هفته نامه قلم معلم

۱۹۳ـ « پاییز ۷۶؛ از تلخی سیاست تا شیرینی فوتبال» ۲۸ آبان ۷۶ حصر احمد آذری قمی در اعتراض به صلاحیت علی خامنه ای برای مرجعیت ـ    او نماینده دور اول و دوم مجلس شورای اسلامی، عضو شورای خبرگان رهبری،  عضو شورای بازنگری قانون اساسی و از موسسان جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و روزنامه رسالت بود. آذری قمی در به رهبری رساندن علی خامنه ای نقش داشت ولی در آبان ۷۶ از بابت انتخاب خامنه ای ابراز پشیمانی نمود و تاکید کرد که از بابت« اشتباه خود و به اشتباه انداختن دیگر خبرگان» در مورد اجتهاد علی خامنه ای « از خدا و ملت ایران پوزش می طلبد». آذری قمی در ۵ آبان ۷۶ نامه ای به محمد خاتمی رئیس جمهور وقت نوشت که بازتاب وسیعی در کشور داشت. نتیجه ی این کار، تعطیل درس او در حوزه، حمله لباس شخصی های حکومتی به دفترش و سرانجام حصر خانگی او در ۲۸ آبان ۷۶ شد که تا مرگ او ادامه یافت.!! ۸ آذر ۷۶ در کلاس درس شاهد شور و شوق دانش آموزان  بودم. علت را جویا شدم. آنها گفتند :« خانم امروز قرار است تیم ملی فوتبال ایران با تیم ملی استرالیا مسابقه دهد.» این خبر را از همسر و پسرانم نیز شنیده بودم. پسرم می گفت:« کاش امروز تعطیل بود و ما با خیال آسوده در خانه بازی را از تلویزیون تماشا می کردیم.» ساعت ۲ بعد از ظهر هنرستان تعطیل شد. من به سوی مهد کودک راندم. پسر کوچکم را تحویل گرفتم و به سمت دبیرستان پسر بزرگم رفتم. نرسیده به چهارراه پاسداران سرعت  ماشین ها کم و نزدیک به هم شده بود. جوانان بسیاری را در کف خیابان دیدم که با زدن شیپور و پخش کردن نقل و شیرینی ابراز خوشحالی می کردند. سه چهار جوان هم که جعبه دستمال کاغذی در دست داشتند و روی برف پاک کن ماشین ها دستمال کاغذی نصب می کردند و با رانندگان حرف می زدند. دو جوان هم به سراغ ماشین من آمدند و دستمال کاغذی به برف پاک کن نصب کردند و به من یاد دادند که چطور بوق بزنم تا نوای مورد نظر آنان به گوش برسد. بوق ها منقطع ولی پشت سر هم بود. وقتی به دبیرستان پسرم رسیدم او و همکلاسی هایش را در خیابان و جلوی درب دبیرستان دیدم که آنها هم مثل همان جوانان در خیابان، مشغول شادمانی بودند.! وقتی پسرم سوار شد از او پرسیدم:« چرا این قدر خوشحالید؟» گفت:« چون ایران در شهر ملبورن با استرالیا مساوی شد.» گفتم:« خب مساوی شدند پس این خوشحالی برای چیست»؟ با تعجب به من نگاه کرد و با هیجان مرا مورد خطاب قرار داد و گفت:« یعنی شما نمی دانید که تیم ملی ایران با این بازی مساوی  می تواند به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه برود.؟»  من از دیدن عرق ملی در وجود  پسر جوانم خیلی خوشحال شدم. ماشین را به راه انداختم و این بار با علاقه ی بیشتری به بوق زدن پرداختم و برف پاک کن ماشین هم دستمال های کاغذی را به رقص درآورد. پسرم با خوشحالی و از ته دل به بوق زدن من و رقص دستمال ها خندید و گفت:« کریم باقری و خداداد عزیزی به استرالیا گل زدند.» در مسیر خانه ماشین های بسیاری مثل ما بودند. این شادی تا نیمه شب ادامه یافت. آن شب، خیابان ها پر از صدای بوق ماشین ها، رقص دستمال ها و خنده ی مردم ایران بود. در روزگاری که خبرهای تلخی چون حصر آیت الله منتظری که صدای مردم دردمند ایران بود و حصر احمد آذری قمی که اعتراف به اشتباه خود در انتخاب علی خامنه ای به رهبری و عدم مرجعیت او کرده بود.  در زمانه ای که محدودیت های حاکمیت بر زندگی مردم سایه افکنده بود. این شادی جمعی معنایی فراتر از یک مسابقه ی فوتبال و راه یابی به جام جهانی داشت. گویی میلیون ها ایرانی برای ساعاتی ، فشارهای حاکمیت را کنار گذاشته و زیر پرچم ایران به هم پیوسته بودند. هنوز هم هرگاه صدای آن بوق های منقطع در خاطرم زنده می شود، خنده ی پسرم و شور و شوق مردم به ویژه جوانان را به یاد می آورم. شبی که یک تساوی، طعم شیرین یک  پیروزی ملی را داشت. https://t.me/Khaterate_khanom_moalem  

۱۹۳ـ « پاییز ۷۶؛ از تلخی سیاست تا شیرینی فوتبال» ۲۸ آبان ۷۶ حصر احمد آذری قمی در اعتراض به صلاحیت علی خامنه ای برای مرجعیت ـ    او نماینده دور اول و دوم مجلس شورای اسلامی، عضو شورای خبرگان رهبری،  عضو شورای بازنگری قانون اساسی و از موسسان جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و روزنامه رسالت بود. آذری قمی در به رهبری رساندن علی خامنه ای نقش داشت ولی در آبان ۷۶ از بابت انتخاب خامنه ای ابراز پشیمانی نمود و تاکید کرد که از بابت« اشتباه خود و به اشتباه انداختن دیگر خبرگان» در مورد اجتهاد علی خامنه ای « از خدا و ملت ایران پوزش می طلبد». آذری قمی در ۵ آبان ۷۶ نامه ای به محمد خاتمی رئیس جمهور وقت نوشت که بازتاب وسیعی در کشور داشت. نتیجه ی این کار، تعطیل درس او در حوزه، حمله لباس شخصی های حکومتی به دفترش و سرانجام حصر خانگی او در ۲۸ آبان ۷۶ شد که تا مرگ او ادامه یافت.!! ۸ آذر ۷۶ در کلاس درس شاهد شور و شوق دانش آموزان  بودم. علت را جویا شدم. آنها گفتند :« خانم امروز قرار است تیم ملی فوتبال ایران با تیم ملی استرالیا مسابقه دهد.» این خبر را از همسر و پسرانم نیز شنیده بودم. پسرم می گفت:« کاش امروز تعطیل بود و ما با خیال آسوده در خانه بازی را از تلویزیون تماشا می کردیم.» ساعت ۲ بعد از ظهر هنرستان تعطیل شد. من به سوی مهد کودک راندم. پسر کوچکم را تحویل گرفتم و به سمت دبیرستان پسر بزرگم رفتم. نرسیده به چهارراه پاسداران سرعت  ماشین ها کم و نزدیک به هم شده بود. جوانان بسیاری را در کف خیابان دیدم که با زدن شیپور و پخش کردن نقل و شیرینی ابراز خوشحالی می کردند. سه چهار جوان هم که جعبه دستمال کاغذی در دست داشتند و روی برف پاک کن ماشین ها دستمال کاغذی نصب می کردند و با رانندگان حرف می زدند. دو جوان هم به سراغ ماشین من آمدند و دستمال کاغذی به برف پاک کن نصب کردند و به من یاد دادند که چطور بوق بزنم تا نوای مورد نظر آنان به گوش برسد. بوق ها منقطع ولی پشت سر هم بود. وقتی به دبیرستان پسرم رسیدم او و همکلاسی هایش را در خیابان و جلوی درب دبیرستان دیدم که آنها هم مثل همان جوانان در خیابان، مشغول شادمانی بودند.! وقتی پسرم سوار شد از او پرسیدم:« چرا این قدر خوشحالید؟» گفت:« چون ایران در شهر ملبورن با استرالیا مساوی شد.» گفتم:« خب مساوی شدند پس این خوشحالی برای چیست»؟ با تعجب به من نگاه کرد و با هیجان مرا مورد خطاب قرار داد و گفت:« یعنی شما نمی دانید که تیم ملی ایران با این بازی مساوی  می تواند به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه برود.؟»  من از دیدن عرق ملی در وجود  پسر جوانم خیلی خوشحال شدم. ماشین را به راه انداختم و این بار با علاقه ی بیشتری به بوق زدن پرداختم و برف پاک کن ماشین هم دستمال های کاغذی را به رقص درآورد. پسرم با خوشحالی و از ته دل به بوق زدن من و رقص دستمال ها خندید و گفت:« کریم باقری و خداداد عزیزی به استرالیا گل زدند.» در مسیر خانه ماشین های بسیاری مثل ما بودند. این شادی تا نیمه شب ادامه یافت. آن شب، خیابان ها پر از صدای بوق ماشین ها، رقص دستمال ها و خنده ی مردم ایران بود. در روزگاری که خبرهای تلخی چون حصر آیت الله منتظری که صدای مردم دردمند ایران بود و حصر احمد آذری قمی که اعتراف به اشتباه خود در انتخاب علی خامنه ای به رهبری و عدم مرجعیت او کرده بود.  در زمانه ای که محدودیت های حاکمیت بر زندگی مردم سایه افکنده بود. این شادی جمعی معنایی فراتر از یک مسابقه ی فوتبال و راه یابی به جام جهانی داشت. گویی میلیون ها ایرانی برای ساعاتی ، فشارهای حاکمیت را کنار گذاشته و زیر پرچم ایران به هم پیوسته بودند. هنوز هم هرگاه صدای آن بوق های منقطع در خاطرم زنده می شود، خنده ی پسرم و شور و شوق مردم به ویژه جوانان را به یاد می آورم. شبی که یک تساوی، طعم شیرین یک  پیروزی ملی را داشت. https://t.me/Khaterate_khanom_moalem  

. عبور از بن‌بستِ ۴۷ سال اعتصاب مقطعی ​۱. فلج‌شدن توان تنبیهی حکومت در برابر ابعاد ملی ​در یک اعتصاب سراسری، حکومت توانایی فیزیکی یا مالی برای قطع حقوق و جریمه کردن میلیون‌ها کارمند و کارگر را ندارد؛ چرا که هرگونه اقدام حذفی یا تنبیهی از سوی ساختار قدرت، خود می‌تواند جرقه‌ای برای شورش‌های گسترده‌تر اجتماعی (مانند آن‌چه در ماجرای حجاب اختیاری و مقاومت مدنی پس از آن رخ داد) باشد. با این حال، موفقیت هرگونه اقدام مدنی در مقیاس ملی، منوط به هماهنگی عمیق میان هسته‌های اصلی جامعه است. بدون این سازماندهی و همبستگی، اعتصاب هرگز به نتیجه نهایی نخواهد رسید. ​۲. شاهرگ اقتصادی و فرسایش ماشین سرکوب ​بزرگ‌ترین مزیت اعتصاب سراسری، قطع جریان اقتصادی است. با فلج شدن اقتصاد، حکومت به‌سرعت فاقد توانایی پرداخت حقوق و تأمین هزینه‌های نیروهای مسلح و ماشین سرکوب خواهد شد؛ امری که در نهایت منجر به از دست رفتن ابزار اصلی حفظ قدرت، یعنی خشونت عریان، می‌شود. از همین رو، اعتصاب سراسری یک «مسیر بدون خونریزی» یا کم‌هزینه تلقی می‌شود که هزینه جانی بسیار کمتری نسبت به اعتراضات خیابانی و درگیری مستقیم با نیروهای امنیتی دارد. ​۳. آسیب‌شناسی اعتصابات مقطعی در ۴۷ سال گذشته ​اگرچه در روزهای اخیر شاهد شکل‌گیری چند اعتصاب کارگری پراکنده در کشور هستیم، اما این اعتصابات زمانی می‌توانند منشأ تغییرات بنیادین باشند که به یکدیگر پیوسته و سراسری شوند. در غیر این صورت، حکومت با دادن امتیازات کوچک، مقطعی و موضعی به اعتصاب‌کنندگان، مانع از سرایت آن به بخش‌های دیگر می‌شود؛ تجربه‌ای که در طول ۴۷ سال گذشته بارها شاهد آن بوده‌ایم، به طوری که اعتصابات مقطعی و صنفی هرگز نتوانسته‌اند موازنه قدرت را به نفع مردم تغییر دهند. ​۴. خشم اجتماعی؛ جایگزین صندوق‌های حمایت مالی ​به باور من، یک اعتصاب سراسری و همه‌گیر حتی نیازی به «صندوق حمایت از اعتصاب‌کنندگان» ندارد. حکومت اگر بخواهد به عنوان ابزار فشار، حقوق معترضان را قطع کند، با خشم مضاعف و غیرقابل‌کنترل جامعه روبرو خواهد شد که دایره اعتصاب را گسترده‌تر می‌کند. در چنین شرایط بحرانی، استراتژی سنتی حکومت‌ها، بازداشت رهبران اعتصاب و تطمیع یا فریب دادن بخشی از بدنه معترضان برای ایجاد انشقاق است. ​۵. تداوم اعتصاب؛ مرز میان پیروزی و سرکوب ​بنابراین، هوشیاری اعتصاب‌کنندگان در این مرحله بسیار حیاتی است؛ آن‌ها باید مراقب باشند که تحت تأثیر وعده‌ها یا ارعاب‌ها، زنجیره اعتصاب پاره نشود. تاریخ نشان داده است که با عقب‌نشینی مردم و قطع اعتصاب، موج دستگیری‌ها و انتقام‌جویی‌های گسترده حکومت آغاز خواهد شد. کلید پیروزی، تداوم و ایستادگی تا لحظه عقب‌نشینی کامل ساختار قدرت است… توفان اگر که دست‌به‌کارِ شکستن است ما دست در دستِ هم، سپریم و برادریم شعر از سیاوش کسرایی هفته نامه قلم معلم محمد خاکساری پنجشنبه ۴ تیر ماه ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05

🔴 کپی لینگ ترانه خاک باد رفته زاگرس ⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️ https://t.me/+opU2H7hi-14xZjM0 🔴 متن ترانه خاک از دست رفته به فارسی و لهجه لری زاگرسی مَا سَجْدِه نَمُودِیمْ بَارْ هَرْ بُتِ پُوْشَالِی، سَفْرِه هَمِه خَالِی، دِلْ‌هَا هَمِه تَوَّاهِی! تَا کَیْ بَارْ سِتَمْکَارَانْ، تَعْظِیمْ کُنَد ایْنْ خَلْق؟ فَرْیَادِ گِلُو بَسْتِه، خُوْنِینْ شُدِه دَر ایْنْ حَلْق! بَایَدْ کِه شِکَسْتْ آخِرْ، ایْنْ سَقْفِ سِیَاهِ شَبْ... تَا کَیْ بَارْنِشِینِیمْ وُ هِیْ خِینِ جِگَر خَارِیمْ؟ چِی بَرْدِ سِیَاهِ شَبْ، زِیرِ لَقَدِ خَارِیمْ؟ ایْ بُتْ کِه تـُو تَشْ کِرْدِی، آخِرْ اِپُکِهْ دَسْتِتْ! بَرْنُو زِ کَمَرْ وَرْدَارْ، بَسِّهْ دِی جُنُوْنْ وُ مَسْتِتْ! مرد: ایْنْ خَاکِ بَارْ بَادْ رَفْتِه، تَسْلِیمْ نِمِی‌مَانَد... زن: ایمَا زِ نَسْلِ خَاکِیْمْ، زَاگْرُسْ کِه نِمِی‌لَارْزِهْ! باهم: بِشْکَنْ بُتِ تَارِیکِی، فَرْدَا زِ سَحَرْ مَاسْتْ! دَسْتَانِ تَهِی اَمَّا، مَشْتِی شُدِه بَارْ تَقْدِیر، مَا نَسْلِ بَاقِی‌خَاسْتِه، بـِیْزَارْ زِ غُلْ وُ زَنْجِیر! شَاهِدْ شُدِه کُوهِسْتَانْ، بَارْ حَقِّ پَامَالْ شُدِه، ایْنْ جَنْگَلِ بَلُوطْ اَسْت، کِه زَخْمِی وُ نَالِیدِه... دَنْدُونْ بَارْ جِگَر بَسِّه، بَسِّهْ دِی ذِلَتْ وُ خَارِی! اِی ایْلِ بَاقِی‌خَاسْتِه، سِی چِهْ هَنُوزْ خَاوِی؟ تَشْ وُسْتِه بَارْ دِلِ مَالْ، بَرْدِ شِیرُونْ دِی وَرسْتَادِنْ، دُشْمَنُونِ ایْنْ خَاکْ، زِ بَامِ دَنَا وُسْتَادِنْ! مرد: بُتْ‌هَایِ شُمَا آخِرْ... خَاکِسْتَرِ ایْنْ بَادَنْد... زن: زَاگْرُسْ هَنُوزْ زِنْدِهْ... صِیَادُونْ هَنُوزْ بَاقِیَانْدْ! لینک متن ترانه ⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️ https://t.me/AshaareAngizeshi

۱۹۲ـ« در هیاهوی زندگی و سیاست» در شهریور ۷۶ محمد، دومین پسرمان را در هنرستان و رشته ی کامپیوتر ثبت نام کرد. در این ماه علاوه بر لوازم تحریر، یک دستگاه کامپیوتر هم به قیمت ۴۰۰ هزار تومان برای او خریدیم. او اولین نفر در بین بچه های فامیل بود که صاحب کامپیوتر شده بود. سال تحصیلی ۷۷ـ۷۶ با نواختن زنگ یک مدرسه و طرح «پرسش مهر» توسط  محمد خاتمی رئیس جمهور آغاز شد. من در چهل و دومین سال زندگی ام ناگزیر بودم از خانه ام در منطقه ی یک به منطقه ی چهار و در هنرستان دخترانه ای در محله ی « قنات کوثر» تدریس کنم. در این سال، روزهای من با نظمی فشرده و در مسیر رفت و برگشت  طولانی تر سپری می شد. پسر دوم را در ابتدای خیابان شریعتی از ماشین « رنو» پیاده می کردم تا او خودش را به هنرستانش برساند. پسر اولم را به دبیرستانش می رساندم و پسر کوچکم را به مهد کودک آموزش و پرورش تحویل می دادم. بعد خود را به محله « قنات کوثر» و هنرستان می رساندم. خانم مدیر و همکاران این هنرستان با روی خوش با من برخورد می کردند. مدرسه چند طبقه، نوساز و کاملا تمیز و مرتب بود. چندین رشته ی درسی در این هنرستان وجود داشت. پس از تعطیلی هنرستان، خود را به مهد کودک پسر کوچکم می رساندم و پس از تحویل گرفتن او به دبیرستان پسر بزرگم می رفتم و او را سوار می کردم و به سمت خانه می راندم. پسر دوم خودش به خانه برمی گشت.  ۲۳ آبان ۷۶ آغاز حصر آیت الله منتظری ـ  آقای منتظری همان روحانی که زمانی قرار بود نایب خمینی باشد، پس از سخنرانی های او در مخالفت با اعدام مخالفان رژیم و عملکرد برخی از نهادهای نظام، خود نیز مورد غضب قرار گرفت و از مقام نیابت خمینی خلع  شد، اودر شش ماه اول ریاست جمهوری محمد خاتمی، نظر خود را در مورد بن بست بین خامنه ای رهبر و محمد خاتمی ریاست جمهور مطرح کرد و از محمد خاتمی خواست یا استعفا دهد یا در مقابل رهبری بایستد.! بیان این نظریه باعث شد تا وابستگان حکومت و حتی اصلاح طلبان و مجمع روحانیون مبارز که حامی خاتمی بودند و حتی مهدی کروبی علیه منتظری موضع‌گیری کنند و طبق معمول راهپیمایی های حکومتی در کشور برگزار شد و به این ترتیب مقدمات « حصر خانگی » آیت الله منتظری انجام شد.  خامنه ای طی یک سخنرانی در مورد آقای منتظری چنین گفت:« خیال نکنند که اگر آمدند و چند نفر آدم ساده لوح و معمم را وادار کردند که حرفی بزنند، ما اشتباه می کنیم و خیال می کنیم که دشمن ما این‌ها هستند. … خبر غلط و حرف دروغی را به فلان آدم بیچاره و مفلوک بدهند و او خیال کند که اوضاع و احوال به صورتی است که باید حالا حرفی زد؛ خودش و دیگران و زن و بچه خود را به بلا بیندازد.!!! … این ها به مردم خیانت کردند. به انقلاب و به کشور خیانت کردند و البته باید در چارچوب قانون با این ها رفتار شود.» آیت الله منتظری که استاد خامنه ای در حوزه علمیه قم بود پس از این سخنرانی در ۲۳ آبان ۷۶ به حصر رفت و ارتباطش با جهان خارج قطع شد. ۲۵ آبان ۷۶ خانم «ش» همان حاجیه خانم سالخورده، که پسر و عروس و نوه اش در خانه ی او زندگی می کردند، به مناسبت سالگرد همسر مرحومش مجلس یادبودی در خانه اش برگزار کرد. از من و سایر همسایگان دعوت کرده بود. پس از مراسم، صحبت از مسائل روز و حصر آقای منتظری شد. این خانم گفت :« از بین هزاران آخوندی که در قم هستند، یک نفر حرف حق زده اما همین را هم در خانه اش زندانی کرده اند.»! چند خانم سالخورده دیگر سخن  او را تایید کردند. این خانم ها اگر‌چه تحصیلات چندانی نداشتند، اما درک اجتماعی و دید روشنی از مسائل جامعه داشتند و در مورد آن اظهار نظر می کردند. این ویژگی اخلاقی آنان سبب می شد تا من در دوستی با آنان ثابت قدم باشم.   https://t.me/Khaterate_khanom_moalem

و کاسب امینی باید به فکر تشکیل کانون‌های مخفی خود باشد.در این راستا، وظیفه فعالانی که در سازماندهی این کانون‌ها تجربه دارند این است که از طریق بسترهای امن در فضای مجازی، آموزش‌های تشکیلاتی و امنیتی لازم را به علاقمندان ارائه دهند تا این هسته‌های کوچک به شبکه‌ای بزرگ و غیرقابل سرکوب تبدیل شوند هفته نامه قلم معلم محمد خاکساری ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ https://t.me/ghalamemoalem https://chat.whatsapp.com/Bj5iySJauaL6yKJEPRPS05?mode=gi_t mohammad@khaksari.org

🔴 تقابل با سرکوب، کلید قفل اکثریت خاموش؛ برنامه‌عملِ سازماندهی موازی داخل و خارج مواجهه احتمالی جمهوری اسلامی و دولت ترامپ با یک توافق سیاسی، سنگ محکی جدی برای جنبش انقلابی ایران و جریانات ناظر بر آن است. در این شرایط حساس، بررسی عملکرد و وظایف اپوزیسیون داخل و خارج از کشور بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد. در این میان، می‌توان رفتارهای سیاسی جامعه و جریان‌های اپوزیسیون را در ۶ محور اساسی تحلیل و تبیین کرد : ​۱ . انفعال و انتظار معجزه؛ تکرار خطای اکثریت خاموش آیا زمان آن نرسیده که از تجربه گذشته درس بگیریم؟ دل خوش کردن به تغییرات ژئوپولیتیک و انتظار برای رخ دادن معجزه‌ای از خارج .از مرزها، تنها به بازتولید سکوت و تقویت «اکثریت خاموش» می‌انجامد. تغییر واقعی،محصول اراده ملی و برنامه‌ریزی داخلی است، نه معاملات پشت پرده بین‌المللی . ​۲. 👈. سقوط توهمات راست‌گرایانه و آفت فرقه‌گرایی توافق احتمالی جمهوری اسلامی و ترامپ، پیش از هر چیز شکست بزرگی برای جریانات سلطنت‌طلبو طرفداران تعصب‌آمیز پهلوی است که تمام تخم‌مرغ‌های خود را در سبد حمایت‌های خارجی گذاشته بودند. واقعیت تلخ این است که میان رفتارهای رادیکال و متعصبانه جریانات ارزشیِ حامی حکومت و فرقه سرسخت پهلوی‌پرست، شباهت‌های ساختاری عجیبی وجود دارد. کافی است کارنامه رفتار، برخوردها و گفتمان یک سال اخیر هر دو جریان را روی کاغذ بیاورید تا متوجه شوید هر دو گروه دچار نوعی دگماتیسم و تعصب کورکورانه شده‌اند که آن‌ها را نسبت به حقایق عینی جامعه کر و کور کرده است . ​۳ 🤏. سازماندهی و تشکیلات ؛ تنها راه فروپاشی استبداد باید با خود صادق باشیم: بدون داشتن تشکیلات، سازماندهی منسجم و کادرسازی، پایین کشیدن یک حکومت مستبد غیرممکن است. وظیفه حیاتی اپوزیسیونِ شناسنامه‌دار در داخل و خارج، عبور از شعارهای ویترینی و تمرکز روی ساختار جدیِ تشکیلاتی است . ​۴ ⏺ . راهبرد نبرد موازی: وظایف تفکیک‌ شده داخل و خارج تجربه بنده از بررسی طولانی‌مدت رفتار اپوزیسیون نشان می‌دهد که مبارزه باید با توجه به مقتضیات «زمان، مکان و شرایط امنیتی» بازتعریف شود : ​در داخل کشور: مبارزه مدنی هرگز به حضور در خیابان محدود نمی‌شود. متاسفانه ما تاکنون شاهد اعتصابات اقتصادی، کارگری، معلمان و دانشجویی به صورت گسترده، هماهنگ و سراسری نبوده‌ایم؛ اعتصابات داخل عمدتاً مقطعی و پراکنده بوده‌اند. راهبرد درست، انجام «اعتصابات هوشمند و هماهنگِ مویرگی» است؛ یعنی کارگران، کارمندان کلیدی، رانندگان حمل‌ونقل عمومی، پزشکان، معلمان و کارکنان بخش‌های حیاتی (مانند نفت، برق و بانک‌ها ...) به صورت هماهنگ اما در نقاط مختلف دست به اعتراض بزنند تا سیستم توان سرکوب متمرکز را نداشته باشد ​در خارج کشور:جامعه ۸ میلیونی ایرانیان خارج از کشور یک ظرفیت بی‌نظیر برای تاثیرگذاری بر افکار عمومی جهان است. متاسفانه اپوزیسیون خارج‌نشین، تمرکز و توان اصلی خود را روی هدایت مستقیم داخل (جایی که هزینه آن زندان و اعدام است) گذاشته، در حالی که از پتانسیل عظیم آزادی‌های مدنی و سیاسی خود در خارج غافل مانده است. اگر اپوزیسیون خارج توانایی دارد، باید تمام ثقل خود را روی پروژه‌های حقوق بشری جهانی مثل«نه به اعدام» و «آزادی زندانیان سیاسی» بگذارد تا اهرم فشاری بر حکومت ایجاد کند. ​۵ ⬅️. کاهش هزینه سرکوب؛ شرط ورود اکثریت خاموش به میدان بنده بیش از ۱۵ سال است که در مقالات و پیام‌های صوتی خود در هفته‌نامه و کانال «قلم معلم» بر این نکته تأکید کرده‌ام که بر اساس تجارب انقلاب‌های جهان و تحلیل جامعه‌شناسان سیاسی، گام اول و حیاتی برای هرگونه اقدام جدی، تمرکز بر استراتژی«نه به اعدام» و «آزادی زندانیان سیاسی» است . تا زمانی که هزینه سرکوب در داخل کاهش نیابد، شما شاهد اقدام جدی، مستمر وفرصت طلایی امروز: تقویت کانون‌های مخفی جمهوری‌خواهی گسترده در داخل نخواهید بود. تا وقتی فضای رعب و وحشت حاکم باشد، «اکثریت خاموش» به میدان نخواهد آمد. متاسفانه تا به امروز گوش شنوایی برای این استراتژی نبوده و اکثر جریانات به دنبال اهداف حاشیه‌ای مربوط به فردای پس از براندازی رفته‌اند، در حالی که امروز در زمین سفت واقعیت عقب مانده‌ایم . ​۶ .🔸 فرصت طلایی امروز: تقویت کانون‌های مخفی جمهوری‌خواهی در شرایط کنونی، فرصت و بستر مناسبی در برخی شهرها ایجاد شده و کانون‌های مخفی جمهوری‌خواهی با ظرفیت حداکثر ۹ نفر شکل گرفته‌اند. این مدل باید فوراً تکثیر و تقویت شود. از امروز، هر معلم، دانشجو، کارگر، روزنامه‌نگار، پرستار

لینگ ترانه مرحوم دکتر عظیمی مدرسه همان میدان ⬇️⬇️🖌🖌⬇️⬇️ https://t.me/c/3930602260/194 🔴 متن ترانه مرحوم دکتر عظیمی مدرسه همان میدان است عَظیمی گفت‌ با بانْگِ بِلَند وُ هِکْمَتِ والا: بِه‌ پا خیزید، اِی یاران! کِه‌ بیدارِیْ سِزَد ما را! شَخصِیَّتْ، هَمین‌ فًرْهَنگ‌، هَمین‌ جان‌ است‌ وُ ایمان‌ اَسْت‌ کِه‌ دَر کُودَکْ شَوَد پیْدا، نَه‌ دَر پیریِّ ما حُسَینِ‌ عِلم وُ دانایی، عَظیمی خُرُوشِش‌ کَرْدْ: اَگَر خواهی تَوَسُّعْ را، کِتاب وُ مَدرَسِه‌ رَه‌ کُن! بِه‌ طِفلانِ دَبِستانْ و بِه‌ نَوجویانِ خُودْ شَه‌ کُن! مَگو مَدرَس‌ کِه‌ اینْجایَد / تَمامِ ریشِه‌یِ فَرْدا! مَگو مَدرَس‌ کِه‌ اینْجایَد / تَمامِ ریشِه‌یِ فَرْدا! بِریزید ثَروَت وُ جان را، بِه‌ پایِ مَدرَسِه‌ اینَک‌! مُعَلِّم را عَلَمْ سازید، بِدونِ تَرْس‌ وُ دونِ شَک‌! کِتابِ کُودَکی‌ها را، نِویسَد عَالِمِ دوران‌ کِه‌ دَر این‌ خاکِ اَجْدادِی‌، نَمانَد جاهِلی پِنهان‌! شَوَد مَدرَس‌ هَمان مِیْدان‌ / کِه‌ کُودَکْ می‌دَوَد با شَوْق‌! عَظیمی گفت‌ این‌ را وُ / زِ جان بَرکَشیدیمْ ذَوْق‌... اَگَر خواهی تَوَسُّعْ را، کِتاب وُ مَدرَسِه‌ رَه‌ کُن‌! بِه‌ طِفلانِ دَبِستانْ و بِه‌ نَوجویانِ خُودْ شَه‌ کُن‌! لینک متن اشعار مدرسه همان میدان است ⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️ یکشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ https://t.me/AshaareAngizeshi

سلام درود در ادامه مساله تبعید ابلاغیه جدید به وثیقه گذارکه ظرف ۳۰ روز باید ایرج توبیها را به دادگستری نحف اباد شعبه ۲ اجرای احکام تحویل دهید جهت اعزام به محل تبعید روستای دهسلم شهرستان نهبندان خراسان جنوبی ،در ادامه ویسی تهیه کردم در مورد چگونگی تبعید د  ر مرحله اول و ترک محل تبعید که منجر به افزایش ۸ ماه به مدت دوسال تبعید گردید