سۆزی مێحڕاب

«از غارِ سکینه تا افقِ تمکین؛ هندسهٔ عمارتِ قلوب در عصرِ غُربتِ کُبری» ✍ حمزه خان بیگی ـ تاریخ معاصرِ امتِ اسلامی، امروز یکی از دردناک‌ترین فصل‌های خود را از سر می‌گذراند؛ فصلی که در آن، تبعید خودخواسته و مُهاجرت ناگزیر، به سرنوشت مشترک میلیون‌ها مسلمان بدل شده است؛ مردمانی که وطن‌هایشان ـ با همه وسعت و امکانات ـ بر آنان تنگ آمده و آغوش سرزمین خویش را بر رویشان بسته‌اند. در چنین وضعی، هجرت و آوارگی دیگر رویدادی فردی و گذرا نیست، بلکه به پدیده‌ای فراگیر و تعیین‌کننده در حیات امت تبدیل شده است؛ پدیده‌ای که سیمای ملت‌هایی کامل را دگرگون کرده و بر جان و هویت آنان سایه افکنده است.این واقعیت تلخ، زادهٔ سلطهٔ ظلم، گسترش استبداد، و هجوم فتنه‌هاست؛ فتنه‌هایی که انسانِ مؤمن را در برابر انتخابی دشوار قرار می‌دهد: یا ماندن در فضایی خفقان‌آلود که دین، کرامت و آزادی او را می‌فرساید، یا برگزیدن راه هجرت؛ هجرتی که دیگر «گزینشی لوکس» نیست، بلکه ضرورتی ناگزیر برای حفظ جان و ایمان و آزادی است.با نگاهی عمیق و آگاهانه به نقشهٔ پراکندگی وشتاتِ مسلمانان در روزگار حاضر، با تراژدی‌ای چندبُعدی روبه‌رو می‌شویم؛ تراژدی‌ای که در آن، رنجِ جسمانی با زخم‌های روحی درهم می‌آمیزد، و غربتِ مکان با غربتِ معنا، هویت و پیوندهای عمیق انسانی گره می‌خورد. این شتات، تنها جابه‌جایی جغرافیایی نیست، بلکه در بسیاری موارد، به گسیختگی درونی و تزلزل روحی می‌انجامد؛ اگر در پرتو ایمان و بصیرت، به درستی فهم و هدایت نشود.در چنین افقی، بازگشت به هجرت نبوی و تأمل در «معیّتِ غار» در غار ثور، نه یک یادآوری تاریخی، بلکه ضرورتی تربیتی و راهبردی است. در آن لحظهٔ سرنوشت‌ساز، که همه اسباب ظاهری به بن‌بست رسیده بود، غارِ کوچکِ ثور به صحنه‌ای برای تجلی معیّت الهی بدل شد؛ معیّتی که در آن، خوف به آرامش، اضطراب به اطمینان، و تهدید به فرصت تبدیل گشت. در آن فضای تنگ و تاریک، حقیقتی بزرگ آشکار شد: که امنیت حقیقی، نه در حصار مکان، بلکه در حصارِ معیّتِ خداوند است؛ و کرامتِ انسان، نه در گسترهٔ جغرافیا، بلکه در گسترهٔ ایمان و توکل معنا می‌یابد. 🖇ادامە مطلب.. #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

👈تبریک دکترا ✍ عبدالرحمان رسولیان ـ  خبر مسرت‌بخش اخذ درجه‌ی دکتری توسط دوست ارجمند، فرهیخته‌ی گران‌قدر، جناب آقای دکتر رسول رسولی‌کیا، موجی از شادی و افتخار را در دل دوستان، شاگردان و همه‌ی اهل علم و فرهنگ برانگیخت.سال‌هاست که ایشان را نه فقط به عنوان یک نویسنده و پژوهشگر، بلکه به عنوان انسانی وارسته، آرام، متین، معتدل، اخلاق‌مدار و اهل انصاف می‌شناسیم؛ شخصیتی که هیچ‌گاه هیاهو را جایگزین اندیشه نکرد و همواره با زبان علم، قلم و اخلاق، به جامعه‌ی خویش خدمت نمود.بی‌تردید، یکی از ماندگارترین یادگارهای دکتر رسول رسولی‌کیا، بنیان‌گذاری پایگاه فرهنگی و علمی «سۆزی میحراب» است؛ رسانه‌ای که برای بسیاری از اهل قلم، تنها یک سایت نبود، بلکه دانشگاهی برای آموختن، میدانگاهی برای تجربه‌اندوزی و خانه‌ای برای رشد استعدادها بود. چه بسیار ماموستایان، پژوهشگران و نویسندگانی که نخستین گام‌های خود را با تشویق‌های پدرانه، نگاه امیدبخش و حمایت‌های بی‌دریغ ایشان برداشتند. اگر امروز قلم‌های فراوانی در عرصه‌ی فرهنگ و دعوت می‌نویسند، سهم این مرد فرهیخته در بالندگی آنان، سهمی انکارناپذیر است.اخذ درجه‌ی دکتری، هرچند افتخاری بزرگ است، اما حقیقت آن است که شخصیت علمی و فرهنگی دکتر رسول رسولی‌کیا، سال‌ها پیش از دریافت این مدرک، در دل اهل معرفت تثبیت شده بود. این عنوان علمی، بیش از آنکه به او اعتبار ببخشد، بر درستی راهی مهر تأیید زد که سالیان دراز با اخلاص، بردباری و مجاهدت علمی پیموده است.و چه زیباست که چنین اندیشمندی، فرزند مهاباد باشد؛ شهری که نامش با فرهنگ، کتاب، شعر، اندیشه و قلم درآمیخته است. مهاباد، سرزمین بزرگ‌مردان علم و ادب، همواره مشعل‌داران فرهنگ را در دامان خود پرورده و امروز نیز با درخشش یکی از فرزندان فرهیخته‌ی خویش، برگ زرین دیگری بر دفتر پرافتخار خود افزوده است. 🖇ادامە مطلب... #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

وداع تلخ دانش آموزان با معلم دلسوز مهابادی مراسم یادبود زنده‌یاد ناصر تبرزه، معلم دلسوز و خوش‌نام مهابادی، با حضور گسترده خانواده، فرهنگیان، دانش‌آموزان، دوستان و اقشار مختلف مردم در فضایی آکنده از اندوه و تأثر برگزار شد. مرحوم ناصر تبرزه که چند روز پیش بر اثر حادثه غرق‌شدگی در رودخانه لک‌بن جان خود را از دست داد، سال‌ها از عمر پربار خویش را صرف آموزش، تربیت و پرورش نسل آینده کرده بود و به‌عنوان معلمی مهربان، متعهد و محبوب در میان دانش‌آموزان و همکاران خود شناخته می‌شد. در این مراسم، دانش‌آموزان وی با چشمانی اشکبار و قلب‌هایی سرشار از اندوه، یاد و خاطره آموزگار مهربان خود را گرامی داشتند. بسیاری از حاضران از ویژگی‌های اخلاقی، دلسوزی و نقش ارزشمند آن مرحوم در تربیت نسل جوان سخن گفتند و فقدان او را ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای جامعه فرهنگی شهرستان مهاباد دانستند. یاد و نام این معلم فرهیخته و مردمی، برای همیشه در ذهن و قلب شاگردان، همکاران و مردم مهاباد زنده خواهد ماند✅  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ئاژانسی هەواڵی ڕاسان مەهاباد #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺══

🔴 پدر کارگری که ۸ پزشک دختر تحویل جامعه داد

پدر دختران آقای صلاح (معروف به عم صلاح)، یک کارگر ساده ساختمانی اهل استان فیوم مصر است. او نزدیک به ۳۵ سال در شرایط سخت مالی و فقر شدید کارگری کرد تا هزینه‌های تحصیل فرزندانش را تامین کند.

هر ۸ دختر این خانواده توانستند با پشتکار خود وارد دانشکده‌های پزشکی شوند و به عنوان پزشک فارغ‌التحصیل گردند.

ماجرا زمانی رسانه‌ای شد که یکی از دختران این خانواده به نام شیما در جلسه دفاع از پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود، با کلماتی بسیار احساسی و لرزان از زحمات، دست‌های پینه‌بسته و حمایت‌های بی‌دریغ پدر و مادرش تقدیر کرد.

فیلم این تقدیر به سرعت در شبکه‌های اجتماعی دست به دست شد و تحسین میلیون‌ها نفر را برانگیخت

عم صلاح در مصاحبه‌های خود اعلام کرد:

رزق و روزی فقط پول نیست، بلکه تربیت فرزندان صالح و موفق، بزرگ‌ترین رزق مادی و معنوی است.

#سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

‍ 🤔 بۆچی لەمیراتدا ژنان وەک پیاوان حسابیان بۆ ناکرێ.؟ 🤔لێرەدا پرسیارێک دەکرێ: بۆچی لەمیراتدا ژنان وەک پیاوان حسابیان بۆ ناکرێ..؟ لە کاتێکدا ژن لاوازترو موتاج ترە بە دارایی..؟! جا بۆئەمە وەڵامێکی کورت ئەدەینەوەو دەڵێین: ئیسلام بەپێی تەکلیف و ئەرکی سەرشانی مرۆڤەکان ئەو میراتەی داناوە، گومانیش نییە لەوەدا کە پیاوان خەرج و ئەرکی سەرشانیان زۆرترو گەورەترەو، پابەندبوونی داراییشیان زیاترە، چوون لە ئیسلامدا تەنھا پیاو داوای بژێویی و ژیانی ژن و منداڵی لێدەکرێ، ھەر پیاو مارەیی وەک فەرزێکی خوایی پێشکەش بەژن دەکا. دابینکردنی خان و بەرەو جل و بەرگ و خواردن و خۆراک و پێداویستییەکانی تر، ئەمانە ھەر ھەموو لەسەر شانی پیاوە، خۆھەڵگرتنی ئەو تەکلیفەش لەلایەن پیاوەوە، بێ ڕێزی و کەم قەدریی ژنان نییە وەک دەڵێن..! بەڵکو سروشتی ئادەمیزاد کە یاسای کۆمەڵگەی لەسەر بنیات نراوە وایە کە ئافرەت خانمی ناو ماڵ بێ و سەرپەرشتی منداڵ بکا و نەبرێتە بەر ئەو خۆرە گەرمەی عەرەبستان و ئەفریقیاو دەشتی شارەزوور و بیتوێن، نابێ پاچەکۆڵەو دروێنەو گێرەو کێشەو ھەر ئیشێکی تر لەگەڵ سروشتیدا نەگونجێت، پێی بکرێ، ئیش و کارەکانی دەرەوەی ماڵیش بدرێ بەسەرشانی پیاواندا "کە بەراستیی ئەگەر سەیرێکی وردیی یاسای فسیۆلۆجیای ھەردوولا بکرێ، بە باشی دەرئەکەوێ کە ئەو دابەشکردنە بەوشێوەیە پڕ بە باڵای ھەردوو کیانە ئیش و کاری دەرەوەی ماڵ کە بێگومان ئەوکاتەو ئێستایش لە ٩٥%ی ھەر ئاوا قورس و سەخت بووە، ئاشکرایشە تەواوی ژنانی جیھان نابنە دکتۆرەو پارێزەرو وەزیرو سەرەک وەزیران..ھتد، تا لە ئەرک و کێشەی ئاژەڵداری ڕزگارببن، لەولایشەوە ئیسلام بەرنامەی گشت شارو لادێیەکە، ئەوانەیش وا داوا دەکەن کەژنان لە دەرەوەی ماڵەوە کار بکەن، دەبێ ئامادەیش بن کە ھەر بەیانی تائێوارە شان بدەنە بەر گێرەو کێشەو پاچەکۆڵەو شوانیی مەڕو ماڵات و کارە جۆراو جۆرە قورسەکانیتر. نە تەنھا بۆ کاری دەوڵەتیی و دائیرەکان کە بەیانیان بە سەیارەو ئارایشەوە بکەونە رێ، وا ئەزانم ژنان چەواشە کرابن، بۆیە داوای کاری دەرەوەی ماڵەوە ئەکەن، چونکە دەزانم نە لێیان دێت ئەو کارانە بکەن، وە نە ئامادەش دەبن، بێگومان ئەو ژنانەی دابەش بوون بە تەواوی جیھاندا، ئەگەر لەماڵەوە بھێننە دەرەوە پڕ بەباڵایان تووشی زەرەرو زیان دەبن، دیارە ئەو میراتەیش بەو رێژەیە پاش رەچاوکردنی ئەو ھەموو ئیعتیبارانە دانراوە, وە ئەوەش بەزەیی ئیسلامە بەرامبەر بەژن. نەک سەیرکردنی بە مرۆڤی ژمارە دوو. جابۆ پتر ئاگادار بوون لە وردەکاریەکانی مەسەلەی میرات، دەتوانی بگەڕێیتەوە بۆ ئایەتی(١١،١٢)ی سوورەتی (ژنان) ئەگەرچی رەخنەگران و (عەلمانیەکان) لە بەر خۆشەویستییەکی شەھوانیی و کوێرانەی ژنان، خۆیان کەڕو کوێرکردووەو، ھەرگیز ھەق نابیسن، ئەگینە وا دەزانم ئەوەندە لەو بابەتە نووسراوە بۆ مرۆڤی ژیرو ئاقڵ بەس بێت، سەرە ڕای ئەمانەیش، دەبێ بزانن کە ھەموو مەسەلەکانی ژنان، وە میراتیش یەکێکیانە، بەگۆترەو سادە بڕیاریان لەسەر نەدراوە، بەڵکو زۆر وردەکاری تیا بەکار ھێنراوە، کە ئەر لەوە کەمتر، یان زیاتر بێت ژیانی ئەو دوو مرۆڤە (نێروو مێیە) تێک دەچێ و لارەسەنگ دەبێ و، ژنانیش "بۆخۆیان" ھاواریان لێ بەرز دەبێتەوە، بۆ نموونە: (نەفەقە)ی ژنان لەسەر باوک و براو کەس و کارو مێردە، دیارە ئێستا ئەو ژنانە کە لەدەزگایەکدا کارمەندن و ھاوکاری باش دەکرێن، قبووڵیان نییەو بەسووکایەتی ژنانی دەزانن و دەڵێن: ژنان دەبێ بۆ خۆیان بژێوی پەیدا بکەن..! وا دەزانم ئەو خانمانە کە ئەو قسەیە دەکەن، ھەر ئەو کاتەیە رازی دەبن بژێویان لەسەرخۆیان بێت لەجێگایەک کارمەندبن، چونکە ئەگەر ببنە کشتیارو کرێکار، کۆڵکێشی و پاچە کۆڵەو شوانی پێ بکەن، ئەوا لە باتی جارێک ھەزار جار ھاواریان لێ بەرز دەبێتەوەو داوادەکەن کە: ژنان خانمی ماڵ بن و نان و نەفەقەیان لە سەر پیاوان بێ و نەچنە بەر سەرمای زستان و، گەرمای گەرمی ھاوین، جامن نامەوێ لەم جێگایەدا زیاتر بچم، وەکو گوتم کتێبی زۆری لەسەر نووسراوە، باخانمەکان و، ئەوانەی گریەیان بۆدەکەن خۆیان بچن بەویژدانەوە دیراسەیەکیان بکەن. وەڵامدانەوەی مامۆستا مەلا ئەحمەد کاکە مەحموود #_شیخ_احمد_کاکە_محمود #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

الزامات تربیت نوین فرزندان ✍ دکتر رسولی کیا ابن الجوزی، عالم برجسته حنبلی، محدث، واعظ و نویسنده پرآوازه قرن ششم هجری که در علوم حدیث، تاریخ، تفسیر و اخلاق آثار فراوانی از خود بر جای گذاشته می‌گوید: «انصحوا لأبنائكم واصبروا وتحملوا هفواتهم، فهم يعيشون في زمن غير الزمن السابق واكثروا من الدعاء لهم، ولا تملوا من التوجيه والنصح بالتي هي أحسن» ترجمه:

فرزندانتان را دلسوزانه نصیحت کنید، بر آنان صبر داشته باشید و از لغزش‌هایشان چشم‌پوشی و گذشت کنید؛ زیرا آنان در زمانی غیر از زمان گذشته زندگی می‌کنند، برایشان بسیار دعا کنید و از راهنمایی و نصیحت به بهترین شیوه خسته نشوید.

ابن الجوزی رحمه الله در ادامه می‌گوید: والعجب من الوالد كيف لا يذكر حاله عند المراهقة، وما لقي وما عانى بعد البلوغ. ترجمه: شگفت‌آور است که پدر، حال و روز خود را در دوران نوجوانی و آنچه را پس از بلوغ دیده و تحمل کرده است، به یاد نمی‌آورد. شرح و تحلیل این چند جمله، یکی از مهم‌ترین اصول تربیت را یادآوری می‌کند و آن این است که

تربیت و تعامل درست با فرزندان باید در صدر اولویت‌های والدین قرار گیرد. فرزند فقط نیازمند خوراک و پوشاک نیست؛ او بیش از آن، به درک شدن، شنیده شدن، راهنمایی درست و ارتباط سالم نیاز دارد.

در اینجا چند نکته مهم نهفته است:

اول اینکه همیشه حق با والدین و بزرگان نیست، گاهی بعضی از پدران و مادران به صرف سن بیشتر، گمان می‌کنند که نگاه و روش آنان همیشه درست است؛ در حالی که تجربه نشان می‌دهد که چنین نیست. چه بسا پدران و مادرانی که با الفبای نسل جدید، به ویژه نسل زد، بیگانه‌اند و زبان فکری و روحی آنان را نمی‌شناسند.

دو

م اینکه روش‌های قدیمی برای تعامل با نسل نو، همیشه پاسخگو نیست، جمله فهم يعيشون في زمن غير الزمن السابق بسیار پرمعناست. یعنی فرزندان امروز در فضایی متفاوت از گذشته زندگی می‌کنند؛ دنیای آنان، نوع ارتباطاتشان، دغدغه‌هایشان، سرعت تحولات اطرافشان و نوع مواجهه‌شان با مسائل، با نسل‌های پیشین فرق کرده است. بنابراین، نمی‌توان با نسخه‌های کهنه، همه مسائل جدید را حل کرد.

سوم اینکه نسل نو از ادبیات دستوری و آمرانه گریزان است. این نسل بیشتر با گفت‌وگو، احترام، منطق، محبت و همراهی ارتباط می‌گیرد، هرجا لحن تحکم‌آمیز و یک‌طرفه باشد، فاصله بیشتر می‌شود و اثر نصیحت کمتر. از همین رو، متن می‌گوید: ولا تملوا من التوجيه والنصح بالتي هي أحسن؛ یعنی از هدایت و نصیحت دست نکشید، اما با بهترین روش، با مناسب‌ترین زبان و با شیوه‌ای که دل را نبندد و رابطه را تخریب نکند.

چهارم اینکه والدین باید نوجوانی خود را فراموش نکنند، سخن ابن الجوزی دقیقا بر همین نکته تکیه دارد. پدر و مادر هم روزی نوجوان بوده‌اند، لغزش داشته‌اند، تردیدها و هیجانات آن دوره را تجربه کرده‌اند و بعد از بلوغ با دشواری‌هایی روبه‌رو شده‌اند. اگر این واقعیت به یاد آورده شود، برخورد با فرزند از تندی و قضاوت شتاب‌زده دور می‌شود و جای آن را صبر، همدلی و فهم بیشتر می‌گیرد.

 در واقع این چند جمله، والدین را به چند اصل مهم دعوت می‌کند: نصیحت دلسوزانه، صبر بر خطاها، درک تفاوت نسل‌ها، پرهیز از تحکم، گفت‌وگوی منطقی، دعای مداوم برای فرزندان و انتخاب بهترین شیوه در هدایت نتیجه نتیجه آنکه در تربیت فرزند،

صرف بزرگ‌تر بودن، دلیل بر درست بودن همه روش‌ها و دیدگاه‌ها نیست

والدین اگر می‌خواهند در تربیت موفق باشند، باید زمانه فرزندشان را بشناسند، زبان نسل جدید را بفهمند و از شیوه‌های خشک، دستوری و کهنه فاصله بگیرند،

فرزند امروز بیشتر از هر چیز، به پدر و مادری نیاز دارد که هم خیرخواه او باشند و هم او را بفهمند،

تربیت مؤثر، نه با زور و تحکم، بلکه با صبر، منطق، احترام، گفت‌وگو و محبت شکل می‌گیرد. درود و رحمت خدا بر روان ابن الجوزی که علیرغم گذشت بیش از ده قرن، گویی در عصر ما زیست می‌کند و با شناخت کامل، از تربیت نسل ZD سخن می‌گوید #سۆزی‌میحڕاب ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🌹  ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺‌‌‌═══

‏قال الإمام ابن رجب الحنبلي رحمه الله: فإذا بادر الصائم إلى الفطر تقرّباً إلى مولاه، وأكل وشرب وحمد الله؛ فإنّهُ يُرجى له المغفرة أو بلوغُ الرضوان بِذلك، وفي الحديث: (إنّ الله ليرضى عن عبدهِ أن يأكُل الأكلة فيحمدهُ عليها، ويشرب الشربة فيحمدهُ عليها). 📘لطائف المعارف ‏https://t.me/drwasfy امام ابن رجب حنبلی‌(رح)می‌فرماید: - هرگاه روزه دار به سوی افطار مبادرت ورزید، خیلی به پروردگارش نزدیک می‌شود و آن‌گاه که روزه دار به خوردن و آشامیدن روی آورد و پس از اتمام، شکرگزار نعمت خداوند منان شد، امید است که مورد مغفرت الهی قرار گیرد و یا رضایت معبودش را بدست آورد؛ چون در حدیث وارد است: ((به راستی خدا هرگاه بنده‌اش بعد از خوردن و نوشیدن شکر خدا را به جای آورد، خدا از او راضی است. هدیه‌ای به: سایت وزین سوزی میحراب #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

«از غارِ سکینه تا افقِ تمکین؛ هندسهٔ عمارتِ قلوب در عصرِ غُربتِ کُبری» ✍ حمزه خان بیگی  ـ تاریخ معاصرِ امتِ اسلامی، امروز یکی از دردناک‌ترین فصل‌های خود را از سر می‌گذراند؛ فصلی که در آن، تبعید خودخواسته و مُهاجرت ناگزیر، به سرنوشت مشترک میلیون‌ها مسلمان بدل شده است؛ مردمانی که وطن‌هایشان ـ با همه وسعت و امکانات ـ بر آنان تنگ آمده و آغوش سرزمین خویش را بر رویشان بسته‌اند. در چنین وضعی، هجرت و آوارگی دیگر رویدادی فردی و گذرا نیست، بلکه به پدیده‌ای فراگیر و تعیین‌کننده در حیات امت تبدیل شده است؛ پدیده‌ای که سیمای ملت‌هایی کامل را دگرگون کرده و بر جان و هویت آنان سایه افکنده است.این واقعیت تلخ، زادهٔ سلطهٔ ظلم، گسترش استبداد، و هجوم فتنه‌هاست؛ فتنه‌هایی که انسانِ مؤمن را در برابر انتخابی دشوار قرار می‌دهد: یا ماندن در فضایی خفقان‌آلود که دین، کرامت و آزادی او را می‌فرساید، یا برگزیدن راه هجرت؛ هجرتی که دیگر «گزینشی لوکس» نیست، بلکه ضرورتی ناگزیر برای حفظ جان و ایمان و آزادی است.با نگاهی عمیق و آگاهانه به نقشهٔ پراکندگی وشتاتِ مسلمانان در روزگار حاضر، با تراژدی‌ای چندبُعدی روبه‌رو می‌شویم؛ تراژدی‌ای که در آن، رنجِ جسمانی با زخم‌های روحی درهم می‌آمیزد، و غربتِ مکان با غربتِ معنا، هویت و پیوندهای عمیق انسانی گره می‌خورد. این شتات، تنها جابه‌جایی جغرافیایی نیست، بلکه در بسیاری موارد، به گسیختگی درونی و تزلزل روحی می‌انجامد؛ اگر در پرتو ایمان و بصیرت، به درستی فهم و هدایت نشود.در چنین افقی، بازگشت به هجرت نبوی و تأمل در «معیّتِ غار» در غار ثور، نه یک یادآوری تاریخی، بلکه ضرورتی تربیتی و راهبردی است. در آن لحظهٔ سرنوشت‌ساز، که همه اسباب ظاهری به بن‌بست رسیده بود، غارِ کوچکِ ثور به صحنه‌ای برای تجلی معیّت الهی بدل شد؛ معیّتی که در آن، خوف به آرامش، اضطراب به اطمینان، و تهدید به فرصت تبدیل گشت. در آن فضای تنگ و تاریک، حقیقتی بزرگ آشکار شد: که امنیت حقیقی، نه در حصار مکان، بلکه در حصارِ معیّتِ خداوند است؛ و کرامتِ انسان، نه در گسترهٔ جغرافیا، بلکه در گسترهٔ ایمان و توکل معنا می‌یابد.امروز نیز، در میان طوفان‌های آوارگی و پراکندگی، امت اسلامی بیش از هر زمان دیگر نیازمند عمارتِ قلوب است؛ عمارتِ قلب‌هایی که زیر فشار حوادث، بیمِ فرسودگی و انهدام در آن‌ها می‌رود. این عمارت، تنها با بازسازی ظاهریِ زندگی در سرزمین‌های جدید حاصل نمی‌شود، بلکه پیش از آن، نیازمند بازسازی باطن، نیت، نگاه و نسبت انسان با خداوند است. هر هجرتی، هرچند تلخ و ناگزیر، اگر در پرتو صدقِ ایمان، سلامتِ نیت و بصیرتِ دینی فهم شود، می‌تواند از سطح یک فاجعهٔ صِرف، به فرصتی برای رشد، بازتعریف رسالت، و گشودن افق‌های تازهٔ خدمت و دعوت ارتقا یابد.بدین‌سان، «معیّتِ غار» در هجرت نبوی، به الگویی برای هر مؤمنِ مهاجر در هر زمان و مکان تبدیل می‌شود؛ الگویی که به او می‌آموزد: هجرتِ راستین، تنها جابه‌جایی از سرزمینی به سرزمینی دیگر نیست، بلکه پیش از آن، هجرتی از ضعف به قوت، از ترس به توکل، از پراکندگی به انسجام، و از تنهایی به معیّتِ خداوند می باشد. 🖇ادامە موضوع.. #سۆزی‌میحڕاب🕌═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══🕋 @Sozimihrab🕌═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

👈کاتێک کەلامی خوا دەدوێت؛ ژیان دەست پێ دەکات. ✍ عبداللە علی پور ـ لێکدانەوەیەکی کورتی سووڕەتی” فاتیحە” ” بسم‌اللە‌ الرحمن الرحیم” یەک: لەناو عیرفان” بسم‌اللە” واتە: پەیوەندی بە سەرچاوەی وجوود بەر لە هەر کردەوەیەک. مەولانا دەفەرموێ: (بی نام او هیچ کاری بار نمی‌دهد). هەر کردەوە و جووڵەیەک بێ نێوی خوا، بێ کەڵک و  بێ ڕوحە. دووەم: (رحمان و رحیم )، ڕەحمان، دڵۆڤانی و دڵسۆزی گشتگیری خوا بۆ سەرجەم بوونەوەران دەگێنیت؛ تەنانەت ئەوانەی باوەڕمەندیش نین یان خود نایناسن… ڕەحیم، دڵۆڤانی و دڵسۆزی پەروەرێن بۆ بڕواداران لە ڕۆژی پەسڵانە و لەناو دڵی پاک و بێگەردا ئەدرەوشێتەوە… ئیبنوعەڕەبی دەڵێت: ڕەحمان و ڕەحیم، واتە: دوو جیلوەی عەشقی ڕەها؛ دانەیەک گشتگیر و ئەوی تر قووڵ و تایبەتە. شێخ ئەحمەدی جامی پێداگری لەسەر ئەم دوو خاڵە دەکات و دەفەرموێ: دەبێ ئەم دوو خەسڵەتە لەناو ڕەوشت و ژیانی مرۆڤ جێگەی خۆی بکاتەوە و دەرکەون؛ یانی مێهرەبانی لەگەڵ ڕەوشتبەرزی و دڵپاکی. سێهەم: فەلسەفەی دەسپێک لە فەلسەفەدا، ( بسم اللە ) واتە: هۆی بوون و دەسپێک، پەیوەندی بە پەروەرێن هەیە و سەرچاوەکەی ئەوە، هیچ جموجوڵێک سەربەخۆ نییە. سوهرەوەردی وەک تیشکی نووری ڕەها ئەیخاتە ڕوو، یان دەسپێکی پڕشنگی نووری ئیلاهی دەزانێت کە عەقڵ و دڵ ئەگەشێنێتەوە. چوارەم: لایەنی مرۆڤ و کردەیی. بۆ مرۆڤ، وتنی” بسم‌اللە” جۆرێک بیرخەستنەوەیە، کردەوە کاتێک بایەخی دەبێت کە تەنیا بە دڵپاکی و گرێدراو لەگەڵ ڕاستگۆیی بێت. جامی دەڵێت: هەر کەس بەنێوی خوا دەست بە کار و ئیشی بکات، دڵی تەژی لە نوور دەبێ، واتە: دڵی مرۆڤ، دەبێ بە دەفری نوور و کردەوەکانی، ڕەنگی ڕاستوێژی و خزمەت بەخۆوە دەگرێت. 🖇درێژەی بابەت... #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

🔺دو راهی جنگ و توافق! دو روز است که حملات آمریکا و به تبع آن، حملات ایران در منطقه متوقف شده یا به عبارتی به حالت تعلیق درآمده است. درباره چرایی این توقف، رسانه‌های آمریکایی روایت‌های متفاوتی مطرح کرده‌اند. اکسیوس آن را به مذاکرات هیأت عمانی در تهران درباره تنگه هرمز ربط داده و در مقابل، نیویورک تایمز از هشدار مشاوران ارشد ترامپ درباره کاهش ذخایر تسلیحات رهگیر آمریکا به عنوان عامل اصلی نام برده است. صرف نظر از صحت و سقم هر کدام، سفر هیأت عمانی به تهران به احتمال زیاد بدون هماهنگی یا چراغ سبز واشنگتن انجام نشده، اما بعید به نظر می‌رسد که رئیس‌جمهور آمریکا صرفا در انتظار نتیجه گفت‌وگوهای تهران و مسقط درباره تنگه هرمز حملات را متوقف کرده باشد. واقعیت آن است که در شرایط فعلی، عدول ایران از مدیریت تنگه هرمز نامحتمل است. از همین رو، بعید است چنین مذاکراتی فعلا نتیجه‌ای مطابق انتظار آمریکا داشته باشد. از این منظر، توقف حملات آمریکا را بیش از هر چیز می‌توان ناشی از نوعی تردید راهبردی در دولت ترامپ دانست که ریشه در فقدان یک نقشه روشن برای خروج از جنگ کنونی با دستاوردهای راهبردی دارد. به بیان دیگر، واشنگتن ظاهرا وارد وضعیتی شده که در آن نه تداوم الگوی کنونی درگیری پاسخ‌گوست و نه تصمیم برای جهش به مرحله‌ای تازه، بدون هزینه و مخاطره است. به همین دلیل، ترامپ اکنون میان دو گزینه به شدت مردد است: گسترش بی‌سابقه جنگ یا بازگشت به مسیر توافق. الگوی فعلی فشار، یعنی حملات محدود شبانه، محاصره و امید بستن به فرسایشی‌تر شدن وضعیت برای ایران، با توجه به زمان‌بر بودن نتایج آن و عجله ترامپ برای بازگشایی تنگه هرمز و اولویت‌های داخلی او «کارآمدی زودبازدهی» ندارد. احتمالا ترامپ ابتدا تصور می‌کرد که از این طریق می‌توان ایران را ناچار به بازگشت به میز مذاکره و پذیرش توافقی مطلوب آمریکا کرد. اما بسته شدن تنگه هرمز و تبعات اقتصادی، امنیتی و روانی آن، و همچنین گسترش تنش به باب‌المندب، عملا نشان داده که ادامه این وضعیت نه تنها لزوما ایران را وادار به عقب‌نشینی نمی‌کند، بلکه می‌تواند هزینه‌های بحران را به دیگر مناطق راهبردی نیز تسری داده و افزایش دهد. در نتیجه، اکنون ترامپ در مواجهه با این بن‌بست یا باید جنگ را به سطحی بی‌سابقه گسترش دهد، یا به مسیر تفاهم و مذاکره بازگردد. اما دشواری کار در آن است که هیچ‌یک از این دو انتخاب، راه‌حل کم‌ هزینه و مطمئنی نیست. گزینه جنگ همه‌جانبه، اگرچه آسیب‌های سنگین و جبران‌ناپذیری به زیرساخت‌های اقتصادی ایران وارد می‌کند، اما لزوما به معنای بازگشت امنیت به تنگه هرمز و آب‌های منطقه نیست. علت هم آن است که کنترل بر این آبراه، صرفا به حضور نظامی ایران در سواحل جنوبی‌اش محدود نمی‌شود، بلکه با توان موشکی و پهپادی آن در عمق یک جغرافیای وسیع گره خورده است. حتی اگر آمریکا بتواند توان ایران را در نوار ساحلی به شدت تضعیف کند، باز هم ظرفیت شلیک از عمق جغرافیای ایران باقی می‌ماند که می‌تواند بازگشت سریع و پایدار امنیت به تنگه هرمز را با تردید جدی مواجه کند. به همین دلیل از نگاه برخی ناظران آمریکایی، حتی اشغال نوار ساحلی ایران و کنترل زمینی تنگه هرمز نیز تضمین‌کننده امنیت کشتیرانی نخواهد بود، زیرا امکان هدف‌گیری این منطقه از دیگر نقاط کشور همچنان باقی می‌ماند. در چنین سناریویی، آمریکا نه تنها به هدف اصلی خود یعنی برقراری امنیت دریانوردی نمی‌رسد، بلکه ممکن است درگیر یک اشغال فرسایشی و پرهزینه نیز شود که رئیس‌جمهور آمریکا آمادگی مواجهه با این وضعیت را ندارد. افزون بر این، ورود به جنگ تمام‌عیار ممکن است به نابودی مراکز تولید و صادرات انرژی در کل منطقه بینجامد و جهان را با ابربحران انرژی برای چند دهه مواجه سازد. با این حال بعید نیست که پلان ترامپ بمباران گسترده زیرساخت‌ها با هدف بی‌ثبات‌سازی سریع اجتماعی باشد. در مقابل هم، بازگشت به تفاهم‌نامه و مسیر دیپلماسی نیز دردسر خاص خود را دارد. همان چند روزی که تفاهم برقرار بود، تجربه تلخی برای ترامپ رقم زد. نه «گاما» از آن استقبالی کرد و نه مخالفانش فرصت را برای حمله شدید سیاسی از دست دادند. فشار لابی‌های اسرائیل نیز هزینه چنین تصمیمی را بالاتر برد. در صورت بازگشت به مسیر تفاهم هم، ترامپ در سایه مواضع تهران به سختی می‌تواند دستاوردی روشن در حوزه هسته‌ای و تنگه هرمز به عنوان یک موفقیت برجسته به افکار عمومی و جریان‌های سیاسی داخلی عرضه کند این وضعیت در مقابل اعطای امتیازهای مهم به ایران در حوزه تحریم‌های نفتی یا پذیرش مدیریت تهران در تنگه هرمز، بازگشت به توافق را نیز برای ترامپ به انتخابی پرهزینه تبدیل می‌کند حالا باید دید که وی میان این دو انتخاب دشوار و پرپیامد به ویژه پس از دیدار با نتانیاهو کدام راه را انتخاب می‌کند. فعلا بعید است جنگ تمام شود #صابر_گل_عنبری 🕋 @Sozimihrab🕌

چتر هسته‌ای پاکستان بر خلیج فارس در شهریور ۱۴۰۴، عربستان سعودی و پاکستان توافق‌نامه دفاع مشترکی امضا کردند که بر اساس آن، حمله به هر یک از دو کشور، حمله به طرف دیگر تلقی می‌شود. این توافق، که جزئیات کاملش محرمانه مانده، صرفاً یک قرارداد نظامی نیست؛ نشانه شکل‌گیری یک آرایش امنیتی تازه در خاورمیانه است — واقعیتی که در جریان جنگ اخیر ایران به‌روشنی آشکار شد: پاکستان حدود هشت هزار نیرو، یک اسکادران جنگنده JF-17 و سامانه پدافند هوایی HQ-9 به عربستان اعزام کرد، و بر اساس گزارش‌ها، متن پیمان امکان استقرار تا ۸۰ هزار نیروی پاکستانی را فراهم می‌آورد. این تحول ریشه در نگرانی چندساله کشورهای عربی خلیج فارس دارد. تنش‌های منطقه‌ای افزایش یافته و اطمینان به حمایت کامل قدرت‌های فرامنطقه‌ای، به‌ویژه آمریکا، کاهش یافته است. در چنین فضایی، ریاض به دنبال شریکی نظامی بود که هم توان بازدارندگی داشته باشد و هم وابستگی کمتری به معادلات غربی. پاکستان با ارتشی بزرگ و باتجربه، و مهم‌تر از آن، با توان هسته‌ای، این نقش را ایفا کرد؛ چنان‌که وزیر دفاع پاکستان به‌طور تلویحی گفته این پیمان عربستان را زیر «چتر هسته‌ای» اسلام‌آباد قرار می‌دهد — بعدی که تحلیل‌های امنیتی منطقه را باید مستقیماً درگیر کند. برای پاکستان نیز این همکاری بیش از یک مسئله نظامی است. با اقتصادی شکننده، اسلام‌آباد از طریق این پیمان به دنبال کمک مالی، سرمایه‌گذاری و درآمد صنایع دفاعی است؛ توان نظامی به ابزاری برای بقای اقتصادی و سیاسی تبدیل شده است. آنچه با عربستان محقق شده، هنوز به کویت، بحرین و اردن تعمیم نیافته؛ مذاکرات با این کشورها در مراحل اولیه‌تری قرار دارد و نباید با توافق راهبردی ریاض-اسلام‌آباد هم‌سطح دانسته شود. اگر این مذاکرات به توافق‌های مشابه برسد، می‌توان از شکل‌گیری شبکه‌ای گسترده‌تر سخن گفت؛ در غیر این صورت، آنچه امروز وجود دارد محور دوجانبه سعودی-پاکستانی است، نه ائتلافی چندجانبه. این مسیر بی‌هزینه نیست. عربستان پیش از امضای پیمان، آمریکا را در جریان نگذاشته بود، امری که نشان می‌دهد ریاض حاضر است در تصمیمات امنیتی کلان مستقل از واشنگتن عمل کند. از سوی دیگر، وزیر خارجه عربستان شخصاً همتای ایرانی خود را در جریان این توافق قرار داد؛ اقدامی که نشان می‌دهد ریاض، برخلاف ظاهر رقابتی این آرایش، در تلاش برای مدیریت واکنش تهران است. با این‌همه، نزدیکی فزاینده پاکستان به محور عربی، به‌ویژه اگر با تشدید بحران‌های منطقه‌ای همراه شود، اسلام‌آباد را در معرض فشار برای ایفای نقشی مستقیم‌تر در منازعات خاورمیانه قرار می‌دهد؛ دغدغه‌ای دیرینه در سیاست خارجی پاکستان. آنچه امروز شکل می‌گیرد، فراتر از امضای یک قرارداد است: پاکستان، برای نخستین‌بار به‌شکلی رسمی و عملیاتی، از قدرتی صرفاً جنوب‌آسیایی به بازیگری مستقیم در معادله امنیتی خلیج فارس بدل شده است. تداوم یا توقف این روند به دو عامل بستگی دارد: میزان موفقیت مذاکرات با کویت، بحرین و اردن، و نحوه مدیریت واکنش ایران توسط ریاض و اسلام‌آباد. محمدعلی سوره @KhatNegaar

دیدار با استاد عبدالرحمن شرفکندی(هەژار موکریانی) مهندس عبدالرحیم خورشیدی-مهاباد      استاد هژار، با مرحوم ملا عبدالرحمن طاهری بوکانی (مەلا ڕەحمانی مەرخوز)، رابطه قدیمی و صمیمی داشت؛ بنا به توصیه مرحوم ملا عبدالرحمن طاهری، با دوستان دانشجو بنای دیدار با استاد را گذاشتیم. ایشان روزهای جمعه را مخصوص دیدار دوستان و مراجعه‌کنندگان قرار داده‌بودند . قبل از رفتن  خدمت استاد با دانشجویان دانشگاههای تهران هماهنگ کردیم که سوالات را من مطرح کنم با توجه به اینکه همشهری استاد بودم.    منزل استاد در کرج خانه‌ای کوچک و محقر بود متعلق به هلال احمر ایران که مخصوص آوارگانِ جنگ بود .     قبل از شروع مصاحبه و سوالات، استاد هژار خیر مقدم گفت و از دیدار با دانشجویان اظهار خوشحالی نمود در خلال سوالات گلایه‌هایی از احزاب کُردیِ آن وقت کرد که: «چون در کرج نشسته او را "جاش" و مزدور حکومت می‌خواندند» و یا اینکه: «گاهی افرادی که از مناطق کردنشین به خانه ایشان می‌روند وضعیت اقتصادی او را در نظر نمی‌گیرند که فردی آواره و نیازمند است، نه تنها کمکی به ایشان نکرده، بلکه باید شام و جای خواب و صبحانه آنها را هم تدارک بیند، و بعد با تاکسی تلفنی آنها را روانه کند در حالیکه از او یک کیلو روغن کوردی !!دریغ می دارند و نمی گویند این بابا دارد برای ادبیات کردی زحمت می کشد خوب است برایش ببریم!!».        از استاد دلیل ترجمه کتابهای شریعتی را سوال کردیم گفت: « در حقیقت من فردی آواره و نیازمند بودم برای رفع نیاز مادی به این کار اقدام کردم».     در رابطه با ترجمه « قانون ابن سینا » از ایشان جویا شدیم، گفتند: بیکار و نیازمند بودم،  به دانشگاه مراجعه کردم، گفتم زبان عربی را خوب بلدم و می‌توانم کار ترجمه انجام بدهم، که پیشنهاد ترجمه قانون ابن سینا به من شد».     پرسیدم استاد ما دانشجویان علاقه مند هستیم به زبان مادری نامه بنویسیم، چگونه نامه به زبان کوردی بنویسیم؟؛ گفت : «همچنانکه در ملاقات فردی احوالپرسی می کنید در نامه‌نگاری نیز همین کار را انجام دهید و دچار تکلف نشوید». اغلب بزرگان ملت ما در فقر و نداری و تنگدستی زیسته‌اند و تا در بین ما بودند قدر آنان را ندانسته و از ما لطفی ندیده‌اند؛ امید که این خصلت ناسپاسی در بین ما رخت بربندد. تاریخ دیدار بهار 1363 یاد استاد گرامی و روانش شاد باد #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

🤔هەر کەسێک دەیەوێت سینەی فراوان بێت و خودا لە تاوانەکانی خۆشببێت و ناڕەحەتی و خەمەکانی نەمێنێت، با زۆر سەڵاوات بدات لەسەر پێغەمبەری خودا ‎ﷺ.❤ - ئیبن قەییم #_شیخ_احمد_کاکە_محمود #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

‍ 🔰 علم نافِع؛ آینهٔ بیداری و محرّکِ کمال انسان 🌟 از برجسته‌ترین نشانه‌های علم نافِع ــ آن علمی که در آموزه های قرآنی و سنّت نبوی، نه صرفاً دانشی ذهنی، بلکه نیرویی زنده، سازنده و جهت‌دار در جان انسان است ــ آن است که نگاه آدمی را از سطحِ ظاهر زندگی، به ژرفای وجود خویش می‌کشاند. علم نافِع، همچون آینه‌ای صیقلی، حقیقت انسان را در دو سوی آن آشکار می‌سازد:

🔸«العلم النافع أنه يلفت أنظار الناس إلى ما يمتلكون من طاقات وقدرات وما توجد في تكويناتهم من عيوب ونواقص، » 🔹سوی نخست، توانایی‌ها، نیروها، استعدادها و ظرفیت‌های نهفته‌ای که خداوند در نهاد آدمی به ودیعت نهاده است؛ و سوی دوم، عیوب، کاستی‌ها، خلل‌ها و نواقصی که در ساختار وجودی او پدیدار است و بی‌توجهی به آن‌ها، مسیر کمال را می‌بندد.

🌻علم نافِع، معرفتی است که انسان را از غفلت نسبت به این دو ساحت می‌رهاند. چنین علمی، آدمی را به شناخت دقیق سرمایه‌های وجودی‌اش فرا می‌خواند؛ سرمایه‌هایی که اگر شناخته شوند، پرورده گردند و در مسیر درست به‌کار گرفته شوند، می‌توانند او را به مقام فعّالیت، صلاح و تحقق غایت آفرینش برسانند. در همین حال، علم نافِع، انسان را از نادیده گرفتن ضعف‌ها و خلل‌ها بازمی‌دارد؛ زیرا کمال، جز با شناخت نقص و مجاهده برای رفع آن، حاصل نمی‌شود. معرفتی که تنها ستایش کند و از ضعف‌ها چشم بپوشد، هرگز نافِع نیست؛ و معرفتی که تنها ضعف‌ها را ببیند و از توانایی‌ها غافل باشد، انسان را به یأس و رکود می‌کشاند. علم نافِع، میان این دو، تعادل حکیمانهٔ تربیت را برقرار می‌سازد. 🌻در پرتو چنین علمی، انسان درمی‌یابد که رسالت او در زندگی، تنها زیستن نیست؛ بلکه فاعل بودن است:

🔸بحيث يكونون فاعلين في إيمانهم وصلاحهم ومحققين للغاية من وجودهم، 🔹فاعل در ایمان، فاعل در صلاح، فاعل در اصلاح خویش و جامعه، و فاعل در تحقق آن غایتی که خداوند برای وجود او مقدّر کرده است. علم نافِع، آدمی را از حالت انفعال و تماشاگر بودن در زندگی، به مقام فعّالیت و حضور مؤثر می‌رساند؛ از رکود به حرکت؛ از پراکندگی به انسجام؛ و از سردی به حرارت ایمان.

🌻 این علم، همچون چراغی درونی، مسیر تکامل را روشن می‌سازد. انسان را به تکمیل نواقص و پرورش توانایی‌ها برمی‌انگیزد؛ و او را به بهره‌گیری از نیروهای درونی در مسیر انجام وظایف و رسالت‌های الهی‌اش دعوت می‌کند. در این افق، علم نافِع، پلی است میان «معرفت» و «سلوک»؛ میان «دانستن» و «شدن». دانشی که به عمل نینجامد، نافِع نیست؛ و عملی که از معرفت نروید، پایدار نمی‌ماند. و هنگامی که این معرفت در ژرفای جان رسوخ کند، انسان را به زیورِ امید و رجاء می‌آراید؛ امیدی که نیروی حرکت است، و رجائی که چراغ راه. امید، انسان را از یأس و سستی می‌رهاند و به آینده‌ای روشن فرا می‌خواند؛ و رجاء، دل را در برابر سختی‌ها آرام می‌سازد و آن را به رحمت گستردهٔ خداوند پیوند می‌دهد. علم نافِع، امید را از سطح آرزوهای خام به مقام نیرویی سازنده ارتقا می‌دهد؛ و رجاء را از سطح تمنّای بی‌ریشه، به مقام اعتمادِ آگاهانه بر رحمت الهی می‌رساند. 🌻در پرتو چنین علمی، انسان درمی‌یابد که وجودش بیهوده نیست؛ که توانایی‌هایش بی‌ثمر نمانده‌اند؛ که کاستی‌هایش قابل جبران‌اند؛ و که مسیر زندگی، هرچند پر فراز و نشیب، با نور امید و رجاء، قابل پیمودن است. 👌علم نافِع، انسان را به مقام «فاعل بودن در ایمان و صلاح» می‌رساند؛ مقامی که در آن، معرفت، عمل می‌آفریند؛ و عمل، نور می‌زاید؛ و نور، انسان را به غایت آفرینش نزدیک می‌کند.🌼

🍃بارکَ الرحمنُ جُمعتَکُم، و جعلها اللهُ عامرةً بالنور والطمأنینة.🍃

📚با الهام از تأمـلات دکتر فؤاد البنا ✍️ #حمـزه خـان بیگـی ┈••✾•🍃⚜️🍃•✾ #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

✨️ما امت بزرگی بودیم✨️ 🍁 در عصر امویان (و در زمان خلافت عمر ثانی) جارچی با صدای بلند در خیابان‌های دارالخلافه فریاد می‌زد: 🔹️چه کسی دوست دارد ازدواج کند تا زنی را به نکاح او درآوریم ... ؟ 🔹️چه کسی خانه ندارد تا برایش خانه‌ای بسازیم ... ؟ 🔹️چه کسی بدهکار است تا بدهی‌هایش را ادا کنیم ... ؟ 🔹️چه کسی می‌خواهد حج یا عمره بگزارد تا هزینه‌اش را برایش فراهم کنیم ... ؟ 🔹️چه کسی ... چه کسی ... 🍁 ما امروزه با چنین عباراتی آشنا نیستیم و از میان زمامداران اسلامی و حتی در عصر بیداری اروپائیان نیز کسی را سراغ نداریم که ملتش را با چنین سخاوت‌هایی بنوازد  ... 🍁 این‌ها دستورات خلیفه بزرگی بود که در ۴۰ سالگی وفات کرد .. 🍁 آری او عمربن عبدالعزیز خلیفه‌ی بزرگ و عادل اموی بود ... وقتی اموال زکات را پیش او آوردند فرمود: آن‌ها را هزینه‌ی فقرا کنید ... 🍁 گفتند: در میان امت اسلام فقیری نمانده است ... 🍁 فرمود: با آن سپاهیان اسلام را تجهیز کنید ... 🍁 گفتند: سپاهیان اسلام دنیا را درنوردیده‌اند و نیازی به تجهیزات و تدارکات ندارند ... 🍁 فرمود: شرایط ازدواج جوانان را فراهم کنید ... 🍁 گفتند: کسی که خواهان ازدواج بوده برایش زوج مناسبی تدارک دیده‌ایم و هنوز دارایی و اموال بسیاری باقی مانده است ... ! 🍁 فرمود: بدهی بدهکاران را بپردازید .. 🍁 گفتند: همین کار را کرده‌ایم ولی هنوز اموال بسیاری مانده است .. 🍁 فرمود: بروید و ببینید اگر مسیحیان و یهودیان بدهکارند بدهی‌هایشان را بپردازید ... 🍁 رفتند و بدهی‌هایشان را ادا کردند ولی هنوز اموالی باقی مانده بود ... !! 🍁 فرمود: گندم بخرید و آن‌ها را در بالای کوه‌ها و جنگل‌ها پخش کنید تا نگویند: پرنده‌ای در سرزمین مسلمانان گرسنه مانده است !؟ 🍁 آری ما امت بزرگی بودیم ... ولی امروزه به جان هم افتاده و همدیگر را می‌کشیم !! 🪶طرائف الأعراب #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺══