مباحث اعتقادی، سید محسن هندی

🔻 این حدیث موهوم و خیالی که در سالهای اخیر به صورت مکرر در کانال ها و گروه های اخباریان و غلاه بازنشر می‌گردد، در هیچ یک از منابع و مصادر حدیثی شیعه حتی با سند ضعیف نیز نقل نشده است. 🔻این حدیث برای اولین بار در قرن چهاردهم هجری و در برخی از کتب غیر معتبر مانند «اماره الولایه» کرمانی به صورت مرسل و بدون هیچگونه رفرنسی به منابع کهن نقل شده است. 🔻نکته بامزه اما اینکه سازنده این کلیپ، حتی به حدیث مجعول کرمانی هم رحم نکرده و در همان نیز دست برده و عطر و صابونی هم به آن افزوده است. 🔻پی نوشت: گویا خیاط داستان ما با شیخ رجبعلی خیاط هم نسبتی داشته است.😉 @sarabe_akhbarigari

در این دو جلسه دکتر مهروش، تحلیل تاریخی بسیار دقیقی از ریشه‌های وقائع بعد از وفات نبی اکرم ص ارائه می‌دهند که بسیار قابل تامل است. فرصت استماع را از دست ندهید

🌸 نعمتِ هدایت در بخشی از زیارت مضجع نبوی (صلی الله علیه وآله) خطاب به آن حضرت، از امام صادق چنین آمده: ستایش خدای را که به وسیلۀ تو، ما را از شرک و گمراهی نجات داد... عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ عَنْ صَفْوَانَ وَ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: … الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي اسْتَنْقَذَنَا بِكَ مِنَ الشِّرْكِ وَ الضَّلَالَةِ… (الكافي، ج‏4، ص551) 🌹سالروزِ میلاد رسولِ مهربانی و امام هدایت، بر جمیع مسلمین مبارک باد! @Gholow

خلاصه ای از تمام تقریرات فلاسفه و عرفا از نسبت میان خالق و مخلوق : رابطه جزء و کل همان تعبیر عارف و حکیم(فیلسوف) از نسبت میان خالق و مخلوق است. ایشان بیان می کنند در تعیّن واجب‌تعالی، امارات تمیّز، امری زائد بر متعیّن نیست؛ یعنی چیزی جدا و افزوده بر حقیقت واجب نیست که به‌واسطه آن از غیر خود متمایز شود، بلکه خودِ حقیقت او به نحو احاطه و شمول متعیّن است. یعنی خودِ ذات خدا به گونه‌ای است که همه‌چیز را دربرمی‌گیرد، و همین احاطه و شمول، تعیّن و تمایز اوست(به نحو احاطه شمولی) . چون کل در برابر اجزائش یک چیز مستقل و جدا نیست. بلکه «کل بودن» خودش یعنی: «مجموعه‌ای که تمام اجزا را در بر گرفته است». فلذا رابطه و نسبت میان مخلوق و خالق ، نسبت جزء (فرع) به کل (اصل) می باشد. 📚 رساله وحدت از دیدگاه عارف و حکیم - حسن زاده آملی - بخش : تعين اطلاقى و احاطى واجب تعالى به بيان كمل اهل توحيد, صفحات ۶۴ تا ۶۶ ━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━ @Bees_of_Paradise

خلاصه ای از تمام تقریرات فلاسفه و عرفا از نسبت میان خالق و مخلوق : رابطه جزء و کل همان تعبیر عارف و حکیم(فیلسوف) از نسبت میان خالق و مخلوق است. ایشان می‌گویند در تعیّن واجب‌تعالی، امارات تمیّز، امری زائد بر متعیّن نیست؛ یعنی چیزی جدا و افزوده بر حقیقت واجب نیست که به‌واسطه آن از غیر خود متمایز شود، بلکه خودِ حقیقت او به نحو احاطه و شمول متعیّن است. یعنی خودِ ذات خدا به گونه‌ای است که همه‌چیز را دربرمی‌گیرد، و همین احاطه و شمول، تعیّن و تمایز اوست(به نحو احاطه شمولی) . چون کل در برابر اجزائش یک چیز مستقل و جدا نیست. بلکه «کل بودن» خودش یعنی: «مجموعه‌ای که تمام اجزا را در بر گرفته است». فلذا رابطه و نسبت میان مخلوق و خالق ، نسبت جزء (فرع) به کل (اصل) می باشد. 📚 رساله وحدت از دیدگاه عارف و حکیم - حسن زاده آملی - بخش : تعين اطلاقى و احاطى واجب تعالى به بيان كمل اهل توحيد, صفحات ۶۴ تا ۶۶ ━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━ @Bees_of_Paradise

ادامه از پست قبل👆🏻 اما نکته بسیار مهم آن است که گردیزی همانطور که تصریح نموده، تمام مطالب این بخش را از کتب بیرونی آورده است و آنچه در بیان تعلیل نامگذاری زیارت اربعین آورده، مخالف سخن بیرونی و یک اشتباه است. لذا معلوم می‌شود که این کتاب را نمی‌توان منبعی جدا از آثار ابوریحان بیرونی فرض کرد. در واقع آنچه این کتاب روشن می‌کند آن است که ذکر زیارت اربعین در کتاب‌های بیرونی وجود داشته است؛ اما منبع جدید و دیگری برای یادکرد از آن زیارت محسوب نمی‌شود. بعدها «عفاف سید زیدان» محقق مصری، بدون توجه به این اشکالات، عین همین متن و جدول را به عربی برگرداند و آن را در قاهره چاپ کرد. و ما اکنون شاهد هستیم که برخی پژوهشگران، بدون دقت کافی و مطالعه عمیق، متن فوق را منبعی جدید برای بحث زیارت اربعین تلقی و معرفی می‌کنند. یکی از مشکلات پژوهش آن است که تقریبا هرگز پایان نمی‌پذیرد! بنابراین شایسته است که پژوهشگران، در اعلام نتایج و استنتاج‌ها، تأنّی و تأمّل داشته باشند. #اربعین | #زیارت_اربعین 🔍 عاشورا پژوهی 🔎@ashoorapajoohi

✅ بررسی منبع تازه‌یاب بحث زیارت اربعین کتاب «زین الاخبار» تالیف گردیزی عالمی از قرن پنجم و مربوط به خطه افغانستان کنونی (اهل گردیز)، کتابی است به زبان فارسی که ظاهرا فعلا تنها دو نسخه خطی از آن در انگلستان یافت شده که هر دو شامل افتادگی‌های زیادی هستند. تصحیح و چاپ این کتاب ماجرای طولانی و پر پیچ و خمی دارد که می‌توان بخشی از آن را در دایرة المعارف بزرگ اسلامی مطالعه کرد. از جمله آخرین تصحیح و چاپ این کتاب یک اثر تلفیقی و تالیفی است. جناب محمد جعفری (قنواتی) در این باره نوشته است:

سرانجام، در ۱۳۸۴ ش، رحیم رضازادۀ ملک تصحیحی جدید از کتاب را با مقدمه‌ای مشروح به انضمام فهارس و تعلیقات مفصل چاپ کرد. وی ضمن بررسی ساختار کتاب، به این نتیجه رسید که ابتدا و انتهای برخی از ابواب نسخه‌های خطی ساقط است. به همین سبب و «به‌منظور تکمیل کتاب، مباحث ابواب گم‌شدۀ زین الاخبار را از منابع نزدیک به زمان تألیف زین ‌الاخبار التقاط کرده» تا نسخه‌ای «تقریباً نزدیک به آنچه که گردیزی سامان داده بوده» فراهم آورد (نک‍ : ص ۶۵). براین‌اساس، وی با استفاده از بندهش، تورات، قرآن، آثار الباقیه، مجمل التواریخ و القصص، التنبیه و الاشراف، فارس‌نامه و عجایب المخلوقات، ۸ باب را «بازپرداخته است» (همانجا)؛ از این‌رو، متن چاپ‌شدۀ وی تلفیقی است.

موضوع این کتاب، شرح زندگی پادشاهان ایران قبل از اسلام تا خلفای اسلامی و جشنها، رسوم و آداب مردم ایران و سایر مردمان است. نکته قابل توجه درباره مولف این کتاب آن است که وی ملاقات‌هایی با ابوریحان بیرونی (متوفای بین ۴۴۲ تا ۴۴۷هـ) داشته و از آثار او در این کتابش استفاده زیادی کرده است. از جمله در باب نهم و پیش‌مقدمه آن که به اعیاد مسلمین پرداخته، تصریح نموده که مطالبش را «بخاصه از کتب خواجه ابوریحان» آورده است. قبلا گفتیم که به دلیل افتادگی‌های دو نسخه خطی یافت‌شده از این کتاب، برخی مصححان از پیش خود مطالبی بر آن افزوده‌اند. در اینجا نیز این اتفاق افتاده است. جناب عبدالحی حبیبی گردیزی مصحح افغانی کتاب با آوردن جدولی از «عیدهای مسلمانان»، در پاورقی نوشته است:

این جدول در هر دو نسخه موجود نیست، و بعد از این جمله چند سطر تا آخر صفحه ۱۴۴ الف سپیده مانده و از صفحه ۱۴۴ ب باب شانزدهم اندر اسباب عیدها آغاز یافته است. وچنین بنظر می‌آید که اصل جدول از نسخه منقول عنهاهم افتاده و ساقط بود. و من این جدول را برای تکمیل نقص کتاب از قانون مسعودی (ج ۱ ص ۲۵۵) از باب عاشر آن بفارسی آوردم.

بنابراین استناد به این جدول و انتساب آن به صاحب کتاب، صحیح نیست. مولف، در ادامه و تحت عنوان «باب نهم اندر اسباب عیدها» وقایع اتفاقیه در روزهای مهم نزد مسلمانان را ذکر می‌کند. ذیل ح و ط -که در جدول با یو و ک مشخص شده و طبق حساب ابجد، روزهای شانزدهم و بیستم ماه صفر می‌شود-، نوشته است:

ح: اندرین روز سر حسین علی رضی الله تعالی عنهم اندر دمشق آوردند بنزدیک یزید لعنة الله، و مر حسین را رضی الله عنهم شمر ذی الجوشن کشت، و سر او عمرو بن سعد برید بکربلا. اندرین روز زیارت چهل تن بوده است. که اندر اسلام چهل ابرار شدند، اندرین روز بیک جای گرد آمدند، و بیکدیگر زیارت کردند. ط: ابتدای بیماری رسول الله علیه و آله و سلم اندرین روز بود.

ولی مقایسه با متن بیرونی در آثار الباقیه نشان می‌دهد که این متن، دستخوش تغییر شده است:

صفر - در روز اول آن سر حسين (ع) را بشهر شام وارد كردند و يزيد آن سر را پيش روى خود گذاشت و با چوبى كه در دست داشت به لبهاى حسين مى‌زد و می‌خواند... اما زيد بن على در اين روز كشته شد و در كنار فرات او را بدارى آويختند سپس كالبدش را سوزانيدند و خاكسترش را در آب پاشيدند و در شانزدهم ناخوشى پيغمبر شروع شد و اين مرض باعث مرگ ايشان شد و در روز بيستم آن سر حسين عليه السلام را ببدنش ملحق كردند و در همانجا دفن نمودند و زيارت اربعين راجع باين روز است و بدين سبب اين زيارت را اربعين گويند كه چهل نفر از اهل بيت او پس از مراجعت از شام قبرش را زيارت كردند. (آثار الباقیه، بخش ۳ صص ۵۲۷ و ۵۲۸)

پر واضح است که سخن گردیزی درباره روزهای شانزدهم و بیستم ماه صفر، دچار جابجایی شده است. یا نسخه‌های مورد استفاده دچار آسیب هستند و یا جدول ارائه‌شده از سوی مصحح، ایراد دارد. ادامه در پست بعد👇🏻 🔍 عاشورا پژوهی 🔎@ashoorapajoohi

آیا شیخ مفید، نه ربیع را عید دانسته است؟ https://deraayaat.ir/rabii/ @AlAsar_1

🔷زیارت اربعین در منابع عامه ابوالخطاب ابن دحیه کلبی از علمای اهل‌تسنن در کتاب خویش می‌نویسد:

وَقَرأتُ في كُتُبِ الإمامِيّةِ: أنّ الرَّأسَ أُعيدَ إلى الجُثَّة بكربَلاء بَعدَ أربَعينَ يَوماً مِنَ المَقتَلِ، يومٌ معروفٌ عِندَ الإمامِيَّة يُسَمّونَ الزِّيارَةَ فيه زِيارَةَ الأربعينَ. 📔 العَلَم المشهور للكلبي، ج ۲ ص ۲۱۵

قرطبی یکی دیگر از علمای اهل‌تسنن نیز همان مطلب ابن دحیه را می‌آورد:

والإمامية تقول إن الرأس أعيد إلى الجثة بكربلاء بعد أربعين يوماً من المقتل وهو يوم معروف عندهم يسمون الزيارة فيه ‌زيارة ‌الأربعين. 📘التذكرة بأحوال الموتى وأمور الآخرة للقرطبي، ص ۱۱۲۲ (مكتبة دار المنهاج للنشر والتوزيع - الرياض)

ابن دحیه (۶۳۳هـ) و قرطبی (۶۷۱هـ) از عامه که تقریبا معاصر سید بن طاووس (۶۶۴هـ) هستند، این مطلب را از کتب امامیه نقل کرده‌اند که به نظر می‌رسد از همان مصباح المتهجد شیخ طوسی باشد. پیش و پس از این دو، اشاره‌ای در منابع عامه به زیارت اربعین نزد شیعه امامیه نداریم. #زیارت_اربعین 🔍 عاشورا پژوهی 🔎@ashoorapajoohi

📜 معرفی کتاب 🔹️کتاب شیوه‌ی شهرآشوبی: نگاهی انتقادی به تاریخ‌نگاری ابن‌شهرآشوب، در 256 صفحه، به تازگی، نویسنده محمد صادق حسین‌زاده، توسط نشر نگاه معاصر، در قالب سه بخش کلی منتشر شده و در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است. 🔺️ نویسنده این کتاب در کتاب حاضر می‌کوشد به‌بررسی انتقادی روش‌شناسی تاریخی ابن‌شهرآشوب مازندرانی بپردازد و مسائلی همچون وثاقت تاریخی آثار او، میزان امانت‌داری‌اش در نقل گزارش‌ها و پدیده‌هایی همچون تقطیع روایات، ارجاع‌های نادرست، «مناقب‌بافی»ها و «مثالب‌تراشی»ها را در آثار ابن‌شهرآشوب آشکار سازد. 🔸️در ادامه به دو نمونه از مطالب کتاب یاد شده اشاره می‌شود.🔻🔻 https://t.me/chsiqs/826?single https://t.me/chsiqs/831?single https://t.me/chsiqs @chsiqs