”واژه‌هایی در اوج“

کسی که بخواد بفهمه، می‌فهمه.

جالب بود، امروز بدون کفش تمرین کردم.

امروز، قهوه، پاییز و دویدن نجاتم دادن…

نمیدونم چمه، ولی میدونم یک چیزی سرجاش نیست و زندگی سخته

به‌نظرم انتظارات آدم‌ها باید هم‌سو باهم باشه، غیر از این کُشنده‌ست…

اگه هیچ‌کس بهت باور نداره، من بهت باور دارم عزیزم…

بله دوستان، کار داریم؛ خیلی کار داریم…

اژدهای کوچک گفت:« نقشه نشون نمیده که کجا برم…» پاندای بزرگ گفت:« مسیر سفر تو، روی هیچ نقشه‌ای نیست؛ خودت باید راهت رو پیدا کنی…»

لعنت به اسکوات بلغاری.

شاید یه زمانی انتخابم بودی، ولی دیگه انتخابم نیستی عزیزم…!

نمی‌دونم چیزی که دارم تجربه می‌کنم، نشونه اشتباه بودن مسیرمه یا بخشی از مسیریه که هنوز فرصت نکردم بشناسمش…

سخت ترین بخش مسیر یادگیری، پذیرفتن اینه که تو یه احمقی و تو این زمینه هیچی نیستی. حالا با خودته ادامه بدی و یا به خاطر ناخوشایند بودن حس حماقت، جا بزنی و فرار کنی.

امروز یک آخیش بعد از خستگی بودم…

تکه‌هایی از هفته‌ای که گذشت: -میگرن بیماری پولداراست. -اشتباه دور زدم خانوم؟ -بوی عطرت خیلی خوبه، هروقت بغلت میکنم حس میکنم توی اروپام. -باشگاهت کجاست؟ -سوال خوب بپرسی، جواب خوب می‌شنوی. -احساس پیری دارم. -کشتی‌هام غرق نشدن، منتظر پولن. -امروز که تو آینه به خودم نگاه کردم دلم سوخت، حس میکنم خیلی دارم کار میکنم. -چون هدیه بهم دادی دیگه اذیتت نمی‌کنم. -می‌خوای کارم که تموم شد باهم بریم؟ -چون نمیخواستم تسلیم بشی. -شما توی باربری کار میکنی؟ -تشریف بیارید پای تابلو. -پس گفتی مهر‌ماهی‌ها رو نمیشه سورپرایز کرد دیگه، درسته؟ -یه شاخه از این گلا رو بده به من. -ترافیکه باید آهنگ بذاریم. -وای بالاخره. -تو نور و روشنایی منی. -تحول من اون زمانی بود که تو به دنیا اومدی، هیچکس نمی‌دونست چه ذوقی دارم. -بغلت بهم انرژی داد. -یکی دو بار دیگه برم و بیام باید شارژمو کارت کنم. -قربونت برم، قربونت برم، قربونت برم. -چه ست مشکی جذابی. -یاحضرت ریش.

و آخرین کیک رو هم فوت کردم.

انگار زندگی رو گذاشتن رو دور تند…