣ 14)። ጳውሎስ ዓላማዎቹ ግልጽና ሊረዱ የሚችሉ መሆናቸውን ያረጋግጣል። የቃላቱ፣ የሐሳቡና የተግባሩ ቅንነት “በጌታ በየሱስ ቀን” ግልጽ እንደሚሆን እርግጠኛ ነበር (2ኛ ቆሮ. 1፡14)። ምንም እንኳ ዓላማችሁ ወይም ሐሳባችሁ ለበጎና በቅንነት ቢሆንም፣ በሌሎች ዘንድ ጥርጣሬ ሲፈጠርባችሁ ወይም ተቃውሞ ሲገጥማችሁ ያላችሁ ተሞክሮ ምንድን ነው? ይህስ የሌሎችን ሰዎች ዓላማ በምትጠራጠሩበት ጊዜ ምን ያህል ጥንቃቄ ማድረግ እንዳለባችሁ ምን ያስተምራችኋል? @SabbathSchool @TekalignSorato

እሑድ ነሐሴ 17 Aug 23 ምስጋና 2ኛ ቆሮንቶስ 1፡3–7ን አንብቡ። እዚህ ጋ ጳውሎስ የምስጋና መንፈስ እንዲኖረው ያደረገው ምክንያት ምንድን ነው? Save Notes የጳውሎስ ምስጋና የሚያተኩረው እግዚአብሔር መከራ ለሚቀበሉ ሰዎች በሚሰጠው መጽናኛ ላይ ነው። በዚህ ክፍል ውስጥ “ማጽናናት” (parakaleō) የሚለው ግስ እና “መጽናናት” (paraklēsis) የሚለው ስም በአንድ ላይ አሥር ጊዜ ተጥቅሰዋል። ይህም በ2ኛ ቆሮንቶስ ውስጥ እነዚህ ቃላት ከሚገኙባቸው አጠቃላይ ቦታዎች (29 ጊዜ) ሲነጻጸር ሲሶውን (አንድ ሦስተኛውን) ይይዛል። እግዚአብሔር “የምሕረት አባት የመጽናናትም ሁሉ አምላክ... በመከራችን ሁሉ የሚያጽናናን” ተደርጎ ተስሏል (2ኛ ቆሮ. 1፡3፣ 4)። አንድ ሰው ከእግዚአብሔር የሚቀበለው መጽናኛ ለራሱ ብቻ እንዲያስቀረው የታሰበ አይደለም (2ኛ ቆሮ. 1፡4፣ 5)። የመከራ ልብ ሆኖ የእግዚአብሔርን መጽናኛ የተቀበለ ብቻ ነው በመከራ ውስጥ ላሉት ሌሎችም መጽናኛን ውጤታማ በሆነ መንገድ ሊያካፍል የሚችለው። ጳውሎስ ሌሎችን ሊያጽናና የቻለው፣ እርሱ ራሱ በመከራው ወቅት ከእግዚአብሔር መጽናኛን ስለ ተቀበለ ነው። “መከራም ብንቀበል፣ ስለ እናንተ መጽናናትና ደኅንነት ነው፤ ... ብንጽናናም፣ ስለ እናንተ መጽናናትና ደኅንነት ነው” (2ኛ ቆሮ. 1፡6፤ አጽንኦት የተጨመረበት)። ፍቅር ማለት ይህ ነው! በ2ኛ ቆሮንቶስ 1፡8–11 ላይ ጳውሎስ ምስጋናውን የሚገልጸው ስለ ምን ጉዳይ ነው? Save Notes ጳውሎስ እርሱና አብረውት የሚሠሩት መጨረሻቸው እንደመጣ እንዲሰማቸው ስላደረጋቸው “ከአቅም በላይ የሆነና ጽኑ” መከራ ይናገራል (2ኛ ቆሮ. 1፡8)። ለጥቂት ጊዜ ብቸኛ ተስፋቸው ትንሣኤ ብቻ እንደሆነ አስበው ነበር። ሆኖም እግዚአብሔር አዳናቸው፤ ሁኔታውም ተለወጠ (2ኛ ቆሮ. 1፡10)። ከሞት ፍርሃት (2ኛ ቆሮ. 1፡8) ተነሥተው እግዚአብሔር ደግመኛ እንደሚያድናቸው ወደሚገልጽ ጥልቅ ተስፋ ደረሱ (2ኛ ቆሮ. 1፡10)። እግዚአብሔር ባለፈው ጊዜ የተቀዳጃቸው ድሎች፣ ወደፊትም እንዲሁ እንደሚያደርግ እምነት ይሰጡናል። እግዚአብሔር በእርሱ መታመንን እንዲያስተምረን መከራዎችን ይጠቀማል። መከራዎች ወደ እግዚአብሔር እንዲያቀርቡን እስከፈቀድንላቸው ድረስ፣ ወደ መንፈሳዊ ብስለት ሊመሩን ይችላሉ። የጳውሎስ ምስጋና የሌሎችን የሽምግልና ጸሎት ኃይል እና በእግዚአብሔር ማዳን ምክንያት የምንለማመደውን ምስጋናም ያሳያል (2ኛ ቆሮ. 1፡11)። ሁላችንም በተለያዩ መንገዶች ለሚገጥሙን መከራዎች ምላሽ ስንሰጥ ጠቃሚ ሆኖ ያገኛችሁት ነገር ምንድን ነው? @SabbathSchool @TekalignSorato

ግንቦት 15 - 21 9ኛ ትምህርት May 23 - 29 ኃጢአት፣ ወንጌል፣ እና ህጉ ሰንበት ከሰዓት በኋላ ለዚህ ሳምንት ጥናት የሚከተሉትን ጥቅሶች ያንብቡ፡ መሳፍንት 14፣ ማርቆስ 9:42-48፣ ሮሜ 3:20፣ ማቴ. 5:17-18፣ ሮሜ 3:28፣ ማቴ. 7:24-29። የመታሰቢያ ጥቅስ፡ “በእርሱ ሕያው አድርገኸኛልና ፍርድህን ለዘላለም አልረሳም። እኔ የአንተ ነኝ፤ ፍርድህን ፈልጌአልሁና አድነኝ።” (መዝሙር 119:93-94)። ከእግዚአብሔር ከሚለዩን ነገሮች ዋናው ኃጢአት መሆኑ አያጠራጥርም። ኃጢአት ከእግዚአብሔር መለየት ብቻ ሳይሆን (ኢሳ. 59:2)፣ ያታልለናል፣ ይጎዳናል፣ ያበላሸናል፣ በመጨረሻም ያጠፋናል። ከኃጢአትና ከራሳችን ጋር የምናደርገው ውጊያ እጅግ በጣም አስደናቂ፣ ዘላለማዊ አንድምታ ያለው ትልቁ ጦርነት ነው። አንዳንዶች ኃጢአትን የሕይወት መደበኛ ክፍል አድርገው ይመለከቱታል። ደግሞም በደስታ መጥለም የሰው ልጅ ተፈጥሮ ነው። ታድያ ኅብረተሰቡ ከኃጢአት ጋር በጣም ስለተመቻቸ ኃጢአትን ማቃለል ይኖርብናል? አንድን ሰው ስለ ኃጢአቱ ብንነግረው እናስቀይመዋለን ብለን በመፍራት ስለ ኃጢአት ጉዳይ ላንናገር እንችላለን፣ ነገር ግን በመጨረሻ፣ በምቾት ለመኖር በመረጥን ቁጥር፣ ከእግዚአብሔር ጋር ካለን ጤናማ ግንኙነት እንንሸራተታለን። አዎ፣ እያንዳንዱ ሰው ኃጢአትን ይሠራል፣ እናም ሀሳባችን፣ መነሳሳታችን፣ ድርጊታችን እና ቃላታችን ሌሎችን፣ ራሳችንን እና እግዚአብሔርን ይጎዳሉ። በዋናነት፣ ኃጢአት ከእግዚአብሔር ጋር ያለንን ግንኙነት ያበላሻል፣ ነገር ግን እግዚአብሔር በሕይወታችን ውስጥ ያለው ኃጢአት ላይ ብርሃን የሚያበራውን ሕጉን በማሳወቅ ራሱን ገልጦልናል። በዚህ ሳምንት እግዚአብሔር ሕጉን ለእኛ የሰጠበትን ምክንያት እንመርምራለን፣ እና አንድ ሰው የእግዚአብሔርን ሕግ ሲጥስ እና በዚህም ምክንያት ኃጢአት ሲሠራ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ያለውን ግንኙነት ለማደስ ምን ወይም ማን ሊረዳው እንደሚችል እንመርምር። @SabbathSchool @TekalignSorato

ይቅርታ Network እያስቸገረ ስለሆነ ነው !!!

ዓርብ ነሐሴ 15 Aug 21 ተጨማሪ ሀሳብ ኤለን ጂ ኋይት፣ “የእግዚአብሔር ሕዝቦች ነፃ መውጣት”፣ ገጽ 635–652፣ ታላቁ ተጋድሎ። “የክርስቶስ አምላክነት ለአማኙ የዘላለም ሕይወት ማረጋገጫው ነው። የሱስ እንዲህ አለ፦ “በእኔ የሚያምን ቢሞት እንኳ ሕያው ይሆናል፤ በእኔ የሚኖርና የሚያምንብኝም ሁሉ ለዘላለም አይሞትም፤ ይህን ታምናለህን?” ክርስቶስ እዚህ ጋ የሚመለከተው ወደ ዳግም ምጽዓቱ ጊዜ ነው። ያን ጊዜ የሞቱ ጻድቃን የማይበሰብሱ ሆነው ይነሣሉ፤ በሕይወት ያሉ ጻድቃንም ሞትን ሳያዩ ወደ ሰማይ ይነጠቃሉ። ክርስቶስ አልዓዛርን ከሙታን በማስነሣት ሲያደርገው የነበረው ተአምር፣ የሞቱ ጻድቃንን ሁሉ ትንሣኤ የሚወክል ነበር።” — ኤለን ጂ ኋይት፣ የዘመናት ምኞት፣ ገጽ 530። “የእግዚአብሔር ልጅ ድምፅ ያንቀላፉትን ቅዱሳን ሲጠራ ምድር በኃይል ተናወጠች። እነርሱም ለጥሪው ምላሽ በመስጠት ክብር ባለው የማይሞትነት ተጎናጽፈው ወጡ፤ “ድል! በሞትና በመቃብር ላይ ድል ሆነ! ሞት ሆይ፣ መውጊያህ የት አለ? መቃብር ሆይ፣ ድል መንሣትህ የት አለ?” እያሉ ጮኹ (1ኛ ቆሮ. 15፡55 ይመልከቱ)። ያን ጊዜ በሕይወት ያሉ ቅዱሳንና የተነሡት በአንድነት ረጅም የሆነ የድል አዋጅ ድምፃቸውን ከፍ አድርገው አሰሙ። በበሽታና በሞት ምልክቶች ተመትተው ወደ መቃብር የወረዱት እነዚያ አካላት፣ በማይሞት ጤንነትና ብርታት ወጡ። በሕይወት ያሉ ቅዱሳንም በድንገት በዓይን ጥቅሻ ተለወጡ፤ ከተነሡትም ጋር በአየር ላይ ጌታቸውን ለመቀበል ተነጠቁ። ኦ! ምንኛ ድንቅ የሆነ መገናኘት ነው! ሞት ለያይቷቸው የነበሩ ወዳጆች ዳግመኛ ላለመለያየት ተገናኙ።” — ኤለን ጂ ኋይት፣ የደኅንነት ታሪክ (The Story of Redemption)፣ ገጽ 411፣ 412። የመወያያ ጥያቄዎች 1. የክርስቶስ ትንሣኤ የዓይን ምስክሮች ስለነበሩት ሰዎች አስቡ (ሐዋ. 1፡ 22፤ ሐዋ. 2፡32፤ ሐዋ. 3፡15፤ ሐዋ. 4፡33፤ ሐዋ. 5፡30–32)። ከሁለት ሺህ ዓመታት በኋላ የምንገኝ እኛ፣ ዛሬ እንዴት የትንሣኤው “ምስክሮች” ልንሆን እንችላለን? 2. የክርስቶስ ትንሣኤ የወንጌል መልእክት የማይነጠል አካል ነው (1ኛ ቆሮ. 15፡1–4)። ያለ ትንሣኤ፣ የክርስቶስ ሞት አዋጅ ትርጉም አልባ ይሆን ነበር (1ኛ ቆሮ. 15፡14)። የክርስቶስ ሞት ራሱ ትርጉም አይኖረውም ነበር። ለምን? የእርስዎ ምላሽ ስለ ክርስቶስ ትንሣኤ ኃይል ምን ይነግረናል? 3. ጳውሎስ “ሙታንስ የማይነሡ ከሆነ፦ ነገ እንሞታለንና እንብላና እንጠጣ” (1ኛ ቆሮ. 15፡32) በማለት ስለተናገረው አስገራሚ አባባል ጥቂት አስቡ። ዋናው ነጥቡ ምንድን ነው? 4. በክፍል ውስጥ ስለ ሙታን ሁኔታ ተወያዩ። አማኞች በሞቱበት ቅጽበት ወዲያውኑ ወደ ሰማይ የሚሄዱ ከሆነ፣ 1ኛ ቆሮንቶስ 15 ለምን ትርጉም አይኖረውም? @SabbathSchool @TekalignSorato

ሐሙስ ነሐሴ 14 Aug 20 በሞት ላይ የሚገኝ የመጨረሻ ድል 1ኛ ቆሮንቶስ 15፡54–57ን አንብቡ። ይህ ክፍል በሞት ላይ ስለምናገኘው የመጨረሻ ድል ምን ይነግረናል? Save Notes ጳውሎስ የ1ኛ ቆሮንቶስ 15ን የመጨረሻ አንቀጽ የሚጀምረው በሚያስገርም አገላለጽ ነው፦ “ሥጋና ደም የእግዚአብሔርን መንግሥት ሊወርሱ አይችሉም” (1ኛ ቆሮ. 15፡50)። ብዙ የመጽሐፍ ቅዱስ አንባቢዎች ይህንን አባባል ጳውሎስ በሰማይ ስላለው ቁሳዊ ያልሆነ (imma- terial) ሕልውና የሚከላከልበት አድርገው ይወስዱታል። ነገር ግን አውዱ የሚያሳየው ሌላ ነገር ነው። በ1ኛ ቆሮንቶስ 15፡50 ላይ ያለው የሐሳብ ትይዩነት እንደሚያሳየው “ሥጋና ደም” ከ”መበስበስ” ጋር ትይዩ ሲሆን፣ “የእግዚአብሔር መንግሥት” ደግሞ ከ”አለመበስበስ” ጋር ትይዩ ነው። በ1ኛ ቆሮንቶስ 15፡42–49 እንደሆነው ሁሉ፣ እዚህም ጳውሎስ አሁን ያለውን አካል (ወይም አስከሬኑን) ትንሣኤ ከሚያገኘው አካል ጋር እያነጻጸረ ነው። የተቀበረው አካል በመበስበስና በሟችነት የሚታወቅ ሲሆን፣ ትንሣኤ የሚያገኘው አካል ግን ባለመበስበስና በማይሞትነት ይታወቃል (1ኛ ቆሮ. 15፡50፣ 53፣ 54)። በአጭር አነጋገር፣ ጳውሎስ እያለ ያለው ሰማይን ለመውረስ አካላችን ሥር ነቀል ለውጥ ሊደረግለት ይገባል ነው። ባጭሩ፣ ጳውሎስ መበስበስንና ሟችነትን የሚጠቀመው የእኛን ኃጢአተኛ ባሕርይ ለማመልከት ነው። በይሁዲ ጽሑፎች ውስጥ “ሥጋና ደም” የሚለው ሐረግ የወደቀውን የሰው ልጅ የሚያመለክት ሲሆን፣ ለዚህም ነው እርሱ በሚመጣበት ጊዜ አካላችን መለወጥና ከጉድለት ሁሉ መጽዳት ያለበት። ኃጢአተኛ ባሕርያችን ሲወገድ (1ኛ ቆሮ. 15፡54) እና የክብርን ተሞክሮ (glorification) ስንለማመድ (1ኛ ቆሮ. 15፡51–53፣ 1ኛ ተሰ. 4፡13–17) ብቻ ““ሞት በድል ተዋጠ”” (1ኛ ቆሮ. 15፡ 54) የሚለው አዋጅ ይፈጸማል። ያን ጊዜ እንዲህ የሚል ደፋርና የድል መዝሙር ይዘመራል፦ ““ሞት ሆይ፣ መውጊያህ የት አለ? ሲኦል ሆይ፣ ድል መንሣትህ የት አለ?”” (1ኛ ቆሮ. 15፡55)። ይህ ሁሉ የሚሆነው በክርስቶስ ዳግም ምጽዓት ጊዜ ነው (1ኛ ቆሮ. 15፡51፣ 52)። ይህንን አስቡት፦ ዓይኖቻችንን በሞት እንጨፍናለን፤ ቀጥሎ የምንለማመደው ነገር ደግሞ የሱስ ከሙታን የሚያስነሣንበት ዳግም ምጽዓቱ ይሆናል። አንድ አማኝ የሞተው ምንም ያህል ጊዜ ቢቆይ፣ በሺዎች የሚቆጠሩ ዓመታት እንኳ ቢሆኑ፣ “በድንገት በዓይን ጥቅሻ፣ በመጨረሻው መለከት ይነሳል፣ መለከት ይነፋልና ሙታንም የማይበሰብሱ ሆነው ይነሣሉ እኛም እንለወጣለን” (1ኛ ቆሮ. 15፡52)። ሕይወት እንዴት በፍጥነት እንደምታልፍ ሲያስብ የማያዝን ማን አለ? በእኛ ተሞክሮ፣ የየሱስ ዳግም ምጽዓት የሚመሰለውም እንዲህ ባለ በፍጥነት ነው። ምናልባትም እርሱ ሲመለስ የመጀመሪያው ሐሳባችን “ጌታ ሆይ፣ መምጣትህ በእውነትም በፍጥነት ነበር!” የሚል ይሆናል። ይህ ሐሳብ “መዘግየት” ተብሎ የሚታሰበውን ነገር በተሻለ ሁኔታ ለመረዳት የሚረዳን እንዴት ነው? @SabbathSchool @TekalignSorato

ረቡዕ ነሐሴ 13 Aug 19 ትንሣኤ የሚያገኘው አካል በ1ኛ ቆሮንቶስ 15:35–39 ላይ ጳውሎስ ትንሣኤ ስለሚያገኘው አካል ወደሚያብራራ አጭር ንግግር ይሸጋገራል። ይህንንም ክፍል የሚጀምረው ሁለት ጥያቄዎችን በማንሳት ነው፦ ““ሙታን እንዴት ይነሣሉ? በምን ዓይነትስ አካል ይመጣሉ?”” (1ኛ ቆሮ. 15:35)። ለእነዚህ ጥያቄዎች ምላሽ የሚሰጠው በ1ኛ ቆሮንቶስ 15:36–49 ባሉት ጥቅሶች ውስጥ ነው። 1ኛ ቆሮንቶስ 15:36–41ን አንብቡ። ይህ ክፍል በ1ኛ ቆሮንቶስ 15:35 ላይ ለተነሱት ጥያቄዎች እንዴት ምላሽ ይሰጣል? Save Notes ጳውሎስ አንባቢዎቹ በትንሣኤ ጊዜ የሚሆነውን ነገር እንዲረዱ ለመርዳት ሦስት ምሳሌዎችን ይጠቀማል። የመጀመሪያው ምሳሌ (1ኛ ቆሮ. 15:36–38) አካል በተአምራዊ ሁኔታ ተክል ለመሆን መጀመሪያ መሞት (ወይም ዘር መሆኑ ማክተም) እንዳለበት ዘር መሆኑን ይገልጻል። ትምህርቱ ግልጽ ነው፦ ትንሣኤ የእግዚአብሔር ተአምር ነው። ሁለተኛው፣ የአካላት ምሳሌ (1ኛ ቆሮ. 15:39፣ 40) በዚህ ዓለም ውስጥ እግዚአብሔር ለእንስሳትና ለሰዎች አሁን ካሉበት አካባቢ ጋር የሚስማሙ የተለያዩ የአካል ዓይነቶችን እንደሰጠ ያጎላል። በተመሳሳይ መልኩ፣ የእኛም አካላት በሰማያዊው ዓለም ውስጥ ለሚኖረው አዲስ ሁኔታ ተስማሚ ይሆናሉ። ይህ ሐሳብ በክብራማ አካል ምሳሌ (1ኛ ቆሮ. 15:40፣ 41) አንድ እርምጃ ወደፊት ይሄዳል፤ ይህም ትንሣኤ የሚያገኘው አካል ክብር ቀድሞ ከነበረውና በኃጢአት ከወደቀው ምድራዊ አካላችን እጅግ የላቀ መሆኑን ያጎላል። ይህ ሐሳብ አሁን ባለንበት ምድራዊ አካልና ትንሣኤ በሚያገኘው አካል መካከል ባሉ አራት ተቃርኖዎችም ሊታይ ይችላል። የቀደመው ምድራዊ፣ የሚበሰብስ፣ ደካማና ተራ (natural) ነው። በአንጻሩ ደግሞ የኋለኛው ሰማያዊ፣ የማይበሰብስ፣ ኃይለኛና መንፈሳዊ ነው (1ኛ ቆሮ. 15:40–44)። ይህ ማለት በሁለቱ መካከል ምንም ዓይነት ተያያዥነት የለም ማለት አይደለም። ጳውሎስ ለተቀበረውም ሆነ ትንሣኤ ለሚያገኘው አካል “ሶማ” (sōma - “አካል”) የሚለውን የግሪክ ቃል መጠቀሙ ቀጣይነት መኖሩን ያሳያል። በተቃራኒው ደግሞ፣ ከላይ የተጠቀሱት አራት ተቃርኖዎች ልዩነት (discontinuity) መኖሩንም ያሳያሉ። አዲሱ አካላችን (ጌታ ይመስገን) አሁን እንዳለን ዓይነት የሚፈራርስና የሚበሰብስ አይሆንም። ጳውሎስ “መንፈሳዊ” የሚለውን ቃል ቁሳዊ ካልሆነ (immaterial) ሕልውና ጋር አያያይዘውም። በሌላ ቦታ ላይ የሱስ “ክቡር አካሉን እንዲመስል የተዋረደውን ሥጋችንን ይለውጣል” ይላል (ፊልጵ. 3:21)። እውነተኛ አካል ይኖረናል፤ ነገር ግን አይደክምም ወይም አይበሰብስም። አሁን የምናውቀው መበስበስን፣ ሕመምንና ሞትን ብቻ ስለሆነ፣ እነዚህ ነገሮች በሌሉበት ሕይወትን መገመት ይከብዳል፤ ሆኖም በየሱስ የተሰጠን የተስፋ ቃል ይኸው ነው። አካላችን ወደ ፍጽምና እንደሚለወጥ ያለን እርግጠኝነት፣ ዛሬ ባሉብን አካላዊ ውስንነቶች ውስጥ ሆነን በጽናት እንድንቆም የሚረዳን እንዴት ነው? @SabbathSchool @TekalignSorato

ማክሰኞ ነሐሴ 12 Aug 18 በኩር የሆነው ክርስቶስ በአዲስ ኪዳን ውስጥ ትንሣኤ የሌለ ቢሆን ኖሮ፣ ስለ ወደፊቱ ጊዜ የሚኖረን ማንኛውም ተስፋ ቅዠት ብቻ በሆነ ነበር (1ኛ ቆሮ. 15፡12–19)። “አሁን ግን ክርስቶስ ላንቀላፉት በኩራት ሆኖ ከሙታን ተነሥቷል” (1ኛ ቆሮ. 15፡20)። የእርሱ ትንሣኤ ታሪካዊ ክስተት ነው። በመሆኑም፣ በክርስቶስ ያንቀላፉ ሁሉ እርሱ በሚመጣበት ጊዜ እንደሚነሡ እርግጠኞች መሆን እንችላለን (1ኛ ቆሮ. 15፡20–23)። 1ኛ ቆሮንቶስ 15፡20–23ን አንብቡ። የሱስ “በኩራት” (firstfruits) ነው ማለት ምን ማለት ነው? Save Notes የአሁኑ ክፉ ዘመን ፍጻሜ የሚታወቀው በክርስቶስ ያንቀላፉት በሚያደርጉት የሥጋ ትንሣኤ ነው (1ኛ ቆሮ. 15፡24፤ ራእይ 20፡5፣ 6)። እንደ ኋለኛው አዳም፣ ክርስቶስ የዚህን ዓለም ግዛት ወደ አባቱ በመመለስ መንግሥቱን ለእግዚአብሔር አብ ያስረክባል (1ኛ ቆሮ. 15፡25–28)። ክርስቶስ ራሱን ለእግዚአብሔር ማስገዛቱ (1ኛ ቆሮ. 15፡28) መታየት ያለበት በአዳምና በክርስቶስ መካከል ካለው ዝምድና አንጻር ነው። በደኅንነት ዕቅድ ውስጥ የመጨረሻው አዳም እንደመሆኑ (1ኛ ቆሮ. 15፡45)፣ የሱስ ራሱን ሙሉ በሙሉ ለአባቱ ፈቃድ ያስገዛል፤ ይህ ደግሞ የመጀመሪያው አዳም ሊያደርገው ያልቻለው ነገር ነው። በ1ኛ ቆሮንቶስ 15፡29–34 ላይ ጳውሎስ የክርስቶስን ትንሣኤ መካድ ስንፍና መሆኑን ወደሚያሳየው ሐሳቡ ይመለሳል። የጥምቀትን ምሳሌ የሚጠቀመው ጥምቀት ራሱ አንድ አማኝ ከክርስቶስ ጋር በሞቱና በትንሣኤው የመተባበሩ ምልክት ስለሆነ ነው (ሮሜ 6፡3፣ 4፤ ቆላ. 2፡12)፤ የትንሣኤን እውነታ እየካዱ መጠመቅ ምንም ትርጉም አይሰጥም። ሆኖም ለመረዳት አስቸጋሪ የሚሆነው ጳውሎስ “ስለ ሙታን የሚጠመቁ” (1ኛ ቆሮ. 15፡29) ሲል ምን ማለቱ እንደሆነ ነው። “የተለያዩ አስተያየቶች ቀርበዋል፤ ነገር ግን አገላለጹን በትንሣኤ ጊዜ ከሞቱት ወዳጆቻቸው ጋር ለመገናኘት ሲሉ ለመጠመቅ የወሰኑትን የሚያመለክት አድርጎ መተርጎም ይሻላል። እንዲሁም ለመጠመቅ የወሰኑት በክርስቶስ ለሞቱት ሰዎች አርአያነት ያለው ሕይወት የሰጡት ምላሽ ሊሆን ይችላል። በዚህ ሁኔታ ጉዳዩ የሚያመለክተው ሰዎች በሙታን ምትክ መጠመቃቸውን ሳይሆን በሙታን ምክንያት መጠመቃቸውን ነው”። — ካርል ፒ. ኮሳርት፣ “1ኛ ቆሮንቶስ፣” አንድሪውስ ባይብል ኮሜንተሪ፦ አዲስ ኪዳን (Berrien Springs, MI: Andrews University Press, 2022)፣ ገጽ 1652። ሁለተኛ፣ ትንሣኤ ከሌለ ለሞት የሚያጋልጥ ሥራ መሥራት ትርጉም የለሽ በሆነ ነበር (1ኛ ቆሮ. 15፡30–32)። ከዚህ ይልቅ በዚህ ዓለም ተድላና ደስታ መደሰት ይሻል ነበር (1ኛ ቆሮ. 15፡32)። በ2ኛ ጢሞቴዎስ 1፡12 ላይ ባሉት የጳውሎስ ቃላት ላይ አሰላስሉ። እርሱ ስለ ወደፊቱ ጊዜ እንዲህ እርግጠኛ ሊሆን የቻለው እንዴት ነው? እኛስ እንዴት እርግጠኞች መሆን እንችላለን? @TekalignSorato @SabbathSchool

ሰኞ ነሐሴ 11 Aug 17 የተነሳው ክርስቶስ፣ ብቸኛው ተስፋችን! በ1ኛ ቆሮንቶስ 15፡9–19 ላይ ጳውሎስ ትንሣኤን መካድ የሚያስከትለው መዘዝ ምን ያህል ከባድና አስፈሪ እንደሆነ ያብራራል። ያለ ትንሣኤ፣ አማኞች በአሁኑ ጊዜ ምንም ተስፋ የላቸውም፤ ስለ ወደፊቱም ቢሆን ምንም የሚታሰብ ነገር አይኖርም። 1ኛ ቆሮንቶስ 15፡9–19ን አንብቡ። ክርስቶስ ካልተነሣ ምን እናጣለን? Save Notes በአጠቃላይ የጥንት አረማውያን በተለይም የግሪክ ዓለም በሥጋና በነፍስ ሁለትነት (dualism) ያምኑ ስለነበር (በሞት ጊዜ ነፍስ ሙታን ወደሚሄዱበት ቦታ ትበራለች ብለው ያስባሉ) በትንሣኤ አያምኑም ነበር። ጳውሎስ በ1ኛ ቆሮንቶስ 15፡12–19 ያለውን ክፍል የሚጀምረው ጥልቅ ግራ መጋባቱን በሚያሳይ ጥያቄ ነው፦ “ምን? ከእናንተ አንዳንዶቹ የሙታን ትንሣኤ የለም እንዴት ይላሉ?” (1ኛ ቆሮ. 15፡12)። ለጳውሎስ በትንሣኤ አለማመን የማይታሰብ ነገር ነው፤ በተለይም በጣም ብዙ የዓይን ምስክሮች ባሉበት ሁኔታ (1ኛ ቆሮ. 15፡5–8)። ከዚህ የከፋው ግን፣ ያለ ትንሣኤ ተስፋቸው በውሸት ላይ የተመሠረተ ይሆናል፤ እንዲሁም እስካሁን ድረስ በኃጢአታቸው እንዳሉ ይቆጠራል። በእርግጥም የሙታን ትንሣኤ ከሌለ እንዲህ ይሆናል ይላል፦ (1) ክርስቶስ አልተነሣም (1ኛ ቆሮ. 15፡13፣ 16)፤ (2) ስብከታችን ከንቱ ነው (1ኛ ቆሮ. 15፡14)፤ (3) እምነታችንም ደግሞ ከንቱ ናት (1ኛ ቆሮ. 15፡14)፤ (4) ሐሰተኞች ምስክሮች ነን (1ኛ ቆሮ. 15፡15)፤ (5) እምነታችን ከንቱ ናት (1ኛ ቆሮ. 15፡17)፤ (6) እስካሁን ድረስ በኃጢአታችን አለን (1ኛ ቆሮ. 15፡17)፤ እና (7) ያንቀላፉት (የሞቱት) ጠፍተዋል (1ኛ ቆሮ. 15፡18)። ያለ ትንሣኤ ስብከትም ሆነ እምነት ከንቱ ናቸው (1ኛ ቆሮ. 15፡14)። “ከንቱ” ለሚለው ቃል የገባው የግሪክ ቃል “ኬኖስ” (kenos) የሚል ነው። ይህ ጥሩ ትርጉም ቢሆንም በጣም ሰፊ ነው። ተርጓሚዎች “ኬኖስ” ማለት እውነት የጎደለው (ሐሰት) ማለት ነው ወይስ ውጤት የሌለው (ያለ ውጤት) ወይስ ዓላማ የሌለው (በከንቱ) በሚለው ላይ ይከራከራሉ። ልዩ ትርጉሙ ምንም ይሁን ምን፣ ትንሣኤ በሌለበት ሁኔታ ውስጥ እምነት “ማታዮስ” (mataios) ከተሰኘው የግሪክ ቃል በመነሳት ዋጋ ቢስ ተደርጎ ተስሏል (1ኛ ቆሮ. 15፡17)። ምንም እንኳ “ማታዮስ” ከ”ኬኖስ” ብዙም ባይለይም፣ ዋናው ሐሳብ የሱስ በሕይወት ከሌለ ኃጢአታችን ስላልተሰረየ እምነት ፍሬ ቢስና ቅዠት ነው (1ኛ ቆሮ. 15፡17)። እኛም ሌሎችን የምናታልልና የምንታለል ሐሰተኞች ምስክሮች እንሆን ነበር (1ኛ ቆሮ. 15፡15)። ሙታን ወዲያውኑ ወደ ሰማይ (ወይም ወደ ገሃነም) የሚበሩ ከሆነ፣ የ1ኛ ቆሮንቶስ 15ን ሐሳብ እንዴት ሊረዱት ይችላሉ? ሙታን እንደሚያንቀላፉ መረዳት እንዲህ አስፈላጊ ትምህርት የሆነው ለምንድን ነው? @SabbathSchool @TekalignSorato

እሑድ ነሐሴ 10 Aug 16 የክርስቶስን ትንሳኤ ማወጅ ጳውሎስ 1ኛ ቆሮንቶስ 15ን የሚጀምረው በወንጌል ላይ ትኩረት በማድረግ ነው። ስለ ወንጌል ሲናገር፦ (1) ለቆሮንቶስ ሰዎች የሰበከላቸው፤ (2) የተቀበሉት፤ (3) የቆሙበት፤ እና (4) የዳኑበት መሆኑን ይገልጻል (1ኛ ቆሮ. 15፡1፣ 2)። ይህ መግቢያ አንባቢውን በምዕራፉ ውስጥ ለሚቀጥለው ሐሳብ የሚያዘጋጅ ሲሆን፣ የክርስቶስ ትንሣኤ ለደኅንነታችን ምን ያህል አስፈላጊ እንደሆነም ያሳያል (ሮሜ 10፡9፣ 10ን ደግሞ ይመልከቱ)። ትንሣኤው የወንጌል መልእክት እጅግ አስፈላጊ አካል ከመሆኑ የተነሳ፣ ትንሣኤን መካድ በክርስቶስ ካለ እምነት ጋር ይቃረናል። 1ኛ ቆሮንቶስ 15፡1–4፤ ሉቃስ 24፡44–47፤ እና ሮሜ 1:1–4ን አንብቡ። እነዚህ ክፍሎች ምን የሚያመሳስላቸው ነገር አለ? Save Notes በ1ኛ ቆሮንቶስ 15፡1–4 ውስጥ የጳውሎስን መልእክት ማጠቃለያ ማግኘት ይቻላል። “መጽሐፍ እንደሚል” (according to the Scriptures) የሚለው ሐረግ የተወሰኑ የብሉይ ኪዳን ክፍሎችን ወይም በአጠቃላይ ብሉይ ኪዳንን ቢያመለክትም ልዩነት የለውም። የየሱስ ሞትና ትንሣኤ በብሉይ ኪዳን ውስጥ የሚገኙትን የእግዚአብሔርን የተስፋ ቃላት ይፈጽማሉ። 1ኛ ቆሮንቶስ 15፡2፣ 11ን አንብቡ። እነዚህ ጥቅሶች የማመንና የመስበክን ጽንሰ-ሐሳብ ጎን ለጎን ያስቀመጡት ለምንድን ነው? በሁለቱ መካከል ያለው ግንኙነት ምንድን ነው? Save Notes ክርስቶስ ተነሥቷል ብለው የሚያውጁ ሁሉ፣ በመጀመሪያ ትንሣኤው ታሪካዊ ክስተት መሆኑን ማመን አለባቸው። በዚህ ረገድ 1ኛ ቆሮንቶስ 15፡5–8 በአዲስ ኪዳን ውስጥ ወሳኝ ሚና ይጫወታል። ይህ ክፍል ክርስቶስ ከትንሣኤው በኋላ በብዙ ሰዎች መታየቱን የሚያረጋግጥ ጠንካራ የመጽሐፍ ቅዱስ ማስረጃ ይሰጣል፤ ከእነዚህም መካከል ብዙዎቹ ጳውሎስ ደብዳቤውን በጻፈበት ወቅት በሕይወት ነበሩ (1ኛ ቆሮ. 15፡6)። በመሠረቱ ጳውሎስ፦ “ያዩትን ነገር ራሳችሁ ሄዳችሁ ጠይቋቸው” እያለ ነው። በክርስቶስ ትንሣኤ እውነታ ላይ የነበረው በራስ መተማመን እንዲህ ያለ ነበር። እነዚህ ሰዎች የዓይን ምስክሮች ነበሩ። የሱስ፦ “የዚህም ምስክሮች እናንተ ናችሁ” (ሉቃስ 24፡48) እንዳለው ዓይነት ምስክሮች ነበሩ። በክርስቶስ ትንሣኤ ለማመን ምን ዓይነት ምክንያቶች አሉን? እንዲሁም፣ እኛ ራሳችን ባናያቸውም እንኳ የምናምናቸው ሌሎች ዓለማዊም ሆኑ መንፈሳዊ ነገሮች ምንድን ናቸው? @SabbathSchool @TekalignSorato

ነሐሴ 9 - 15 8ኛ ትምህርት Aug 15 - 21 የክርስቶስ የትንሳኤው ኃይል ሰንበት ከሰዓት በኋላ ለዚህ ሳምንት እነዚህን ክፍሎች አንብቡ፦ በቀረቡት ፋይሎች (v4) ላይ የታዩትን የቃላት አጠቃቀም፣ የትርጉም ዘይቤ እና የሥርዓተ ነጥብ ደንቦችን (እንደ “ “ አጠቃቀም፣ “አንብቡ” የሚለውን ትእዛዛዊ ቃል እና ለአንባቢ የሚቀርበውን የብዙ ቁጥር አድራሻ) መሠረት በማድረግ፤ ትርጉሙ እንደሚከተለው ቀርቧል፦ ለዚህ ሳምንት ጥናት የሚከተሉትን ክፍሎች አንብቡ፦ 1ኛ ቆሮንቶስ 15፤ ሉቃስ 24፡44-47፤ ራእይ 20፡5፣ 6፤ ቆላስይስ 2፡12፤ 2ኛ ጢሞቴዎስ 1፡12፤ 1ኛ ተሰሎንቄ 4፡13-17። የመታሰቢያ ጥቅስ፡ «ክርስቶስም ካልተነሣ እንግዲህ ስብከታችን ከንቱ ነው እምነታችሁም ደግሞ ከንቱ ናት፤ ... ክርስቶስም ካልተነሣ እምነታችሁ ከንቱ ናት፤ እስከ አሁን ድረስ በኃጢአታችሁ አላችሁ» (1ኛ ቆሮንቶስ 15፡14-17)። ጳውሎስ በዚያ ዘመን እንኳ የሙታንን ትንሣኤ የሚክዱ ሰዎችን መጋፈጥ ነበረበት፤ ይህ እንዴት የሚያስደንቅ ነው! ደግሞም በዚያን ጊዜ የነበሩ ሰዎች ሞት በሰው አካል ላይ የሚያደርሰውን ያውቁ ነበር። አስከሬን እንዴት እንደሚቀልጥ፣ ከዚያም ደርቆ አፈር እንደሚሆንና በመጨረሻም ወደ ምንምነት እንደሚቀየር ያውቁ ነበር። እንዲሁም ሰዎች ለረጅም ጊዜ ሙተው እንደሚቆዩም ያውቃሉ። እንዲያውም አብዛኞቹ ሰዎች በሕይወት ከኖሩበት ጊዜ ይልቅ ሙተው የቆዩበት ጊዜ እጅግ ይረዝማል። የሙታን ትንሣኤ በዚያ ዘመን ለነበሩ ሰዎች፣ ቢያንስ ከሰው ልጅ እይታ አንጻር፣ አሁን ለእኛ እንደሚመስለን ሁሉ የማይመስል ነገር ነበር። ጳውሎስም ምላሽ እየሰጠበት የነበረው ይህንኑ ጉዳይ መሆን አለበት። ይህ ደግሞ እጅግ ወሳኝ ጉዳይ ነበር። የሱስ ካልተነሣ፣ እርሱ ነኝ ያለው ማንነቱ እውነት አይደለም፣ መስቀሉም ምንም ውጤት አልነበረውም፣ ለኃጢአታችንም ዋጋ አልተከፈለም ማለት ነው። ያኔ የሚቀረን ተስፋ መቁረጥ ብቻ ነበር። ነገር ግን ጌታችን ተነሥቷል፣ ወደ ሰማይም ዐርጓል፣ ወደ ቤታችን ሊወስደንም ይመጣል! በዚህ ሳምንት 1ኛ ቆሮንቶስ 15ን እና ስለ ክርስቶስ ትንሣኤ የሚያስተምረውን ትምህርት እንመለከታለን። በዙሪያቸው ባለው አረማዊ የዓለም እይታ ተጽዕኖ ሥር የወደቁ አንዳንድ የቆሮንቶስ ሰዎች ትንሣኤ የለም ይሉ ነበር። ጳውሎስ ለዚህ በሰጠው ምላሽ፣ የክርስቶስ ትንሣኤ ብቸኛው የደኅንነታችን ተስፋ መሆኑን ያረጋግጣል።  @SabbathSchool @TekalignSorato

ዓርብ ነሐሴ 8 Aug 14 ተጨማሪ ሀሳብ ኤለን ጂ ኋይት፣ “The Need of Love፣” ገጽ 545፣ 546፣ Re- view and Herald፣ ነሐሴ 28፣ 1888። “የሰውዬው ምስክርነት ምንም ያህል ከፍ ያለ ቢሆንም፣ ልቡ ለእግዚአብሔርና ለባልንጀራው በፍቅር ካልተሞላ እርሱ እውነተኛ የክርስቶስ ደቀ መዝሙር አይደለም። ምንም እንኳ ታላቅ እምነት ቢኖረውና ተአምራትን የመሥራት ኃይል ቢኖረውም፣ ያለ ፍቅር ግን እምነቱ ከንቱ ነው። ታላቅ ለጋስነት ሊያሳይ ይችላል፤ ነገር ግን ከእውነተኛ ፍቅር ውጭ በሌላ ምክንያት ያለውን ሀብት ሁሉ ለድሆች ቢሰጥ፣ ያ ድርጊቱ በእግዚአብሔር ዘንድ ሞገስን አያስገኝለትም። በቅንዓቱ ምክንያት እስከ ሰማዕትነት ሞት ድረስ ሊደርስ ይችላል፤ ሆኖም በፍቅር ካልተገፋፋ፣ በእግዚአብሔር ዘንድ እንደ ተታለለ ቀናተኛ ወይም እንደ ትዕቢተኛ ግብዝ ይቆጠራል።” — ኤለን ጂ ኋይት፣ የሐዋርያት ሥራ፣ ገጽ 318፣ 319። “የስብከት ብዛት አለን። ከሁሉ በላይ የሚፈለገው ግን... ለሚጠፉ ነፍሳት የሚሆን ፍቅር ነው፤ ይህም ከእግዚአብሔር ዙፋን በተትረፈረፈ ፈሳሽ የሚመጣው ፍቅር ነው። እውነተኛ ክርስቲያንነት ፍቅርን በመላው ማንነት ውስጥ ያስርጻል። እያንዳንዱን ወሳኝ ክፍል— አንጎልን፣ ልብን፣ ረዳት እጆችንና እግሮችን ይነካል፤ ይህም ሰዎች እግዚአብሔር እንዲቆሙ በሚፈልግበት ቦታ በጽናት እንዲቆሙ ያስችላቸዋል፤ በዚህም እግራቸው እንዳይሰናከልና አንካሳው ከመንገድ እንዳይወጣ ቀጥተኛ መንገድ ያደርጋሉ። ለሚጠፉ ነፍሳት የሚሆን የሚነድና የሚበላ የክርስቶስ ፍቅር፣ የመላው ክርስቲያንነት ሥርዓት ሕይወት ነው” (ኤለን ጂ ኋይት፣ Lift Him Up፣ ገጽ 134)። “መፈወስ የሚችለው ከክርስቶስ ልብ የሚፈሰው ፍቅር ብቻ ነው። የቆሰለችን ነፍስ ወደ ቀድሞ ሁኔታዋ ሊመልስ የሚችለው ያ ፍቅር ልክ በዛፍ ውስጥ እንደሚፈስ ፈሳሽ ወይም በሰውነት ውስጥ እንደሚዘዋወር ደም በእርሱ ውስጥ የሚፈስለት ሰው ብቻ ነው፡፡” (ኤለን ጂ ኋይት፣ ስነ ትምህርት፣ ገጽ 114)። የመወያያ ጥያቄዎች 1. ጳውሎስ የዘረዘራቸው በጎ የፍቅር ባሕርያት ሁሉንም ያካተቱ ይመስላችኋል? ካልሆነ፣ በዝርዝሩ ላይ ምን ሌሎች ነገሮችን ትጨምራላችሁ? 2. ጳውሎስ “ፍቅርን ተከታተሉ” (1ኛ ቆሮ. 14፡1) ሲል ምን ማለቱ ይመስላችኋል? ይህ በ1ኛ ቆሮንቶስ 13፡4–7 ላይ ከገለጸው ሐሳብ ጋር ምን ግንኙነት አለው? 3. በዕለት ተዕለት ሕይወታችሁ ውስጥ ይበልጥ በተግባር ላይ ማዋል የሚገባችሁ የፍቅር ባሕርይ የትኛው ነው? በአጥቢያ ቤተ ክርስቲያናችሁ ውስጥ ይበልጥ አስፈላጊ የሆኑትስ የትኞቹ ናቸው? ለመሆኑ ጳውሎስ ፍቅርን እንደ ትንቢት፣ ልሳን እና እውቀት ካሉ ስጦታዎች ጋር ለምን ያነጻጽረዋል (1ኛ ቆሮ. 13፡8)? 4. ጳውሎስ በቆሮንቶስ አባላት መካከል ላለው የአንድነት ማጣት ዋነኛው መፍትሔ ፍቅር እንደሆነ ይጠቁማል። ለምን? ይህ ዛሬ ለቤተ ክርስቲያናችን እንዴት ይሠራል? @SabbathSchool @TekalignSorato

ሐሙስ ነሐሴ 7 Aug 13 እምነት፣ ተስፋና ፍቅር እስካሁን ድረስ የሱስ እነዚህን ሁሉ በመሆኑ ፍቅር ታጋሽ፣ ቸር፣ ደስተኛ፣ ጽኑ፣ አማኝ፣ ተስፋ የሚያደርግ እና የሚጸና (ወይም የማይለወጥ) መሆኑን ተምረናል። እነዚህን ባሕርያት በየሱስ ውስጥ ካየን በኋላ፣ የሚቀጥለው እርምጃ እርሱን መምሰል ነው። ጳውሎስ ለቆሮንቶስ ሰዎች የነበረው ምኞትም ይህ ነበር። ሆኖም፣ በስምንቱ አሉታዊ የፍቅር ባሕርያት ውስጥ ያለውን “አይ” የሚለውን ቃል ብናስወግድ፣ “በቤተ ክርስቲያን ክበባቸው ውስጥ የነበረውን የቆሮንቶስ ሰዎችን ባሕርይ የሚያሳይ ጥሩ መግለጫ እናገኛለን፦ ቀናተኞች፣ ተመካሪዎች፣ ትዕቢተኞች፣ ባለጌዎች፣ የራሳቸውን ጥቅም ፈላጊዎች፣ ቶሎ የሚቆጡ እና ሌሎች ምን ስህተት እንደሠሩ የሚከታተሉ ነበሩ። ጳውሎስ እዚህ ጋ የተጠቀመባቸውን ግሶች ለቆሮንቶስ ሰዎች ሁኔታ እንዲመጥኑ አድርጎ ነው የቀረጸው።” — ቨርሊን ዲ. ቨርብሩግ፣ “1ኛ ቆሮንቶስ፣” “1 Corinthians,” in The Expositor’s Bible Commentary: Romans–Galatians, re- vised edition (Grand Rapids, MI: Zondervan, 2008)፣ ገጽ 372። የቆሮንቶስ ሰዎች ብዙ የሚማሩት ነገር ነበረ። እኛም እንዲሁ። ጳውሎስ ፍቅር ምን እንደሚያደርግና ምን እንደማያደርግ ከገለጸ በኋላ፣ እውነተኛ ፍቅርን በተግባር ለማዋል እንዲያነሳሳ የፍቅርን ዘላለማዊ ባሕርይ በማጉላት ክፍሉን ያጠቃልላል። አንድ ቀን ትንቢቶች አስፈላጊ መሆናቸው ያቆማል፤ የምንናገረውም አንድ ቋንቋ ብቻ ይሆናል፤ ጉድለት ያለበት የሰው ልጅ እውቀትም ቦታውን ለአዲስና ፍጹም ለሆነው ለእግዚአብሔር እውቀት ይለቃል (1ኛ ቆሮ. 13፡12)። የመንፈስ ቅዱስ ስጦታዎች የሚቀሩት የተሰጡበት ዓላማ ግቡን ሲመታ ብቻ ነው (1ኛ ቆሮ. 13፡10)። “ፍቅር ግን ለዘላለም ይኖራል!” (1ኛ ቆሮ. 13፡8)። በተመሳሳይ መልኩ፣ ክርስቶስ ሲመለስ እምነት ቦታውን ለማየት (sight) ይለቃል (2ኛ ቆሮ. 5፡7)፤ ለረጅም ጊዜ ተስፋ ያደረግነውም ነገር እውን ይሆናል (ሮሜ 8፡24)። ከሁሉ በላይ ደግሞ፣ ፍቅር የአምላካችን የአብ፣ የወልድ የመንፈስ ቅዱስ የባሕርይ መለያ ሆኖ ለዘላለም ይጸናል። ይሁን እንጂ እምነትና ተስፋም ለዘላለም የሚኖሩበት ሁኔታ አለ። እምነት እንደ ደኅንነት ተሞክሮ (ሮሜ 4፡3)፣ ተስፋ ደግሞ በአዲሲቱ ምድር ስለሚኖሩ አዳዲስ ደስታዎችና እውቀቶች እንዳለን ናፍቆትና ጥበቃ ሆኖ የዳኑትን ሰዎች ተሞክሮ ለዘላለም ያጅባል። ሆኖም ፍቅር፣ የእግዚአብሔር ፍቅር፣ ለዘላለም ነግሦ ይኖራል። በጣም በቅርቡ ጌታችንን ፊት ለፊት እናየዋለን (1ኛ ቆሮ. 13፡12)። ያ ቀን እስኪመጣ ድረስ፣ ሕይወታችንን በእነዚህ ሦስት በጎ ባሕርያት ልንገልጽ ይገባል፦ እምነት፣ ተስፋ እና ፍቅር። ይህ ሦስትነት በመንፈስ ቅዱስ አማካኝነት የሚገኘውን የክርስቲያናዊ ሕይወት ሙላትን ይወክላል። በክርስቲያኖች መካከልም በተደጋጋሚ ይጠቀስ የነበረው ለዚህ ነው (ሮሜ 5፡1–5፤ ገላትያ 5፡ 5፣ 6፤ ኤፌሶን 1፡15፣ 18፤ 4፡1–5)። ሆኖም ፍቅር ከሁሉ ይበልጣል፤ ደግሞም የእግዚአብሔርን ማንነት ለመግለጽ ጥቅም ላይ የዋለ ብቸኛው በጎ ባሕርይ እርሱ ነው (1ኛ ዮሐ. 4፡8)። “እግዚአብሔር ፍቅር ነው” በሚለው አገላለጽ ላይ አሰላስሉ። የዚህን ቃል ትክክለኛ ትርጉም እንዴት ልንረዳው ይገባናል? ሐሳቡን በከፊል ብቻ መረዳት ብንችልም እንኳ፣ ይህ ሐረግ ለእኛ እንዲህ ያለ የምሥራች የሆነው ለምንድን ነው? @SabbathSchool @TekalignSorato

ረቡዕ ነሐሴ 6 Aug 12 የክርስቶስ ምስል በ1ኛ ቆሮንቶስ 13፡4–7 ላይ የተዘረዘሩትን ስንመለከት፣ እነዚህን ሁሉ የፍቅር ባሕርያት በተሟላ ሁኔታ ባለመግለጣችን በተወሰነ ደረጃ የተሸነፍን ሊመስለንና ተስፋ ሊያስቆርጠን ይችላል። ጳውሎስ 1ኛ ቆሮንቶስ 13ን ሲጽፍ ምናልባትም በአእምሮው የነበረው የየሱስ ማንነት ሳይሆን አይቀርም። በእርግጥም እነዚህን ሁሉ የፍቅር ባሕርያት ፍጹም በሆነ መንገድ የገለጠው ክርስቶስ ብቻ ነው። ስለዚህ፣ በመጨረሻው ትንታኔ፣ የጳውሎስ የፍቅር መግለጫ የየሱስ ሥዕል ነው። ዮሐንስ 13፡1፣ 34፤ ዮሐንስ 15፡9፣ 12፤ 1ኛ ጢሞቴዎስ 1፡14፤ 2ኛ ጢሞቴዎስ 1፡7፣ 13፤ 1ኛ ዮሐንስ 3፡16፤ እና 1ኛ ዮሐንስ 4፡7–12፣ 19–21ን አንብቡ። ከእነዚህ ክፍሎች ስለ ፍቅር ምን እንማራለን? Save Notes እግዚአብሔር ፍቅር ነው (1ኛ ዮሐ. 4፡8)። እርሱ አንድያ ልጁን እስኪሰጥ ድረስ እጅግ ወደደን (ዮሐንስ 3፡16)። የሱስ የዚህ ፍቅር ሙሉ መግለጫ ነው (ዕብ. 1፡3)። ፍቅር ራሱን እንዴት እንደሚገልጥ ማወቅ ከፈለግን፣ ወደ የሱስ ረዘም ያለ እይታ ማድረግ አለብን። በአዲስ ኪዳን ውስጥ ለተሳለው የየሱስ ሥዕል ትኩረት ከሰጠን፣ በ1ኛ ቆሮንቶስ 13 ላይ የተጠቀሱት ሁሉም በጎ የፍቅር ባሕርያት በእርሱ ውስጥ የታዩ መሆናቸውን እንረዳለን። • የሱስ ይታገሣል፦ “ነገር ግን የዘላለምን ሕይወት ለማግኘት በእርሱ ለሚያምኑ ምሳሌ እንድሆን፣ ከሁሉ ይልቅ ኃጢአተኛ በምሆን በእኔ ላይ የሱስ ክርስቶስ የነበረውን ትዕግሥቱን [makrothymia] ሁሉ ያሳይ ዘንድ ስለዚህ ምሕረትን አገኘሁ” (1ኛ ጢሞ. 1፡16)። • የሱስ ቸር ነው፦ መጽሐፍ ቅዱስ “ጌታ ቸር [kind] መሆኑን” ይናገራል (1ኛ ጴጥ. 2፡ 3)። በዚህ ክፍል ውስጥ “ጌታ” የሚለው ቃል የሱስን ያመለክታል። “ቸር” የሚለው ቃል በ1ኛ ቆሮንቶስ 13፡4 ላይ “ቸርነት ያደርጋል” (chrēsteuomai) ከሚለው ግስ ጋር አንድ ዓይነት ሥርወ ቃል ካለው “ክሬስቶስ” (chrēstos) ከሚለው የግሪክ ቃል የተገኘ ነው። • የሱስ ከእውነት ጋር ደስ ይለዋል፦ የሱስ የአባቱን ፈቃድ ሲከተል እና የአባቱን ፍቅር ሲለማመድ ደስታን አግኝቷል (ዮሐንስ 15፡9–11፣ ዮሐንስ 17፡12–14)። • የሱስ ሁሉን ይታገሣል/ይጸናል፦ ዕብራውያን 12፡2፣ 3 የሱስ “መስቀሉን የታገሠ... በነፍሳችሁ ዝላችሁ እንዳትደክሙ፣ ከኃጢአተኞች በደረሰበት በእንዲህ ያለ ተቃውሞ የጸናውን አስቡ” ይላል። እንደ የሱስ ብዙ የታገሠ ማንም የለም (ፊልጵ. 2፡8)። ይህንንም ያደረገው በፊቱ ስላለው ደስታ ነው! • የሱስ ሁሉን ያምናል፦ ሐናንያ የጳውሎስን መለወጥ እውነተኛነት በተጠራጠረ ጊዜ (ሐዋ. 9፡13፣ 14)፣ የሱስ፦ “ይህ... ለእኔ የተመረጠ ዕቃ ነውና” ብሎ መለሰለት (ሐዋ. 9፡15)። የሱስ ሰዎችን የሚያያቸው ባሉበት ሁኔታ ሳይሆን፣ በእርሱ ኃይል ወደፊት በሚሆኑት ማንነት ነው። የሱስ እውነተኛ ፍቅር ምን እንደሆነ ለእኛ የሚገልጥባቸው ሌሎች መንገዶች የትኞቹ ናቸው? @SabbathSchool @TekalignSorato