بی‌دِل

چرا نام دو شانه‌ی تو در هیچ رشته‌کوهی نیست؟

از مجموعه «من همونم که یه روز می‌خواستم دریا بشم» اثر Textrnr هنرمند اهل کشور بلژیک.

امروز باهاش آشنا شدم؛ تابلوی نقاشی تاسبتان. اثر نیکلای بوگدانوف-بلسکی.

فهمیده‌ام که معمولی بودن شجاعت می‌خواهد. آدم اگر یاد بگیرد که معمولی باشد، نقاشی را می‌گذارد کنار، نه دماغش اگر معمولی است را عمل می‌کند، نه غصه می‌خورد که ماشینش معمولی است، نه حق غذا خوردن در یک سری از رستوران‌های معمولی را از خودش می‌گیرد، نه حق پوشیدن یک سری لباس‌ها را. حقیقت این است که "ترین‌ها" همیشه در هراس زندگی می‌کنند. هراس هبوط در لایه آدم‌های "معمولی". و این هراس می‌تواند حتی لذت زندگی، نوشتن، سار زدن، نقاشی کشیدن، خوردن، نوشیدن و پوشیدن را از دماغشان دربیاورد. می‌خواهم خود معمولی‌ام را پرورش دهم. نمی‌خواهم دیگر آدم‌ها من را فقط با "ترین" هایم به رسمیت بشناسند.

دچارِ زندگی.

٢۴ ساله بودن واقعا عجیبه، همین ۶ سال پیش ١٨ سالت بود، ۶ سال دیگه هم ٣٠ سالته!

از بزرگ‌ترین علائم بزرگسالی اینه که کم‌کم عاشق دلمه میشی

چی مهم‌تر از حضور داشتن؟

ما بی ایمان نیستیم، می‌خواهیم به باورهای خودمان و نه باورهایی كه برای ما مقرر شده است ایمان داشته باشیم.

تا حالا واقعا آزاد بودی؟

میون همه خبرهای بد، یه خبر خوب امروز اومد هلیا خانم ایران ۵ قلو زایید 1991 @kafiha

وقتی به کسی میگن: "نباید ناراحت بشی چون برای خیلی‌های دیگه بدترش اتفاق میفته " مثل این میمونه که به یکی بگن: "نباید خوشحال باشه چون دیگران بهترش رو دارن" احساسات و تجربیات هرکسی براش ارزشمنده، همونطوری که ترس‌ها و نگرانی‌های هرکسی برای خودش قابل توجه و مهمه! چیزی که از نظر یکی لوس و بی‌معنیه، برای یکی دیگه ممکنه سرنوشت‌ساز باشه! یا موضوعی که برای یکی کاملا پیش‌پاافتاده و کم‌اهمیته از نظر یکی ديگه کابوس وحشتناکی باشه! باید اینو بدونین که تجربیات احساسی شما ارزشمنده حتی اگه دیگران بهتر یا بدترش رو در مقایسه با شما داشته باشن...! ✨دکتر سعید حسین‌پور-روانپزشک و رواندرمانگر