سۆزی مێحڕاب

اعتراف معاون ترامپ معاون رئیس‌جمهور آمریکا تأکید کرد که اسرائیل تمامی متحدان خود را از دست داده و دیگر جز یک هم‌پیمان، کسی برایش باقی نمانده است. «جی‌دی ونس» خطاب به اعضای کابینه اسرائیل گفت:

📌 به آن دسته از اعضای کابینه اسرائیل که از توافق [موجود] و شخص ترامپ انتقاد می‌کنند، می‌گویم: او در حال حاضر تنها رئیس‌جمهوری در جهان است که با اسرائیل همدردی می‌کند.

📌 اگر من عضو کابینه اسرائیل بودم، هرگز به تنها متحد قدرتمندی که برایم در سراسر جهان باقی مانده است، حمله نمی‌کردم.

📌 به اعضای کابینه اسرائیل که منتقد ترامپ هستند می‌گویم: دو‌سوم از تسلیحاتی که در ماه‌های گذشته از شما محافظت کرده، توسط آمریکا ساخته و تأمین مالی شده است.

#سۆزی‌میحڕاب ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🌹  ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺‌‌‌═══

امتِ هجرت و نصرت به قلم: استاد دکتر احمد العسال با نزدیک شدن به آغاز سال جدید هجری، شایسته است که توقف کنیم، بیندیشیم و ایام‌الله را به یاد آوریم؛ به‌ویژه پس از حوادث مهمی که حاوی پند و عبرت‌اند. خداوند متعال می‌فرماید: ﴿فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الأَبْصَارِ﴾ «پس عبرت بگیرید ای صاحبان بصیرت» (حشر: ۲). هنگامی که به تأمل و تدبر در خویشتن می‌پردازیم، هدفمان این نیست که بر حال خود و مسلمانان بگرییم یا بر آنچه از دست رفته است افسوس بخوریم؛ بلکه حوادث را مرور می‌کنیم تا از آن‌ها درس بگیریم و عزم خود را برای تغییر وضعیت به سوی بهتر شدن جزم کنیم. باید جایگاه خود را در این وقایع بازخوانی کنیم؛ اگر خیری یافتیم، خداوند را بر توفیقی که نصیبمان کرده سپاس بگوییم، و اگر غیر از آن بود، اوضاع خود را اصلاح کنیم و در نگرشمان بازنگری نماییم، شاید خداوند راه رشد و صواب را به ما الهام کند: ﴿إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ﴾ «خداوند سرنوشت هیچ قومى را تغییر نمى‌دهد مگر آنکه آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند» (رعد: ۱۱). 📎ادامەی مطلب...👇

📌 چرا صلوات بر پیامبر و آل او بخشی از عبودیت است؟ ▪️نقش پیامبر در امکان تحقق عبودیت: رسیدن به مقام عبودیت، یعنی اطاعت کامل از فرمان خداوند، نتیجه ۲۳ سال رنج و زحمت بی‌وقفه پیامبر اکرم (ص) است. اگر مجاهدت‌های ایشان برای ابلاغ و حفظ این دین نبود، انسان نمی‌توانست به کمک آن «عبد خدا» شود؛ بنابراین ایشان بزرگ‌ترین مِنت را در میان تمامی آفریدگان بر گردن انسان‌ها دارند. ▪️واسطه بودن برای بزرگ‌ترین نعمت: اگرچه نعمت از جانب خداست، اما بندگان وسیله رسانیدن آن هستند. پیامبر واسطه رسیدن «هدایت» به انسان است که بزرگ‌ترین نعمت محسوب می‌شود؛ چرا که بدون هدایت، استفاده درست از سایر نعمت‌ها ممکن نبود و آن‌ها عملاً به نقمت تبدیل می‌شدند. ▪️ وجوب قدرشناسی و شکر: طبق قاعده «من لم یشکر الناس لم یشکر الله»، بنده باید از کسی که وسیله خیر بوده قدردانی کند. 🔅صلوات در واقع صیغه و قالبی برای ادای وظیفه سپاسگزاری و قدردانی نسبت به پیامبر است که به صورت طلب دعای خیر و رحمت از خداوند برای ایشان جلوه می‌کند. ▪️ نقش آل پیامبر در استمرار دین: این مِنت تنها بر عهده پیامبر نیست؛ بلکه آل او، یعنی مهاجرین، انصار و مجاهدان طول تاریخ نیز که با فداکاری‌های خود مانع از بین رفتن این گروه مؤمنین شدند، بر گردن ما حق دارند. اگر مجاهدت‌های آنان نبود، بندگی خدا در زمین صورت نمی‌گرفت و دین به ما نمی‌رسید. ▪️ تکمیل سیر بندگی: صلوات در کنار استغفار (برای پاکسازی) و کلمه اخلاص (برای التزام به مسیر)، یک سیر کامل از ابتدا تا انتها را برای مؤمن شکل می‌دهد. بنده با صلوات، آنچه را که بر او در ارتباط با واسطه‌های هدایتش واجب است، ادا می‌کند. ✍ کاک ناصر سبحانی 📖 درسگفتار استغفار، اخلاص، صلوات 🌐 @Naser_Sobhani #سۆزی‌میحڕاب ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🌹  ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺‌‌‌═══

‍ 🔰 مقاصد صلوات بر پیامبر اکرم ﷺ 🔶 صلوات؛ گشودن درهای رحمت الهی بر بنده از برجسته‌ترین حکمت‌های صلوات بر پیامبر اکرم ﷺ آن است که بنده را در معرض عنایت و صلوات الهی قرار می‌دهد؛ صلواتی که حقیقت آن، رحمت، ستایش و مغفرت است. در سنت نبوی آمده است که انسان تنها یک‌بار بر پیامبر ﷺ درود می‌فرستد، و خداوند در برابر، ده‌بار بر او صلوات می‌فرستد؛ و چه کرامتی والاتر از آن‌که نام بنده‌ای خاکی در محضر فرشتگان مقرب با رحمت و ثنا یاد شود. 📖 خداوند متعال می‌فرماید:

﴿هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ﴾ [الأحزاب: ۴۳] «اوست که بر شما صلوات می‌فرستد.» و ابوالعالیه در تفسیر این آیه می‌گوید: «صلاة اللّهِ عَلَی عَبدِهِ ثَنَاؤُهُ عَلَیـهِ عِندَ المَلائِکَةِ» «صلوات خدا بر بنده‌اش، ستایش او در میان فرشتگان است.»

در پرتو این معنا، صلوات تنها ذکر زبانی نیست؛ حرکتی است که بنده را از تنگنای خاک به افق‌های بلند آسمان می‌برد. هرگاه نام پیامبر رحمت ﷺ با محبت بر زبان جاری می‌شود، در همان لحظه، نام بنده در ملکوت به نیکی برده می‌شود؛ گویی خطاب الهی در میان فرشتگان طنین می‌افکند: «این بنده‌ام مرا یاد کرد، پس من نیز او را با رحمت و ثنا یاد می‌کنم.» صلوات، پلی است میان ضعف انسان و لطف خدا؛ میان زمینِ گرفتار و آسمانِ گشوده. هر صلوات، روزنه‌ای است که پرده‌های غفلت را می‌شکافد و بنده را به یاد می‌آورد که یاد او در پیشگاه الهی بی‌پاسخ نمی‌ماند، بلکه با چندین برابر رحمت و مغفرت پاسخ داده می‌شود. 🔶 صلوات؛ زنده نگه‌داشتن نعمت عظیم بعثت از دیگر مقاصد بلند صلوات، بیدار نگاه‌داشتن احساس نعمت بعثت پیامبر اکرم ﷺ در جان مؤمن است. بعثت رسول خدا، رویدادی تاریخی صرف نیست؛ بلکه بزرگ‌ترین موهبت الهی بر بشریت و آغاز دوباره نور هدایت در جهان است. 📖 خداوند می‌فرماید:

﴿لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ﴾ [آل عمران: ۱۶۴]

بر اساس این آیه، هر صلوات، تجدید شکر نعمتی است که با آن، راه از بی‌راهه جدا شد و انسان از تاریکی جهل و ظلم به روشنایی وحی فراخوانده شد. صلوات، زمزمه‌ای است که در ژرفای آن این اعتراف نهفته است: «خدایا، تو بر ما منت نهادی که رسولی از میان خودمان برانگیختی؛ ما این نعمت را فراموش نمی‌کنیم و شکر آن را با زبان و دل و عمل به جا می‌آوریم.» صلوات، تنها ذکر ثواب‌آور نیست؛ تجدید عهدی است با پیامبر ﷺ: عهدی بر پیروی، محبت، تعظیم و اقتدا. بعثت، آغاز یک تاریخ نیست؛ آغاز یک مسئولیت است.

ابن‌القیم رحمه‌الله می‌گوید: «هرچه بنده صلوات بیشتری بر پیامبر ﷺ بفرستد، محبت او به آن حضرت افزون‌تر، قرب او بیشتر و ایمانش کامل‌تر می‌گردد.»

🌻 بدین‌سان، کثرت صلوات، افزونی عددی یک ذکر نیست؛ نشانه‌ای است از عمق پیوند قلبی با رسول خدا ﷺ. هرچه دل بیشتر به یاد او بتپد، زبان بیشتر به صلوات می‌گشاید؛ و هرچه صلوات افزون‌تر شود، محبت ریشه‌دارتر و ایمان استوارتر می‌گردد. 🔶 صلوات؛ پیوند میان عبودیت اختیاری و هدایت نبوی 📖 امام شاطبی رحمه‌الله حقیقتی بنیادین را یادآور می‌شود:

« المقصد الشرعی من وضع الشریعة إخراج المکلّف عن داعیة هواه، حتی یکونَ عبداً لله إختیاراً،کما هُوَ عبداً لِلهِ إضطراراً، و لا سبیل ذلک إلّا یهدی النَّبِی صلّی الله علیه وسلّم» «مقصودِ شرعی از وضع شریعت آن است که مکلف را از پیرویِ خواهش‌های نفسانی‌اش بیرون آورد، تا او بندۀ خدا گردد از روی اختیار، همان‌گونه که از روی اضطرار بندۀ اوست؛ و این مقصد جز به هدایت پیامبر اکرم ﷺ تحقق نمی‌یابد.»

🌻 در نگاه او، شریعت آمده است تا انسان را از اسارت هوا رهایی بخشد و بندگی اضطراری را به بندگی آگاهانه و آزادانه بدل کند؛ و این دگرگونی عظیم، تنها در پرتو هدایت پیامبر ﷺ ممکن است. صلوات، یادآور همین حقیقت است: پیوند با پیامبری که راه را می‌نمایاند و انسان را از تاریکی نفس به روشنایی عبودیت می‌کشاند. 🔶 فرجام سخن 🌻 صلوات بر پیامبر اکرم ﷺ دو افق بزرگ را در جان مؤمن می‌گشاید: 👌 افق رحمت الهی: بنده با یک صلوات، خود را در معرض ده صلوات الهی قرار می‌دهد؛ صلواتی که حقیقت آن رحمت، ثنا و مغفرت است. این کرامتی است که بنده را از گمنامی زمینی به یادشدگی آسمانی می‌رساند. 👌 افق شکر نعمت بعثت: هر صلوات، شکر دوباره نعمت بعثت است؛ اعترافی است که اگر او نبود، راه شناخته نمی‌شد و هدایت کامل نمی‌گشت. صلوات، شعله محبت پیامبر ﷺ را در دل زنده نگه می‌دارد و پیمان پیروی از او را استوار می‌سازد. 👌 بدین‌گونه، صلوات ذکری است که از زمین آغاز می‌شود و در آسمان پایان می‌یابد؛ ذکری که در آن، شکر و محبت، معرفت و ادب، همگی در یک جمله کوتاه جمع شده است: 🌼«اللهم صلِّ على محمدٍ وعلى آل محمد.»🌼 📙 #وصفي_أبوزيد ✍️ #حمـزه خـان بیگـی ┈••✾•🍃⚜️🍃•✾• #سۆزی‌میحڕاب ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🌹  ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺‌‌‌═══

هجرت و عشق به وطن نوشته: دکتر محمد بدیع ترجمه: #ساجدی ستایش خاص خداوند است و درود و سلام بر رسول خدا و پیروان او؛ و اما بعد... هجرت پیامبر محبوب ما (ص) و یاران بزرگوارش، یک سفر تفریحی یا گردشگری نبود که انسان پس از آن با روحیه‌ای تازه و نشاطی دوباره به خانه بازگردد و زندگی روزمره را از سر گیرد؛ این هجرت، سفری برای کسب رزق و رفاه بیشتر هم نبود تا کسی بخواهد با آن وضعیت معیشتی خود و خانواده‌اش را تغییر دهد. آنان هرگز از وطنی که دوستش نداشتند فرار نکردند، بلکه از وطنی هجرت کردند که با تمام وجود به آن عشق می‌ورزیدند؛ سرزمینی پاک و مقدس که یادگار نیاکان و میراث‌دار پیامبران بود و خانه‌ی خدا را در خود جای داشت؛ همان خانه‌ای که در قرآن کریم به عنوان نخستین جایگاه عبادت مردم توصیف شده است. آنان سرزمینی را ترک کردند که کعبه‌اش برای همگان مایه هدایت بود؛ دیاری که قلب‌ها به سویش پر می‌کشید و مردم در آنجا از نظر جان، مال و ناموس در امنیت بودند، جایی که جنگیدن در آن و حتی آسیب رساندن به گیاهان و جانورانش حرام بود. آنان وطنی را دوست داشتند که می‌خواستند شکوهش را بالا ببرند، حرمت‌هایش را پاس بدارند و آن را از آلودگی‌های بت‌پرستی پاک کنند؛ می‌خواستند مردمانش را از ظلمات کفر و شرک به نور توحید و ایمان برسانند. آنان وطنی را دوست داشتند که در آن کرامت انسان، اندیشه، خرد و اخلاقش ارتقا یابد. آن‌ها در پی اصلاح نظام‌های اجتماعی و اقتصادیِ سرزمین‌شان بودند؛ می‌خواستند میان مردم برابری برقرار کنند بدون آنکه تبعیضی بر اساس نژاد، رنگ یا عقیده وجود داشته باشد. می‌خواستند حقوق ضعیفان، زنان، یتیمان و بردگان را که توسط زورگویان پایمال شده بود بازگردانند، حقِ فقرا را از ستم اغنیا بگیرند و معاملات را از ربا و احتکار، و اخلاق را از فحشا و منکرات پاک کنند. آنان می‌خواستند نیروهای پراکنده و قبایل درگیر را در یک امت واحد و یکپارچه گرد هم آورند تا قدرتشان حفظ شود و مورد خشنودی پروردگار قرار گیرند. آنان در پی تعالی قوانین و عرف‌های جامعه بودند تا روابط میان مردم بر پایه عدالت و انصاف استوار شود. آن‌ها مردم را با حکمت و پند نیکو به سوی خدا دعوت می‌کردند؛ دعوتی ربانی، مسالمت‌آمیز و سرشار از رحمت. سلاحی برنداشتند و هیچ‌کس را به اجبار به دین در نیاوردند؛ چرا که «در دین هیچ اجباری نیست». آنان از کسی پاداش نمی‌خواستند، بلکه خودشان در راه حق، انواع آزارها، توهین‌ها، ظلم‌ها و حتی محاصره‌های طاقت‌فرسا و گرسنگی را در شعب ابی‌طالب به جان خریدند. شکنجه شدند و تحت تعقیب قرار گرفتند؛ حتی برای قتل پیامبر (ص) - که پاک‌ترین و مهربان‌ترین خلق خدا بود - نقشه کشیدند. وقتی پیامبر (ص) و یارانش تمام توان خود را طی سیزده سال دعوت و تبلیغ به کار گرفتند و جز مکر و آزار پاسخ نگرفتند، ناچار شدند حقِ اصیل را بر دلبستگی‌های دنیوی مقدم بشمارند و وطن محبوب، خانه و کاشانه‌ای که به آن خو گرفته بودند را رها کنند تا به سرزمینی بروند که پذیرای دعوتشان باشد. تصویر مهاجرانی که با توشه‌ای اندک و قلبی آکنده از درد، دل از وطن کندند، فراموش‌نشدنی است. در لحظه وداع، پیامبر (ص) با نگاهی به مکه فرمود: «سوگند به خدا، تو محبوب‌ترینِ سرزمین‌های خدا نزد خدا و نزد منی؛ اگر قوم تو مرا بیرون نمی‌کردند، هرگز از تو خارج نمی‌شدم.» حتی پس از آنکه پیامبر (ص) در مدینه با استقبال باشکوه روبه‌رو شد، یاد مکه هرگز از قلب او و یارانش نرفت. آنان همواره دلتنگِ آن خاک و آن دیار بودند و حتی پیامبر (ص) دعا می‌کرد: «خدایا! محبت مدینه را در دل ما قرار ده، همان‌طور که مکه را دوست داریم یا حتی بیشتر.» در مدینه، بزرگترین تمدنی که جهان به خود دیده شکل گرفت؛ تمدنی بر پایه آزادی، عدالت و کرامت. پیامبر (ص) ده سال مردم را با منهج آسمانی تربیت کرد و وقتی زمانِ پیروزی فرا رسید، پیامبر (ص) فاتحانه به مکه بازگشت تا آن را از بت‌ها پاک کند. هنگامی که برخی از سرِ احساسات گفتند «امروز روز انتقام است»، پیامبر (ص) با مهربانی فرمود: «امروز روز رحمت است؛ امروز روزی است که خدا قریش را عزیز می‌دارد و کعبه را بزرگ می‌شمارد.» امروز، ما چقدر به این عشق به وطن نیاز داریم! وطنی که خداوند به ما ارزانی داشته است؛ باید حرمتِ آن را پاس بداریم، آبادش کنیم، زمین‌های بایرش را احیا کنیم و عدالت را در آن بگسترانیم. این امر نیازمند جهاد، صبر و عشقی عمیق است. پیامبر (ص) فرمود: «دیگر هجرتی [از مکه] نیست، بلکه جهاد و نیت است.» این یعنی امروز بر عهده هر ملتی است که کشور خود را بر پایه منهج الهی اصلاح کند و حق و عدالت را برپا سازد تا زمانی که خداوند اذن دهد که همه ملت‌های مؤمن تحت پرچم توحید، در آزادی و برابری با هم متحد شوند. #سۆزی‌میحڕاب🕌 🆔@Sozimihrab

‍ كاتێك خاتوونەكان ئارام و هێمن دەبن! - ئەو هێمنی و ئارامییەی کە خاتوونێك دەیبەخشێتە ماڵەکەی، تەنها سیفەتێکی ئاسایی نییە، بەڵکو پەرستشێکی شاراوەیە، پیت و بەرەکەتێکی بێدەنگ و پەیامێکی دڵنیاییە کە سوود و ڕەنگدانەوەی لەسەر هەموو ئەندامانی خێزانەكە دەبێت. - خاتوونی هێمن و لەسەرخۆ لەسەر شتی بچووك و بێ ئەرزش هاوارو بۆڵە ناکات و شەڕ و ئاژاوە بەرپا ناکات. بەڵکو ئارامی وەک ڕێگایەک، دانایی وەک شێوازێک و لەخۆگرتن وەک زمانێک هەڵدەبژێرێت. لێرەوە دەروازەی فەڕو خێرو خۆشی دەست پێدەکات، پیت و بەرەکەتێک بە چاو نابینرێت، بەڵام لە هەموو وردەکارییەکانی ژیانی خێزانەكەدا هەستی پێدەکرێت. 1- هێمنی دڵەڕاوکێ دوور دەخاتەوە. ئەو ماڵەی هاوارو دەنگە دەنگی زۆی  تێدایە، دڵەکان خەمبارو تەنگ دەبن، کێشەکان زۆر دەبن و وزە و تواناکان پەرتەوازە دەبن. بەڵام کاتێک ئافرەت هێمنە: هاوسەرەکەی ئارام دەبێتەوە، منداڵەکان هەست بە دڵنیایی دەکەن، ناکۆکییەکان کەم دەبنەوە، گوشاری دەروونی سووک دەبێت، ئاسوودەیی دەروونی فەراهەمدێت. 2- ئافرەتی هێمن دەزانێت کەی قسە بکات و کەی بێدەنگ بێت. ئەو لاواز و بێ ئەزموون نییە، بەڵکو ژیرو دانایە، دەزانێت کە هەندێک ناکۆکی بە ئارامگرتن چارەسەر دەبن، هەندێک وشە ئەگەر بوترێن دڵەکان دەسووتێنن، هەندێک بێدەنگی لە هەزاران گفتوگۆ و مشتومڕ کاریگەرترە. ئەم هۆشیارییە ماڵەکان لە قەیران و هەڵوەشانەوە دەپارێزێت. 3- هێمنی ڕەزامەندی دروست دەکات، ڕەزامەندیش كلیلی پیت وبەرەكەتە.  ئافرەتی هێمن و لەسەرخۆ، سکاڵا زۆر ناکات، ماڵەكەی بە ماڵی خەڵکی تر بەراورد ناکات، بیانوو بەهاوسەرەکەی ناگرێت لەسەر ئەو شتانەی کە لە توانایدا نییە. بەڵکو ڕازی و  سوپاسگوزارە و ڕێز لە شتی کەم دەگرێت، خوای گەورەش پیت و بەرەکەت دەخاتە کەمەکەوە تا زۆر دەبێت. . 4- هێمنی خاتوونەكان ڕەنگدانەوەی لەسەر منداڵەکان دەبێت ئەو منداڵەی لە ماڵێکی ئارامدا دەژی، هاوسەنگتر هەڵسووكەوت دەكات، کەمتر سەرەڕۆیی دەکات، تەرکیزی زیاتر دەبێت، لە دایکییەوە نزیکترە. ئەمە و پەروەردەکردنی منداڵ لەسەر دڵنیایی و ئارامی، گەورەترین وەبەرهێنانە بۆ داهاتوو. . 5- ئافرەتی هێمن لە خوای گەورەوە نزیکە زۆرجار هێمنی لەم شتانەوە سەرچاوە دەگرێت، دڵێکی پەیوەست بە خوداوە، نزایەکی شاراوە، تەسلیمبوون بە قەزا و قەدەری خوای گەورە، باوەڕبوون بەوەی کە خودا هەموو شتێک ڕێک دەخات. نزیکبوونەوە لە خودا مایەی فراوانبوونی ڕزق و رۆزییە. بەكورتی: خاتوونی هێمن و ژیر بەهاوارو دەنگە دەنگ ماڵ ناگۆڕێت، بەڵکو بە ئارامی و هێمنی، دەسەڵاتی خۆی بە زۆر ناسەپێنێت، بەڵکو بە رێزو خۆشەویستی و لە ئامێزگرتن، ئەو کۆڵەکەی ڕاستەقینەی ماڵە؛ ئەگەر دڵی چاک بوو، هەموو ماڵەکە چاک دەبێت. ئا – مافناس: یاسین ئەحمەد زەنگەنە راوێژكاری خێزانی و پەروەردەیی #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

امضایی که می‌تواند تاریخ را تغییر دهد چرا تفاهم پزشکیان و ترامپ یک نقطه عطف است؟ ✍محمدعلی سوره در روابط بین‌الملل، گاهی اهمیت یک سند بیش از متن آن، به امضاکنندگانش بازمی‌گردد. یادداشت تفاهم اخیر میان ایران و آمریکا از همین جنس است. از نظر حقوقی در حد یک معاهده‌ی الزام‌آور نیست، اما امضای آن توسط مسعود پزشکیان و دونالد ترامپ به آن جایگاهی داده که می‌تواند آغازگر فصلی تازه در روابط تهران و واشنگتن باشد؛ روابطی که طی ۴۷ سال گذشته بیش از هر چیز با بی‌اعتمادی، تحریم و تقابل شناخته شده است. نکته‌ی قابل‌توجه در نحوه‌ی این امضا نیز خود گویای فضای حاکم بر روابط دو کشور است: پزشکیان و ترامپ متن یادداشت تفاهم را نه در یک مراسم مشترک، بلکه به‌صورت دیجیتال و غیرحضوری امضا کردند و نسخه‌های امضاشده را به یکدیگر ارسال کردند. این فاصله‌گذاری نمادین، شاید بازتابی از همان بی‌اعتمادی تاریخی باشد که هنوز کاملاً از میان نرفته؛ امضا صورت گرفته، اما نه در یک دیدار رو در رو که می‌توانست تصویری از آشتی را به نمایش بگذارد. از قطع روابط دیپلماتیک دو کشور در سال ۱۳۵۹، مذاکرات متعددی میان آن‌ها انجام شده است. برجام مهم‌ترین نمونه بود، اما حتی آن توافق هرگز با امضای رؤسای جمهور همراه نشد. از همین رو، امضای مشترک پزشکیان و ترامپ، فارغ از محتوای سند و شکل غیرحضوری آن، پیامی سیاسی مهم دارد: اراده‌ی گفت‌وگو این بار در بالاترین سطح اجرایی دو کشور تأیید شده است. امضای رؤسای جمهور صرفاً تشریفات نیست؛ پذیرش مسئولیت سیاسی توافق است. وقتی عالی‌ترین مقام اجرایی کشوری سندی را امضا می‌کند، اعتبار آن نزد افکار عمومی و بازارها بالا می‌رود — حتی اگر آن امضا پای میز مشترکی صورت نگرفته باشد. این تفاهم را باید بیش از یک توافق مقدماتی و کمتر از یک معاهده‌ی نهایی دانست؛ سندی که می‌تواند مسیر مذاکرات آینده را هموار کند، اما موفقیتش به اجرای تعهدات و تداوم اراده‌ی سیاسی طرفین وابسته است. برای ایران، این تفاهم می‌تواند زمینه‌ساز کاهش فشارهای اقتصادی، تسهیل تجارت خارجی، افزایش صادرات نفت و آزادسازی بخشی از دارایی‌های مسدودشده باشد. کاهش تنش با آمریکا همچنین می‌تواند فضای مناسب‌تری برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی فراهم کند؛ گرچه تحقق این دستاوردها به توافق‌های بعدی وابسته است و نباید از یک یادداشت تفاهم انتظار حل همه‌ی مشکلات اقتصادی را داشت. آمریکا نیز اهداف مشخصی دنبال می‌کند: کاهش احتمال درگیری نظامی در خلیج فارس، تأمین امنیت مسیرهای انتقال انرژی، و کاهش هزینه‌های حضور نظامی در منطقه. برای دولت ترامپ، موفقیت این روند می‌تواند دستاوردی در سیاست خارجی و نمونه‌ای از مدیریت بحران از طریق دیپلماسی باشد. پیامدهای این تفاهم به ایران و آمریکا محدود نمی‌ماند. هر کاهش تنشی میان دو کشور بر امنیت خلیج فارس، بازار جهانی انرژی و معادلات ژئوپلیتیک خاورمیانه اثر می‌گذارد؛ از همین رو کشورها و بازارهای مالی روند اجرای آن را با دقت دنبال خواهند کرد. با این حال، تجربه‌ی برجام هشدار می‌دهد که نباید دچار خوش‌بینی افراطی شد؛ حتی توافق‌های بین‌المللی در برابر تغییر دولت‌ها و اختلاف بر سر اجرای تعهدات آسیب‌پذیرند. یادداشت تفاهم اخیر را باید «آغاز یک مسیر» دانست، نه «پایان یک اختلاف». اگر این مسیر با اعتمادسازی و اجرای متقابل تعهدات همراه شود، می‌تواند یکی از مهم‌ترین تحولات سیاست خارجی ایران در دهه‌های اخیر باشد؛ اما اگر اختلافات دوباره بر مذاکرات غلبه کند، این تفاهم نیز به فهرست فرصت‌های از دست‌رفته‌ی روابط ایران و آمریکا خواهد پیوست. اهمیت اصلی این سند نه در تعداد صفحات آن، بلکه در امضاهای پای آن نهفته است؛ امضاهایی که حتی در غیاب یک دیدار حضوری توانستند سنگینی سیاسی خود را حفظ کنند. امضای پزشکیان و ترامپ نشان می‌دهد دو طرف دست‌کم به این جمع‌بندی رسیده‌اند که هزینه‌ی ادامه‌ی تنش بیش از هزینه‌ی گفت‌وگوست. اینکه این تغییر رویکرد به صلحی پایدار بینجامد یا نه، پاسخی است که نه متن این یادداشت، بلکه عملکرد دو طرف در ماه‌ها و سال‌های آینده مشخص خواهد کرد؛ چون در دیپلماسی، امضاها آغاز راهند، نه پایان آن. #سۆزی‌میحڕاب🕌 🆔@Sozimihrab

۲٥ی ڕێبەندانی ۱٤۰۱ (۱٤-٢-٢٠٢٣ زایینیی) ١٧ ساڵ بەسەر وەفاتی گەورەزانای کورد و موفەسسیری قورئان (دکتۆر مزەففەر پەرتوما)دا تێدەپەڕێ. دکتۆر پەرتوما لەدایکبووی ساڵی ۱۳۲۰ی هەتاویی شاری سنەی ڕۆژهەڵاتی کوردستانە. دکتۆرای لە بواری (فیزیکی ناوەکیی)دا هەبوو. بۆ ماوەی ۱۹ ساڵ لە (ئاژانسی ناسا)ی ئەمریکیی، وەک زانایەکی (فیزیک پزیشک)، کاری کردووە. دکتۆر پەرتوما هاوکات کەسایەتییەکی ئایینیی و موفەسسیری قورئان بوو کە تەفسیرەکەی، چەند ساڵ دوای وەفاتی خۆی، بە ناوی (پرشنگی نووری خودا) بە زمانی کوردیی چاپ و بڵاو کرایەوە.

بیرەوەری (وتارێک لە دەورانی فەقـێیەتـیـدا)🌿 🌿لەسەرەتای ساڵانی پەنجاکانی میلادیدا(ساڵانی سیەکانی هجری شمسیدا)کاک ئەحمەد(خوا دەرەجاتی عالی کات) بەمەبەستی خوێندنی دەرسی فەقێیەتی، ڕودەکاتە کوردستانی باشور(عێراق). لە كاتى فەقێیەتی و لةمانگی ڕەمەزاناندا بۆتە مەلای ڕەمەزان و هەرساڵەی لە ئاواییەکی شارەزووردا ڕەمەزانی بەسەربردوەو جەژنی بۆ خەڵکەکە کردوە. ساڵێکیان ڕێی دەکەوێتە یەکێک لەو دێهاتانەو لە وتاری(سوخنڕانی)جەژندا باسێک دەربارەی   قیامەت دەکات و هانی خەڵکەکە دەدات بۆ دەستپاکی ودورەپەرێزی لە حەرامخۆری. کاک ئەحمەد لە وتارەکەیدا نمونەیەک دەهێنێتەوەو دەفەرمووێت: (( ئەی موسوڵمانینە..کەس لە قیامەتدا لەبەردەم دادگای پڕ لەدادوعەدلی خواییدا ناتوانێت نکۆڵی( ئینکاری)لە هیچ کام لە کردەوەکانی بکات، چونکەدەست و چاو و قاچ و پێست....هەموو دێنە زمان، شتە دزراوەکان دێنە مەیدان وشایەتی لەسەر دزکە دەدەن. بۆنموونە: ئەگەر کەسێک بزنێکی دزیبێت، بزنەکە دێتە مەیدان وشایەتی لەسەر دزەکە دەدات. جا کاک ئەحمەد فەرمووی: هەر کە ئەمەم وت، کابرایەک وتارەکەی پێ بڕیم و وتی: مامۆستا..مامۆستا.. بەڕاست خواوەنتەعالا بزنەکە زیندوو دەکاتەوە و ئاوا دەیهێنێتە مەیدان؟! منیش وتم: بەڵێ دڵنیابە(موطمەئین بە) کابرا وتی: سابەخوا شتێکی باشە، منیش ڕیشی دەگرم و دەیدەمەوە دەس خاوەنی!!! ئیتر خەڵکەکە هەموو دایانە قاقای پێکەنین. جا کە پێکەنینەکەیان نیشتەوە، تێمگەیاندن قیامەت شوێنی لێپرسینەوەیەو هیچ کردەوەیەک لە خوای گەورە پەنهان نابێت، چی بچێنیت ئەوە دەدوریتەوە))      بورهان محمد امین خاوەنی تەفسیری ئاسان                        ١٧ربيع الاول١٤٤٠هــ                            ٢٠١٨/١١/٢٥مــ ـــــــ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ #سۆزی‌میحڕاب🕌 🆔@Sozimihrab

از فضای موشک‌ها تا میدان‌ فوتبال… ایران از جام جهانی چه می‌خواهد؟ ✍ترجمه با تصرف: رسول رسولی کیا ورزش، به‌ویژه فوتبال، دیگر صرفاً یک سرگرمی نیست؛ بلکه در سراسر جهان با سیاست و اقتصاد درهم تنیده شده است. هرچند نهادهای ورزشی همواره از بی‌طرفی و استقلال سخن می‌گویند، اما جدا کردن ورزش از منازعات سیاسی دیگر چندان ممکن نیست. گاهی ورزشگاه‌ها به صحنه‌ای برای رویارویی غیرمستقیم میان کشورها تبدیل می‌شوند و رفتار تیم‌ها و شعارهای تماشاگران بازتابی از نقشه‌های نفوذ و موازنه‌های قدرت می‌گردد! در چنین فضایی، حضور ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ ــ که این دوره در ایالات متحده، مکزیک و کانادا برگزار می‌شود ــ فراتر از یک رقابت ورزشی است؛ به‌ویژه در شرایطی که میان ایران از یک سو و ایالات متحده و رژیم اسرائیل از سوی دیگر درگیری نظامی‌ای شکل گرفته که گاه با دوره‌هایی از آرامش، مذاکره، تهدید و تشدید تنش همراه بوده است. از همین رو، این حضور یکی از سیاسی‌ترین صحنه‌های این رویداد ورزشی به شمار می‌رود. پرسشی که مطرح می‌شود این است:

مشارکت ایران در بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان، آن هم در کشوری که با تهران درگیر تنش و حتی جنگ بوده، چه معنایی دارد؟ چرا ایران با وجود خسارت‌های سنگینی که در نتیجه جنگ متحمل شده ــ خسارت‌هایی که می‌تواند فعالیت‌های ورزشی را مختل کند ــ همچنان بر حضور در این رقابت‌ها اصرار دارد؟

اگرچه فوتبال برای ایران، مانند بسیاری از کشورها، ابزاری از قدرت نرم به شمار می‌رود، اما حضور در جام جهانی در چنین فضای پرتنشی، در واقع ادامه‌ای از رویارویی با ایالات متحده محسوب می‌شود؛ بخشی از «نبرد روایت‌ها» و تصویری که ایران می‌خواهد جهان ببیند! این حضور همچنین تلاشی است برای تقویت روایت ایران درباره جنگ و صلح و نشان دادن اینکه این کشور عضوی فعال از جامعه بین‌المللی است.

ایران می‌کوشد از طریق حضور در جام جهانی، خود را کشوری معرفی کند که حضور طبیعی در عرصه‌های جهانی دارد و تنها در پرونده‌های امنیتی و نظامی خلاصه نمی‌شود.

مشارکت ایران در این رقابت‌ها در واقع فصلی از جنگ روایت‌هاست؛ حضوری که روایت رسمی ایران درباره پیروزی در جنگ با ایالات متحده و اسرائیل را تقویت می‌کند. ورود تیم ملی ایران با ویزای آمریکا، بازی کردن در ورزشگاه‌های این کشور و در برابر تماشاگران آمریکایی، و برافراشته شدن پرچم ایران در خاک آمریکا، در چنین شرایطی، می‌تواند به تقویت این روایت کمک کند.

این در حالی است که فیفا ــ نهادی که کشورهای اروپایی نفوذ زیادی در آن دارند ــ در جریان این تنش‌ها موضعی خصمانه علیه ایران نگرفته است! حتی جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، در اظهاراتی اعلام کرده که حضور ایران در جام جهانی با وجود اختلافاتش با آمریکا، دستاوردی برای این سازمان محسوب می‌شود!

ایران با وجود شرایط دشوار امنیتی، نظامی و اقتصادی، از حضور در این دوره از جام جهانی هدف دیگری نیز دنبال می‌کند که عبارت است از: جلب همدلی افکار عمومی جهان؛

این رویداد جهانی جایی است که مردم از همه نقاط دنیا گرد هم می‌آیند و فرصتی برای ایران فراهم می‌کند تا خود را از نگاه ملت‌ها بازتعریف کند. طبیعی است که هر اتفاقی مربوط به ایران در جریان مسابقات، توجه گسترده دوربین‌ها، تحلیلگران ورزشی و سیاسی و رسانه‌ها را جلب خواهد کرد؛ توجهی که نوعی تبلیغ رایگان برای ایران به شمار می‌آید و ممکن است مردم جهان را به پیگیری جدی‌تر مسائل مربوط به این کشور، از جمله موضوع تحریم‌ها، سوق دهد. از آنجا که ایران به این دوره از جام جهانی تا حدی به چشم یک میدان سیاسی و نمایش قدرت نگاه می‌کند، نسبت به هرگونه رفتار یا شعار خصمانه در ورزشگاه‌ها حساسیت زیادی دارد. در همین راستا، احمد دنیامالی، وزیر ورزش ایران، پیامی روشن به فیفا ارسال کرده و هشدار داده است که اگر در جریان بازی‌های تیم ملی ایران شعارهای سیاسی یا بنرهای ممنوعه دیده شود، ممکن است کاروان تیم تصمیم قاطعی برای ترک زمین مسابقه بگیرد! چیزی که می‌تواند تا حدی کار ایران را در این مسابقات آسان‌تر کند، تمایل ایالات متحده به نشان دادن موفقیت خود در میزبانی این رویداد حساس است. دولت آمریکا می‌خواهد نشان دهد که می‌تواند میان تعهدات ورزشی بین‌المللی و ملاحظات سیاسی و امنیتی تفکیک قائل شود. هرگونه فشار آشکار و غیرموجه علیه تیم ملی ایران می‌تواند نشانه‌ای از ناکامی واشنگتن در برگزاری موفق این رویداد جهانی تلقی شود و تبلیغی منفی برای آن به همراه داشته باشد.

ایران تاکنون هفت بار در مرحله نهایی جام جهانی حضور داشته است، از جمله در سه دوره اخیر؛ اما حضور این بار رنگ و بویی متفاوت دارد. ایران این بار تنها با یک تیم فوتبال وارد میدان نشده، بلکه با مجموعه‌ای از اهداف و پیام‌های سیاسی پا به این رقابت‌ها گذاشته است.

نویسنده: احسان الفقیه #سۆزی‌میحڕاب🕌 @Sozimihrab

جادویی به نام فوتبال! ترجمه: رسول رسولی کیا آنچه ساحران فرعون در برابر مردم افکندند چیزی جز چند ریسمان و عصا نبود، اما چنان دیدگان مردم را افسون کردند که گویی مارهایی خزنده در حرکت‌اند.  آنچه امروز «دایره جادوگر» نامیده می‌شود نیز چیزی جز تکه‌ای پوستِ پر از هوا نیست که برای بازی و سرگرمی به کار می‌رود، با این حال کسانی می‌کوشند آن را به ابزاری برای تحریک احساسات مردم، منحرف کردن افکار، کاهش آگاهی و دور ساختن آنان از آنچه زندگی‌شان را سامان می‌بخشد تبدیل کنند. من بر این باور نیستم که توپ تنها برای گمراه کردن جوانان مسلمان اختراع شده است؛ زیرا فوتبال نخستین بار در کشورهای عربی و اسلامی پدید نیامده و حتی شیفتگی افراطی غرب به فوتبال کمتر از علاقه مردم ما نیست! اما یقین دارم این وسیله بازی، که در اصل برای فعالیتی ورزشی و جسمانی ساخته شده، از سوی برخی دولت‌ها به ابزاری برای تثبیت سیاست‌هایشان و تضعیف آگاهی عمومی تبدیل شده است؛ آن هم از راه سرگرم کردن مردم با این ورزش ،اما سخن من در اینجا درباره میزان دلبستگی مردم مسلمان ما به این «دایره جادوگر» است؛ توپی که تا چه اندازه بر آنان اثر گذاشته است. 📎ادامەی مطلب...👇 #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

چه ند زانیاریه ک له باره ی ساڵی کۆچی ساڵی کۆچی ✍ محمد محمودی ـ  عەرەبەکان لەسەردەمی سەردەمی نەزانیدا ساڵی مانگیان بەکارھێناوەو سەرەتای مانگەکانیان بەدیتنی مانگ دەستی پێکردوەو لەسەردەمی ئیسلامیشدا بەھەمان شێوە بووە،جگە لەمانەش تەنانەت شەوی مانگەکانیشیان بەناوی تایبەتی خۆیانەوە ناودەبرد بۆ ھەر سێ شەوێک لەمانگەکانی خۆیان ناوی جیایان دیاریکردبوو وەک:(سێ شەوی یەکەم(غرر)، سێ شەوی دووەم(نەقل)، سێ شەوی سێیەم(تسع)، سێ شەوی چوارەم(عشر)، سێ شەوی پێنجەم(بیچ)،سێ شەوی شەشەم (درع)،سێ شەوی حەوتەم(ڤلمە)،سێ شەوی ھەشتەم(حنادس)،سێ شەوی نۆیەم(دئادی)،سێ شەوی دەیەم(محاق) ھەر یەک لەم وشانە مانای تایبەتی خۆی ھەبوو،وەک چۆن لەناو کورددا شەوی مانگەکان ناویان ھەیە.بەم شێوەیە عەرەبەکانی پێش ئیسلام ناوی مانگەکانیان بەچەند شێوەیەکی جیاواز بەکار دەھێنا و کاروبارەکانی خۆیان پێ بەڕێدەکرد، تەنانەت ڕۆژی مانگەکانیش لەساڵی مانگیدا (٢٩ یان ٣٠)ڕۆژ بووە.لەوسەدەمەشدا مانگە عەرەبیەکانیان بەسەر چوار وەرزدا دابەشکردبوون سەرەتاکەی لەوەرزی پایزدا بوو کەبە(ربیع)ناسرابوو پاشان (شتاء و ێیف و قیڤ)دەھات.بەڵام لەسەردەمانی دواتردا ئەم شێوازە بەرەو کاڵبونەوە ڕۆشت و لەئیستادا ناوی وەرزەکان بەم شێوەیە بەکاردەھێنرێت: (الربیع ،الێیف ،الخریف، الشتاء). جگە لەوەش ناوی ڕۆژەکانی ھەفتەش لای عەرەبە کۆنەکانی سەردەمی نەزانی بەم شێوەیە بوون(( شیار(شەممە)، ڕول(یەک شەممە)، ڕھون یان ڕھود(دوو شەممە)، جبار(سێ شەممە)، دبار(چوار شەممە)،مۆنس(پێنج شەممە)، عروبە(ھەینی)،بەڵام ئەم ناوانە زانیاریەکی ئەوتۆیان لەبارەوە نەمان و لەئێستادا بەکار نایەن. ڕووداوو ساڵەکانی سەردەمی پێغەمبەر وەک ڕۆژژمێر بەکاردەھاتن: تەنانەت لەسەردمی پەیامبەری ئیسلام موسوڵمانان ساڵنامەیەکی دیاری کراویان نەبووە لەکاتێکدا ئەوان کۆچیان کردبوو بۆ مەدینەو خاوەن کیانی خۆیان بوو، ھەر ساڵێک کەدەکەوێتە نێوان ڕووداوی کۆچ و مەرگی پێغەمبەر(ێ) بەناوی ڕووداوێکی تایبەت کەلەو ساڵەدا ڕوویداوە جیایان کردبوویەوەو ناویان لەسەر دانابوو وەک:( یەکەم ساڵی دوای کۆچ(سنە الاژن) و ساڵی دووەم(سنە الامر بالقتال) و ساڵی سێیەم(سنە التمحیێ) و ساڵی چوارەم(سنە الترفئە)و ساڵی پێنجەم(سنە الزلزال) و ساڵی شەشەم(استئناس) و ساڵی حەوتەم(سنە الاستغلاب) و ساڵی ھەشتەم(سنە الاستواء) و ساڵی نۆیەم(سنە البرائە) و ساڵی دەیەم(سنە الوداع) و ئەگەر یەکێک لەو ناوانە بھاتایەتە سەر زمانی موسوڵمانان بەس بوو تابڵێن ئەو ناوە ساڵی چەندی کۆچیە. بەم شێوەیە لەو سەردەمەشدا موسوڵمانەکان لەبری ساڵنامەیەکی دیاری کراو ئەم ناوانەیان دیاری دەکرد و بەکاریان دەھێنان. 🖇ادامە مطلب... #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══