en
Feedback
7 351
Subscribers
-424 hours
+367 days
-2230 days
Posts Archive
حضور آگاهانه در لحظه حال، مهم‌ترین هدف زندگی اکهارت تله می‌گه: بزرگ‌ترین چیزی که می‌تونه برای انسان اتفاق بیفته، بیداری آگاهیه. ما فقط با بودن در لحظه حال، نماینده و تجسم این بیداری می‌شیم. مشکلات زندگی، روابط، شغل، پول و سلامتی همه مهم هستن... اما نه کاملاً مهم. تنها چیزی که واقعاً اهمیت داره اینه که در لحظه حال، بیدار و آگاه باشی @sedaye_daron

4_5868735728065716257.mp37.15 MB

560_122762814276336.mp37.15 MB

حضور ذهن درست مثل یک مادر است. وقتی بچه او شیرین است ، مادر به او عشق می‌ ورزد، و وقتی بچه او گریان است، او هنوز هم به او عشق می ‌ورزد. هر آنچه که در بدن ما و ذهن ما اتفاق می‌افتد نیاز دارد که به طور برابر نگریسته شود. ما نبرد نمی ‌کنیم. ما به حس عاطفی خودمان سلام می ‌گوییم به ترتیبی که بتوانیم با هر یک بهتر آشنا شویم. آنگاه ، در فرصت بعدی که حس عاطفی بر می‌ خیزد ، ما توانا خواهیم بود که به او حتی با آرامی بیشتری سلام کنیم. #تیچ_نات_هان @sedaye_daron

ذهن جایگاه خودش را دارد؛ برای برنامه‌ریزی، حل مسائل و انجام کارهای روزمره. اما وقتی تمام زندگی ما تحت کنترل ذهن قرار می‌گیرد، چیزی که قرار بود ابزار ما باشد، می‌تواند به یک «هیولا» تبدیل شود؛ هیولایی که نه‌تنها ما، بلکه در نهایت خودش را هم نابود می‌کند. اکهارت توله یادآوری می‌کند که مشکل، خودِ ذهن نیست؛ مشکل زمانی آغاز می‌شود که تمام هویت خود را با ذهن و افکارمان یکی بدانیم و اجازه دهیم ذهن تمام زندگی ما را هدایت کند. شاید لازم نباشد با ذهن بجنگیم یا آن را از بین ببریم؛ کافی است جایگاه واقعی آن را بشناسیم. ذهن ابزار ارزشمندی است، اما قرار نیست صاحب زندگی ما باشد. گاهی فقط کافی است یک قدم عقب برویم و متوجه شویم: «من افکارم نیستم؛ من آگاهی‌ای هستم که افکار را می‌بیند.» #اکهارت_توله #نیروی_حال

گنج در درون ماست و ما از آن بی خبریم، بخشی از وجود ماست و ما همه جا آن را جستجو میکنیم، مگر در درونمان. از این روست که بدبخت و بیچاره و ناکام و ناامیدی، به_درون_خود_بنگر،  به_وجود_خود_بنگر تا پادشاهی خداوند از آن تو شود. تو هرگز این گنج را گم نکرده ای، حتی برای یک لحظه. در حقیقت حتی اگر هم  بخواهی آن را گم کنی نمی توانی. گنج_خود_وجود_توست، اما تصمیم هایی که گرفته ای، حماقت هایی که به خرج داده ای تو را گدا ساخته است. فراموش کرده ای که چگونه زبان نوشته های درونت را بخوانی، ولی در وداها، تورات و انجیل جستجو میکنی. تو دانشوری بزرگ خواهی شد، اما ثروتمند هرگز. همچنان مثل گذشته فقیر خواهی ماند. ثروتمندی تنها از یک راه حاصل میشود و آن جستجوی درون است، زیرا گنج؛ گنجی که پایان ناپذیر است در درون ماست. به درون خود بنگر، خود_را_جستجو_کن، تا نشاطی عظیم بیابی، نشاطی بی پایان. تنها در آن زمان است که زندگی معنا می یابد، قبل از آن هرگز، تنها در آن زمان زندگی، زندگی است، قبل از آن هرگز.... @sedaye_daron

گنج در درون ماست و ما از آن بی خبریم، بخشی از وجود ماست و ما همه جا آن را جستجو میکنیم، مگر در درونمان. از این روست که بدبخت و بیچاره و ناکام و ناامیدی، به_درون_خود_بنگر،  به_وجود_خود_بنگر تا پادشاهی خداوند از آن تو شود. تو هرگز این گنج را گم نکرده ای، حتی برای یک لحظه. در حقیقت حتی اگر هم  بخواهی آن را گم کنی نمی توانی. گنج_خود_وجود_توست، اما تصمیم هایی که گرفته ای، حماقت هایی که به خرج داده ای تو را گدا ساخته است. فراموش کرده ای که چگونه زبان نوشته های درونت را بخوانی، ولی در وداها، تورات و انجیل جستجو میکنی. تو دانشوری بزرگ خواهی شد، اما ثروتمند هرگز. همچنان مثل گذشته فقیر خواهی ماند. ثروتمندی تنها از یک راه حاصل میشود و آن جستجوی درون است، زیرا گنج؛ گنجی که پایان ناپذیر است در درون ماست. به درون خود بنگر، خود_را_جستجو_کن، تا نشاطی عظیم بیابی، نشاطی بی پایان. تنها در آن زمان است که زندگی معنا می یابد، قبل از آن هرگز، تنها در آن زمان زندگی، زندگی است، قبل از آن هرگز.... @sedaye_daron

گاهی مشکل، خودِ افکار نیستن... مشکل از جایی شروع می‌شه که هر فکری رو باور می‌کنیم و باهاش یکی می‌شیم. ذهنت می‌گه: «دیگه نمی‌تونم تحمل کنم...» «همه چیز خراب شده...» «این نباید اتفاق می‌افتاد...» اما اگه برای یه لحظه مکث کنی و ببینی که... این فقط یه فکره چی؟ فکرها همچنان میان و می‌رن، اما لازم نیست تو رو هم با خودشون ببرن. شاید یکی از مهم‌ترین رازهای آرامش همین باشه: دیدن افکار، بدون اینکه خودت رو با اون‌ها یکی بدونی. و وقتی دیگه با واقعیتِ این لحظه نمی‌جنگی، چیزی در درونت آروم می‌شه... لحظه حال، همون‌جاییه که آرامش منتظرته. #اکهارت_تله @sedaye_daron

ذهن ما گاهی مانند دریایی پرتلاطم است که تصمیم‌هایمان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اما خبر خوب این است که شما می‌توانید آرامش را در دل این طوفان پیدا کنید و سکان هدایت را به دست بگیرید. دوره «کنترل افکار» به شما کمک می‌کند تا: ریشه‌ی افکار مزاحم را بشناسید: چرا برخی افکار دوباره و دوباره به ذهن شما بازمی‌گردند؟ آرامش را تمرین کنید: تکنیک‌های عملی برای دستیابی به سکوت و وضوح ذهنی. تصمیم‌های هوشمندانه بگیرید: چگونه از قضاوت‌های شتاب‌زده فاصله بگیرید و از مرکز آرامش درونی خود تصمیم بگیرید. ذهن خود را پاکسازی کنید: رها کردن افکار منفی و ایجاد فضایی برای رشد. این دوره فقط یک آموزش نیست، بلکه سفری است به سوی درک عمیق‌تر خود و دستیابی به آرامشی پایدار. @sedaye_daron

انسان می‌تواند یا بر اساس ارادهٔ شخصی خود زندگی کند، یا خود را بخشی از ارادهٔ کل هستی بداند. ریشهٔ رنج در این توهم است که انسان خود را موجودی جدا و مستقل از کل می‌پندارد. ما در واقع بخشی از کل هستیم و نمی‌توانیم حتی برای لحظه‌ای جدا از آن وجود داشته باشیم. وقتی باورهای ما برخلاف واقعیت باشند، رنج به وجود می‌آید؛ اما وقتی مطابق با واقعیت زندگی کنیم، نتیجه سرور و سعادت است. انسان آگاه، ایگو را رها می‌کند، زیرا می‌بیند که ایگو چیزی جز یک تصور کاذب نیست. جنگیدن با جریان هستی مانند آن است که یک برگ بخواهد با درخت بجنگد؛ برگ با جنگیدن، فقط خود را از سرچشمهٔ انرژی‌اش دور می‌کند. سانیاس یعنی دست کشیدن از این مبارزه، همراه شدن با جریان هستی و آموختن هنر «رها کردن». وقتی ارادهٔ شخصی کنار می‌رود، کل هستی با انسان همراه می‌شود. مشکلات مختلف زندگی ــ خشم، حسادت، تملک‌جویی، حرص، جاه‌طلبی و مانند آنها ــ ریشه‌های جداگانه ندارند؛ همه از یک ریشه، یعنی ایگو، سرچشمه می‌گیرند. انسان معمولاً نشانه‌ها را می‌بیند و تلاش می‌کند آنها را یکی‌یکی حل کند، در حالی که ریشه همچنان باقی است. مانند درختی که هرچه شاخه‌ها و برگ‌هایش را هرس کنی، تا زمانی که ریشه قطع نشده باشد، دوباره رشد می‌کند. ریشه نامرئی است و برای رسیدن به آن، آگاهی عمیق و نافذ لازم است. #اُشو @sedaye_daron

گاهی برای پیدا کردن یک ایده‌ی تازه، لازم نیست بیشتر فکر کنی؛ باید یاد بگیری گاهی فکر نکنی. ذهن وقتی مدتی روی یک مسئله متمرکز می‌شود، اطلاعات را پردازش می‌کند؛ اما گاهی بهترین بینش‌ها زمانی ظاهر می‌شوند که از فکر کردن فاصله می‌گیری و به ذهن اجازه می‌دهی در سکوت قرار بگیرد. خلاقیت فقط حاصلِ فکر کردن نیست؛ گاهی در فاصله‌ی بین دو فکر، چیزی عمیق‌تر خودش را نشان می‌دهد. شاید دفعه‌ی بعد که در پیدا کردن یک راه‌حل گیر کردی، به‌جای اینکه بیشتر فشار بیاوری، چند دقیقه رها کنی... شاید جواب، درست در سکوت ذهنت منتظرت باشد. 📚منبع: اکهارت تله @sedaye_daron

چطور در هر کاری ثابت قدم باشید؟ روزها فقط یکی یکی می‌آیند، پس فقط امروز را باید پیش ببرید. امروز را فوق‌العاده پیش ببرید. نیازی نیست فردا را پیش ببرید، چون زمانی که فردا از راه برسد، «امروز» خواهد بود. #سادگورو @sedaye_daron

انسان می‌تواند یا بر اساس ارادهٔ شخصی خود زندگی کند، یا خود را بخشی از ارادهٔ کل هستی بداند. ریشهٔ رنج در این توهم است که انسان خود را موجودی جدا و مستقل از کل می‌پندارد. ما در واقع بخشی از کل هستیم و نمی‌توانیم حتی برای لحظه‌ای جدا از آن وجود داشته باشیم. وقتی باورهای ما برخلاف واقعیت باشند، رنج به وجود می‌آید؛ اما وقتی مطابق با واقعیت زندگی کنیم، نتیجه سرور و سعادت است. انسان آگاه، ایگو را رها می‌کند، زیرا می‌بیند که ایگو چیزی جز یک تصور کاذب نیست. جنگیدن با جریان هستی مانند آن است که یک برگ بخواهد با درخت بجنگد؛ برگ با جنگیدن، فقط خود را از سرچشمهٔ انرژی‌اش دور می‌کند. سانیاس یعنی دست کشیدن از این مبارزه، همراه شدن با جریان هستی و آموختن هنر «رها کردن». وقتی ارادهٔ شخصی کنار می‌رود، کل هستی با انسان همراه می‌شود. مشکلات مختلف زندگی ــ خشم، حسادت، تملک‌جویی، حرص، جاه‌طلبی و مانند آنها ــ ریشه‌های جداگانه ندارند؛ همه از یک ریشه، یعنی ایگو، سرچشمه می‌گیرند. انسان معمولاً نشانه‌ها را می‌بیند و تلاش می‌کند آنها را یکی‌یکی حل کند، در حالی که ریشه همچنان باقی است. مانند درختی که هرچه شاخه‌ها و برگ‌هایش را هرس کنی، تا زمانی که ریشه قطع نشده باشد، دوباره رشد می‌کند. ریشه نامرئی است و برای رسیدن به آن، آگاهی عمیق و نافذ لازم است. #اُشو @sedaye_daron

ذهن نمی‌تواند حقیقتِ عمیق وجود را به‌طور مستقیم بشناسد. ذهن همیشه از طریق فکر، تحلیل، مقایسه و مفهوم‌سازی می‌شناسد؛ اما چیزی در وجود ما هست که فراتر از فکر است. آن بُعد ابدیِ وجود، با ذهن قابل درک نیست؛ زیرا ذهن نمی‌تواند آنچه را که خودش فراتر از آن است، به‌طور کامل درک کند. برای لحظه‌ای فکر کردن را متوقف کنید و فقط حضور داشته باشید... در آن سکوت، شاید متوجه شوید که برای ادراک عمیق‌تر زندگی، همیشه به فکر کردن نیاز ندارید. «ذهن من نمی‌تواند شما را بشناسد؛ فقط بودن است که توانایی ادراک مستقیم را دارد.» گاهی کافی است از تلاش برای فهمیدن دست بکشیم و اجازه دهیم زندگی، خودش را همان‌گونه که هست آشکار کند. #اکهارت_توله @sedaye_daron

Repost from N/a
📚📚📚 💎معرفی برترین کانال‌های تلگرام: 📕کتابخوانی با ترنج @toranjebook ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ 🔹هماهنگی جهت تبادل: @mrsmafd

گاهی فکر می‌کنیم احساسات منفی خودشان به سراغ ما می‌آیند و کنترلشان از دست ما خارج است؛ اما آیا ممکن است چیزی که آن احساس را زنده نگه می‌دارد، افکار خود ما باشند؟ اکهارت توله می‌گوید یکی از مهم‌ترین گام‌ها برای رها شدن از یک احساس دردناک، قطع کردن ارتباط میان «فکر» و «احساس» است. وقتی متوجه می‌شوید ذهن دائماً در حال بازگو کردن یک داستان قدیمی است، می‌بینید که همین افکار، آن احساس را دوباره و دوباره تغذیه می‌کنند. شاید سال‌هاست یک ناراحتی، خشم، ترس یا رنج قدیمی را با فکر کردن به آن زنده نگه داشته‌اید. اما وقتی آگاهی شما بیشتر شود، می‌توانید ببینید که این داستان دیگر هیچ هدفی ندارد؛ جز اینکه شما را ناراحت نگه دارد و همان احساس را تداوم ببخشد. رهایی زمانی آغاز می‌شود که دیگر به آن داستان ذهنی سوخت ندهید. گاهی لازم نیست با احساسات منفی بجنگیم؛ فقط کافی است آگاهانه آن‌ها را ببینیم و اجازه دهیم بدون تغذیه شدن توسط ذهن، از بین بروند. #اکهارت_توله @sedaye_daron

زندگی هرگز چیزی را از ما نمی ‌گیرد ؛ فقط آنچه دیگر با مسیر رشد ما همسو نیست ، از ما جدا می ‌کند. رنج همیشه دشمن ما نیست. گاهی همان نیرویی ‌ست که پوسته‌های قدیمیِ «من» را می ‌شکند تا نسخه‌ ی آگاه ‌تر ما مجال ظهور پیدا کند. ما اغلب فکر می‌ کنیم درد از آدم‌ها و اتفاق‌های بیرون می‌آید ، اما بسیاری از نبردهای واقعی ، درون خود ما رخ می ‌دهند ؛ میان آنچه امروز هستیم و آنچه می ‌توانیم بشویم. آگاهی که می‌آید ، معنای فقدان و از دست ‌دادن‌ ها نیز تغییر می‌کند ؛ برخی کم‌ شدن‌ها ، در حقیقت سبک‌ شدن‌اند ؛ و برخی پایان ‌ها ، آغاز یک بازگشت عمیق‌تر به خود. پس با جریان هستی کمتر بجنگ! گاهی مسئله ، لزوما تغییر جهان نیست! گاهی قرار نیست دنیا تسلیم تو شود! قرار است تو ، از آن «منی» عبور کنی که دیگر گنجایشِ ادامه‌ ی نسخه ‌ی جدید تو را ندارد. و شاید تمام این مسیر ، چیزی جز بازگشت نباشد ؛ بازگشت از هزار نقش ، به یک حقیقت: خودت. @sedaye_daron

در فعالیت‌های خطرناک، مانند کوهنوردی یا رانندگی پرسرعت، جدا شدن از لحظه‌ی حال حتی برای چند ثانیه می‌تواند خطرناک باشد. شاید به همین دلیل است که بعضی انسان‌ها در چنین موقعیت‌هایی،ناگهان حس می‌کنند واقعاً زنده‌اند. در آن لحظه، دیگر جایی برای گذشته و آینده باقی نمی‌ماند. ذهن آرام می‌شود، شخصیت عقب‌نشینی می‌کند و تمام توجه انسان درهمین لحظه جمع می‌شود. اما مشکل اینجاست که بعضی افراد برای تجربه‌ی این حس، به فعالیت‌های خطرناک وابسته می‌شوند. در حالی که برای تجربه‌ی حضور، لازم نیست از صخره‌ای خطرناک بالا بروید یا با سرعت رانندگی کنید. *شما می‌توانید همین حالا وارد این لحظه شوید.* از زمان‌های بسیار دور، آموزگاران و سنت‌های معنوی مختلف، لحظه‌یحال را کلید ورود به بُعدی عمیق‌تر از آگاهی دانسته‌اند. شاید عجیب‌ترین حقیقت این باشد که.. مهم‌ترین کلید همیشه در دسترس ما بوده، اما پنهان مانده است؛ چون ما همیشه در جایی غیر از «اینجا و اکنون» به دنبال آن بوده‌ایم. @sedaye_daron

همه‌چیز از تو شروع می‌شود؛ از ذهنی که می‌بینی، افکاری که می‌سازی و واکنش‌هایی که نشان می‌دهی. ذهن فقط محل عبور افکار نیست؛ نحوه‌ی نگاه ما به جهان، احساسات و تصمیم‌هایمان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. وقتی ذهن دائماً درگیر ترس، اضطراب و افکار تکراری باشد، همان ذهنی که می‌تواند ابزار آگاهی باشد، می‌تواند به یک «زندان ذهنی» تبدیل شود . در این میان می‌توان سه بُعد را از هم تفکیک کرد: روح؛ ناظر ذهن؛ متفکر بدن؛ عمل‌کننده نکته‌ی مهم این است که بین «آنچه در ذهن اتفاق می‌افتد» و «آنچه واقعاً هستی» فاصله بگذاریم. مشاهده‌ی افکار، اولین قدم برای شناخت الگوهای ذهنی و ایجاد آگاهی بیشتر نسبت به خود است. گاهی برای تغییر دنیای بیرون، باید ابتدا نگاهی تازه به دنیای درون داشته باشی. @ghodratebikaranedaroonbe

تنفس فقط یک عمل ساده و خودکار نیست؛ یکی از مستقیم‌ترین راه‌هایی‌ست که می‌توانیم از طریق آن روی وضعیت سیستم عصبی‌مان اثر بگذاریم. وقتی آگاهانه سرعت تنفس را کم می‌کنیم و چند دقیقه عمیق‌تر و منظم‌تر نفس می‌کشیم، بدن از حالت تنش و آماده‌باش فاصله می‌گیرد و به سمت آرامش و تنظیم بیشتر حرکت می‌کند. تمرین‌های تنفسی می‌توانند به کاهش برانگیختگی عصبی، بهبود تمرکز و حضور بیشتر در لحظه کمک کنند؛ به‌خصوص زمانی که به‌طور منظم تکرار شوند. نکته مهم اینجاست: برای ایجاد تغییر، همیشه لازم نیست از تمرین‌های پیچیده شروع کنیم. گاهی چند دقیقه برگشتن به تنفس، همان چیزی‌ست که ذهن و بدن برای خارج شدن از الگوهای همیشگی نیاز دارند. هر دم، فرصتی برای بازگشت به اکنون است. هر بازدم، فرصتی برای رها کردن کمی از تنش. امروز فقط ۳ دقیقه، آگاهانه نفس بکش و تفاوت حالت بدنت را قبل و بعد از آن مشاهده کن @sedaye_daron