خبر محیط زیستی

✅ انجمن ارزیابی محیط زیست ایران با همکاری انجمن دیپلماسی آب ایران و کمیته تخصصی جنبه‌های محیط زیستی کمیته ملی سدهای بزرگ ایران برگزار می کند: 🔷️🔶️ عنوان : " شکاف اجرا؛ چرا دو قانون شفافیت تصمیمات حوزه آب و محیط زیست را شفاف نکرد؟" سخنران: 🔸️خانم زهرا یزدانی – کارشناس ارشد برنامه ریزی و مدیریت محیط زیس و عضو هیات مدیره انجمن ارزیابی محیط زیست ایران دبیر جلسه مهندس شهره صدری- رییس کمیته رسانه انجمن دیپلماسی آب ایران 🕔تاریخ: دوشنبه 18 آبان ماه 1405، ساعت 19 لینک نشست: https://vc14.sbu.ac.ir/defa-mohiti-1/

امکان ثبت نام دارید اگر عضو هم نیستید

این فایل صوتی را توصیه میکنم فرصت داشتید گوش کنید خیلی کوتاه و جامع مساله جنگل را توضیح دادند

➖ چرا مناقشه معدن بوکسیت تاش شاهرود حل نمی‌شود؟ معدن بوکسیت تاش در شاهوار شاهرود، پس از سال‌ها اعتراض و پیگیری فعالان مدنی و محیط‌زیستی، همچنان موضوع اختلاف بر سر پیامدهای فعالیت معدنی و تأثیر آن بر منابع طبیعی منطقه است. گلچهره محمدی، فعال مدنی شاهرود، در گفت‌وگو با انصاف نیوز با اشاره به ۱۵ سال مطالبه‌گری، تجمع و پیگیری در نهادهای مختلف گفت: با وجود وعده‌های داده‌شده برای بررسی موضوع با حضور مسئولان و مشارکت فعالان محلی، فعالیت معدن از سر گرفته شد، بی‌آنکه جلسه‌ای برگزار شود یا توضیح روشنی به مردم داده شود. او با انتقاد از عدم شفافیت گزارش‌های کارشناسی، به نتایج برخی مطالعات درباره آلودگی آب به فلزات سنگین اشاره کرد و خواستار انتشار مستندات و بررسی مستقل پیامدهای معدن بر منابع آب، مراتع، پوشش گیاهی، چشمه‌ها و تنوع زیستی شاهوار شد. یاسر عرب، فعال اجتماعی، نیز وضعیت منابع آب شاهرود و دشت بسطام را نگران‌کننده توصیف کرد و گفت آثار تخریب محیط‌زیست ممکن است در کوتاه‌مدت در کیفیت آب آشامیدنی نمایان نشود و پیامدهای آن در طول زمان آشکار شود. بخش دیگری از اعتراض‌ها به گزارش دکتر داریوش اسماعیلی درباره وضعیت معدن مربوط است؛ گزارشی که پس از پیگیری‌های فعالان و همکاری معاونت ارتباطات مردمی نهاد ریاست‌جمهوری در دسترس آنان قرار گرفت. محمدی و عرب با اشاره به تناقض‌ها، نواقص و خطاهای احتمالی این گزارش، خواستار پاسخ‌گویی نویسنده گزارش و مسئولان دستگاه‌های مرتبط شدند؛ مسئولانی که در نشست انصاف نیوز نیز حضور نیافتند. حجت‌الاسلام عباس امینی، امام جمعه شاهرود، در این گفت‌وگو تأکید کرد: «ما مخالف معدن نیستیم؛ اما فراتر از معدن، محیط‌زیست و سلامت مردم قرار دارد. اگر هر معدن یا فعالیت اکتشافی به مردم لطمه بزند، همه باید نگران باشیم.» او افزود اگر بررسی‌های علمی بی‌طرفانه نشان دهد فعالیت معدن به محیط‌زیست و منابع آب آسیب می‌زند، باید جلوی آن گرفته شود و اگر آسیبی وجود ندارد، نتایج باید با مردم در میان گذاشته شود تا امکان اقناع آنان فراهم شود. محمدی همچنین از حضور و اعتراض کنشگران در کوهستان شاهوار و تهدید آنان به بازداشت خبر داد و تأکید کرد نگرانی درباره آینده شاهوار، فراتر از اختلاف‌های سیاسی و عقیدتی، مطالبه مشترک مردم منطقه است. یاسر عرب نیز در یادداشتی پس از این میزگرد نوشت: مردم منطقه سال‌هاست از مسیرهای قانونی پیگیر مطالبات خود هستند و انتظار آنان نه وعده‌های تکراری، بلکه پاسخ‌گویی شفاف، بررسی مستقل و کارشناسی نگرانی‌ها و تصمیم‌گیری مسئولانه درباره آینده شاهوار است. او در پایان تأکید کرد: با وجود دستور صریح رئیس‌جمهور مبنی بر مشروط بودن ادامه فعالیت معدن به موافقت سازمان محیط‌زیست، با توجه به مخالفت این سازمان، دستور دکتر مسعود پزشکیان رسماً زیر پا گذاشته شده است. سلامت مردم، آب سالم و آینده محیط‌زیست شاهوار؛ مطالبه‌ای که پس از ۱۵ سال همچنان بی‌پاسخ مانده است. متن کامل را در سایت انصاف نیوز بخوانید: https://ensafnews.com/674880/ @ensafnews

به مناسبت سوم نوامبر، روز جهانی زنان خانه‌دار زنان خانه‌دار؛ از عدالت آب تا تناقض مسئولیت آب مهتا بذرافکن وقتی آب خانه قطع می‌شود، زندگی متوقف نمی‌شود. غذا باید پخته شود، لباس‌ها و ظرف‌ها شسته شوند، بهداشت خانواده حفظ شود و از کودکان و سالمندان مراقبت شود. همه این کارها بدون آب دشوارتر، زمان‌برتر و فرساینده‌تر است و بار آن عمدتاً بر دوش زنان می‌افتد. در بخش خانگی، آب یک کالای مصرفی معمولی نیست؛ بخشی از «زیرساخت نامرئی مراقبت» است. پخت‌وپز، شست‌وشو، نظافت و بهداشت همگی به دسترسی مستمر به آب وابسته‌اند، و کمبود آب یعنی افزایش کار خانگی، کاهش زمان استراحت و فشار مراقبتیِ بیشتر بر زنان. اما چالش قطعی آب روی دیگری هم دارد: زنان خانه‌دار علاوه بر فشار مراقبت، در معرض سرزنش نیز قرار می‌گیرند. آنان نه‌تنها باید با پیامدهای کمبود آب در زندگی روزمره دست‌وپنجه نرم کنند، بلکه بابت نحوه مصرف آب یا ناتوانیِ مدیریت محدودیت‌هایی که در ایجادشان نقشی نداشته‌اند نیز سرزنش می‌شوند. در واقع، سیستمی که باید درباره کمبود و هدررفت آب در شبکه‌های آبرسانی پاسخگو باشد، زنان را مخاطب اصلی برنامه‌های مدیریت مصرف، افت فشار و توصیه به کاهش مصرف قرار می‌دهد! هنگامی که شبکه آبرسانی وجود ندارد یا آسیب دیده، یا آب به هر دلیل خارج از کنترل زنان قطع یا کم می‌شود، آنان ناچارند با جسم و روان خود اوضاع را مدیریت کنند. این هزینه‌ها در هیچ آماری ثبت نمی‌شود، اما به‌طور ناعادلانه بر دوش کسانی می‌افتد که کار خانه را اداره می‌کنند. با وجود این فشارها، در گفتگوهای عمومی درباره آب، زنان خانه‌دار اغلب فقط «مصرف‌کننده» و مسئول کنترل مصرف دیگر اعضای خانواده دیده می‌شوند. توصیه به مصرف بهینه بخشی از راه‌حل مدیریت مصرف آب است، اما وقتی بدون توجه به تقسیم کار خانگی و ساختار کلان مصرف مطرح شود، مسئولیت بحران را به خانه و به زنان منتقل می‌کند. مسئولیت انجام کار خانگی به معنای اختیار تعیین الگوی مصرف، برخورداری از زیرساخت مناسب یا نقش در سیاست‌های تأمین و توزیع آب نیست. نکته درخورِ توجه این است که در بسیاری از خانواده‌ها، زنان خانه‌دار مسئولیت اجتماعی و عملیاتی آب را بر عهده دارند؛ یعنی نه‌تنها نظام حکمرانی، بلکه جامعه نیز بخشی از مسئولیت مدیریت آب را بر دوش زنانی می‌گذارد که هیچ قدرت و اختیاری در حکمرانی آب نداشته‌اند. همه باید بدانند که زنان خانه‌دار نباید هم مدیر بحران آب خانواده باشند، هم مخاطب اصلی توصیه‌های صرفه‌جویی و هم مقصر کمبود آب. البته تجربه همه زنان خانه‌دار یکسان نیست؛ وضعیت اقتصادی، محل زندگی، کیفیت آبرسانی و شیوه تقسیم کار در خانواده همگی بر آن اثر می‌گذارند. شواهد جهانی نیز همین را نشان می‌دهد. گزارش ۲۰۲۳ سازمان جهانی بهداشت و یونیسف نشان می‌دهد در هفت خانوار از هر ده خانواری که آب در محل سکونتشان در دسترس نیست، زنان و دختران ۱۵ سال به بالا مسئول اصلی تأمین آب‌اند. گزارش توسعه جهانی آب سازمان ملل در سال ۲۰۲۶ برآورد می‌کند که زنان و دختران روزانه حدود ۲۵۰ میلیون ساعت صرف آب‌آوردن می‌کنند، و در عین حال تنها ۲۷ درصد کشورها از مشارکت واقعی یا مشورت گسترده با زنان در تصمیم‌گیری‌های آب خبر داده‌اند. یعنی زنان، در حالی که در سیاست‌گذاری آب نمایندگی ندارند، عملاً مخاطب مسئولیت و سرزنش مصرف شده‌اند؛ درحالی‌که مدیریت مصرف مسئولیت مشترک همه اعضای خانواده است، نه وظیفه طبیعی زنان. مسیر تغییر این وضع روشن است: ♦️ مصرف‌کننده بودن با مسئول بحران بودن یکی نیست. ♦️ مسئولیت اداره آب خانه با اختیار تعیین سیاست‌های آب یکی نیست. ♦️ تجربه کمبود آب فقط محرومیت از یک منبع نیست؛ افزایش کار خانگی و مراقبتی نیز هست. ♦️ آموزش صرفه‌جویی، اگر بدون توجه به ساختار مصرف و مناسبات قدرت انجام شود، می‌تواند مسئولیت بحران را به خانوار و به‌ویژه زنان منتقل کند. از منظر عدالت آب، چند اقدام ضروری است: حضور نماینده زنان در شوراها و نهادهای تصمیم‌گیری آب؛ اطلاع‌رسانی دقیق و ارتقای سواد آب همه مردم برای درک کمبود، قطعی و افت فشار و پذیرش مسئولیت جمعی مصرف؛ و ثبت و گزارش اثر کمبود آب بر کار خانگی و مراقبتی. با این حال، تأکید می‌شود که توصیه‌های مصرف هرگز جای حکمرانی مسئولانه، توزیع عادلانه، تأمین پایدار آب، اصلاح زیرساخت‌ها و پاسخگویی نهادهای تصمیم‌گیر را نمی‌گیرد. در روز جهانی زنان خانه‌دار، وقت آن است که بر عدالت آب برای زنان خانه‌دار تأکید کنیم. زنان نباید به مسئولان بحران آب خانه تبدیل شوند و بابت آن سرزنش شوند. عدالت در آب، بدون به‌رسمیت‌شناختن کار نامرئی و مسئولیت‌های نابرابر زنان، کامل نخواهد بود. 🔷 @WaterForUs

به گزارش روابط عمومی بنیاد ملی علم ایران (INSF)، گزارش نهایی پروژه مشترک بنیاد ملی علم ایران و بنیاد ملی علوم طبیعی چین (NSFC)، با موضوع «کاهش خطر بلایای ناشی از طوفان‌های گردوغبار و ماسه در آسیا» روز سه‌شنبه ۱۲ آبان‌ماه ۱۴۰۵ برگزار می‌شود. این پروژه با هدف شناسایی عوامل اصلی تشدیدکننده انتشار و انتقال گردوغبار و تحلیل پیامدهای آن، در پی ارائه راهکارهای کاربردی برای کاهش خطر بلایای مرتبط با گردوغبار در آسیاست. این راهکارها طیفی از اقدامات کوتاه‌مدت، از جمله بهبود سامانه‌های پایش و توسعه سازوکارهای هشدار زودهنگام، تا راهبردهای بلندمدت، نظیر مدیریت پایدار سرزمین و سازگاری با تغییرات اقلیمی را در بر می‌گیرند. پروفسور علی درویشی بلورانی، استاد دانشگاه تهران و مجری اصلی پروژه از ایران، و پروفسور کان هوانگ، استاد دانشگاه فودان چین و مجری اصلی پروژه از این کشور، سخنرانان این نشست خواهند بود. این نشست ساعت ۱۴:۳۰ به وقت تهران (۱۹ به وقت شانگهای) به‌صورت مجازی برگزار می‌شود و علاقه‌مندان می‌توانند از طریق نشانی زیر در آن شرکت کنند: https://www.skyroom.online/ch/insf/international/en

سرباز کور رسانه بودن چیست؟ سربازهای کور رسانه اصطلاحی که خودم ساختم این آدمها کسانی هستند که فقط فوروارد کردن خبر بدون خواندن و فهم آن را بلدند و البته شخصیت های هیجانی که دوست دارند اوضاع فاطی شود سگ تو سر گربه بزند گربه تو سر سگ بزند خلاصه آدمهایی که نه موقعیت را می شناسند و نه فهمی از شرایط دارند مثلا در وسط شرایط جنگی آنقدر شعور ندارند که نباید اخبار بد و پیش بینی های دوزاری این رسانه زرد و آن رسانه زرد را پخش کرد، نباید به شایعات دامن زد بارها گفته ام ظرفیت آدمها در ترس از شرایطی مثل جنگ متفاوت است کسی مثل من هست که باور نمی کند کسانی هستند که باور میکنند آن خوک کله زرد بمب اتم بزند وسط تهران این آدمها میتوانند وحشت کنند، دچار استرس شوند یا حتی در شرایط بدتر حال بدشان بدتر شود قبل ار انتشار هر خبری کمی فکر کنیم ببینیم اصلا ارزش دارد یا ندارد یا کلا رها کنید این گوشی ها و کانال های زرد خبری این ور آبی آن ور آبی را بشینید کتاب بخوانیر سریال ببینید فیلم ببینید شب شد راحت بخوابید حالا برای ۱۰۰ نفر خبر انفجار بمب اتمی فرستادی خیلی عقل داری با مدرک دکترا 😐😐 بخوابید اتم زد همه با هم میمیریم نزد همه با هم زندگی میکنیم رها کنید این شایعات را

سامانه«ساختار» (خدمات تخصصی اراضی روستا)، پل ارتباطی میان مردم، اطلاعات جغرافیایی و خدمات بنیاد مسکن انقلاب اسلامی است. هم‌اکنون می‌توانید از طریق لینک زیر به خدمات این سامانه دسترسی پیدا کنید: Sakhtar.bonyadmaskan.ir روابط عمومی بنیاد مسکن انقلاب اسلامی

گاهی اوقات داستان های کوتاه یکی دو صفحه ای هم خوب هستند

امروز لحظه ورود توفان شن به هفتکل خوزستان

همسایه ما زن و شوهر پیری هستند که بچه هاشون خارج از کشور هستند چند روز پیش دخترشون پیغام داد که چند روز نمی تونم با مادرم تماس بگیرم حالشون خوبه؟ حدس زدم باز هم اختلال اینترنت یا فیلترشکن شان خراب شده. پیغام دادم و خیال دخترها راحت شد اتفافی نیفتاده امشب رفتم پایین فیلترشکن قبلی کار نمیکرد فیلترشکن جدید نصب کردم ولی واقعا نمیشود از دو نفر متولد دهه ۲۰ و ۳۰ توقع داشت بتوانند از دور زدن فیلترنگ با فیلترشکن و این اینترنت داغون استفاده کنند نمی دونم هر روز هر ساعت هر لحظه آه و نفرین چند هزار نفر چند صدهزار نفر سر ساده ترین مسائل گریبان این سیستم را میگیرد ولی واقعا باید خیلی بی اعتقاد بود که چنین آه و نفرینی را از یک ملت نشنید.... مردم ایران خیلی نجیب هستند

اعلام کردند بهای برق از آبان ماه گران می‌شود مگر در این مدت کم گران شده بود؟

پاییز

مطالعه با عنوان «ارزیابی اثرات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه هدف تحت تأثیر عملیات طرح توسعه میدان نفتی سهراب» توسط شرکت «اکسین مانا» انجام شده است. وابستگی این شرکت با یکی از انجمن‌های محیط‌زیستی کشور محل تردید است و این موضوع با اعتراض برخی کنشگران خوزستانی مواجه شده است. 🔹🔹نام اکسین مانا را که سرچ کنید صفحه ای می بینید که شرکت توسعه خلاقیت و نوآوری زنان و جوانان است تخصص مشاوره دارد و تمرکز بر نسل شناسی و نسل z و آلفا آموزش مهارت های ارتباط موثر در خانواده و ارتباط و غیره آفرین که ببرسی اثرات اجتماعی یک میدان نفتی را به چنین شرکت‌هایی می‌دهند

♦️روز جهانی غذا ۲۰۲۶: ۲۳ حقیقت تکان‌دهنده درباره ضایعات مواد غذایی ابعاد ضایعات جهانی مواد غذایی خیره‌کننده است؛ بحرانی پنهان که سالانه تریلیون‌ها دلار برای جهان هزینه در پی دارد ۱. هر سال، حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد از کل غذای تولید شده در سراسر جهان — یعنی چیزی در حدود ۱.۶ میلیارد تن — هدر می‌رود. به گفته سازمان ملل، این میزان معادل یک میلیارد وعده غذایی در روز است. ۲. از کل غذای هدر رفته در سال ۲۰۲۲ — حدود ۱.۰۵ میلیارد تن — خانوارها با ۶۳۱ میلیون تن (۶۰ درصد)، بخش خدمات غذایی با ۲۹۰ میلیون تن و بخش خرده‌فروشی با ۱۳۱ میلیون تن مسئول آن بوده‌حساب آمده‌اند. . خانوارها روزانه بیش از ۱ میلیارد وعده غذایی از مواد غذایی قابل خوردن را هدر می‌دهند. این مقدار تقریباً معادل ۱.۳ وعده غذایی در هر روز برای هر فردی در جهان است که با گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کند. ۴. در سال ۲۰۱۹، ایالات متحده ۶۶ میلیون تن غذای هدررفته در بخش‌های خرده‌فروشی مواد غذایی، خدمات غذایی و منازل تولید کرد. این رقم تقریباً معادل ۴۰ درصد از کل عرضه مواد غذایی این کشور است. حدود ۶۰ درصد از این ضایعات به محل‌های دفن زباله فرستاده شد. ۵. کشاورزی مصرف‌کننده عمده آب است و تقریباً ۹۲ درصد از ردپای آب در جهان را به خود اختصاص می‌دهد. آمارهای سازمان ملل نشان می‌دهد که آب مصرف‌شده برای تولید غذای دورریخته‌شده، ۲۴ درصد از کل حجم آب مصرف‌شده برای تولید را تشکیل داده است. ۶. با در نظر گرفتن تمامی منابع استفاده‌شده برای پرورش مواد غذایی، دانشمندان محاسبه کرده‌اند که ضایعات مواد غذایی در ایالات متحده تا ۲۱ درصد از آب شیرین، ۱۹ درصد از کود، ۱۸ درصد از زمین‌های زراعی و ۲۱ درصد از حجم محل‌های دفن زباله را مصرف می‌کند. . غذایی که در حال حاضر در اروپا هدر می‌رود می‌تواند ۲۰۰ میلیون نفر، در آمریکای لاتین ۳۰۰ میلیون نفر و در آفریقا ۳۰۰ میلیون نفر را سیر کند. ۸. کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه هر سال تقریباً مقدار مشابهی غذا، یعنی به ترتیب ۶۷۰ و ۶۳۰ میلیون تن، را هدر می‌دهند یا از دست می‌دهند. گزارش کامل در لینک زیر 👇 https://www.envnew.ir/?p=3699