”واژه‌هایی در اوج“

ولی عزیزم، تا کجا حاضری چیزی باشی که نیستی؟

به مو بندَم.

یکسال بعد میفهمی هیچکدوم از این اتفاقا بی دلیل نبودن؛ همشون بخشی از مسیر بودن.

جالب بود، امروز پکیجی از احساسات مختلف رو تجربه کردم…

میگه: «خیلی چیزها اراده نمی‌خواد، آگاهی می‌خواد…»

میگه: «خیلی چیزها اراده نمی‌خواد، آگاهی می‌خواد…»

امروز حین تمرین بارها با ذهن و بدنم جنگیدم و از صدای کفش‌ها و نفس‌کشیدنم متنفر شدم…

یه خانوم هفتاد ساله دیدم که حس زندگی و شوق میداد…

رانندگی اولین چیزیه که درموردش زود تصمیم میگیرم…

تو فکرش رو نمیکنی و دقیقا وقتی فکرش رو نمی‌کردی اتفاق میفته….

غمگین‌ترین سوال: چرا؟

عاشق ابرهای پنبه‌ای و بانمک در سطح آسمون هستم.

امروز بامزه بود.

نمی‌دونم اسم‌ش چیه، ولی یه چیزی درونم مُرده…

از ذهن شلوغ خسته‌م.

دویدن زیر بارون اصلا راحت نیست، اما من دوستش داشتم…

آخ‌جون، بارون میاد…

رندوم، از این هفته. 🦢