en
Feedback
+آگاهـــــی

+آگاهـــــی

Open in Telegram

کانال دیگه @Eudaaimonia

Show more
539
Subscribers
+124 hours
-17 days
+330 days
Posts Archive
🔴 حرفهای این ناخدای ایرانی، درباره موجودات هوش‌مند زیر آبی، مانند پری دریایی، شنیدنی است. 🔹در تمدن کنونی بر «مخفی نگه داشتن وجود موجودات هوش‌مند غیر از انسان»، علی‌الخصوص در زیر دریاها، تاکید می‌شود. 🔹درباره تعلق بعضی سفینه‌ها، مشهور به UAP یا UFO، به این تمدنهای زیر آب نیز مطلب زیاد می‌توانید بیابید. 🔗https://www.instagram.com/reel/Dc3ybreMFHR/

بی‌‌زر نمی‌توان یافت، جا در حریمِ کعبه در خانه‌ی خدا هم، مفلس مکان ندارد #طغرا_مشهدی

سیاهی سرمه هرگز با سیاهی خدادادی چشم برابری نمیکند، نظیر آنها که ذاتا سخاوتمندند با انهاکه تظاهر به به سخاوت میکنند #ابولعلا_معری #رساله_الفرقان

درب و ابهامات آن يكى از مسايل قابل توجه در اسلام، كه مى تواند مسايلى مهم ديگرى را تحت الشاع وضعيت خود قرار دهد، مفهوم "درب در صدر اسلام" است. پس از آنكه سيد محمد حسين فضل الله، مرجع دينى لبنان، در سخنانى، منكر وجود درب (به مفهوم امروزى) براى خانه هاى مردم در صدر اسلام شد (و پوشش ورودى خانه ها را پارچه اى يا شبيه آن برشمرد)؛ عالم لبنانى ديگرى (يعنى سيد جعفر مرتضى)، كتابى در رد اين سخنان نوشت؛ و در آن، شواهدى از وجود درب را در صدر اسلام، ذكر نمود. با اين كه ايشان تلاش زيادى در تتبع منابع تاريخى و حديثى نموده؛ اما به خوبى از اثبات اين مفهوم، براى حل ابهام آن شبهه، بر نيامده است. طبق شواهد موجود، مردم جزيره العرب به صورت بدوى زندگى مى نموده اند؛ و داراى "تمدن" نبوده اند. از طرفى، وضعيت جغرافيايى و پوشش گياهى آن منطقه، به گونه اى نبوده است كه نشان از وجود درختان مناسب، جهت "صنعت نجارى" بوده باشد؛ به اين معنى كه اگر پوششى جداى از پارچه، براى خانه ها متصور باشد، حداكثر، حصير هايى بافته شده از برگ درخت خرما بوده است. اكنون در صدد رد يا تبيين تاريخى اين مسأله نيستم؛ چراكه نياز است تحقيق و پژوهش باستان شناسى مفصلى در اين باره انجام شود، تا اين واقعيت تاريخى به درستى روشن شود؛ اما به نظرم رسيد كه در اين زمينه، از برخى آيات قرآن نيز، مى توان كمك گرفت. مثلاً در آيه سوره نور آمده است: ای کسانی که ایمان آورده‌اید؛ در خانه‌هایی غیر از خانه خود وارد نشوید، تا اجازه بگیرید، و بر اهل آن خانه سلام کنید؛ این برای شما بهتر است، شاید متذکّر شوید. • و اگر کسی را در آن نیافتید، وارد نشوید تا به شما اجازه داده شود؛ و اگر گفته شد: بازگردید، بازگردید؛ این برای شما پاکیزه‌تر است؛ و خداوند به آنچه انجام می‌دهید آگاه است به نظر مى رسد كه اگر خانه هاى صدر اسلام، درب هاى سفت و محكمى داشت، يا اينكه دربها، قفل و بست داشتند؛ مردم نمى توانستند به آسانى وارد خانه هاى يكديگر شوند؛ تا نيازى به تذكر قرآنى براى رعايت اين منظور، باشد... آيا اين آيه و آيات و احاديث مشابه آن، با درب به مفهوم امروزى آن، مطابقت دارد؟ اگر هماهنگ نباشد، آيا مى توان از مفهوم اين آيات، برداشت خاصى از وضعيت معمارى در صدر اسلام داشت؟ #کاظم_استادی

سؤالاتى فیزیکی پيرامون درب خانه على(ع) غالباً، در بازخوانى و تحليل اخبار تاريخى و باستانى، يك خطاى راهبردى مهم صورت مى‌گيرد؛ و آن، "همانندپندارى" شرايط و وضعيت كنونى و جديد با شرايط و وضعيت زندگى رايج در گذشته و قديم است؛ چه در حركات و رفتار انسانى آنها، و چه در اشياء و وسايل كاربردى آن دوران. به اين معنى كه، مثلاً وقتى متنى از اخبار ١٤٠٠ پيش خوانده مى‌شود، خواننده با درك كنونى و وضعيت موجود خود، مفاهيم تاريخى و باستانى را تفسير، تبيين و توجيه مى‌نمايد؛ در صورتى كه ممكن است اين تفسير، دقيقاً مخالف و متفاوت از "واقعيتِ باستانى" مورد نظر باشد. بنابراين، دقت در "باستان‌شناسىِ اشياء و رفتار"، مى‌تواند برخى ابهاماتِ واقعيت‌هاى تاريخى را برطرف و روشن نمايد؛ به گونه‌اى كه منجر به اثبات يا رد يك خبر مجادله‌انگيز تاريخى گردد. به عنوان نمونه، اكنون احاديث و روايات متعددى پيرامون هجوم يا آتش گرفتن درب خانه حضرت امیر و حضرت فاطمه در جريانِ سقيفه، موجود است. جداى از بررسى‌ها و اعتبارسنجى سندى اين احاديث و روايات تاریخی، مى‌توان با دقت و توجه در برخى مفاهيم باستانى موجود در اين متون، اخبار هجوم و آتش زدن درب خانه حضرت صديقه زهرا(س) را اثبات يا پشتيبانى كرد. به عنوان مثال، يكى از اين مفاهيم موجود در مناقشات تاريخى - مذهبى، مفهوم "درب خانه" است؛ كه قابليت پژوهش و نتيجه‌گيرى، در جهت صحت و سقم اخبار موجود دارد. به همين منظور، و فقط به عنوان نمونه، برخى سؤالات را با توضيحاتى مختصر، مطرح مى‌نمايم، تا علاقمندان، به تفصيل، به بررسى آن بپردازند _ در صدر اسلام، با شرايط خشك و بيابانى و نبودن درختان بافت‌سخت در جزيره العرب، ممكن است خانه‌هاى برخی مناطق، مخصوصاً شهرهاى بدون تمدن و بدوی، درب نداشته باشند. البته نه به مفهوم كلى آن، يعنى جايگاهى براى ورود و خروج، بلكه درب به مفهوم رايج در سده‌هاى بعد و امروز. به اين معنى كه، ممكن است درب ورودى خانه در صدر اسلام و جزيره العرب، فقط شامل چهارگوشى بوده است كه مثلاً، حصیر یا پارچه‌اى بر آن آويزان مى‌كرده‌اند. بنابراين؛ براى اثبات بخشى از مظلوميت حضرت صديقه كبری پس از جريان شوم سقيفه، بسيار مهم و ضرورى است كه جداى از «مختصات خانه و مسجد حضرت رسول» مشخص شود: ١- آيا خانه على‌ درب (به مفهوم رايج امروز) و قابلیت چفت و بست داشته است، يا خير؟ ٢- آيا درب خانه، چوبى بوده است؟ ٣- آيا جنس چوب درب، سخت بوده يا از نوع بافت نرم، همانند برگ و ساقه نخل خرما، بوده است؟ _ اگر فرض كنيم كه خانه على(ع) درب داشته است، و درب خانه ايشان، از جنس "چوبِ سخت" بوده است، باز نمى‌تواند الزاماً برخى از اخبار تاريخى را به تنهايي، پشتيبانى كند؛ زيرا چگونگى و حالات درب خانه نيز، مى‌تواند صحت و سقم يك خبر تاريخى را دستخوش تغيير نمايد. مثلاً، نوع "حركت درب" و "اندازه" آن و ... اين مشخصات به ظاهر ساده، مى‌تواند در كشف واقعيت تاريخى يك خبر، بسيار مهم و كارساز باشند. بنابراين؛ بسيار ضرورى است كه مشخص شود: ٤- آيا درب خانه على، لولايی بوده است يا كشويی؟ ٥- لولا و اتصالات درب خانه، فلزى بوده يا چوبى؟ ٦- جهت باز شدن لولاى درب خانه، رو به بيرون خانه بوده است يا رو به داخل خانه؟ ٧- اندازه درب خانه، كوچك بوده يا بزرگ؟ (مثلاً هم قد انسان يا بزرگ‌تر) ٨- درب خانه، دو لنگه بوده يا يك لنگه؟ ٩- لنگه درب (با فرض لولايی بودن و نيز يك جهت بودن) ٩٠ درجه به ديوار باز مى‌شده است يا ١٨٠ درجه، به طرف دیگر درب؟ _ با فرض اينكه، خانه حضرت على درب چوبى سخت، با لولاى ٩٠ درجه داشته باشد، باز ممكن است تمام واقعيت يك خبر تاريخى را پشتيبانى نكند؛ به اين معنى كه، اگر دربى همه اين مشخصات را داشته باشد، ولى "قفل و بست" نداشته باشد، به اين معنى است كه رفت و آمد افراد مهاجم، مى‌توانسته به راحتى انجام شود و شايد جريان متفاوتى از خبر تاريخى مورد قبول ما را رقم بزند. بنابراين؛ بسيار مهم است كه مشخص شود: ١٠- آيا دربِ خانه على، قفل و بست داشته است؟ ١١- كيفيت و قدرت قفل و بست درب چگونه بوده است؟ ١٢- آيا قفل و بست درب، داخلى بوده است يا خارجى (از طرف بیرون)؟

چشم سالم باید همه چیزهای مرئی را ببیند و نگوید که فقط می‌خواهم فلان رنگ را ببینم، زیرا این امر نشانهٔ چشمی بیمار است. به‌همین‌ترتیب قوای بویایی و شنوایی نیز در صورت سلامت باید هر چیز بوییدنی و شنیدنی را ببویند و بشنوند. معدهٔ سالم نیز باید همچون سنگ آسیایی که آمادهٔ خرد کردن هر چیز خردکردنی است، آمادهٔ هضم هر غذایی باشد. به‌همین‌ترتیب عقل سالم نیز باید برای هر پیشامدی آماده باشد. عقلی که می‌گوید: «کاش فرزندانم زنده بمانند» یا «کاش مردم تمام کارهایم را ستایش کنند»، شبیه چشم بیمار و دندان لق است #تاملات #مارکوس_اورلیوس

❗️‏با این گرونی واسه رفتگانمونم نمیتونیم خیرات کنیم باید برن جهنم. پروکسی 🆔 @ProxyHagh

غوکانی که از جنگ گاوها می‌ترسیدند درگیری زبردستان بر فرودستان نیز گران خواهد آمد. غوکی از درون برکه‌اش گاوانی را دید که با یکدیگر می‌جنگیدند. گفت: «وای! چه بلایی بر سرما آمد!» وزغ دیگری از او پرسید که چرا بی‌سبب اندوهگین شده است؛ زیرا نه تنها گاوان بر سر فرمانروایی گلۀ خویش به جان هم افتاده‌اند، که از برکه نیز بسیار دورند. وزغ نخستین پاسخ داد: «بله! هم بسیار دورند و هم به کل از نژادی دیگر. اما هر بزرگزاده‌ای که از تاج و تختِ مرغزار بازداشته شود و از آن بگریزد، به این برکه خواهد آمد تا در خفیگاه‌های آن پنهان شود؛ آنگاه با سمهای سخت خویش ما را در هم خواهد کوفت. اینچنین است که خشم آنان بر سر ما نیز فرود خواهد آمد.» #فایدروس دفتر یکم

ساخت موزیک جالب

#پاول_دروف

تجربه ی شرم مستقیما در مورد «خود» است؛ «خود» آن چیزیست که وقتی دچار شرم میشویم ارزیابی میکنیم. اما در احساس گناه، «خود» دیگر موضوع اصلی ارزیابی منفی نیست، بلکه موضوع تمرکزمان آن کارهایی است که کرده ایم یا نکرده ایم. احساس گناه، درباره ی کارهای شماست ولی شرم درباره ی خود شماست #شرم_کاوی #جان_بردشاو #جوزف_برگو

نوشته بر سر دوزخ؛ ای کسانی که وارد میشوید، هرگونه امیدی را کنار بگذارید #دوزخ #دانته

آدمی‌زادِ نیک‌بخت؟ هرگز مجو، مجو که نمی‌یابی. آری، به گردشِ روزگار آدمی را مکنت و مال شاید که بیش و کم فراز آید لیک، آدمی‌زادِ نیک‌بخت؟ هرگز #اوریپید #مده‌آ

کاش برآمده از رویایی بودیم، یا شاید سرابی، به‌جای آن‌که بخشی از واقعیت باشیم #جوزف_برودسکی
کاش برآمده از رویایی بودیم، یا شاید سرابی، به‌جای آن‌که بخشی از واقعیت باشیم #جوزف_برودسکی

ترک افیون را علاجی بهتر از تقلیل نیست اندک اندک ز آشنایان جهان بیگانه شو #صائب_تبریزی

🎯 به عصر «تعویق بزرگ» خوش آمدید: دیگر سخت‌کوشی برای رسیدن به موفقیت کافی نیست ♦️فورچون، الینور پرینگل — برای بسیاری از کارگران در ایالات متحده (و البته در سراسر جهان)، رؤیای آمریکایی همچنان نوعی نور امید است: باور به این‌که هر کسی، صرف‌نظر از طبقهٔ اجتماعی یا محل تولدش، اگر سخت کار کند، می‌تواند پیشرفت کند و به موفقیت برسد. رؤیای آمریکایی همواره نشانه‌ها و مؤلفه‌های مشخصی داشته است: صاحب‌خانه شدن، داشتن یک یا دو خودرو، یکی دو فرزند، و یک شغل باثبات. ♦️خانوارهای آمریکایی هنوز، به‌طور میانگین، بر این باورند که دستیابی به رؤیای آمریکایی امکان‌پذیر است، هرچند امیدشان با سرعت زیادی در حال رنگ باختن است. برخی دانشگاهیان معتقدند این آرمان جای خود را به پدیدۀ اجتماعی جدیدی می‌دهد: «تعویق بزرگ». ♦️سوزان واچر، استاد مالیه در مدرسهٔ وارتونِ دانشگاه پنسیلوانیا، در مقاله‌ای تازه بررسی کرده است که هم‌زمان با نزدیک شدن ایالات متحده به دویست‌وپنجاهمین سالگرد تأسیسش، رؤیای آمریکایی در چه وضعیتی قرار دارد. پروفسور واچر می‌نویسد «در قرن بیستم، رؤیای آمریکایی مسیری آشنا داشت: تحصیلاتت را تمام کن، شغلی پیدا کن، ازدواج کن، خانه بخر، خانواده‌ای تشکیل بده... در قرن بیست‌ویکم، قدرت خرید و استطاعت مالی، به‌ویژه پس از ۲۰۲۲، به‌مراتب بدتر شده است. هزینه‌های مسکن برای کسانی که می‌خواهند اولین خانه‌شان را بخرند، بیش از دو برابر شده است. نرخ وام مسکن از ۳ درصد به ۶ درصد افزایش یافته و قیمت خانه‌ها نیز ۴۰ درصد بالا رفته است. نتیجه، «تعویق بزرگ» است، نه فقط در خانه‌دار شدن، بلکه همین‌طور در دیگر نقاط عطف مهم زندگی». ♦️در سال ۲۰۲۵ شمار بزرگسالان زیر ۳۵ سال که همچنان با والدین خود زندگی می‌کردند، به رقم بی‌سابقهٔ ۲۵.۲ میلیون نفر رسید؛ یعنی تقریباً از هر سه نفر، یک نفر. پرسش اساسی این است: آیا ممکن است بار دیگر رؤیای آمریکایی به فرصت و سخت‌کوشی وابسته باشد، نه به شرایطی که فرد در آن متولد شده است؟ 🔗 فورچون | ۲۹ جولای ۲۰۲۶ | Hard work isn’t enough to achieve the American Dream anymore, says Wharton professor. Welcome to the ‘Great Postponement 🔗الینور پرینگل؛ در فورچون اخبار اقتصاد و کسب‌و‌کار را پوشش می‌دهد. @tarjomaanweb

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا همسر همجنسی دارد به نام جان فریمن. این دو از طریق رحم اجاره‌ای نیز دو فرزند دارند #خبر

طلب ز هر چه تسلی شود غنیمت‌ گیر *از هر چیزی که باعث آرامش و تسلی تو می‌شود، آن را غنیمت و ارزشمند بدان.* به جوع می‌مکد انگشت خویش طفل رضیع *همانطور که نوزاد شیرخوار از گرسنگی انگشت خود را می‌مکد (و این کار برایش تسلی‌بخش است).* این بیت نشان‌دهنده اهمیت یافتن آرامش و بهره‌بردن از حداقل‌ها در شرایط سخت است

طلب ز هر چه تسلی شود غنیمت‌ گیر به جوع می‌مکد انگشت خویش طفل رضیع #بیدل_دهلوی

آگاهی پیش از عمل مایه‌ی ایمنی است #افسانه‌های_تبای #سوفوکلس