فردای بهتر (مصطفی تاجزاده)

📝📝📝شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان: نه به جنگ، نه به سرکوب ✅شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در بیانیه‌ای با شعار «نه به جنگ، نه به سرکوب؛ دفاع از صلح، آزادی و تشکل‌یابی مستقل» ضمن محکوم کردن جنگ و مداخله خارجی، نسبت به تشدید سرکوب فعالان صنفی، بازداشت معلمان، صدور احکام قضایی و افزایش فشارهای امنیتی هشدار داد. ✅در این بیانیه با اشاره به پیامدهای جنگ، از کشته شدن شهروندان غیرنظامی از جمله دانش‌آموزان میناب، گسترش فقر، تورم، ناامنی و بیکاری انتقاد شده و آمده است که قطع چندماهه اینترنت بین‌الملل نیز به از دست رفتن بیش از دو میلیون شغل و اختلال گسترده در روند آموزش دانش‌آموزان منجر شده است. ✅شورای هماهنگی همچنین با اشاره به بازداشت‌ها، احضارها، پرونده‌سازی‌ها و صدور احکام علیه ده‌ها فعال صنفی فرهنگیان در استان‌های مختلف، این اقدامات را بخشی از یک روند سازمان‌یافته برای تضعیف تشکل‌های مستقل و خاموش کردن صدای مطالبه‌گری معلمان دانست. ✅در این بیانیه از فعالان صنفی متعددی از جمله رضا مسلمی، عبدالله رضایی، خان عزیز اسماعیلی، حسین رمضانپور، محمود صدیقی‌پور، شکرالله احمدی، علی احمدی، مهدی فتحی، ایمان شهوندی، مجتبی گودرزی، محمد حبیبی، پروین سلیمی، مسعود زینال‌زاده، منوچهر آقابیگی، سیامک صادقی چهرآزی، رضا امانی‌فر، اصغر حاجب، محمدعلی زحمتکش، سودابه حق‌گو، ثریا ارژنگی، فریده قهرمانی، انوشیروان بریموندی، علی صادقی، ابراهیم خدادادی، محمدرضا بهزادپور، حسین رشیدی، مجید نادری، علیرضا شایگان، فرزانه فرهبد، حسن نظریان، نریمان فرهادی، فروغ خسروی، صلاح حاجی میرزایی، محمود بهشتی لنگرودی و مسعود فرهیخته نام برده شده است. ✅شورای هماهنگی در پایان خواستار توقف اعدام‌ها، پایان پرونده‌سازی‌های امنیتی و آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی، به‌ویژه معلمان زندانی از جمله رضا امانی‌فر، هاشم خواستار، جواد لعل محمدی، مسعود فرهیخته، محمدعلی زحمتکش، سیامک صادقی چهرآزی، امیر رحیمی، علیرضا شایگان، فرزانه فرهبد، علیرضا مرداسی، امان جلالی‌نژاد، علی احمدی و ابوالفضل خوران شد و تأکید کرد: «صلح، آزادی، عدالت اجتماعی و رفاه خواست مردم است.» @tahkimmelat @MostafaTajzadeh

📝📝📝شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان: نه به جنگ، نه به سرکوب ✅شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در بیانیه‌ای با شعار «نه به جنگ، نه به سرکوب؛ دفاع از صلح، آزادی و تشکل‌یابی مستقل» ضمن محکوم کردن جنگ و مداخله خارجی، نسبت به تشدید سرکوب فعالان صنفی، بازداشت معلمان، صدور احکام قضایی و افزایش فشارهای امنیتی هشدار داد. ✅در این بیانیه با اشاره به پیامدهای جنگ، از کشته شدن شهروندان غیرنظامی از جمله دانش‌آموزان میناب، گسترش فقر، تورم، ناامنی و بیکاری انتقاد شده و آمده است که قطع چندماهه اینترنت بین‌الملل نیز به از دست رفتن بیش از دو میلیون شغل و اختلال گسترده در روند آموزش دانش‌آموزان منجر شده است. ✅شورای هماهنگی همچنین با اشاره به بازداشت‌ها، احضارها، پرونده‌سازی‌ها و صدور احکام علیه ده‌ها فعال صنفی فرهنگیان در استان‌های مختلف، این اقدامات را بخشی از یک روند سازمان‌یافته برای تضعیف تشکل‌های مستقل و خاموش کردن صدای مطالبه‌گری معلمان دانست. ✅در این بیانیه از فعالان صنفی متعددی از جمله رضا مسلمی، عبدالله رضایی، خان عزیز اسماعیلی، حسین رمضانپور، محمود صدیقی‌پور، شکرالله احمدی، علی احمدی، مهدی فتحی، ایمان شهوندی، مجتبی گودرزی، محمد حبیبی، پروین سلیمی، مسعود زینال‌زاده، منوچهر آقابیگی، سیامک صادقی چهرآزی، رضا امانی‌فر، اصغر حاجب، محمدعلی زحمتکش، سودابه حق‌گو، ثریا ارژنگی، فریده قهرمانی، انوشیروان بریموندی، علی صادقی، ابراهیم خدادادی، محمدرضا بهزادپور، حسین رشیدی، مجید نادری، علیرضا شایگان، فرزانه فرهبد، حسن نظریان، نریمان فرهادی، فروغ خسروی، صلاح حاجی میرزایی، محمود بهشتی لنگرودی و مسعود فرهیخته نام برده شده است. ✅شورای هماهنگی در پایان خواستار توقف اعدام‌ها، پایان پرونده‌سازی‌های امنیتی و آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی، به‌ویژه معلمان زندانی از جمله رضا امانی‌فر، هاشم خواستار، جواد لعل محمدی، مسعود فرهیخته، محمدعلی زحمتکش، سیامک صادقی چهرآزی، امیر رحیمی، علیرضا شایگان، فرزانه فرهبد، علیرضا مرداسی، امان جلالی‌نژاد، علی احمدی و ابوالفضل خوران شد و تأکید کرد: «صلح، آزادی، عدالت اجتماعی و رفاه خواست مردم است.» @tahkimmelat @MostafaTajzadeh

📝📝📝در محکومیت آپارتاید جنسی طالبان ✍🏻آذر منصوری: آنچه امروز بر زنان افغانستان می‌گذرد، تنها نقض حقوق زنان نیست؛ بلکه انکار آشکار حقوق انسانی و تعرضی سازمان‌یافته به بنیادین‌ترین حقوق بشر است. محروم کردن دختران از آموزش، سلب حق کار از زنان، حذف آنان از عرصه عمومی و تحمیل تبعیض ساختاری بر نیمی از جمعیت یک کشور، نه یک اختلاف فرهنگی یا سیاسی، بلکه مصداق روشن ستم و سرکوب است. ✅این سیاست‌های زن‌ستیزانه طالبان را باید با صدای بلند محکوم کرد. حکومتی که از حضور زنان در مدرسه، دانشگاه، اداره، رسانه و جامعه هراس دارد، در حقیقت از آگاهی، آزادی و آینده هراس دارد. طالبان نه تنها حقوق زنان، بلکه حق پیشرفت و توسعه افغانستان را نیز به گروگان گرفته است. هیچ جامعه‌ای با حذف نیمی از شهروندان خود نمی‌تواند به ثبات، رفاه و عدالت و توسعه دست یابد. ✅با این حال، برای فهم آنچه امروز در افغانستان می گذرد، باید به تجربه تاریخی این کشور نیز توجه کرد. افغانستان در دو دهه گذشته، علی‌رغم جنگ، ناامنی، فساد و مشکلات فراوان، شاهد شکل‌گیری نسلی نو از زنان آگاه، تحصیل‌کرده و مطالبه‌گر بود. میلیون‌ها دختر به مدرسه رفتند، هزاران زن به دانشگاه راه یافتند و در عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی، رسانه‌ای و سیاسی حضور پیدا کردند. این دستاوردها هرگز کامل نبود، اما نشانه حرکت جامعه افغانستان به سوی افقی روشن‌تر و انسانی‌تر بود. ✅بازگشت طالبان و فروپاشی بخش بزرگی از این دستاوردها، حقیقتی مهم را نیز آشکار ساخت؛ اینکه آزادی، حقوق بشر و برابری را نمی‌توان از بیرون به ملتی هدیه کرد. تجربه افغانستان بار دیگر نشان داد که هیچ قدرت خارجی، هر اندازه نیرومند، نمی‌تواند ناجی پایدار حقوق بشر در یک کشور باشد. حقوق و آزادی‌ها زمانی ماندگار می‌شوند که در بستر آگاهی، اراده و مبارزه خود مردم ریشه داشته باشند. ✅از همین رو، نخستین و مهم‌ترین حاملان تغییر در افغانستان، خود زنان افغانستان هستند. زنانی که در برابر یکی از سخت‌ترین اشکال تبعیض در جهان ایستاده‌اند؛ زنانی که با وجود تهدید، محرومیت و سرکوب، همچنان از حق آموزش، حق کار و حق حضور در جامعه دفاع می‌کنند. آنان تنها قربانیان این وضعیت نیستند، بلکه پیشگامان مبارزه برای رهایی از آن نیز هستند. ✅طالبان ممکن است مدارس را ببندد، دانشگاه‌ها را تعطیل کند و زنان را از عرصه عمومی کنار بزند، اما نمی‌تواند آگاهی را از میان ببرد. نسلی که طعم آموزش، مشارکت و امید به آینده را چشیده است، به سادگی به گذشته بازنخواهد گشت. تاریخ معاصر افغانستان گواه آن است که زنان این کشور بخشی مهم از مسیر آزادی و برابری را پیموده‌اند و این سرمایه تاریخی قابل مصادره یا نابودی نیست. ✅ما در کنار زنان افغانستان می‌ایستیم و مبارزه مدنی و انسانی آنان را برای دستیابی به حقوق برابر ارج می‌نهیم. باور داریم که استبداد، تبعیض و حذف، هرچند بتوانند برای مدتی بر جامعه‌ای سایه افکنند، سرانجام در برابر اراده انسان برای آزادی شکست خواهند خورد. آینده افغانستان را نه جهل و تبعیض، بلکه آگاهی، عدالت و مشارکت برابر همه شهروندان آن رقم خواهد زد؛ و در آن آینده، زنان افغانستان، که امروز پرهزینه‌ترین بار مقاومت را بر دوش می‌کشند، بی‌تردید معماران اصلی این پیروزی خواهند بود. @emtedadnet

‍📝📝📝 بیانیه نهضت آزادی ایران در اعتراض به حصر و بازداشت‌های غیرقانونی بسمه تعالی ✅اخبار ناگواری از سلامت و شرایط زندگی مهندس میرحسین موسوی و دکتر زهرا رهنورد منتشر شده که جامعه ما و‌ دوست‌داران ایشان را متاثر ساخته است. خبرها مبنی بر این است که محل سکونت ایشان در نخستین روز جنگ دچار آسیب شدید گشته، وقوع جنگ ارتباط ایشان با خانواده و دوستان را دشوارتر از پیش ساخته و چنان بر سلامت ایشان تاثیر گذاشته که نزدیکان را به شدت نگران کرده است. با وجود همه این احوال همچنان رفتار حاکمیت و دستگاه امنیتی در این مورد تغییری نیافته است. ✅این رفتار نه با مخالفین بلکه با نخست وزیر هشت سال جنگ تحمیلی نشان از فقدان تعهد اخلاقی در میان مسئولین امر دارد. اگر خدای ناکرده این حصر بلندمدت به چیزی جز آزادی کامل محصوران ختم شود همچون دکتر مصدق و بسیاری از محصورین بزرگ تاریخ معاصر ما از جمله بسیاری مراجع بزرگ تقلید در دوران پس از انقلاب، اتفاقی بس مصیبت‌بار خواهد بود. این نه تنها لکه سیاه دیگری بر کارنامه تصمیم‌گیران خواهد بود، بلکه در روزگاری که جامعه ما به آشتی و وفاق بیش از هر زمان نیازمند است خشم و التهاب دیگری را سبب خواهد شد. ✅ملت ایران در حافظه تاریخی خود و در تمامی اسناد مرتبط با انقلاب ۵۷ ضبط کرده است که یکی از محورهای اساسی دعوت به برقراری جمهوری اسلامی، جایگاه رعایت حقوق ملت در متون و روایات اسلامی بود، چنان‌که روایت دادگاه سرقت زره امام اول شیعیان نقل محافل مختلف سیاسی بود. حال ملت ما شاهد آن است نه تنها شهروندانی در پی اعتراضات دی ماه گذشته در فرآیند دادرسی ناعادلانه و غیرشفاف به احکام بسیار سنگین محکوم گردیدند، نه تنها چهره‌های دلسوزی صرف بیان انتقاد از حاکمان و اجرای فریضه امر به معروف و نهی از منکر در دادگاه‌های متوالی محکومیت‌های متعدد دریافت می‌کنند، بلکه نخست وزیری که دولت جنگ هشت ساله را اداره کرده است بدون برگزاری هرگونه دادگاهی و اجرای هرگونه محاکمه و صدور هرگونه رای در حال گذراندن حبس ابدی بوده است که نه در بند عمومی و با حضور دیگران، بلکه در مکانی نامشخص و آسیب‌زا گرفتار آمده است. ✅صبر و ایستادگی محصوران و خانواده‌های ایشان برای ملت ایران تجربه تاریخی بزرگی را خلق کرد. در روزگاری که سیاستمداران به بدعهدی در بیان وعده‌ها و حرص قدرت شهره هستند، ایشان بر عهدی که با ملت در خرداد ۸۸ برای مقاومت در رعایت حقوق ملت بستند همچنان ایستاده‌اند. این مقاومت شجاعانه برای ایران نجات‌بخش است، چرا که اعتماد به سیاست را معنا می‌دهد و ایشان را در امتداد چهره‌های تاریخی مانند مصدق، بازرگان، منتظری و… قرار می‌دهد که پاینبدی آن‌ها به عهدشان با ملت به سیاست‌ورزی اعتبار اخلاقی بخشیده است. ✅ما در روزهای اخیر شاهد صدور احکام محرومیت و محدودیت برای دانشجویان و بسته‌تر شدن فضای دانشگاه هستیم و همچنین شاهد بازداشت شخصیت‌هایی مانند آقای زیباکلام و صدور محکومیت‌های سنگین برای افرادی همچون آقای سلیمانی و ادامه صدور محکومیت‌های پیاپی آقای تاج‌زاده و سایر زندانیان سیاسی هستیم نسبت به ادامه این شرایط در وضعیت بحرانی کنونی هشدار می‌دهیم. ✅نهضت آزادی ایران که از چند دهه پیش از انقلاب به آرمان‌های آزادی و حاکمیت ملت دعوت می‌کرده است، نسبت به نقض آشکار این آرمان‌ها هشدار می‌دهد و نه تنها آزادی محصوران بلکه تمامی زندانیان سیاسی و یک برنامه همبستگی و وفاق ملی را در شرایط خطیر کنونی خواستار است. هرچند زخم‌هایی که طی یک سال اخیر بر جان ملت افتاده چنین وفاقی را از گذشته دشوارتر ساخته اما گذشت زمان و افزایش هزینه‌ها‌ و التهابات به دشواری آن خواهد افزود و آینده ملت و مملکت را تاریک‌تر خواهد ساخت. به همین سبب تا دیرتر از این نشده است باید گامی برداشت. ✅نهضت آزادی ایران، از تمامی شهروندان که در راه آزادی و استقلال و حفظ تمامیت ارضی و بقای ایران از جان و مال و آبرو و زندگی خویش می‌گذرند و به خصوص از مقاومت و ایستادگی چهره‌های دموکراسی‌خواهی همچون محصورین تقدیر کرده و باور دارد این مجاهدت‌ها لاجرم ایران را به آزادی، دموکراسی و توسعه نائل خواهند گردانید. ✅نهضت آزادی ایران تاکید می‌کند پس از چند دهه استفاده از این ابزار غیرقانونی، غیراخلاقی جز خسارت برای ایران و ایرانیان هیچ نتیجه دیگری نداشته است. بنابراین تاکید می‌شود حاکمیت این روش ناصواب سرکوب و محدودیت‌ را برای همیشه کنار گذاشته و پایان دهد.   ✅درخت دوستی بنشان که کام دل ببار آرد نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار آرد   نهضت آزادی ایران ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ منبع: کانال تلگرامی نهضت آزادی

‍ 📝📝📝برای نگین کیانی ✍️خشایار سفیدی ✅نگین_کیانی دوشنبه این هفته دادگاه دارد. برای او پرونده‌ای ساخته‌اند؛ با همان اتهام همیشگی: «تبلیغ علیه نظام». کسانی که می‌گفتند با وجود اختلاف‌های عمیق عقیدتی و سیاسی با حاکمیت، نباید در برابر تهدیدهای خارجی و جنگ سکوت کرد و باید از کشور دفاع کرد، امروز مسئولیتی مهم بر دوش دارند. نگین همواره مخالف جنگ بود و علیه جنگ می‌نوشت. اکنون وظیفه‌ی همه‌ی ماست که در برابر پرونده‌سازی برای نگین و دیگرانی چون او سکوت نکنیم و از حق شهروندان برای بیان مخالفت با روندی که کشور را با بحران‌های فزاینده روبه‌رو کرده است، دفاع کنیم. ✅به باور من، مخالفت با جنگ از اعتقاد به حق انسان‌ها و ملت‌ها برای تعیین سرنوشت خود سرچشمه می‌گیرد. اگر چنین است، دفاع از این حق نمی‌تواند به زمان رویارویی با تهدید خارجی محدود شود؛ این حق در داخل کشور نیز باید محترم شمرده شود، از جمله حق شهروندان برای بیان دیدگاه‌های انتقادی و مخالفت با سیاست‌های حاکم. ✅از همین رو، اعتبار هر ادعای ضدجنگ بودن، چه از سوی کنشگران سیاسی و مدنی و چه از سوی سیاستمداران، در گرو پایبندی به همین اصل است. در غیر این صورت، مخالفت با جنگ از یک موضع اخلاقی پایدار فاصله می‌گیرد و این پرسش را پیش می‌آورد که تا چه اندازه بر اصول استوار است و تا چه اندازه تابع مصلحت‌های سیاسی و منافع مقطعی. @tahkimmelat

📝📝📝شریف‌زاده اردکانی، وکیل آرمین نورمحمدی در گفت‌وگو با امتداد: فرجام‌خواهی پرونده را ۱۸ بهمن سال قبل در فرجه مقرر قانونی به ثبت رسانده‌ایم/ به رغم تماس شعبه ۹ دیوانعالی کشور با شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب، قاضی صلواتی از ارسال فرجام‌خواهی حکم اعدام خودداری کرده/ شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اعلام کرده‌ که فرجام‌خواهی حکم اعدام، ثبت نشده است! ✍ امتداد-محمد جعفری: علی شریف‌زاده اردکانی، حقوقدان و وکیل آرمین نورمحمدی، جوان دانشجوی اهل اسلامشهر استان تهران که برای نخستین بار در فروردین ۱۴۰۲ بازداشت و چندی پیش از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران با عنوان اتهامی محاربه به اعدام محکوم شده بود در گفت‌وگویی با امتداد، ضمن اشاره به وضعیت پرونده موکل خود، اظهار داشت: آرمین توسط شعبه ۱۵ به ریاست قاضی صلواتی برای حوادث ۱۴۰۱ به اعدام محکوم شده است. ما در تاریخ ۱۸ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ در فرجه مقرر قانونی، نسبت به این رای صادره، فرجام‌خواهی خود را به ثبت رساندیم. ✅فرجام‌خواهی به شعبه رفته و با شماره دفتر اعتراض ثبت شده، اما متاسفانه، مطلع شدیم که قاضی صلواتی، این فرجام‌خواهی را به شعبه ۹ دیوان عالی کشور نفرستاده و به رغم تماس شعبه ۹ دیوانعالی کشور با شعبه ۱۵، اعلام کرده‌اند که فرجام‌خواهی ثبت نشده است! ✅شعبه ۹ دیوان عالی کشور هم که برای استنساخ رای شخصا به آن مراجعه داشتم . ریاست شعبه اظهار داشت که در مورد سایر اشخاص پرونده، دادنامه صادر شده و برای موکل شما هیچ تصمیمی اتخاذ نشده است. چرا که شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب، فرجام‌خواهی شما را ارسال نکرده! ✅الان، ما با یک حکم اعدام روبرو هستیم که شعبه ۱۵ به رغم ثبت فرجامخواهی در موعد مقرر و تماس شعبه ۹ دیوانعالی کشور با آن از ارسال فرجام‌خواهی حکم خودداری کرده است. حتی من یک تظلم‌خواهی تنظیم و به ریاست دادگاه انقلاب تقدیم کردم که شخصا همین مسئله را هم به اطلاع رئیس دادگاه انقلاب رساندم و قرار شد که با ما تماس بگیرند و البته تا کنون هیچ خبری از پیگیری در این خصوص نشده است. ✅تقاضای ما این است که دست کم از ظرفیت‌های قانونی که قانون آئین دادرسی کیفری ایجاد کرده در رسیدگی به این پرونده استفاده شود. بر اساس ماده ۳۸۵ قانون آئین دادرسی کیفری در جرائم موضوع ماده ۳۰۲، شخص این امکان را دارد که سه وکیل در پرونده داشته باشد. ✅بر اساس تبصره ماده ۲۰۷ قانون مذکور نیز، تصریح شده که تمامی تشریفات دادگاه کیفری یک باید در جرائمی که با تعدد قاضی در دادگاه انقلاب رسیدگی می‌شود، حتما مورد استفاده قرار بگیرد. ✅به عبارت دیگر، دادگاه انقلاب؛ مکلف بوده که در جرائمی که با تعدد قاضی مورد رسیدگی قرار گرفته و حکم آن، اعدام است، حتما تشریفات مربوط به دادگاه کیفری یک را رعایت کند. ✅گفتنی است که پیش‌تر نیز، اروجعلی نورمحمدی، پدر این زندانی سیاسی اعتراضات ۱۴۰۱ در گفت‌وگویی با امتداد با اعلام خبر محکومیت فرزندش به اعدام، شرحی از ماوقع این پرونده و روند آن طرح کرده بود. @emtedadnet

📝📝📝واکنش نائب‌رییس خانه سینما به تکذیبیه قوه‌قضاییه ✍🏻محسن امیریوسفی، کارگردان سینما و نایب‌رئیس خانه سینما، در واکنش به تکذیب خبر احضار خود و سه سینماگر دیگر به دادسرای فرهنگ و رسانه از سوی قوه قضائیه، در یادداشتی ضمن استقبال از این تکذیبیه ابراز امیدواری کرد که این رویکرد به توقف روند احضار هنرمندان، مختومه شدن پرونده‌های قضایی آنان و رفع محدودیت‌ها برای اهالی فرهنگ و هنر منجر شود. ✅متن کامل یادداشت محسن امیر یوسفی به شرح زیر است: من در جایگاه حقوقی هیات رئیسه خانه سینما پاسخی به این تکذیبیه ندارم و ترجیح میدهم مثل همیشه کمیته حقوقی خانه سینما در این مورد صحبت کنند ولی از آنجائی که نام من در این خبر آمده باید بگویم ما در شرایطی در مورد صحت و سقم این احضارها صحبت میکنیم که پرونده‌های بسیار سنگین‌تری برای هموطنانم‌ وجود دارد که بسیاری از آنها در زندان‌ هستند ولی در مورد حس واقعی خودم در مورد این خبر باید بگویم از خواندن خبر تکذیب احضارها، استقبال میکنم! چون ممکن است این تکذیبیه باعث شود پرونده‌هائی که در هفته‌های اخیر برای ما و ده‌ها کارگردان، بازیگر، سینماگر و هنرمندان رشته‌های دیگر تشکیل شده و منجر به احضارمان به دادسرای فرهنگ و رسانه شده، مشمول قرار منع تعقیب و مختومه شدن پرونده بشوند. من حتی امیدوارم با تفکر و نگاهی که پشت این تکذیبیه وجود دارد، حکم آقای جعفر پناهی هم شکسته شود که در میانه جنگ به ایران برگشت ولی با حکم زندان روبرو شد! من امیدوارم این تکذیب باعث آزاد شدن فیلمساز فیلم کوتاه خانم سمیرا نوروز ناصری از زندان و نیز مختومه شدن پرونده خانم سونیا سنجری و دیگر سینماگران و هنرمندانی هم بشود که در چنین شرایطی هستند. ✅امیدوارم این موضع رسمی به توقف روند احضارها منجر شود تا دیگر هیچ فردی به دلیل اظهارنظر و بیان دیدگاه خود درباره رویدادهای اجتماعی و سیاسی کشور با محدودیت روبرو نشود. ۲۲ خرداد ۱۴۰۵ @tahkimmelat @MostafaTajzadeh

✍🏻 محمدرضا کدیور 📝📝📝‍ کنار آرامگاه حضرت خواجه ایستاد، تفألی زد و خواند: «یوسفِ گمگشته بازآید به کنعان، غم مخور...» با خنده‌ای تلخ گفت: «پس کِی؟ تا به کی وعده و وعید؟» ✅کنار یکی از ستون‌ها ایستاد، رو برگرداند و به دوردست خیره شد؛ چنان که گویی چشم به راهِ کاروانی است که سال‌هاست از افق پیداست اما نمی‌رسد. ✅سکوتی سنگین میان ما افتاده بود. وقتی دوباره به سمت ما برگشت، قطرات اشک بر صورتش هویدا بود؛ یازده سال چشم دوختن به درِ زندان، یازده سال زیستن میان امید و بیم، یازده سال دوری از مصطفی، یازده سال به دوش کشیدنِ رنجِ جور و جفا بر مصطفی. ✅گویی در آن لحظات، حافظ دیگر فقط شاعر شیراز ما نبود؛ هم‌صحبت زنی شجاع و صبور بود که سال‌هاست هر روز، یوسفِ خویش را در رؤیای آزادی جست‌وجو می‌کند. و او همچنان چشم‌به‌راه... #شیراز https://www.instagram.com/p/DZbx1UbgPVT/?igsh=a2FsanQxNWZoMTIz

ده سال و یازده ماه از عمر مصطفی تاج‌زاده در زندان گذشت؛ نه به جرم خشونت، نه به جرم فساد، بلکه به دلیل بیان عقیده و نقد قدرت. در تمام این سال‌ها، زندان نتوانست صدای مطالبه آزادی، حاکمیت قانون و حق انتخاب مردم را خاموش کند. تاریخ نشان داده است که می‌توان انسان‌ها را در بند کشید، اما اندیشه را نه. یادآوری این سال‌ها فقط روایت رنج یک زندانی سیاسی نیست؛ یادآوری هزینه‌ای است که بسیاری برای آزادی، عدالت و مردم‌سالاری پرداخته‌اند. #مصطفی_تاجزاده #زندانی_سیاسی #آزادی #مردم_سالاری #ایران #نه_به_استبداد #حق_انتخاب #تاریخ_معاصر_ایران #استقامت #پایداری

♦️تلخ و شیرین ملاقات ✅طبیعی‌است بعد از سه ماه تعداد ملاقات‌کنندگان زیاد باشد و معطلی هم بیشتر . در سالن انتظار خانواده‌های آشناتر زندانیان سیاسی را می‌بینیم. هرکدام گرفتاری‌هایی دارند که بعد از جنگ بیشتر هم شده. آن‌ها که بچه خردسال دارند بیشتر اذیت می‌شوند. ✅کودکان معصوم پدرشان را می‌خواهند و خیلی هم زبان سرشان نمی‌شود که بشود با منطق و استدلال راضی به وضع موجودشان کرد. بزرگترها هم راضی نمی‌شوند چون اصلا منطقی وجود ندارد برای این که منتقد و معترض در بند اسارت باشد و از حقوق اولیه‌اش محروم. ✅یکی یکی اسم‌ها را می‌خوانند و نوبت به ما میرسد، می‌رویم به سالن کوچک ملاقات که خانواده‌ها خیلی فشرده بر سر میزهای پلاستیکی نشسته انتظار عزیزانشان را می‌کشند. ✅چند دقیقه بعد مینی‌بوس حامل ملاقات‌شنوندگان از راه می‌رسد و آن‌ها کیسه خوراکی در دست وارد می‌شوند و به جمع خانواده‌هایشان می‌پیوندند. ✅همسرجان هم پس از خوش و بش با خانواده‌های هم‌اتاقی‌ها و هم‌بندی‌هایش نزد ما می‌آید. خوراکی‌ها را روی میز می‌گذارد و طبق معمول بقیه را هم در خوردن آن‌ها شریک می‌کند. بچه‌ها خیلی دلشان تنگ شده برای بهتر شنیدن صداهایمان سرها را به یکدیگر نزدیک کرده‌ایم. صحبت اصلی از شرایط موجود است و مذاکرات و توافقات. تحلیل‌های مان به هم نزدیک است و البته طبق معمول امیدواری و خوش‌بینی‌های همسرجان بیشتر. ✅نگرانی‌ها هم کم نیست! نگرانی از احوالات میرحسین و یار درحصرش که خانواده‌شان را بی‌تاب کرده و هم‌اتاقی‌ها؛ آقای قدیانی، مطلب احمدیان که برای روند درمان، بدون مرخصی، در بیمارستان بستری است و آقای مهدی‌زاده که کاهش وزن بی‌سابقه‌اش هم‌بندان و خانواده‌ی او را نگران کرده و برای اقدامات درمانی باید بستری شود. ✅در جمع ملاقات کنندگان آقای خندان، باز هم جای نسرین ستوده که مثل همیشه تن به حجاب اجباری نداده خالی است. همسرش می‌گوید حتی نمی‌گذارند از دور دستی برای هم تکان دهیم. و من که برای مبارزات و مقاومت‌های نسرین خانوم احترام قائلم، فکر می‌کنم چقدر خوشبختم که می‌توانم همسرجان را لااقل برای لحظاتی در آغوش بگیرم! ✅شیرینی‌های ملاقات هنگام خداحافظی ناگهان تلخ می‌شود، وقتی چشمان گریان همسران و مادران را می‌بینی و صدای شیون بچه‌ها را که نمی‌خواهند از پدر جدا شوند می‌شنوی😔 ✅کودکان معصومی که هیچ درکی از این جدایی‌های اندوهناک ناخواسته ندارند و گریه‌هایشان دل‌های پدرها و‌مادرهایشان را سخت می‌خراشد. ✅پس از ملاقات درست در آستانه‌ی عید غدیر، چهره غمگین و چشمان مضطرب زهراسادات عزیزم کامم را تلخ‌تر می‌کند. فرزند میرحسین و بانو رهنورد که نه تنها او و خانواده‌اش بلکه هیچ انسان شریف و آزاده و با وجدانی حصر پدرش را قانونی و موجه نمی‌دانند. ✅او حق دارد نگران باشد، خشمگین باشد و خسته از همه ظلم و جفایی که در این نزدیک به دو دهه به همه‌شان شده. او را در آغوش می‌گیرم می‌بوسم و می‌گویم اندکی صبر و هر دو سکوت می‌کنیم تا صدای پای سحر را از ماوراها بشنویم. @MostafaTajzadeh

🔸سهم ما از عید ✅دوشنبه ۱۱خرداد بالاخره بعد از حدود سه ماه ملاقات حضوری برقرار شده است. دخترک و همسرش با شوق شبانه خودشان را رسانده‌اند برای دیدار پدر. شادی‌ها برای حق مسلمی که قطره‌چکانی داده می‌شود! و اعمال محرومیت‌هایی که انگار هیچکس مسئولیت آن را نمی‌پذیرد! ✅همسرجان با هرکس صحبت می‌کند می‌گوید من خوبم، خیلی خوبم! ✅امشب که برای عرض تسلیت به خانواده محترم تابش، به منزل مرحومه خدیجه خاتمی رفته بودم وقتی همسرجان تماس گرفت و پیام کذایی «این تماس از زندان اوین و تماس گیرنده زندانی می‌باشد» به گوش رسید اشک از دیدگان صاحبان عزا جاری شد، انگار باورشان نمی‌آمد مصطفی هنوز اسیر بند ستم است. ✅او درگذشت این مادر مهربان را به فرزندان عزیزش و برادران بزرگوارش تسلیت گفت و برایشان آرزوی سلامتی و صبر و پاداش نیکو کرد و در پاسخ به احوالپرسی آن‌ها تکرار کرد که من خوبم. ✅و من وقتی نگاه‌های حیرت‌زده حاضرین را دیدم گفتم همسرجان به من گفته بود که در زندان باید زندگی کرد وگرنه آدم کم می‌آورد. ✅و اما این روزها بیش از همه نگران مهندس موسوی هستیم که گویا در بیمارستان است و خوش احوال نیست. آدم‌می‌ماند که قصه این حصر ناجوانمردانه کی تمام می‌شود و در حال حاضر چه کسی یا کسانی باید پاسخگوی این بی‌مروتی‌ها باشند؟! ✅سهم ما هم از عیدی عیدغدیر یک ملاقات کوتاه که تا نگاه می‌کنی وقت رفتن است... همسرجان که همچنان درخواستی ندارد، و البته ما هم شاکریم و هم‌چنان صبور🙏 که می‌دانیم پایان شب سیه سپید است. @MostafaTajzadeh

◾انالله و اناالیه راجعون ◾جناب حجة‌الاسلام والمسلمین سید محمد خاتمی ◾با کمال تأثر درگذشت خواهر عزیزتان، بانوی پرهیزگار و نیکوخصال، مادر مهربان اخوان تابش را خدمت شما و این عزیزان تسلیت گفته برای آن روح پاک، غفران الهی و برای شما و کلیه بازماندگان صبر و اجر تمنا داریم. سید مصطفی تاج‌زاده فخرالسادات محتشمی‌پور @MostafaTajzadeh

♦️با دوستان مروت! ✅امروز همسرجان در تماس تلفنی‌اش از عمل چشم آقای قدیانی، زندانی سیاسی دو رژیم خبر داد. او که مدارا، انعطاف و خویشتن‌داری‌اش ضرب‌المثل است، از این که در این شرایط هم حتی یک روز مرخصی به هم‌بند شریف و عزیزش نداده‌اند، خیلی خشمگین و عصبانی بود. ✅واقعا مایه‌ی حیرت است هراسی که از پیران دربند و حصرمان دارند. بیرون بودن این عزیزان چه مشکل حادی برای کشور ایجاد می‌کند که اینطور لجوجانه بر محبوس و محصور بودنشان اصرار می‌ورزند؟ ✅ظاهراً مدارای با دشمن مروت و جوانمردی با دوستان را تحت‌الشعاع قرار داده است. کاش در این زمانه پر های و هوی لال‌پرست، آزادگانی بودند که حواسشان به شرایط زندانیان سیاسی و خانواده هایشان بود! @MostafaTajzadeh

◾هوالباقی ◾و مرگ گاهی ریحان می‌چیند ◾در این روزهای پردرد،درگذشت دوست و برادر عزیزمان هنرمند و فرهنگ پرور ایران‌دوست، محمودرضا بهمن‌پور، مدیر نشرنظر بار اندوهی مضاعف بر دلمان گذاشت. ◾روحش شاد و یادش جاودان سید مصطفی تاج‌زاده فخرالسادات محتشمی‌پور

♦️دیدار اردیبهشتی ✅پس از مدتها که از دیدار حضوری یاردربند محروم بودم، روز یک‌شنبه ۱۳ اردیبهشت بخت یار شد و در مطب دندانپزشکی موفق به در آغوش کشیدنش شدم. ✅مثل همیشه با انرژی و پرشور آمده بود با دو مأمور محترم همراه و یک سرباز. من البته دیرتر رسیدم مثل همیشه با بار سنگین کتاب، بهترین هدیه برای همسر جان، و البته کمی میوه فصل و کیک تولد و گل‌های صحرایی زیبا. ✅نمی‌دانم این چه رازی است که هر سال بهار دیدار ما باید با دهان خونین همسر جان زیر دست دندانپزشک خوش‌خلق و مهربان همراه باشد! اما همین مصاحبت کوتاه هم غنیمت بود هم برای من و هم برای دوسه‌تن از هم‌بندی‌های سابق که مثل جن خودشان را رسانده بودند به آن حوالی و مطب دکترجان ما را گذاشتند روی سرشان و آنقدر خاطره بازی کردند که نفهمیدیم وقت چگونه گذشت. ✅به آنها که ناله فراوان داشتند گفتم چطور است شماها بروید داخل و همسرجان بیاید بیرون! دخترهایمان دلتنگند و بسیار منتظر. همسرجان دلش می‌خواست با دختربزرگمان صحبت کند اما افسوس که با اختلاف ساعتی که داریم مقدور نشد اما فاطمه که محرومیت از دیدار حضوری پدر روحش را سخت آزرده به لطف دوستان در یک تماس تصویری روی ماه پدر را دید و خنده برلبش آمد. ✅همسرجان که در زندان عادت دارد مشکلاتش را از من پنهان کند، از عدم تعادلی که تازگی‌ها با آن روبروست به دکتر چیزی گفته بود و او هم به همسایه کناری که دکتر گوش و حلق و بینی است انتقال داده بود و خانم دکتر عزیز به سرعت برق و باد خودش را رساند که حکایت اعزام امروز آزاده دربند ما حکایت یک تیر و دو نشان شود! پس از آزمایشات لازم معلوم شد مشکل از گوش نیست و باید سراغ پزشک مغز و اعصاب رفت. ✅از مزایای این ویزیت ناگهانی این بود که کارهای مقدماتی برای ایمپلنت من هم انجام شد و آرامش من هنگام کشیدن دردهای مقدر به دلیل حضور همسرجان بود. اتفاقی نوظهور طی این یازده سال حبس ظالمانه او و تنهایی‌های مکرر من. ✅گل‌های صحرایی که دیروز برای یاردربند چیده بودم تا چند روزی را دربند برایش بهاری‌تر کند، در شلوغی پایان دیدار جاماند و حسرت بردلم گذاشت. ✅ون زندان از مقابل ما گذشت تا او را به بند ۷ اوین برساند. و من رفتم داروخانه که نسخه را بدهم برای بیمه مهر بزنند. دکتر حال و روز مرا که دید با مهری که در چشمانش داشت مرا تسلا داد. گاهی واژه‌ها برای بیان وضعیت و احساس کم می‌آورند...

ملاقات و آزادی‼️ ✅امروز دوشنبه ۳۱فروردین‌ماه با ملاقات همسرجان هرچند به شکل کابینی خوب آغاز شد و با دیدار آزاده‌ی رها شده از بند‌ستم دکتر سعید مدنی خوش تمام شد. صبح، جمعیت زیادی از خانواده‌های زندانیان برای دیدار عزیزانشان به اوین آمده بودند. این در حالی است که زندانیان زیادی هم تمایل به ملاقات کابینی ندارند و عطای آن را به لقایش می‌بخشند! ✅واقعا چه لطفی دارد دیدن عزیزان دربند از پشت شیشه‌‌های کدر دوجداره و شنیدن صدایشان از طریق گوشی‌های بعضاً خراب که باید چند کابین عوض کرد تا چند کلامی شنید؟! حال وضعیت جنگ‌زده‌ و بمباران شده‌ی زندان را هم اضافه کنید براین اوضاع؛ ترک‌های روی سقف و دیوار و دوربین‌ها و هواکش‌های از جا درآمده یادگار جنگ ۱۲روزه! ✅خواهری که زندانی سیاسی داشت، می‌نالید که خسته شدم از این رفت و آمدها و عصبانی بود که چرا ملاقات حضوری نیست و چرا اوضاع آشفته‌است. گفتم جنگ است دیگر! و از زمان اسارت برادرش پرسیدم گفت کمتر از یک سال است. خندیدم و گفتم و مرا بگو که به سخت جانی خود این گمان نبود! همسرجان از اعزام روز قبل آقای قدیانی به بیمارستان خبر داد و من هنوز متحیرم از این همه عناد و لجاجت که نسبت به این پیر فرزانه روا می‌دارند! ✅همسرجان از این که روزنامه‌های شرق و اطلاعات به دستشان می‌رسد اظهار خشنودی و از دست‌اندرکارانی که با جدیت و تلاش کار اطلاع رسانی و آگاهی‌بخشی به مردم را ادامه می‌دهند، تشکر کرد. ✅از او خواهش کردم در زندان بیشتر مراقب سلامت خود باشد و برنامه‌های اعزام پزشکی‌اش را دنبال کند. ✅قبل از این که با پایان زمان کوتاه ملاقات پرده پایین بیفتد با هم خداحافظی کردیم و شب هنگام وقتی او از آخرین دقایق ممکن برای تماس تلفنی استفاده کرد و خواست خبر خوش آزادی هم‌بند سابقش در اوین، سعید مدنی زندانی سیاسی تبعیدی به دماوند را بدهد دست بر قضا من در مقابل منزل او بودم و با باز شدن درب، قبل از حال و احوال با میزبان و میهمانانش گوشی را به دست آقا سعید دادم تا دو رفیق با هم گفتگو کنند. ✅چه شب خوبی بود و چه خانه‌ی با صفایی با حضور صاحب‌خانه و میهمانانی دلشاد از آزادی او و لبخند شیرین منصوره خانم که بر چهره‌ی خسته‌اش خودنمایی می‌کرد. او را تنگ در آغوش گرفتم و صمیمانه تبریک گفتم. گفت به امید آزادی همسرجانت و این دعای همه‌ی حاضران در این جمع ارجمند بود. من لبخند زدم و گفتم به امید آزادی همه‌ی آزادگان دربند. ✅و کمتر از سه ماه به یازده ساله شدن حبس همسرجان باقی است و روزهای عمر کوتاه ما به سرعت برق و باد می‌گذرد... @MostafaTajzadeh

بهار ما بهار آمده است و ما روزهای سختی را می‌گذرانیم. طبیعت تمام تلاشش را برای به ارمغان آوردن نشاط و شور و سرزندگی می‌کند، اما دل‌های ما در میانه‌ی جنگ هم‌چنان فسرده است و پردرد. در روزهایی که حتی مجال سوگواری برای شهدایمان را نداریم. باورمان نمی‌شد که مرگ این سان نزدیک‌مان باشد. «منظر طریقت» هم‌شاگردی من بود. بعد شد فامیل سببی، عروس عزیز عموی همسرجان، همان روزهای اول قربانی جنگ شد و با آن خانواده بزرگ و گسترده‌ای که داشت، باز هم غریبانه و مظلومانه به سوی قرارگاه ابدی‌اش شتافت. بعد از آن چند نام آشنای دیگر به گوشمان رسید که به خیل شهدای مظلوم پیوستند و ما فقط توانستیم دورادور با خانواده‌هایشان هم‌دردی کنیم. مردمان بی‌گناهی که داشتند زندگی‌شان را می‌کردند و هنوز فاصله‌ی نزدیکشان با فرشته‌ی مرگ را باور نداشتند،نابهنگام با زندگی وداع کردند. و ما ماندیم و درد وطن، درد ستم‌های مستمر از هر سو. حالا به عنوان خانواده‌ی زندانی سیاسی از بیان رنج و درد خود شرم می‌کنیم. از این که تلاش‌های بیهوده‌مان برای مطالبه حداقل حقوق‌مان را برای آنان که از احوالات‌مان جویا می‌شوند، بازگو کنیم. اما با دل‌های تنگ چه کنیم؟ در آستانه‌ی سال نو و در این روزهایی که گذشت بدون امکان دیدار عزیز دربند ستم مان. دیدار کوتاهی که از پیش از وقوع جنگ از همه‌مان دریغ شده‌است. ای همه‌ی عزیزانی که باوجود تلخ‌کامی و‌ بدحالی خود، از حال زندانیان سیاسی در اوین پرسش می‌کنید و سراغ آزادی، مرخصی و یا لااقل ملاقات را می‌گیرید، من بواقع نمی‌دانم در این روزهای پرخطر کار دست کیست اما متأسفانه باید بگویم از این حقوق حداقلی هیچ خبری نیست. و ما با آرزوی صلح و امنیت و آرامش برای ایران عزیز و روزهای روشن برای هم‌وطنانمان و رهایی آزادگان دربندمان هم‌چنان صبر می‌کنیم. الیس صبح بقریب! فخرالسادات محتشمی‌پور هشتم فروردین ۱۴۰۵