آوای خیس | رمان📚

پوزخند زد و از شدت ناچاری و خستگی زیاد مقابل نگاه های مات و مبهوت من؛ قدم زد: _ حالا که شده عزیزِ من...برادر؟ کدوم برادری چنین حقه ی کثیفی به خانواده اش می زنه؟ اصلا من و سودابه به کنار...به همین پدر و مادرش رحم نکرد. هرچی بوده و نبوده رو برای خودش جمع کرده.از پشت یه خنجری به اعتماد ما زده که دیگه محاله بتونیم کمر راست کنیم‌. لب گزیدم و ناخداگاه از دهانم بیرون پرید: _ پس خانواده اش چی؟ نرگس خانم و بچه هاش کجان؟ با غم و اندوه بسیاری به من خیره گشت. به طوری که تا ته خط را رفتم و برگشتم. _ همه شون خانوادگی رفتند. می بینی دنیا چه قدر نامرده؟ آقاجون بهش اعتماد کرده اما ببین چه طوری به همه ی ما رکب زده. اوه خدا...به ولله قسم دیگه موندم چه کار کنم. به هر دری زدم تا پیداش کنم و حسابشو بذارم کف دستش اما به بن بست خوردم. نیست که نیست. پس عملا سر همه را شیره مالیده بود. این دیگر چه نوع برادری بود که این بشر به جا آورده بود؟! هیچ وقت گمان نمی بردم طاهر خان و نرگس خانم چنین اخلاق و منش داغونی داشته باشند که حتی به خودشان رحم نکنند. این اتفاق تلخ برای یکی مثل اردکان خان و سمیره بانو خیلی گران تمام شد. پدر و مادری که توسط فرزند ارشدشان زمین خوردند و بی اعتمادی دیدند. چنین شکست جبران ناپذیری برای همه ی این افراد خانواده سنگین تمام شد. حرفی برای دلداری دادن در چنته نداشتم. طاهر خان با این نامردی بزرگی که در حق خانواده اش رَوا داشته دیگر جایی برای دلداری دادن نگذاشته بود. علی آقا که تا این لحظه در سکوت کامل فقط نظاره گر جمع بود؛ گلویی صاف کرد و از روی کاناپه برخاست. برای اولین بار او را با چنین چهره ی جدی و کلافه ای می دیدم.نیم نگاهی به افراد جمع انداخت و سپس با لحن آرام اما محکمی گفت: _ فعلا هیچ کاری از دست هیچ کدوم از ماها برنمی آد.عملا طاهر خان با این کار دستمون رو بدجور توی حنا گذاشته.نه راه پس داریم نه راه پیش! فعلا مجبوریم هر طوری که هست از این مخمصه خودمون رو بیرون بکشیم. توحید از او پرسید: _ چطوری علی جان؟ با این اوضاعی که هیچ ملک و املاکی برامون نمونده چه طوری قراره خودمون رو بکشیم بالا؟ به سودابه خانم نگاه کرد و بعد از مکث کوتاهی جواب داد: _ درسته اما هر کدوم از ما بلاخره یه چیز کوچیکی داره. مثلا خود ما؛ یه ماشین و مقداری طلا داریم که بعد از فروختنش می تونیم یه خونه ۵۰ متری بگیریم. سمیره بانو و آقاجون هم که مطمئنن مقداری طلا دارند درسته؟ روی حسابش با سمیره بانو و اردکان خان بود. اردکان خان که پوزخند به لب سر تکان داد اما سمیره بانو با ناراحتی گفت: _ علی آقا یعنی توقع داری از این خونه زندگی بریم توی آغل مورچه زندگی کنیم؟! علی آقا ‌که خیلی خوب به عمق ناراحتی مادر خانومش پی برده بود؛ به او نزدیک شد و با ملایمت بیشتری در جواب گفت: _ شما درست می گی در شان و منزلت شما نیست اما گفتم که فعلا راه و چاره ای نیست. مجبوریم یه چند صباحی توی آغل مورچه زندگی کنیم چون دیگه این عمارت جزو دارایی های ما نیست. با کلافگی پنجه در موهایش کشید و به دور خود چرخید: _می دونم خیلی سخته که از چنین رفاه و آسایشی دور بشید اما متاسفانه طاهرخان همه ی مارو پیچونده و رفته.هیچ رد و نشونی هم از خودش به جا نگذاشته که حداقل بتونیم پیداش کنیم. توحید بنده خدا از صبح همه رو بسیج کرده اما هر بار به بن بست خوردیم. چرا؟ چون طاهر خان و خانواده اش به قصد برنگشتن از ایران رفتن.باورِ این موضوع برای همه مون سخته سمیره بانو اما مجبوریم باور کنیم. باید تا قبل از این که یکی بیاد کلید این عمارت رو از ما بگیره؛ یه جایی برای زندگی دست و پا کنیم وگرنه ممکنه مضحکه دست فامیل بشیم. اردکان خان با حال بسیار خراب و آشفته ای؛ پوزخند زنان از جمع فاصله گرفت اما هم زمان همسرش را نیز مخاطب قرار داد: _ علی درست می گه؛ دیر یا زود باید از این عمارتی که پسرت فروخته؛ جمع کنیم و بریم. هرچی طلا و سکه داری بیار بذار وسط تا بفروشیم. سمیره بانو نالید: _ اردکان با خشم و عتاب بیشتری ؛ دست هایش را مُشت کرد و غرید: _ اردکان چی ؟ هیچ‌کاری از دستمون بر نمی آد سمیره بانو...بد تربیت کردیم که الان باید این حال و روزمون باشه. اصلا فاتحه بخون به این مال و منالی که اولاد آدم به خاطر منفعت خودش به خون و رگش خنجر بزنه. دریافت #فایل_کامل و اصلی رمان جذاب و بسیار هیجانی فقط با 55 تومن🔞💋 وبااستفاده از تخفیف ویژه🎁 رمان های جذاب و پرطرفدار👇 ( #جنون_زادگان #یک_هیچ_به_او_باختم) فقط با 90تومن 💰 در vip هر دو عضو شو☺️🛍 واریز به شماره کارت خانم شورکی عزیز👇                                               6037997330915381 ارسال رسید به👈   @A_S137w 🌹🌹🌹 پرش به #پارت_اول #جنون_زادگان 🎭👇 https://t.me/avayekhis/21485