صدای درون

ذهن‌آگاهی یعنی برگشتن به همین لحظه؛ به جایی که زندگی واقعاً در آن اتفاق می‌افتد. Mindfulness فقط یک تکنیک مدیتیشن نیست؛ نوعی شیوه‌ی دیدن زندگی است. یعنی وقتی غذا می‌خوری، واقعاً همان‌جا باشی؛ وقتی راه می‌روی، قدم‌هایت را احساس کنی؛ وقتی با کسی حرف می‌زنی، به‌جای آماده‌کردن پاسخ بعدی، واقعاً گوش بدهی. بخش بزرگی از روز ما در جایی غیر از «اکنون» می‌گذرد؛ در مرور گذشته، پیش‌بینی آینده، نگرانی، خیال‌پردازی و گفت‌وگوی بی‌پایان ذهن. ذهن‌آگاهی قرار نیست ذهن را خالی کند؛ قرار است رابطه‌ی ما با ذهن را تغییر دهد. خوابیدن، بیدار شدن، غذا خوردن، ورزش، کار کردن، نوشیدن یک فنجان چای، قدم‌زدن در طبیعت و حتی مواجهه با یک اتفاق ناخوشایند، همگی می‌توانند به تمرین آگاهی تبدیل شوند. تمرین اصلی ساده است: توجه کن → متوجه حواس‌پرتی شو → بدون قضاوت برگرد. هر بار که متوجه می‌شوی ذهنت از لحظه‌ی اکنون دور شده و دوباره توجهت را برمی‌گردانی، در واقع داری عضله‌ی توجه را تمرین می‌دهی. با تکرار این تمرین، فاصله‌ای ظریف میان «تو» و «فکرهایت» شکل می‌گیرد؛ و در همین فاصله است که انتخاب، آرامش و حضور بیشتری پدیدار می‌شود. @sedaye_daron