صبحِ سردِ کوهستان

وای اوپا موقع تیراندازی و این کارای پلیس طوری آدم رو به گناه مینداخت.

یک فیلم بسیار جالب، اکشن و خوش‌کَست هم دیدم که حسابی رضایت‌بخش بود. Humint در مورد درگیری افسرهای پلیس کره جنوبی و نیروهای کره شمالی در روسیه‌ست. داستان جالبی داشت. دخترها دزدیده میشن و دلال‌های جنسی روسی اونا رو برای تولید محتوا در دارک وب می‌برن. این وسط، افسر جذاب کره جنوبی تصمیم می‌گیره دخترها رو نجات بده. فیلمنامه خوبه، فیلمنامه اصلی همین آقای افسر قدبلند و جذابه. راستی اکشن خیلی خوب و خفنی هم داشت. ده از ده.

« ـ من میگم میمیرم ، میگی خدا نکنه ... + نمیمیری. ـ من میمیرم . [ادامه]

«شانسکی یه آلبوم بردار.»

شانسکی یه یادداشت بردار و ببین کائنات می‌خواد چه پیامی رو بهت برسونه:

خالی‌های کوچیک کوله‌ی جدید غمِ آبی در رگ‌های ما درک مطلبِ زندگی قانون جنگل شب‌هایِ خوشمزه موج، برکه و ماهی اجازه هست اشتباه کنیم؟



عاشق سلیقه‌ی موسیقیاییم هستم.

«هر گوشه از بدنش، هر نگاه و هر لبخندش، آهنگ داشت و انگار یه موسیقیدان، سال‌های سال فکر کرده بود تا بتونه ازش قطعه بسازه.»

به زبان‌آموزهام گفتم برای جلسه‌ی بعد Arrivals رو ببینن و وقتی اسمش رو پای تخته نوشتم، گریه‌م گرفت. این فیلم برام مقدسه. بخشی از روحم همیشه در اون لکه‌های جوهر و ملودیِ غم‌انگیزش حبس می‌مونه. در چشم‌های سبز و زیبای ایمی آدامز که پرسید: «نمی‌فهمم این تصاویر چیه؟ من دارم چه چیزی رو می‌بینم؟» و هنوز هم، به یاد آوردن این فیلم بهم آرامش میده. ممکنه امشب من هم برای چندمین بار پای این فیلم مقدس و دل‌انگیز بشینم.

حال و حوصله، انگیزه و تقریبا تمام زندگیِ ما زن‌ها دور هورمون‌های بدنمون می‌چرخه. روزهایی در ته چاه ناامیدی و افسردگی رنج می‌کشیم، روزهایی در قله‌ی عشق و عزت نفس و امید ایستادیم. کاش یاد بگیریم با طبیعت بدنمون هماهنگ بشیم. از روزهایی که حالمون خوبه، استفاده‌ی پُربار کنیم و در روزهای خاکستری، از خودمون توقع تکون دادن دنیا رو نداشته باشیم. به خودم می‌گم و به شما هم: چرخه‌ی بدنتون رو بشناسید و با اون هماهنگ بشید؛ زندگی بهتر میشه.

آیکانیک💅

منو توی این خاک کنید🤍

سلیقه ۱۰ از ۱۰

سیو کردن کل آهنگای این چنل✨