فردای بهتر (مصطفی تاجزاده)
✳️کانال تلگرامی «فردای بهتر» با منش اصلاحطلبانه با ارائه رویکردی تحلیلی تلاش دارد به گسترش دموکراسی و بسط چندصدایی در جامعه ایران به امید فردایی بهتر برای ایران و ایرانیان قدم بردارد. ✅اینستاگرام: https://instagram.com/seyed.mostafa.tajzade
显示更多📈 Telegram 频道 فردای بهتر (مصطفی تاجزاده) 的分析概览
频道 فردای بهتر (مصطفی تاجزاده) (@mostafatajzadeh) 波斯语 语言赛道中的 是活跃参与者。目前社区聚集了 42 521 名订阅者,在 政治 类别中位列第 1 399,并在 伊朗 地区排名第 8 357 位。
📊 受众指标与增长动态
自 невідомо 创建以来,项目保持高速增长,吸引了 42 521 名订阅者。
根据 08 十一月, 2026 的最新数据,频道保持稳定运转。过去 30 天订阅人数变化为 -212,过去 24 小时变化为 15,整体触达仍然可观。
- 认证状态: 未认证
- 互动率 (ER): 平均受众互动率为 8.38%。内容发布后 24 小时内通常能获得 5.86% 的反应,占订阅者总量。
- 帖子覆盖: 每篇帖子平均可获得 3 564 次浏览,首日通常累积 2 493 次浏览。
- 互动与反馈: 受众积极参与,单帖平均反应数为 29。
- 主题关注点: 内容集中在 اعتراض, نیرو, سرکوب, حکومت, حق 等核心主题上。
📝 描述与内容策略
作者将该频道定位为表达主观观点的平台:
“✳️کانال تلگرامی «فردای بهتر» با منش اصلاحطلبانه با ارائه رویکردی تحلیلی تلاش دارد به گسترش دموکراسی و بسط چندصدایی در جامعه ایران به امید فردایی بهتر برای ایران و ایرانیان قدم بردارد.
✅اینستاگرام: https://instagram.com/seyed.mostafa.tajzade”
凭借高频更新(最新数据采集于 09 十一月, 2026),频道始终保持新鲜度与高覆盖。分析显示受众积极互动,使其成为 政治 类别中的关键影响点。
گزارش میدانی «شرق» از مدرسه و گلزار شهدای میناب و رنج روانی زنانی که با کابوس، اضطراب و فقدان فرزندانشان کنار نیامدهاند (بخش دوم)✍️ زهرا جعفرزاده 🔹گروهی از تهران به میناب رفتهاند و شهربازی راه انداختهاند و از میانشان تعدادی کنار مزارها نشستهاند. صدای مادر امیرحسین بلند میشود. او دو فرزند دیگر هم دارد، پسری ۱۷ ساله و دختری ۲۰ ساله. اما امیرحسین عزیزکردهشان بود، دلخوشیشان: «گاهی وقتها سه بعد از ظهر میآیم و وقتی به ساعت نگاه میکنم میبینم سه صبح است. اصلا نمیدانم روزم چطور شب میشود. یک شب اینجا نیایم حالم بد میشود». نهم هر ماه برای مادر روز عجیبی است. برایش یادآور نهم اسفند است. عدد ۹ سرگردانش میکند مخصوصا وقتی روی روز شنبه میافتد مثل نهم آبان که شنبه بود و مادر مثل مرغ سرکندهای دور خود میچرخید: «تاریخ نهم، برایم دلهره میآورد». 🔹ساعت ۱۰ شب سیزدهم آبان، اطراف مزار آرینا و علی عربکیش دو سه نفری نشستهاند. پدر و مادر نیستند اما خاله و دخترخاله آمدهاند کنار آنها باشند. آرینا کلاس ششم بود و علی کلاس پنجم. مادر همین دو بچه را داشت که نهم اسفند ماه از دستش رفتند. مادر خیلی کم سر مزار میآید. حال آشفتهای دارد. او مثل سایر مادران نمیتواند با کسی معاشرتی داشته باشد، درباره بچهاش حرفی بزند، درباره رنجش چیزی بگوید: «میزان پذیرش خواهرم نسبت به بقیه مادران خیلی کم است. برایش سخت است از دست دادن دو بچه. اصلا در جمع نمیآید و با کسی حرف نمیزند». اوایل پدر علی و آرینا، بین دو مزار چادر میزد و میخوابید. اصلا خانه نمیرفت. دلش نمیخواست بچهها تنها بمانند: «آرینا و علی خاکسپاری دوم نداشتند. پیکر هر دو کامل بود. آرینا با سایر بچهها به صورت دستهجمعی تشییع شد. علی روز بعدش». دکتر پزشکی قانونی گفته بود که اگر میخواهند با آزمایش دیانای مطمئن شوند باید سه ماه منتظر بمانند. چون پیکر سوخته بود، نمیتوانستند از روی چهره شناساییاش کنند. خاله به اقوام تلفن میکند، ۲۵ نفر جمع شدند و همه تأیید کردند که آن پیکر متعلق به علی است: «خواهر، ما روزهایی سپری کردهایم که کسی نمیتواند تصور کند. هر شب از خدا میخواهم اشکهایم را خشک کند. اصلا نمیتوانم توصیف کنم چه بر سرمان میگذرد. ما صحنههای بسیار بدی دیدیم. حالمان خراب است. نگاه نکن اینطوری نشستهایم، سرپاییم. از درون ویرانیم». 🔹خانم عزیزی همراه با خانم سلحشوری کنار در ورودی ایستادهاند، چشمانشان غمبار است. یکی مادر آرشان و عرشیاست و آن یکی مادر مریم سلحشوری؛ کودکان نجاتیافته. زنان سرگردانند. چشمشان دنبال یک مرد کت و شلواری است، یک مسئول، کسی که کارهای است و دستش به آدم مهمی میرسد. آنها دنبال پرونده پزشکی بچههایشان هستند. بچهها، بازمانده انفجارند. آرشان از ناحیه گوش آسیب دیده و کمشنوا شده و مریم که در اصطلاح پزشکی، حلزونی گوشش سکته کرده. خانم عزیزی نگران است: «آمدهایم مسئولی ببینیم که نیست. مگر قرار نبود بیایند ما را ببینند و از حال بچههایمان باخبر شوند. چرا کسی سراغ ما نیامد؟ فقط میخواهند بیایند که گفته باشند آمدهایم». قبل از آن وزیر میراث فرهنگی همراه هیئتی به مناسبت سیزدهم آبانماه که روز دانشآموز است، از مدرسه بازدید کرد. از یک در وارد شد و از در دیگر رفت. خانم عزیزی از اینکه نتوانسته حرفش را به گوش آنها برساند عصبانی است: «گوش آرشان آسیب دیده و روی شنواییاش تأثیر گذاشته، اما چرا در بنیاد شهید برایش درصد جانبازی تعیین نمیکنند؟». مادر میگوید، ظاهرا پرونده جانبازی ۱۹ نفر از آسیبدیدهها را قبول کرده و مابقی را رد کردهاند. میگویند بقیه پروندهها ناقص است. 🔹آرشان هشتساله است و از نهم اسفندماه، به گفته مادر، مشکل روحی پیدا کرده. او پیکر تکهتکهشده همکلاسیهایش را دیده و روانش به هم ریخته. دندانقروچه میکند، دندانهایش میافتد و جابهجایی فک پیدا کرده است: «میخواهند برای بچههای ما چه کاری کنند؟ حق این بچههاست که جانبازی بگیرند». آرشان دانشآموز کلاس سوم مدرسه شجره طیبه است: «تمام تصاویر مثل یک فیلم جلوی چشم بچههاست. بچههای مدارس دیگر مدام درباره این موضوع با هم حرف میزنند به همین دلیل، نخواستم بچهام را به مدرسه دیگری بفرستم. خواستم کنار دانشآموزان همین مدرسه بماند. نمیخواهم درباره آن اتفاق حرف بزند. دهان این بچهها بسته شده. از مدرسه رفتن میترسد. میگوید اگر بروم و دست و پایم قطع شود چه؟ بچه کلاس سومی خانهنشین شده». مادر هشت ماه است پسرش را به پزشک اعصاب و روان میبرد. 🔸متن کامل #امتداد @emtedadnet @MostafaTajzadeh
