ИБРАТЛЫ СӨЗЛЕР...

#Хикмет ✔️ "Адамлар не дер екен" деп қорқып отырма, негизинде сениң тәғдириң Аллаҳтың жазғанында ✔️ Биреўге жәрдем бериў ушын бай яки күшли болыў шәрт емес, мийримли болыўдың өзи жеткиликли. ✔️ Егер суў да жанса, не менен сөндиресең? ✔️ Есиклер қаншелли үлкен болмасын, олардың гилти киши болады. ✔️ Исендириў - ҳәр қандай илимниң басламасы емес, ал ақыры. ✔️ Қыйыншылық - бул өтмиш ушын жаза емес, керисинше келешек ушын сынақ... Пазыйлет.уз каналынан алынды. https://t.me/ibratli_sozler

#Сайрам шәҳәриниң аңызы 📜 (Түркистан әтирапы, Яссаўий туўыл мәкан) Адам атаның Ағнуқ деген ақлығы болыпты. Илим-билимди жер бетинде ең биринши меңгерген сол екен дейди. Қаншама қәўимниң жүрек көзин ашқан. Журт оны Идирис деп атаған. Идирис – «муғаллим» деген мағынаны билдиреди екен. Ел аралап илим тарататуғын дәрўишлик сол Идиристен қалған. Бир күни олар аралап жүрип, қумлы майдан далаға тоқтайды. Түнде Жәбирайыл баслаған бир топар периштелер келеди. Олар Тәңирди еске алып, уллы даланы нурға бөлеп, зикир айтып отырған екен. Идирис те қосылады. Зикир тамамланып, пәтия береледи. Идирис: – Әй, достым Жәбирайыл, бул жерге қайдан келдиң? – деди. – Әлем жаратылып, суў аққалы бул мәканға келип зикир айтып, қулшылық қыламыз, – деди. – Қулшылыққа сонша қумар қылатуғын бул жердиң қандай қәсийети бар? – Бул жерди Тәңир әлеминде «Мәдина әл-Байза» ямаса Бозқала деп атайды. Бул жерде Адам ата намаз оқыған. Тилеги қабыл болған, қут дарыған кийели жерлердиң бири. Сайрамнан Қудайды сүйген дослары көп шыққан. Бул жерде жетпис рет оқылған намаз жетпис жыллық қулшылыққа тең. Тәңирди шын талап еткен ҳақ ашықлардиң мәканы.  Түркиниң пири – Ҳәзирети Султан да усы мәканда дүнья есигин ашқан, – деди Жәбирайыл. Ҳәзирети Султанның атын еситкенде Идирис таң қалды. – Тәңир сүйетуғындай оның қандай қылығы бар? – деп сорады. – Айрықша қәсийетлери бар. Бириншиси – Тәңирдиң исмин ҳикметке қосып, сан әлўан мақамда зикир айтады. Кеўилди жаңғыртып, жасыл қус уялайды. Зикир айтқанда он сегиз мың әлемди тербетеди. Тастай қатты жүректи қорғасындай еритеди. Қараңғы кеўилге Хақтың нурын салады. Зикир өлген жүректи тирилтип, муҳаббатын күшейтеди. Адамлардың кеўлиндеги кетпес тазалық пенен ийгиликти оятады. Кеўилдеги ойдың сырлары, ҳикметтиң булағы ашылады. Қуранның мәнин түрки тилинде сөйлетеди, – деди Жәбирайыл. – Екинши айырмашылығы қандай? – Көркем минези. Пақырлықта Мухаммед пайғамберди үлги тутады. Досытына ҳадал, жаўына қатал. Әдебине периштелер сүйсинеди, душпаны күйинеди. Мухаммед пайғамбердиң сүйикли үмметинен болады. Меражда оның руўҳын көрип, пайғамбер «перзентим» деп емиренген. Ҳикмет илимин қурмаға жасырып, Ҳәзирет Султанға аманат етип жиберген. Хожа Ахмет сондай шексиз түрки даласына исламның сүннетлерин үйретеди. – Бул жерде қала жоқ, қала салаткғын дала да жоқ. Шеңгел басқан қумлы майдан. Жериниң қунарынан қумы көп, топырағынан тасы көп. Илим қалай тарайды? – Идирис, илимниң дәни жер таңламайды, шариат ел таңламайды, – деп Жәбирайыл сөзди жуўмақлайды. Идирис үнсиз қалады. Периштелер көкке ушып кетеди. Ертенги күни Идирис пайғамбар жолға шықты. Талас көли  бойында Бирқалаған деген қалаға тоқтайды. Оның Мәлик деген патшасы бар екен. Тоқсаннан асса да бир перзентке зар болыпты. Сорап бармаған таўы, баспаған жери, түнемеген әўлийеси қалмаған екен. Патша сол күни түс көреди. Түсинде әжайып бир көринис көреди. Шәҳәрге бир қонақ келип, ордасында ағаш егип атыр екен. Патша уйқысынан тура сала минараға шығып, көкжийекке көз салады. Алыстан бир дәрўиштиң сүлдерин көреди. Жолына қызыл гилем төселип, салтанат пенен күтип алады. Қырық күн қонақ етип күтип, жибермейди. Қырық биринши күни Идирис: – Мен ел гезип жүрген дәрўишпен. Бир жерде қырық күннен артық турыў бизге жараспайды. Илимниң жолы ол емес. Динде жүрип дос изле, душпан өзи-ақ табылар… Даўамы бар... https://t.me/ibratli_sozler

#ғәзийне 📜 Қарақалпақ халық нақыл-мақаллары Қоянды қамыс өлтирер, Ерди намыс өлтирер. Алтын отта, билинеди, Ер мийнетте биленеди. Жигит болсаң шалқар бол, Жантасқан адам шалқысын. Сөзлериңди еситкен, Тула бойы балқысын. Жигит болсаң таўдай бол, Жаўға қурған аўдай бол. Жигит болсаң қайың бол, Ҳәрбир иске қайым бол. Сылбыр болып жүрместен, Тәп бергенде тайын бол. Жигит болсаң батыр бол, Жаў жеңгендей жапырып. Тыңлаўшылар таң қалсын, Сөйлегенде лап урып. Бар береди, барды да нар береди, Киси болған менен бәри ер ме? Түйе болған менен бәри нар ма? Шалағай болма жасыңнан, Көпшиликте тис жерсең. Шалағай болсаң жасыңнан, Мерекеде муш жерсең. (Тис – аўыр сөз еситиў мәнисинде) Питер истиң басына, Жақсы келер қасына. Жаманның төринде болма. Мийримсиз бол душпанға, Тартсын қылыш сазайын. Ай менен күндей, Ҳәммеге бирдей.  Каналымызға ағза болыўды умытпаң! https://t.me/ibratli_sozler https://t.me/ibratli_sozler

📚 ҚАРАҚАЛПАҚ ХАЛЫҚ НАҚЫЛ-МАҚАЛЛАРЫ. Қанша әстен жүрсе де, Тасбақа жолды өндирер. Ақыл менен айтылған сөз, Биймазаны көндирер. Ашыў алдыннан келеди, Ақыл соңынан келеди. Оңарыңның белгиси, Бириниң тонин бириң кий. Оңбасыңның белгиси, Бириң шаян, бириң мий. Ақыллы адам азбайды, Жағалы кийим тозбайды. Сабыр етсең, рәҳәт бар. Бийсабырға нәлет бар. Таўды-тасты жел бузар, Адамзатты сөз бузар. Азанғы асты таслама, Түски тамаққа қарама. Кемликке кемал бар, Менменге заўал бар. Бай болсаң таспа, Жарлы болсаң саспа. Бүгинги исти ертеңге қойма. Каналымызға ағза болыўды умытпаң! 👉https://t.me/ibratli_sozler https://t.me/ibratli_sozler