es
Feedback
تو نمی‌میری ژوزه🐎

تو نمی‌میری ژوزه🐎

Ir al canal en Telegram

در میانه‌ی سوگ از بهترین راویان جهان حتی اگر یه نفر از ما باقی‌ بمونه، اون یه نفر وظیفه‌شه راوی بمونه.

Mostrar más
2 815
Suscriptores
+124 horas
Sin datos7 días
-4530 días
Archivo de publicaciones
من این‌جوری بودم که شمال بدون لیلی؟ ابداً. ولی خب خیلی تصمیم جالبی نبود. نیمه‌های نون خامه‌ای پشیمون شدم. :)) (به خاطر کمبود
+1
من این‌جوری بودم که شمال بدون لیلی؟ ابداً. ولی خب خیلی تصمیم جالبی نبود. نیمه‌های نون خامه‌ای پشیمون شدم. :)) (به خاطر کمبود وقت و خستگی و اینا.)

Repost from N/a
🌿✨
+1
🌿✨

Repost from Over agian
مربی گفت:اتفاقا من به آدم‌ها فرصت میدم چون نمیخوام پیش‌داوری کنم.تو نمیدونی کی توی چه شرایطیه و چه حال روحی هست برای همین اتفاقا باید فرصت داد.

Repost from Exulansis
photo content

The trouble with Harry Alfred Hitchcock
+2
The trouble with Harry Alfred Hitchcock

Repost from پنجره
زندگی به ترس‌های ما محل نمی‌گذارد. #نسیم_مرعشی، آذرباد

Repost from N/a
- فکر کنم یکی از بدترین کارایی که در حق خودمون می‌کنیم اینه که انقدر دنبال بهترین انتخاب می‌گردیم که آخرش هیچ انتخابی نمی‌کنیم . بعضی چیزا فقط وقتی شروع می‌شن که بالاخره یه قدم برداریم .

Repost from N/a
آدم وقتی واقعاً بزرگ می‌شه که بتونه بگه «اشتباه کردم» بدون اینکه بخواد تقصیرش رو گردن شرایط بندازه.

Repost from یاس بنفش
منم یک حریر کم‌تحملم که نمیدونم زندگی چه فکری راجبم کرده که اینطوری می‌کنه.

راست میگه. بارها خوندن متن‌های قدیمی‌ای که اینجا نوشتم و چرخیدن تو خاطرات و افکار اون سال‌هام باعث شد که نخوام اینجا رو پاک کنم.

کانال داشتن هم جالبه‌ها. یهو میری می‌بینی چندسال پیش این موقع چیکار می‌کردی و کجا بودی.

Repost from N/a
به موقع رها کردن خیلی مهمه؛ بیخودی چنگ نزنید به چیزی.

درود به پاییز، عطر کیک سیب و دارچین، غم موسیقی‌های پاییزی، قهوه و لباس‌های گرم. به به.

Repost from N/a
Every answer leads to more questions.

پشت سر هم نمیذارم کانالاتونو که سر حوصله دیده بشن و فقط نخوام کانالاتونو شر کنم.🦋

دایرکت نفرستید برام. گم میشه.

می‌خوام کانالاتونو پیدا کنم. می‌خواید یه پست از اینجا فوروراد کنید، می‌خواید همین پیامو بفرستید. بهم سرنخ بدید، بیام خونه‌هاتون.

تمام شد و سنگینی این کتاب تا همیشه روی قلبم می‌مونه.

سمیر با عصبانیت سرش را تکان می‌دهد و می‌گوید: «بی‌فایده‌ست، می‌دونین. اونها سلاح دارن ولی به تعداد کافی سرباز ندارن؛ ما نیروی انسانی داریم ولی اسلحه نداریم. یه بن بست کامله. مشکل این تحریم تسلیحاتی لعنتیه. غربی‌ها پیش خودشون چه فکری کردن وقتی بوسنی رو به عنوان یه کشور مستقل به رسمیت شناختن ولی اجازه ندادن از خودمون دفاع کنیم؟ ما هیچ‌وقت نمی‌تونیم از زیر سلطه‌ی اونها بیرون بیایم.» پروانه‌های سیاه پریسیلا موریس

عصر سه‌شنبه. ایستاده اما مشوش.
عصر سه‌شنبه. ایستاده اما مشوش.