[پنبه🌸]

و ناگهان فردای درست کردن ناخونات نوبت تو می‌شود.

یا حضرت عباس nrp اتاق عمل چه کار سگ سیستمی می‌کنه یعنی. که من و دارن می‌فرستن دو هفته اونجا🙂

می‌گه همین الان بیا سریع کارات رو بکن. گفتم اصلا تو یه استان دیگه هستم الان.(جلوی در باشگاه بودم)😔

و ناگهان نوبت من شد. زنگ زدن که حالا تا بری آزمایش بدی بیا شروع به کار کن، کارهای سیستمیِ nrp اتاق عمل. بعد من نه تاحالا کار سیستم کردم نه nrp وایسادم تو دانشجویی. زندگی رویایی. دنیاتم و دنیامی.

دلم می‌خواد دی ماه رو نبینم.

خیلی حال غریبیه.

از زمستون پارسال تا الان هزارتا اتفاق تو زندگیم افتاده ولی الان باورم نمی‌شه که سه ماه دیگه، دوباره دی می‌شه. انگار فریز شده باشم از پارسال تا الان.

واقعا تابستون کسشعری بود. هرروزش. قبول دارم اینو. ولی اینکه پاییز زمستون قراره خیلی کسشعرتر باشه و خار جسم و روح و روانم رو بگاد بیشتر می‌ترسوندم. کاش تموم نشه این تابستون. یکمی میهراسم.

سامرتایم گوزنس.

نیاز دارم تو یه چیزی خوب باشم. نیاز دارم با خوب بودن توی چیزی احساس کنم مهم‌ام و معنایی برای این جهان دارم.

(کیرم تو این زندگی شد)

(شوهر می‌خوام بسه)

(کاش شوهر هم یاد گرفتنی و سفارش دادنی بود)

(ابزار پیرسینگ زدن هم گرفتم تو راهه داره می‌آد)

(درحال دیدن ویدیوی آموزش ترید)

میرم ناخونکار می‌شم دیگه تهش اه.

خیلی وقته چیزامو نشونتون نداده بودم.

خیلی وقته چیزامو نشون ندادم.

قبل از دی ماه اینجوری نبودم که حداقل روزی دو سه بار یادآوری بشه برام که اینا چه کارایی کردن و چه بلاهایی سرمون اوردن. الان ولی هرروز مغزم یه مدتی از روز درحال گاییده شدنه. هر روز. روزی نیست که بهش فکر نکنم.

استعداد چاقی و لاغری هم جالبه. درحالی که من سه ماهه مثل اسب (از نظر خودم) دارم می‌خورم که وزن بگیرم، یک کیلو زیاد شدم، بعد کانال بغلی داره می‌گه یه روز چیت کرده یه کیلو اضافه کرده. خب کیر تو این ژنتیک.