صبحِ سردِ کوهستان
Open in Telegram
نوشتن برای من راهیه به سمت خودم. ستاره هستم: دلدادهی قلم، سیدرامر http://t.me/HidenChat_Bot?start=453633979 ناشناساتون اینجاست: @letssinjim جزئیات کتابام: @mybookshoppp چینِ باستان: @bewuwei
Show more8 437
Subscribers
No data24 hours
-387 days
+15530 days
Posts Archive
8 438
Repost from N/a
کلاس من شیفت عصره، ساعت ۵ونیم ۶ که هوا گرگ و میش میشه با بچه ها اومدیم تو حیاط برای بازی.
یکی از پسرام گفت: خانم مربی چرا داره روز میشه تازه؟
بهش توضیح دادم که داره شب میشه و یه کوچولو از روز تو آسمون مونده، نه که روز شروع شده باشه.
بعد تا چند دقیقه داشت به دوستاش آسمون رو نشون میداد میگفت بچه ها الان هم روزه هم شبه :))))
8 438
سلام ستاره
یه چند تا فیلم شاهکار آمریکایی جنایی معرفی میکنی و همینطور فیلم های بی ال آمریکایی و اینا
چینی و کرهای نباشه بیالهاش
مچکرم ازتتت
8 438
از بهترین سریالهایی بود که دیدم. بازیها قوی، شیمی مرگبار و فیلمنامهی خیلی خوب. صحنههایی که پیانو نواخته میشه، بینظیرن. قطعههایی که انتخاب شده، یکی از یکی دلنشینتر. تجربهی خیلی خوبی بود!
8 438
خسته شدم از خودم. از این که هی باید تلاش کنم به بقیه ثابت کنم چیزی نیستم که فکر میکنن باشم. امروز یکشنبهی رها کردن باشه. رها کنم هر تصویری که از من داری. رها کنم همهی وسواس ابلهانهی توی ذهنم رو. سازنده تویی! تویی که من رو میسازی و اون سازهی توی ذهنت قراره همیشه توی ذهنت باشه. امروز باشه یکشنبهی رها کردن و رها کنیم مردم و تصوراتشون رو که آرامش در رهاییست.
8 438
مامانم میگه پوست خودت رو کندی، چر از صبح تا شب روی کتابی؟ مامان جون، من با همین کتابها زندهم. با همین زبانها و درس خوندنها. هوا چیه برای تو؟ اینم هوای منه.
8 438
روز بخیر و به این پلی لیست گوش بدید تا گوشاتون با اکلیل و قلبتون با عشق پر بشه.
8 438
شاید شانس آوردم. شاید باخت که ندادم هیچ، حتی بازی رو بردم. تو روی واقعیت رو بهم نشون دادی و کمک کردی مجسمهای رو که ازت ساختم با هم خراب کنیم. کمک کردی چشمم باز بشه و از دنیای خیالاتم بیرون بیام. شانس آوردم نه؟ تو رو قبل از این که خیلی دیر بشه شناختم عزیزم. چیزی که نمیفهمم این اشکهای بیخودن. هر وقت یادت میافتم، بیرون میان. شاید داستان عاشقانه مثل مسابقهی دو نیست. اونی که بیشتر شانس میاره، غمگینتره. اونی که واقعیت رو ببینه، بیشتر گریه میکنه.
