صدای درون

نشانه ها را دنبال کن... گاهی جهان با تو حرف می ‌زند ؛ نه با کلمات ، بلکه با اتفاق ‌های کوچک ، برخوردهای ناگهانی ، صداهایی که در لحظه ‌ای خاص به گوش تو می ‌رسند و احساساتی که بی ‌دلیل درونت بیدار می ‌شوند. گاهی مسیر ، خودش را به کسی نشان می ‌دهد که به‌ جای عجله برای رسیدن ، یاد گرفته است با دقت ببیند... @ghodratebikaranedaroonbe

"زندگی یک فلسفه نیست یک مشکل و معما نیست یک راز است شما باید آن را تجربه کنید با آن همراه و همگام به جلو بروید و عمر کنید نه در طرح و مدل خاصی نه بنابر شروط معینی ، بلکه همراه با آن و همگام با خط آن سرخوش و شادمانه". هر انسان واحدی باید اینطور بیندیشد که انگار اولین بشر روی زمین است انگار آدم یا حوا است ، آن وقت است که او می تواند آزادانه به سوی امکانات نامحدود طبیعت پرواز کند. #اشو @sedaye_daron

همه‌ی ما فکر می‌کنیم دنیا را همان‌طور که هست می‌بینیم؛ اما گاهی فقط دنیا را از پشت باورها و عادت‌هایمان تماشا می‌کنیم. حقیقت همیشه با صدای بلند حرف نمی‌زند و همیشه هم طرفداران بیشتری ندارد. شاید بزرگ‌ترین شجاعت، دیدن چیزی باشد که دیگران حاضر به دیدنش نیستند... #اوشو @sedaye_daron

چند لحظه مکث کن و برای بودن شکرگزار باش خدایا، شکرت برای تمام اتفاق‌های کوچکی که شاید ساده از کنارشان می‌گذرم، اما زندگی‌ام را از معنا و زیبایی پُر می‌کنند شکرگزارم برای آرامشی که گاهی درست در میان شلوغی‌های زندگی، بی‌صدا در قلبم می‌نشیند و به من یادآوری می‌کند که هنوز می‌توانم حال دلم را خوب کنم خدایا، شکرت که هر روز فرصتی تازه است؛ فرصتی برای رها کردن آنچه دیگر به من تعلق ندارد و پذیرفتن آنچه قرار است در من شکوفا شود شکرگزارم برای نوری که حتی از لابه‌لای ابرهای روزهای سخت، راهش را به زندگی‌ام پیدا می‌کند شکرت برای تمام تغییراتی که هنوز نمی‌بینم، تمام درهایی که هنوز باز نشده‌اند و تمام زیبایی‌هایی که آرام‌آرام در مسیر زندگی‌ام قرار می‌گیرند و امروز، در همین لحظه، شکرگزارم که زنده‌ام، نفس می‌کشم،احساس می‌کنم و فرصت دارم زندگی را نه فقط بگذرانم، بلکه با تمام وجودم تجربه کنم. گاهی برای زیباتر شدن زندگی، لازم نیست چیزی تغییر کند؛ کافی‌ست نگاه ما به داشته‌ هایمان از نو عاشق شود چند نفس عمیقبکش به قلبت برگرد و اجازه بده همین لحظه ، به‌ اندازه کافی زیبا باشد‌. @sedaye_daron

بزرگترین خِرد آن است که: از گذشته بیرون بخزی ، بدون چسبیدن به آن ، درست مانند مار که از پوست قدیم خود بیرون میخزد و هرگز به عقب نگاه نمیکند. حرکت او همیشه از کهنه به تازه است. #اشو @sedaye_daron

#مراقبه، هنر گم نکردن خویش در زندگی است. شاید تصور کنیم برای رسیدن به آرامش باید از هیاهوی جهان فاصله بگیریم؛ از آدم‌ها، مسئولیت‌ها، دشواری‌ها و اتفاقاتی که مطابق میل ما پیش نمی‌روند. اما آنچه اوشو از مدیتیشن می‌گوید، دعوت به فرار از زندگی نیست؛ دعوت به کشف کیفیتی از آگاهی است که به ما امکان می‌دهد در متن زندگی حضور داشته باشیم، بی‌آنکه تمام وجودمان در فراز و فرودهای آن گم شود. زندگی همیشه آرام نیست. گاهی عشق می‌ورزیم و گاهی فقدان را تجربه می‌کنیم. گاهی به خواسته‌هایمان می‌رسیم و گاهی با شکست، ترس و ناامیدی روبه‌رو می‌شویم. هیچ مراقبه‌ای قرار نیست ما را از انسان بودن، احساس کردن یا تجربه دشواری‌ها معاف کند. مسئله این نیست که دیگر اندوهگین نشویم؛ مسئله این است که اندوه، تمام حقیقت وجودمان نشود. خشم را تجربه کنیم، اما در آن محبوس نمانیم. از آینده بترسیم، اما تمام زندگی را به ترس نسپاریم. شاهد درون، آن بخش از #آگاهی است که می‌تواند آنچه را در ما می‌گذرد ببیند. وقتی خشمگین می شویم، معمولاً چنان با خشم یکی می‌شویم که گویی جز خشم چیزی در ما وجود ندارد. اما لحظه‌ای که متوجه خشم خود می‌شویم، امکان تازه‌ای پدیدار می‌شود: می‌توانیم آن را ببینیم، ریشه‌هایش را بشناسیم و پیش از آنکه به رفتاری آسیب‌زننده تبدیل شود، انتخابی آگاهانه‌تر داشته باشیم. این فاصله، بی‌تفاوتی نیست؛ @sedaye_daron

تندبادهايي كه به شما ضربه مي زنند،‌ دشمنان واقعي نيستند،‌ بلكه به شما كمك مي كنند تا كامل شويد به نظر مي رسد شما را ريشه كن مي كنند، اما با جنگيدن با آنهاست كه ريشه هاي شما قوي تر مي شود. درختي  را در نظر بگيريد. مي توانيد درخت را به درون اتاق بياوريد و به نوعي از آن حفاظت كنيد كه باد ديگر به آن نرسد. وقتي توفانها بيرون از خانه مي وزند، ‌درخت شما در معرض خطر قرار ندارد، ‌اما ديگر چالشي در ميان نخواهد بود و همه چيز حفاظت شده است. مي توانيد درخت را در اتاقي گرم قرار دهيد، اما پس از مدتي برگهاي آن رنگ مي بازند و ديگر سبز نخواهند بود. چيزي در عمق درون درخت مي ميرد ، زيرا اين چالش و مبارزه است كه زندگي را شكل مي دهد. شما ريشه هاي تان را به عمق بيشتري مي فرستيد تا توفانها به آنها نرسد و آنها را نابود نكند. خورشيد بسيار سوزان است و به نظر مي رسد برگهاي درختان را مي سوزانند، ‌اما درختان آب بيشتري مي مكند تا خود را در برابر حرارت خورشيد محافظت كنند و در نتيجه، سبزتر و سبزتر مي شوند درخت با مبارزه با نيروهاي طبيعت،‌ به روحيه خاصي مي رسد. و روح، فقط با مبارزه است كه رشد مي كند. اگر همه چيز بسيار ساده و راحت باشد، پژمرده و ناتوان مي شويد. بارها و بارها از هم مي پاشيد؛ ‌زيرا وقتي همه چيز آسان باشد، ‌ديگر نيازي به كمال نيست و مثل كودكي نازپرورده مي شويد. وقتي مشكلي پيش مي آيد، با شهامت با آن برخورد كنيد. @sedaye_daron

وقتي انساني با هشياري تمام در زمان حال زندگي كند و با هشياري تمام نمي‌تواني در جاي ديگري زندگي كني، زيرا وقتي هشيار هستي، فقط زمان حال وجود دارد؛ گذشته و آينده وجود ندارند؛ تمام زندگي يك پديده‌ي كنوني مي‌گردد آنوقت هيچ كارما و هيچ بذر كارما انباشته نمي‌شود. تو از قيدهايت، آن قيد و زنجيري كه خودت آن را خلق كرده بودي، آزاد شده‌اي، و مي‌تواني آزاد باشي. نيازي نداري كه نخست منتظر تمام دنيا بشوي تا آزاد شوند.  مي‌تواني مسرور باشي. نيازي نيست كه منتظر شوي تا تمام دنيا از رنج‌ها آزاد شود. اگر منتظر بشوي، در بيهودگي منتظر شده‌اي   چنين اتفاقي نخواهد افتاد. #اشو @sedaye_daron

. مغزت محکوم نیست تا آخر عمر، همون مغز قبلی بمونه! مغز تو توانایی تغییر داره؛ می‌تونه ارتباطات عصبی جدید بسازه، مسیرهای قدیمی رو تقویت یا تضعیف کنه و حتی با یادگیری، نورون‌های جدید تولید کنه؛ فرآیندی به نام نوروژنز (Neurogenesis). هر بار که چیزی جدید یاد می‌گیری، عادتی رو تغییر می‌دی یا به‌جای واکنش همیشگی، آگاهانه انتخاب می‌کنی، به مغزت فرصت بازآرایی می‌دی. تو فقط با تغییر افکارت، زندگی‌ات رو تغییر نمی‌دی؛ با تکرار افکار و رفتارهای جدید، به مغزت هم فرصت می‌دی تغییر کنه. گذشته‌ات مغزت رو شکل داده؛ اما آینده‌ات می‌تونه مسیرهای تازه‌ای در اون بسازه، اگر بخوای، و انجامش بدی!

گاهی چیزی که ما را #رنج می‌دهد، خودِ گذشته نیست؛ مقاومت ما در برابر چیزی است که در گذشته اتفاق افتاده است. چرا بعضی خاطرات، حتی سال‌ها بعد، هنوز ما را آزار می‌دهند؟ چرا ذهنمان بارها به یک اتفاق، یک بی‌مهری، یک خیانت یا یک حرف برمی‌گردد و هر بار همان درد را دوباره تجربه می‌کنیم؟ شاید چون هنوز درونمان چیزی را نپذیرفته‌ایم. شاید هنوز منتظریم اتفاقی که افتاده، جور دیگری می‌بود. شاید منتظریم کسی که به ما آسیب زده، تغییر کند، عذرخواهی کند یا سرانجام بفهمد چه دردی به ما داده است. و تا زمانی که آرامشمان را به تغییر گذشته یا رفتار دیگران گره زده‌ایم، ذهنمان همچنان درگیر خواهد ماند. نشخوار فکری، گاهی تلاش بی‌پایان ذهن برای تغییر دادن چیزی است که دیگر قابل تغییر نیست. ذهن بارها صحنه را بازسازی می‌کند؛ این بار چه می‌گفتم؟ چرا اجازه دادم چنین اتفاقی بیفتد؟ چرا او آن‌طور رفتار کرد؟ اگر آن روز تصمیم دیگری می‌گرفتم، چه می‌شد؟ اما حقیقت این است که هیچ‌کدام از این بازپخش‌ها، گذشته را تغییر نمی‌دهند ؛ فقط ما را بارها به رنج آن بازمی‌گردانند. #اکهارت_تله در آموزه‌هایش بر این نکته تأکید می‌کند که مقاومت ذهنی در برابر واقعیتِ لحظه، می‌تواند رنج ما را تشدید کند. #پذیرش یعنی ابتدا واقعیت را همان‌طور که هست ببینیم، بدون اینکه مدام در ذهنمان با آن بجنگیم. پذیرش، تأیید اتفاقی که افتاده نیست؛ پایان دادن به جنگی درونی با واقعیتِ اتفاقی است که افتاده. منظور از بخشش یعنی تصمیم بگیریم اجازه ندهیم زخم دیروز، هر روزِ امروزمان را هم تحت سلطه بگیرد. #بخشش به این معنا نیست که رفتار اشتباه دیگران را توجیه کنیم، درد خودمان را انکار کنیم یا دوباره به کسی که به ما آسیب زده، اجازه ورود بدهیم. می‌توانیم کسی را ببخشیم و در عین حال، مرزهای محکمی با او داشته باشیم. می‌توانیم بپذیریم که اتفاقی ناعادلانه رخ داده، بدون اینکه آن بی‌عدالتی را درست بدانیم. و شاید مهم‌تر از همه، باید خودمان را هم ببخشیم؛ برای تصمیم‌هایی که با آگاهیِ امروزمان اشتباه به نظر می‌رسند، برای فرصت‌هایی که از دست دادیم، برای روزهاییکه خودمان را فراموش کردیم، و برای اینکه آن زمان، بهتر از آنچه بلد بودیم، نمی‌توانستیم عمل کنیم. #رهایی از گذشته، با فراموش کردن آن آغاز نمی‌شود؛ با تغییر رابطه‌مان با آن آغاز می‌شود. وقتی خاطره‌ای دوباره سراغت آمد، لازم نیست با آن بجنگی یا خودت را مجبور به مثبت‌اندیشی کنی. @sedaye_daron

#مدیتیشن در تضاد با عمل و فعالیت نیست. قرار نیست از زندگی فرار کنی. مدیتیشن صرفاً شیوه‌ای تازه از زندگی را به تو می‌آموزد: تو به مرکز گردباد تبدیل می‌شوی. زندگی‌ات ادامه پیدا می‌کند، اما این بار با شدت و شور بیشتری؛ با شادی بیشتر، شفافیت بیشتر، بینشی عمیق‌تر و خلاقیتی فزون‌تر.. بااین‌حال، از همه این‌ها فاصله‌ای درونی داری؛ درست مانند ناظری که بر فراز تپه ایستاده و هرآنچه را در اطرافش اتفاق می‌افتد، تماشا می‌کند. تو انجام‌دهنده نیستی؛ تو مشاهده‌گری. تمام راز مدیتیشن همین است: اینکه به مشاهده‌گر تبدیل شوی. فعالیت‌ها در سطح خودشان ادامه پیدا می‌کنند و هیچ مشکلی هم وجود ندارد. هیزم می‌شکنی، از چاه آب می‌کشی و کارهای کوچک و بزرگ زندگی را انجام می‌دهی. فقط یک چیز «نبایداتفاق بیفتد:«نباید مرکز وجودت را از دست بدهی.» آن آگاهی، آن مشاهده‌گری، باید کاملاً شفاف و آرام باقی بماند؛ بی‌آنکه تیره یا آشفته شود. #اوشو @sedaye_daron

🧠 تمرینی برای رهایی از شلوغی ذهن و حضور در لحظه حال چند لحظه به خودت فرصت بده... اکهارت تله در این آموزش، تمرینی ساده اما عمیق رو پیشنهاد می‌کنه: به‌جای فکر کردن درباره لحظه حال، مستقیماً اون رو تجربه کن. همین الان امتحانش کن: ۱. برای چند لحظه، گوشی رو کنار بذار و به اطرافت توجه کن. ۲. به صداهایی که می‌شنوی، چیزهایی که می‌بینی و احساساتی که در بدنت داری، آگاه شو. ۳. لازم نیست چیزی رو تغییر بدی، تحلیل کنی یا بهش برچسب بزنی. فقط مشاهده کن. ۴. هر وقت متوجه شدی ذهنت دوباره مشغول قضاوت و تفسیر شده، بدون سرزنش خودت، توجهت رو به تجربه همین لحظه برگردون. قرار نیست با ذهنت بجنگی؛ فقط لازم نیست هر فکری رو دنبال کنی. هر بار که آگاهانه به لحظه حال برمی‌گردی، فرصتی برای فاصله گرفتن از جریان خودکار افکار و تجربه مستقیم زندگی ایجاد می‌کنی. @sedaye_daron

هشیار باش که اگر دری به رویت  بسته می شود فوراً ده در دیگر به رویت باز می شود. این جمله ای فلسفی نیست، واقعیت محض است. اما تو در ترسها و وابستگی هایت هستی و نمی توانی درهای دیگری که باز می شوند را ببینی. حتی نمی توانی باور کنی که درهای دیگری هم هستند. فقط یک در را می شناسی، حس آشنایی با آن پیدا می کنی. به آن در وابسته ای ... حال آن در بسته شده و درد و ترس و عذاب عظیمی در تو شکل میگیرد. عذاب به خاطر بسته بودن در نیست، بلکه به خاطر دید تونلی، محدود و وابسته توست. نمی توانی جای دیگری را ببینی. فقط یک نگاه متمرکز و بسته داری. اجازه بده چشمهایت کمی باز تر شوند. به یاد بسپار او تا ده در برایت باز نکند هرگز دری را نمی بندد. پس به اطراف نگاه کن و پیدایشان کن و اینقدر هراسان نباش ... #اشو @sedaye_daron

آیا گذشته و آینده گاهی مهم‌تر از زمان حال نیستند؟ گذشته مشخص می‌کند که ما چه کسی هستیم و آینده به زندگی‌مان جهت و هدف می‌دهد... اما شاید هنوز جوهره‌ی این حقیقت را درک نکرده‌ایم؛ چون تلاش می‌کنیم آن را با ذهنمان بفهمیم. ذهن نمی‌تواند حقیقت را درک کند؛ فقط شما می‌توانید آن را تجربه کنید. کمی عمیق‌تر نگاه کنید... آیا تاکنون زمانی غیر از لحظه‌ی حال وجود داشته است؟ آیا می‌توانید چیزی را در گذشته تجربه کنید؟ یا آیا آینده، زمانی که هنوز نرسیده، واقعاً وجود دارد؟ هر خاطره‌ای از گذشته، همین حالا در ذهن شما ظاهر می‌شود. هر رؤیایی درباره‌ی آینده نیز همین حالا به شکل یک فکر وجود دارد. پس تنها جایی که زندگی را واقعاً تجربه می‌کنید کجاست؟ فقط همین‌جا... فقط همین لحظه... فقط زمان حال. گذشته به شما هویت می‌دهد و آینده به شما جهت، اما زندگی هرگز در گذشته یا آینده اتفاق نمی‌افتد. زندگی همیشه در اکنون جریان دارد. @sedaye_daron

رشد معنوی یعنی یاد بگیری شاهد باشی… اوشو از چهار مرحله‌ی آگاهی صحبت می‌کند؛ از مشاهده‌ی فعالیت‌های بدن و ذهن گرفته تا احساسات و در نهایت، شاهد بودنِ خودِ شاهد. اما پیام زیبای او اینجاست: «آب در برابر سنگ نرم است، اما در نهایت آب پیروز می‌شود.» پس اگر در مسیر آگاهی با موانعی روبه‌رو شدی، زود دلسرد نشو. قرار نیست با خودت بجنگی؛ کافی است با صبر و مشاهده ادامه بدهی. گاهی قدرت واقعی، در مقاومت نکردن است. #اوشو @sedaye_daron

مدیتیشن واقعی ، مولد شادی ست ، هنگامیکه تنها هستید هنگامیکه انسان چنین قابلیتی را در وجود خویش کشف کرد و دیگر برای شاد بودن ، وابستگی ای به کسی ، چیزی یا شرایط خاصی نداشت احساس زنده بودن خواهد کرد این وضعیتی ست که متعلق به شماست و ارتباطی با روز و شب ، جوانی و پیری ، سلامتی یا بیماری ندارد .... @sedaye_daron

«ترس، ما را از لحظه‌ی حال دور می‌کند.» بخش زیادی از کارهایی که انجام می‌دهیم و افکاری که در ذهن می‌پرورانیم، از ترس سرچشمه می‌گیرند؛ ترسی که اغلب نتیجه‌ی تمرکز بر آینده و غافل شدن از لحظه‌ی حال است. وقتی تمام توجه ما به اتفاقاتی باشد که ممکن است در آینده رخ دهند، ذهن دائماً درگیر نگرانی، پیش‌بینی و ساختن سناریوهای مختلف می‌شود؛ درحالی‌که در همین لحظه، ممکن است هیچ مشکلی وجود نداشته باشد. اگر مشکلی هم پیش بیاید، حضور آگاهانه به ما کمک می‌کند تا به‌جای واکنش نشان دادن از روی ترس و عادت‌های شرطی‌شده، پاسخ مناسبی به موقعیت بدهیم. «تفاوت بزرگی وجود دارد میان واکنش نشان دادن از روی ترس و پاسخ دادن از روی آگاهی.» وقتی کاملاً در لحظه‌ی حال حضور داریم، انرژی‌مان صرف نگرانی درباره‌ی اتفاقات احتمالی نمی‌شود؛ بلکه می‌توانیم واقعیت را واضح‌تر ببینیم و مؤثرتر عمل کنیم. شاید آرامش واقعی زمانی آغاز شود که به‌جای زندگی کردن در آینده‌ای که هنوز نیامده است، حضور در همین لحظه را بیاموزیم. @sedaye_daron

«ترس، ما را از لحظه‌ی حال دور می‌کند.» بخش زیادی از کارهایی که انجام می‌دهیم و افکاری که در ذهن می‌پرورانیم، از ترس سرچشمه می‌گیرند؛ ترسی که اغلب نتیجه‌ی تمرکز بر آینده و غافل شدن از لحظه‌ی حال است. وقتی تمام توجه ما به اتفاقاتی باشد که ممکن است در آینده رخ دهند، ذهن دائماً درگیر نگرانی، پیش‌بینی و ساختن سناریوهای مختلف می‌شود؛ درحالی‌که در همین لحظه، ممکن است هیچ مشکلی وجود نداشته باشد. اگر مشکلی هم پیش بیاید، حضور آگاهانه به ما کمک می‌کند تا به‌جای واکنش نشان دادن از روی ترس و عادت‌های شرطی‌شده، پاسخ مناسبی به موقعیت بدهیم. «تفاوت بزرگی وجود دارد میان واکنش نشان دادن از روی ترس و پاسخ دادن از روی آگاهی.» وقتی کاملاً در لحظه‌ی حال حضور داریم، انرژی‌مان صرف نگرانی درباره‌ی اتفاقات احتمالی نمی‌شود؛ بلکه می‌توانیم واقعیت را واضح‌تر ببینیم و مؤثرتر عمل کنیم. شاید آرامش واقعی زمانی آغاز شود که به‌جای زندگی کردن در آینده‌ای که هنوز نیامده است، حضور در همین لحظه را بیاموزیم. @sedaye_daron

شاید بزرگ‌ترین معلم‌های زندگیت، همون آدم‌هایی باشن که بیشتر از همه آرامشت رو به هم می‌زنن! آدم‌هایی که هنوز درگیر نفس (ایگو) و واکنش‌های ناخودآگاه خودشون هستن، می‌تونن فرصتی برای رشد آگاهی ما باشن. وقتی کسی با عصبانیت باهات حرف می‌زنه، تو هم عصبانی می‌شی؟ وقتی کسی تحقیرت می‌کنه، ساعت‌ها ذهنت درگیر حرف‌هاش می‌مونه؟ وقتی کسی رفتاری ناعادلانه داره، آرامشت رو به واکنش‌های اون می‌بازی؟ اینجا دقیقاً همون نقطه‌ایه که می‌تونی تمرین کنی. 🌱 قرار نیست رفتار اشتباه دیگران رو تأیید کنی یا آزارشون رو تحمل کنی. می‌تونی مرزهای سالمی داشته باشی و حتی از یک رابطه فاصله بگیری؛ اما در عین حال، اجازه ندی ناخودآگاهی دیگران، تو رو هم به واکنش‌های ناخودآگاه بکشونه. ✨ رشد واقعی فقط در خلوت و هنگام مراقبه اتفاق نمی‌افته. گاهی درست وسط یک بحث، در مواجهه با یک آدم عصبانی یا در سخت‌ترین رابطه زندگی‌ات، فرصت پیدا می‌کنی آگاه‌تر بشی. شاید نتونی رفتار دیگران رو کنترل کنی، اما می‌تونی یاد بگیری چطور به رفتارهاشون پاسخ بدی، نه اینکه صرفاً واکنش نشون بدی. @sedaye_daron