Memento Mori

از دستِ بادهای فرودست گرمسیر وز بارشِ مداوم صد رنج در مسیر از نظم شادمانه‌ شمشاد سبز رنگ از مادرم که تنگ شدش پیرهن حریر از پرچم وطن که کفن هم نشد به بر تا خط استوای‌ شک و ایقان به سردسیر از دفتر نخست ابوالفضل بیهقی تا پندنامه خوش قابوس وشمگیر ..

"مَگر خود دِرَنگم نباشَد بَسی ببایَد سِپُردَن به دیگر کَسی و دیگر که گَنجَم وَفادار نیست همین رَنج را کَس خریدار نیست" #فردوسی گفتار اندر بنیاد نهادن کتاب [شاهنامه]

از رکس تا متروپل ارواح و گل‌های شیپوری نام تو را می‌خوانند بر سنگ‌فرش های خاک و خون

خواجه امام مظفر حمدان در نوقان یک روز می‌گفت که: کار ما با شیخ بوسعید همچنانست که پیمانه‌ی ارزن. یک دانه، شیخ بوسعیدست؛ و باقی منم. مریدی، ازآن شیخ بوسعید، آن‌جا حاضر بود. از سرگرمی برخاست و پای افزار کرد و پیش شیخ آمد و آنچه از خواجه امام مظفر شنیده بود با شیخ شکایت کرد. شیخ گفت: برو و خواجه امام مظفر را بگوی که آن یکی هم تویی. ما هیچ‌چیز نیستیم. ــــ محمد بن منور، گزیده‌ی اسرارالتوحید فی مقامات شیخ ابوسعید ابوالخیر، انتخاب و تذهیب ناصر ایرانی، مجید اصلانی، محمدرضا اصلانی، ضمیمه‌ی لوح، ۱۳۵۳، ص. ۷۴.

«هذا جناه ابي علّىّ و ما جنیت على احد.» این جنایتی‌یست که پدرم بر من کرد و من بر احدی جنایت نکردم. سنگ قبر ابوالعلا معری

انسان به کندی تغییر می‌کند به همان کندی که بهار تبدیل به تابستان و تابستان تبدیل به پاییز و پاییز تبدیل به زمستان می‌شود؛ هرگز کسی نمی‌فهمد در کدام لحظه بهار تبدیل به تابستان می‌شود. یک روز صبح از خواب بیدار می‌شویم و حس می‌کنیم هوا گرم است. «تابستان» وقتی ما در خواب بودیم، فرا رسیده است. #اوریانا_فالاچی #بهمن_فرزانه اگر خورشید بمیرد

همیشه به حشرات و گل‌هایی که فقط یک روز زندگی می‌کنند حسادت ورزیده‌ام. (ریگ روان، تولتز، خاکسار) پ.ن: من اگه بخوام با دوستانم معاشرت کنم ترجیح می‌دم تو یه مهمونی یا یک رستوران برای چند ساعت ببینم‌شون، تا این‌که چند شبانه روز تو هم بلولیم. همین ماجرا برای زندگی هم هست. خوش به حال گل‌ها و حشراتی که یک روز زیبا زندگی کردن و رفتن. دیگه بقیه‌ش لولیدنه. @hafezbajoghli

بزرگ‌ترین بی‌حرمتی به جان‌باختگان «زن، زندگی، آزادی» این است که امروز عده‌ای تلاش کنند آن را از مبارزه مردم علیه جمهوری اسلامی جدا نشان دهند. جنبشی که با خون صدها جوان شکل گرفت، یک پروژه آکادمیک یا یک مطالبه محدود هویتی و زنانه نبود. کسانی که امروز برای رد براندازی، این خیزش را از زمینه سیاسی و ضد استبدادی آن جدا می‌کنند، در عمل همان کاری را انجام می‌دهند که حکومت سال‌ها در پی آن بوده است: خنثی کردن معنای سیاسی یک جنبش مردمی و مصادره حافظه قربانیان آن.

بزرگ‌ترین بی‌حرمتی به جان‌باختگان «زن، زندگی، آزادی» این است که امروز عده‌ای تلاش کنند آن را از مبارزه مردم علیه جمهوری اسلامی جدا نشان دهند. جنبشی که با خون صدها جوان شکل گرفت، یک پروژه آکادمیک یا یک مطالبه محدود هویتی و زنانه نبود. کسانی که امروز برای رد براندازی، این خیزش را از زمینه سیاسی و ضد استبدادی آن جدا می‌کنند، در عمل همان کاری را انجام می‌دهند که حکومت سال‌ها در پی آن بوده است: خنثی کردن معنای سیاسی یک جنبش مردمی و مصادره حافظه قربانیان آن.