سۆزی مێحڕاب

«از غارِ سکینه تا افقِ تمکین؛ هندسهٔ عمارتِ قلوب در عصرِ غُربتِ کُبری» ✍ حمزه خان بیگی  ـ تاریخ معاصرِ امتِ اسلامی، امروز یکی از دردناک‌ترین فصل‌های خود را از سر می‌گذراند؛ فصلی که در آن، تبعید خودخواسته و مُهاجرت ناگزیر، به سرنوشت مشترک میلیون‌ها مسلمان بدل شده است؛ مردمانی که وطن‌هایشان ـ با همه وسعت و امکانات ـ بر آنان تنگ آمده و آغوش سرزمین خویش را بر رویشان بسته‌اند. در چنین وضعی، هجرت و آوارگی دیگر رویدادی فردی و گذرا نیست، بلکه به پدیده‌ای فراگیر و تعیین‌کننده در حیات امت تبدیل شده است؛ پدیده‌ای که سیمای ملت‌هایی کامل را دگرگون کرده و بر جان و هویت آنان سایه افکنده است.این واقعیت تلخ، زادهٔ سلطهٔ ظلم، گسترش استبداد، و هجوم فتنه‌هاست؛ فتنه‌هایی که انسانِ مؤمن را در برابر انتخابی دشوار قرار می‌دهد: یا ماندن در فضایی خفقان‌آلود که دین، کرامت و آزادی او را می‌فرساید، یا برگزیدن راه هجرت؛ هجرتی که دیگر «گزینشی لوکس» نیست، بلکه ضرورتی ناگزیر برای حفظ جان و ایمان و آزادی است.با نگاهی عمیق و آگاهانه به نقشهٔ پراکندگی وشتاتِ مسلمانان در روزگار حاضر، با تراژدی‌ای چندبُعدی روبه‌رو می‌شویم؛ تراژدی‌ای که در آن، رنجِ جسمانی با زخم‌های روحی درهم می‌آمیزد، و غربتِ مکان با غربتِ معنا، هویت و پیوندهای عمیق انسانی گره می‌خورد. این شتات، تنها جابه‌جایی جغرافیایی نیست، بلکه در بسیاری موارد، به گسیختگی درونی و تزلزل روحی می‌انجامد؛ اگر در پرتو ایمان و بصیرت، به درستی فهم و هدایت نشود.در چنین افقی، بازگشت به هجرت نبوی و تأمل در «معیّتِ غار» در غار ثور، نه یک یادآوری تاریخی، بلکه ضرورتی تربیتی و راهبردی است. در آن لحظهٔ سرنوشت‌ساز، که همه اسباب ظاهری به بن‌بست رسیده بود، غارِ کوچکِ ثور به صحنه‌ای برای تجلی معیّت الهی بدل شد؛ معیّتی که در آن، خوف به آرامش، اضطراب به اطمینان، و تهدید به فرصت تبدیل گشت. در آن فضای تنگ و تاریک، حقیقتی بزرگ آشکار شد: که امنیت حقیقی، نه در حصار مکان، بلکه در حصارِ معیّتِ خداوند است؛ و کرامتِ انسان، نه در گسترهٔ جغرافیا، بلکه در گسترهٔ ایمان و توکل معنا می‌یابد.امروز نیز، در میان طوفان‌های آوارگی و پراکندگی، امت اسلامی بیش از هر زمان دیگر نیازمند عمارتِ قلوب است؛ عمارتِ قلب‌هایی که زیر فشار حوادث، بیمِ فرسودگی و انهدام در آن‌ها می‌رود. این عمارت، تنها با بازسازی ظاهریِ زندگی در سرزمین‌های جدید حاصل نمی‌شود، بلکه پیش از آن، نیازمند بازسازی باطن، نیت، نگاه و نسبت انسان با خداوند است. هر هجرتی، هرچند تلخ و ناگزیر، اگر در پرتو صدقِ ایمان، سلامتِ نیت و بصیرتِ دینی فهم شود، می‌تواند از سطح یک فاجعهٔ صِرف، به فرصتی برای رشد، بازتعریف رسالت، و گشودن افق‌های تازهٔ خدمت و دعوت ارتقا یابد.بدین‌سان، «معیّتِ غار» در هجرت نبوی، به الگویی برای هر مؤمنِ مهاجر در هر زمان و مکان تبدیل می‌شود؛ الگویی که به او می‌آموزد: هجرتِ راستین، تنها جابه‌جایی از سرزمینی به سرزمینی دیگر نیست، بلکه پیش از آن، هجرتی از ضعف به قوت، از ترس به توکل، از پراکندگی به انسجام، و از تنهایی به معیّتِ خداوند می باشد. 🖇ادامە موضوع.. #سۆزی‌میحڕاب🕌═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══🕋 @Sozimihrab🕌═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

👈کاتێک کەلامی خوا دەدوێت؛ ژیان دەست پێ دەکات. ✍ عبداللە علی پور ـ لێکدانەوەیەکی کورتی سووڕەتی” فاتیحە” ” بسم‌اللە‌ الرحمن الرحیم” یەک: لەناو عیرفان” بسم‌اللە” واتە: پەیوەندی بە سەرچاوەی وجوود بەر لە هەر کردەوەیەک. مەولانا دەفەرموێ: (بی نام او هیچ کاری بار نمی‌دهد). هەر کردەوە و جووڵەیەک بێ نێوی خوا، بێ کەڵک و  بێ ڕوحە. دووەم: (رحمان و رحیم )، ڕەحمان، دڵۆڤانی و دڵسۆزی گشتگیری خوا بۆ سەرجەم بوونەوەران دەگێنیت؛ تەنانەت ئەوانەی باوەڕمەندیش نین یان خود نایناسن… ڕەحیم، دڵۆڤانی و دڵسۆزی پەروەرێن بۆ بڕواداران لە ڕۆژی پەسڵانە و لەناو دڵی پاک و بێگەردا ئەدرەوشێتەوە… ئیبنوعەڕەبی دەڵێت: ڕەحمان و ڕەحیم، واتە: دوو جیلوەی عەشقی ڕەها؛ دانەیەک گشتگیر و ئەوی تر قووڵ و تایبەتە. شێخ ئەحمەدی جامی پێداگری لەسەر ئەم دوو خاڵە دەکات و دەفەرموێ: دەبێ ئەم دوو خەسڵەتە لەناو ڕەوشت و ژیانی مرۆڤ جێگەی خۆی بکاتەوە و دەرکەون؛ یانی مێهرەبانی لەگەڵ ڕەوشتبەرزی و دڵپاکی. سێهەم: فەلسەفەی دەسپێک لە فەلسەفەدا، ( بسم اللە ) واتە: هۆی بوون و دەسپێک، پەیوەندی بە پەروەرێن هەیە و سەرچاوەکەی ئەوە، هیچ جموجوڵێک سەربەخۆ نییە. سوهرەوەردی وەک تیشکی نووری ڕەها ئەیخاتە ڕوو، یان دەسپێکی پڕشنگی نووری ئیلاهی دەزانێت کە عەقڵ و دڵ ئەگەشێنێتەوە. چوارەم: لایەنی مرۆڤ و کردەیی. بۆ مرۆڤ، وتنی” بسم‌اللە” جۆرێک بیرخەستنەوەیە، کردەوە کاتێک بایەخی دەبێت کە تەنیا بە دڵپاکی و گرێدراو لەگەڵ ڕاستگۆیی بێت. جامی دەڵێت: هەر کەس بەنێوی خوا دەست بە کار و ئیشی بکات، دڵی تەژی لە نوور دەبێ، واتە: دڵی مرۆڤ، دەبێ بە دەفری نوور و کردەوەکانی، ڕەنگی ڕاستوێژی و خزمەت بەخۆوە دەگرێت. 🖇درێژەی بابەت... #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

🔺دو راهی جنگ و توافق! دو روز است که حملات آمریکا و به تبع آن، حملات ایران در منطقه متوقف شده یا به عبارتی به حالت تعلیق درآمده است. درباره چرایی این توقف، رسانه‌های آمریکایی روایت‌های متفاوتی مطرح کرده‌اند. اکسیوس آن را به مذاکرات هیأت عمانی در تهران درباره تنگه هرمز ربط داده و در مقابل، نیویورک تایمز از هشدار مشاوران ارشد ترامپ درباره کاهش ذخایر تسلیحات رهگیر آمریکا به عنوان عامل اصلی نام برده است. صرف نظر از صحت و سقم هر کدام، سفر هیأت عمانی به تهران به احتمال زیاد بدون هماهنگی یا چراغ سبز واشنگتن انجام نشده، اما بعید به نظر می‌رسد که رئیس‌جمهور آمریکا صرفا در انتظار نتیجه گفت‌وگوهای تهران و مسقط درباره تنگه هرمز حملات را متوقف کرده باشد. واقعیت آن است که در شرایط فعلی، عدول ایران از مدیریت تنگه هرمز نامحتمل است. از همین رو، بعید است چنین مذاکراتی فعلا نتیجه‌ای مطابق انتظار آمریکا داشته باشد. از این منظر، توقف حملات آمریکا را بیش از هر چیز می‌توان ناشی از نوعی تردید راهبردی در دولت ترامپ دانست که ریشه در فقدان یک نقشه روشن برای خروج از جنگ کنونی با دستاوردهای راهبردی دارد. به بیان دیگر، واشنگتن ظاهرا وارد وضعیتی شده که در آن نه تداوم الگوی کنونی درگیری پاسخ‌گوست و نه تصمیم برای جهش به مرحله‌ای تازه، بدون هزینه و مخاطره است. به همین دلیل، ترامپ اکنون میان دو گزینه به شدت مردد است: گسترش بی‌سابقه جنگ یا بازگشت به مسیر توافق. الگوی فعلی فشار، یعنی حملات محدود شبانه، محاصره و امید بستن به فرسایشی‌تر شدن وضعیت برای ایران، با توجه به زمان‌بر بودن نتایج آن و عجله ترامپ برای بازگشایی تنگه هرمز و اولویت‌های داخلی او «کارآمدی زودبازدهی» ندارد. احتمالا ترامپ ابتدا تصور می‌کرد که از این طریق می‌توان ایران را ناچار به بازگشت به میز مذاکره و پذیرش توافقی مطلوب آمریکا کرد. اما بسته شدن تنگه هرمز و تبعات اقتصادی، امنیتی و روانی آن، و همچنین گسترش تنش به باب‌المندب، عملا نشان داده که ادامه این وضعیت نه تنها لزوما ایران را وادار به عقب‌نشینی نمی‌کند، بلکه می‌تواند هزینه‌های بحران را به دیگر مناطق راهبردی نیز تسری داده و افزایش دهد. در نتیجه، اکنون ترامپ در مواجهه با این بن‌بست یا باید جنگ را به سطحی بی‌سابقه گسترش دهد، یا به مسیر تفاهم و مذاکره بازگردد. اما دشواری کار در آن است که هیچ‌یک از این دو انتخاب، راه‌حل کم‌ هزینه و مطمئنی نیست. گزینه جنگ همه‌جانبه، اگرچه آسیب‌های سنگین و جبران‌ناپذیری به زیرساخت‌های اقتصادی ایران وارد می‌کند، اما لزوما به معنای بازگشت امنیت به تنگه هرمز و آب‌های منطقه نیست. علت هم آن است که کنترل بر این آبراه، صرفا به حضور نظامی ایران در سواحل جنوبی‌اش محدود نمی‌شود، بلکه با توان موشکی و پهپادی آن در عمق یک جغرافیای وسیع گره خورده است. حتی اگر آمریکا بتواند توان ایران را در نوار ساحلی به شدت تضعیف کند، باز هم ظرفیت شلیک از عمق جغرافیای ایران باقی می‌ماند که می‌تواند بازگشت سریع و پایدار امنیت به تنگه هرمز را با تردید جدی مواجه کند. به همین دلیل از نگاه برخی ناظران آمریکایی، حتی اشغال نوار ساحلی ایران و کنترل زمینی تنگه هرمز نیز تضمین‌کننده امنیت کشتیرانی نخواهد بود، زیرا امکان هدف‌گیری این منطقه از دیگر نقاط کشور همچنان باقی می‌ماند. در چنین سناریویی، آمریکا نه تنها به هدف اصلی خود یعنی برقراری امنیت دریانوردی نمی‌رسد، بلکه ممکن است درگیر یک اشغال فرسایشی و پرهزینه نیز شود که رئیس‌جمهور آمریکا آمادگی مواجهه با این وضعیت را ندارد. افزون بر این، ورود به جنگ تمام‌عیار ممکن است به نابودی مراکز تولید و صادرات انرژی در کل منطقه بینجامد و جهان را با ابربحران انرژی برای چند دهه مواجه سازد. با این حال بعید نیست که پلان ترامپ بمباران گسترده زیرساخت‌ها با هدف بی‌ثبات‌سازی سریع اجتماعی باشد. در مقابل هم، بازگشت به تفاهم‌نامه و مسیر دیپلماسی نیز دردسر خاص خود را دارد. همان چند روزی که تفاهم برقرار بود، تجربه تلخی برای ترامپ رقم زد. نه «گاما» از آن استقبالی کرد و نه مخالفانش فرصت را برای حمله شدید سیاسی از دست دادند. فشار لابی‌های اسرائیل نیز هزینه چنین تصمیمی را بالاتر برد. در صورت بازگشت به مسیر تفاهم هم، ترامپ در سایه مواضع تهران به سختی می‌تواند دستاوردی روشن در حوزه هسته‌ای و تنگه هرمز به عنوان یک موفقیت برجسته به افکار عمومی و جریان‌های سیاسی داخلی عرضه کند این وضعیت در مقابل اعطای امتیازهای مهم به ایران در حوزه تحریم‌های نفتی یا پذیرش مدیریت تهران در تنگه هرمز، بازگشت به توافق را نیز برای ترامپ به انتخابی پرهزینه تبدیل می‌کند حالا باید دید که وی میان این دو انتخاب دشوار و پرپیامد به ویژه پس از دیدار با نتانیاهو کدام راه را انتخاب می‌کند. فعلا بعید است جنگ تمام شود #صابر_گل_عنبری 🕋 @Sozimihrab🕌

چتر هسته‌ای پاکستان بر خلیج فارس در شهریور ۱۴۰۴، عربستان سعودی و پاکستان توافق‌نامه دفاع مشترکی امضا کردند که بر اساس آن، حمله به هر یک از دو کشور، حمله به طرف دیگر تلقی می‌شود. این توافق، که جزئیات کاملش محرمانه مانده، صرفاً یک قرارداد نظامی نیست؛ نشانه شکل‌گیری یک آرایش امنیتی تازه در خاورمیانه است — واقعیتی که در جریان جنگ اخیر ایران به‌روشنی آشکار شد: پاکستان حدود هشت هزار نیرو، یک اسکادران جنگنده JF-17 و سامانه پدافند هوایی HQ-9 به عربستان اعزام کرد، و بر اساس گزارش‌ها، متن پیمان امکان استقرار تا ۸۰ هزار نیروی پاکستانی را فراهم می‌آورد. این تحول ریشه در نگرانی چندساله کشورهای عربی خلیج فارس دارد. تنش‌های منطقه‌ای افزایش یافته و اطمینان به حمایت کامل قدرت‌های فرامنطقه‌ای، به‌ویژه آمریکا، کاهش یافته است. در چنین فضایی، ریاض به دنبال شریکی نظامی بود که هم توان بازدارندگی داشته باشد و هم وابستگی کمتری به معادلات غربی. پاکستان با ارتشی بزرگ و باتجربه، و مهم‌تر از آن، با توان هسته‌ای، این نقش را ایفا کرد؛ چنان‌که وزیر دفاع پاکستان به‌طور تلویحی گفته این پیمان عربستان را زیر «چتر هسته‌ای» اسلام‌آباد قرار می‌دهد — بعدی که تحلیل‌های امنیتی منطقه را باید مستقیماً درگیر کند. برای پاکستان نیز این همکاری بیش از یک مسئله نظامی است. با اقتصادی شکننده، اسلام‌آباد از طریق این پیمان به دنبال کمک مالی، سرمایه‌گذاری و درآمد صنایع دفاعی است؛ توان نظامی به ابزاری برای بقای اقتصادی و سیاسی تبدیل شده است. آنچه با عربستان محقق شده، هنوز به کویت، بحرین و اردن تعمیم نیافته؛ مذاکرات با این کشورها در مراحل اولیه‌تری قرار دارد و نباید با توافق راهبردی ریاض-اسلام‌آباد هم‌سطح دانسته شود. اگر این مذاکرات به توافق‌های مشابه برسد، می‌توان از شکل‌گیری شبکه‌ای گسترده‌تر سخن گفت؛ در غیر این صورت، آنچه امروز وجود دارد محور دوجانبه سعودی-پاکستانی است، نه ائتلافی چندجانبه. این مسیر بی‌هزینه نیست. عربستان پیش از امضای پیمان، آمریکا را در جریان نگذاشته بود، امری که نشان می‌دهد ریاض حاضر است در تصمیمات امنیتی کلان مستقل از واشنگتن عمل کند. از سوی دیگر، وزیر خارجه عربستان شخصاً همتای ایرانی خود را در جریان این توافق قرار داد؛ اقدامی که نشان می‌دهد ریاض، برخلاف ظاهر رقابتی این آرایش، در تلاش برای مدیریت واکنش تهران است. با این‌همه، نزدیکی فزاینده پاکستان به محور عربی، به‌ویژه اگر با تشدید بحران‌های منطقه‌ای همراه شود، اسلام‌آباد را در معرض فشار برای ایفای نقشی مستقیم‌تر در منازعات خاورمیانه قرار می‌دهد؛ دغدغه‌ای دیرینه در سیاست خارجی پاکستان. آنچه امروز شکل می‌گیرد، فراتر از امضای یک قرارداد است: پاکستان، برای نخستین‌بار به‌شکلی رسمی و عملیاتی، از قدرتی صرفاً جنوب‌آسیایی به بازیگری مستقیم در معادله امنیتی خلیج فارس بدل شده است. تداوم یا توقف این روند به دو عامل بستگی دارد: میزان موفقیت مذاکرات با کویت، بحرین و اردن، و نحوه مدیریت واکنش ایران توسط ریاض و اسلام‌آباد. محمدعلی سوره @KhatNegaar

دیدار با استاد عبدالرحمن شرفکندی(هەژار موکریانی) مهندس عبدالرحیم خورشیدی-مهاباد      استاد هژار، با مرحوم ملا عبدالرحمن طاهری بوکانی (مەلا ڕەحمانی مەرخوز)، رابطه قدیمی و صمیمی داشت؛ بنا به توصیه مرحوم ملا عبدالرحمن طاهری، با دوستان دانشجو بنای دیدار با استاد را گذاشتیم. ایشان روزهای جمعه را مخصوص دیدار دوستان و مراجعه‌کنندگان قرار داده‌بودند . قبل از رفتن  خدمت استاد با دانشجویان دانشگاههای تهران هماهنگ کردیم که سوالات را من مطرح کنم با توجه به اینکه همشهری استاد بودم.    منزل استاد در کرج خانه‌ای کوچک و محقر بود متعلق به هلال احمر ایران که مخصوص آوارگانِ جنگ بود .     قبل از شروع مصاحبه و سوالات، استاد هژار خیر مقدم گفت و از دیدار با دانشجویان اظهار خوشحالی نمود در خلال سوالات گلایه‌هایی از احزاب کُردیِ آن وقت کرد که: «چون در کرج نشسته او را "جاش" و مزدور حکومت می‌خواندند» و یا اینکه: «گاهی افرادی که از مناطق کردنشین به خانه ایشان می‌روند وضعیت اقتصادی او را در نظر نمی‌گیرند که فردی آواره و نیازمند است، نه تنها کمکی به ایشان نکرده، بلکه باید شام و جای خواب و صبحانه آنها را هم تدارک بیند، و بعد با تاکسی تلفنی آنها را روانه کند در حالیکه از او یک کیلو روغن کوردی !!دریغ می دارند و نمی گویند این بابا دارد برای ادبیات کردی زحمت می کشد خوب است برایش ببریم!!».        از استاد دلیل ترجمه کتابهای شریعتی را سوال کردیم گفت: « در حقیقت من فردی آواره و نیازمند بودم برای رفع نیاز مادی به این کار اقدام کردم».     در رابطه با ترجمه « قانون ابن سینا » از ایشان جویا شدیم، گفتند: بیکار و نیازمند بودم،  به دانشگاه مراجعه کردم، گفتم زبان عربی را خوب بلدم و می‌توانم کار ترجمه انجام بدهم، که پیشنهاد ترجمه قانون ابن سینا به من شد».     پرسیدم استاد ما دانشجویان علاقه مند هستیم به زبان مادری نامه بنویسیم، چگونه نامه به زبان کوردی بنویسیم؟؛ گفت : «همچنانکه در ملاقات فردی احوالپرسی می کنید در نامه‌نگاری نیز همین کار را انجام دهید و دچار تکلف نشوید». اغلب بزرگان ملت ما در فقر و نداری و تنگدستی زیسته‌اند و تا در بین ما بودند قدر آنان را ندانسته و از ما لطفی ندیده‌اند؛ امید که این خصلت ناسپاسی در بین ما رخت بربندد. تاریخ دیدار بهار 1363 یاد استاد گرامی و روانش شاد باد #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

🤔هەر کەسێک دەیەوێت سینەی فراوان بێت و خودا لە تاوانەکانی خۆشببێت و ناڕەحەتی و خەمەکانی نەمێنێت، با زۆر سەڵاوات بدات لەسەر پێغەمبەری خودا ‎ﷺ.❤ - ئیبن قەییم #_شیخ_احمد_کاکە_محمود #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

‍ 🔰 علم نافِع؛ آینهٔ بیداری و محرّکِ کمال انسان 🌟 از برجسته‌ترین نشانه‌های علم نافِع ــ آن علمی که در آموزه های قرآنی و سنّت نبوی، نه صرفاً دانشی ذهنی، بلکه نیرویی زنده، سازنده و جهت‌دار در جان انسان است ــ آن است که نگاه آدمی را از سطحِ ظاهر زندگی، به ژرفای وجود خویش می‌کشاند. علم نافِع، همچون آینه‌ای صیقلی، حقیقت انسان را در دو سوی آن آشکار می‌سازد:

🔸«العلم النافع أنه يلفت أنظار الناس إلى ما يمتلكون من طاقات وقدرات وما توجد في تكويناتهم من عيوب ونواقص، » 🔹سوی نخست، توانایی‌ها، نیروها، استعدادها و ظرفیت‌های نهفته‌ای که خداوند در نهاد آدمی به ودیعت نهاده است؛ و سوی دوم، عیوب، کاستی‌ها، خلل‌ها و نواقصی که در ساختار وجودی او پدیدار است و بی‌توجهی به آن‌ها، مسیر کمال را می‌بندد.

🌻علم نافِع، معرفتی است که انسان را از غفلت نسبت به این دو ساحت می‌رهاند. چنین علمی، آدمی را به شناخت دقیق سرمایه‌های وجودی‌اش فرا می‌خواند؛ سرمایه‌هایی که اگر شناخته شوند، پرورده گردند و در مسیر درست به‌کار گرفته شوند، می‌توانند او را به مقام فعّالیت، صلاح و تحقق غایت آفرینش برسانند. در همین حال، علم نافِع، انسان را از نادیده گرفتن ضعف‌ها و خلل‌ها بازمی‌دارد؛ زیرا کمال، جز با شناخت نقص و مجاهده برای رفع آن، حاصل نمی‌شود. معرفتی که تنها ستایش کند و از ضعف‌ها چشم بپوشد، هرگز نافِع نیست؛ و معرفتی که تنها ضعف‌ها را ببیند و از توانایی‌ها غافل باشد، انسان را به یأس و رکود می‌کشاند. علم نافِع، میان این دو، تعادل حکیمانهٔ تربیت را برقرار می‌سازد. 🌻در پرتو چنین علمی، انسان درمی‌یابد که رسالت او در زندگی، تنها زیستن نیست؛ بلکه فاعل بودن است:

🔸بحيث يكونون فاعلين في إيمانهم وصلاحهم ومحققين للغاية من وجودهم، 🔹فاعل در ایمان، فاعل در صلاح، فاعل در اصلاح خویش و جامعه، و فاعل در تحقق آن غایتی که خداوند برای وجود او مقدّر کرده است. علم نافِع، آدمی را از حالت انفعال و تماشاگر بودن در زندگی، به مقام فعّالیت و حضور مؤثر می‌رساند؛ از رکود به حرکت؛ از پراکندگی به انسجام؛ و از سردی به حرارت ایمان.

🌻 این علم، همچون چراغی درونی، مسیر تکامل را روشن می‌سازد. انسان را به تکمیل نواقص و پرورش توانایی‌ها برمی‌انگیزد؛ و او را به بهره‌گیری از نیروهای درونی در مسیر انجام وظایف و رسالت‌های الهی‌اش دعوت می‌کند. در این افق، علم نافِع، پلی است میان «معرفت» و «سلوک»؛ میان «دانستن» و «شدن». دانشی که به عمل نینجامد، نافِع نیست؛ و عملی که از معرفت نروید، پایدار نمی‌ماند. و هنگامی که این معرفت در ژرفای جان رسوخ کند، انسان را به زیورِ امید و رجاء می‌آراید؛ امیدی که نیروی حرکت است، و رجائی که چراغ راه. امید، انسان را از یأس و سستی می‌رهاند و به آینده‌ای روشن فرا می‌خواند؛ و رجاء، دل را در برابر سختی‌ها آرام می‌سازد و آن را به رحمت گستردهٔ خداوند پیوند می‌دهد. علم نافِع، امید را از سطح آرزوهای خام به مقام نیرویی سازنده ارتقا می‌دهد؛ و رجاء را از سطح تمنّای بی‌ریشه، به مقام اعتمادِ آگاهانه بر رحمت الهی می‌رساند. 🌻در پرتو چنین علمی، انسان درمی‌یابد که وجودش بیهوده نیست؛ که توانایی‌هایش بی‌ثمر نمانده‌اند؛ که کاستی‌هایش قابل جبران‌اند؛ و که مسیر زندگی، هرچند پر فراز و نشیب، با نور امید و رجاء، قابل پیمودن است. 👌علم نافِع، انسان را به مقام «فاعل بودن در ایمان و صلاح» می‌رساند؛ مقامی که در آن، معرفت، عمل می‌آفریند؛ و عمل، نور می‌زاید؛ و نور، انسان را به غایت آفرینش نزدیک می‌کند.🌼

🍃بارکَ الرحمنُ جُمعتَکُم، و جعلها اللهُ عامرةً بالنور والطمأنینة.🍃

📚با الهام از تأمـلات دکتر فؤاد البنا ✍️ #حمـزه خـان بیگـی ┈••✾•🍃⚜️🍃•✾ #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

✨️ما امت بزرگی بودیم✨️ 🍁 در عصر امویان (و در زمان خلافت عمر ثانی) جارچی با صدای بلند در خیابان‌های دارالخلافه فریاد می‌زد: 🔹️چه کسی دوست دارد ازدواج کند تا زنی را به نکاح او درآوریم ... ؟ 🔹️چه کسی خانه ندارد تا برایش خانه‌ای بسازیم ... ؟ 🔹️چه کسی بدهکار است تا بدهی‌هایش را ادا کنیم ... ؟ 🔹️چه کسی می‌خواهد حج یا عمره بگزارد تا هزینه‌اش را برایش فراهم کنیم ... ؟ 🔹️چه کسی ... چه کسی ... 🍁 ما امروزه با چنین عباراتی آشنا نیستیم و از میان زمامداران اسلامی و حتی در عصر بیداری اروپائیان نیز کسی را سراغ نداریم که ملتش را با چنین سخاوت‌هایی بنوازد  ... 🍁 این‌ها دستورات خلیفه بزرگی بود که در ۴۰ سالگی وفات کرد .. 🍁 آری او عمربن عبدالعزیز خلیفه‌ی بزرگ و عادل اموی بود ... وقتی اموال زکات را پیش او آوردند فرمود: آن‌ها را هزینه‌ی فقرا کنید ... 🍁 گفتند: در میان امت اسلام فقیری نمانده است ... 🍁 فرمود: با آن سپاهیان اسلام را تجهیز کنید ... 🍁 گفتند: سپاهیان اسلام دنیا را درنوردیده‌اند و نیازی به تجهیزات و تدارکات ندارند ... 🍁 فرمود: شرایط ازدواج جوانان را فراهم کنید ... 🍁 گفتند: کسی که خواهان ازدواج بوده برایش زوج مناسبی تدارک دیده‌ایم و هنوز دارایی و اموال بسیاری باقی مانده است ... ! 🍁 فرمود: بدهی بدهکاران را بپردازید .. 🍁 گفتند: همین کار را کرده‌ایم ولی هنوز اموال بسیاری مانده است .. 🍁 فرمود: بروید و ببینید اگر مسیحیان و یهودیان بدهکارند بدهی‌هایشان را بپردازید ... 🍁 رفتند و بدهی‌هایشان را ادا کردند ولی هنوز اموالی باقی مانده بود ... !! 🍁 فرمود: گندم بخرید و آن‌ها را در بالای کوه‌ها و جنگل‌ها پخش کنید تا نگویند: پرنده‌ای در سرزمین مسلمانان گرسنه مانده است !؟ 🍁 آری ما امت بزرگی بودیم ... ولی امروزه به جان هم افتاده و همدیگر را می‌کشیم !! 🪶طرائف الأعراب #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺══

داستانی بسیار تأثیرگذار ✍: حسن محمود حمه کریم 🔸ترجمه: سۆزی مێحڕاب روزی مردی خوش‌سیما به خواستگاری‌ام آمد و من خیلی خوشحال شدم. تنها شرط او این بود که وقتی خودش در خانه نیست، مراقب مادرش باشم؛ مادرش ده سال بود که فلج شده بود. گفت: می‌دانم که وظیفه‌ای نداری از مادرم نگهداری کنی، اگر راضی باشی فقط همین را از تو می‌خواهم. آن جوان همه مراقبت‌ها و خدمت‌های مادرش را خودش انجام می‌داد، اما به خاطر کار و درس، بعضی وقت‌ها در خانه نبود. خیلی فکر کردم که آیا او به من به عنوان همسر نیاز دارد یا می‌خواهد از من مثل خدمتکار استفاده کند. با پدرم صحبت کردم تا کمکم کند. به من گفت: دخترم، این آینده توست، من تو را مجبور نمی‌کنم، اما حالا که از من نظر خواستی، بگذار به تو بگویم: هیچ کار خیری نزد خدا گم نمی‌شود، و این کار تو را از بسیاری بلاها و سختی‌های زندگی حفظ می‌کند. اگر کسی تا این اندازه در نگهداری از مادرش جدی و پایبند باشد، مطمئن باش که مراقب تو هم خواهد بود. اگر دوستت داشته باشد، به تو احترام می‌گذارد، و اگر هم دوستت نداشته باشد، به تو ظلم نمی‌کند. تو هم به او خدمت کن، نه به خاطر این‌که از تو خواسته، بلکه به خاطر این‌که او مانند مادرت است، و هیچ‌وقت نگذار شیطان بر تو چیره شود و به او ستم کنی. 📎ادامەی داستان.......👇 #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺══

👈پیرۆزبایی دوکتورا ✍ ســــۆزی میــــحڕاب ئەمڕۆکە قاوێ لەم ناوە باوە دەڵێن گوڵێک هات بە دوکتۆراوە ڕەنگ و لەونی گوڵ لە لەونی دینە ڕیشەی لە خاکی ئیسلاما شینە باڵای بە وێنەی ئاڵای شەکاوە لە ژێر سایەی دین تەواو شکاوە خامە و پێنووسی چەکی سەرشانە تیری کەلامی شوبهە کوشانە بیرو بیرۆکەی أخضر ئەنوێنێ ڕووی گەشی لای خوا أحمر ئەنوێنێ «ناتیق» رۆژ لەگەڵ رۆژ کە ئەو پێشکەوتن و سەرکەوتنە زانستیانەی ئازیزانی بە وێنەی مامۆستا ڕەسوولی کیا دەبینم پتر قسەکانی ماچی مەجدی چالاکوانی میسریم بۆ دەرئەکەوێ کە سەبارەت بە یەک لە تایبەتمەندییەکانی برایانی ئیخوان لە میسر دا نووسیبووی.. 🖇درێژەی بابەت... #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

👈تبریک دکترا ✍ عبدالرحمان رسولیان ـ خبر مسرت‌بخش اخذ درجه‌ی دکتری توسط دوست ارجمند، فرهیخته‌ی گران‌قدر، جناب آقای دکتر رسول رسولی‌کیا، موجی از شادی و افتخار را در دل دوستان، شاگردان و همه‌ی اهل علم و فرهنگ برانگیخت.سال‌هاست که ایشان را نه فقط به عنوان یک نویسنده و پژوهشگر، بلکه به عنوان انسانی وارسته، آرام، متین، معتدل، اخلاق‌مدار و اهل انصاف می‌شناسیم؛ شخصیتی که هیچ‌گاه هیاهو را جایگزین اندیشه نکرد و همواره با زبان علم، قلم و اخلاق، به جامعه‌ی خویش خدمت نمود.بی‌تردید، یکی از ماندگارترین یادگارهای دکتر رسول رسولی‌کیا، بنیان‌گذاری پایگاه فرهنگی و علمی «سۆزی میحراب» است؛ رسانه‌ای که برای بسیاری از اهل قلم، تنها یک سایت نبود، بلکه دانشگاهی برای آموختن، میدانگاهی برای تجربه‌اندوزی و خانه‌ای برای رشد استعدادها بود. چه بسیار ماموستایان، پژوهشگران و نویسندگانی که نخستین گام‌های خود را با تشویق‌های پدرانه، نگاه امیدبخش و حمایت‌های بی‌دریغ ایشان برداشتند. اگر امروز قلم‌های فراوانی در عرصه‌ی فرهنگ و دعوت می‌نویسند، سهم این مرد فرهیخته در بالندگی آنان، سهمی انکارناپذیر است.اخذ درجه‌ی دکتری، هرچند افتخاری بزرگ است، اما حقیقت آن است که شخصیت علمی و فرهنگی دکتر رسول رسولی‌کیا، سال‌ها پیش از دریافت این مدرک، در دل اهل معرفت تثبیت شده بود. این عنوان علمی، بیش از آنکه به او اعتبار ببخشد، بر درستی راهی مهر تأیید زد که سالیان دراز با اخلاص، بردباری و مجاهدت علمی پیموده است.و چه زیباست که چنین اندیشمندی، فرزند مهاباد باشد؛ شهری که نامش با فرهنگ، کتاب، شعر، اندیشه و قلم درآمیخته است. مهاباد، سرزمین بزرگ‌مردان علم و ادب، همواره مشعل‌داران فرهنگ را در دامان خود پرورده و امروز نیز با درخشش یکی از فرزندان فرهیخته‌ی خویش، برگ زرین دیگری بر دفتر پرافتخار خود افزوده است. 🖇ادامە مطلب... #سۆزی‌میحڕاب🕌═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══🕋 @Sozimihrab🕌═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

🤔هەر کەسێک دەیەوێت سینەی فراوان بێت و خودا لە تاوانەکانی خۆشببێت و ناڕەحەتی و خەمەکانی نەمێنێت، با زۆر سەڵاوات بدات لەسەر پێغەمبەری خودا ‎ﷺ.❤ - ئیبن قەییم #_شیخ_احمد_کاکە_محمود #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

..... مردی که دشمن را خوار کرد!؟ ✍ یوسف ساجدی ــ نقشه خائنانه جنگ چنین طراحی شده بود که سپاه قریش و قبیله غطفان، مدینه، پایتخت حکومت اسلامی ‌‌را از خارج مورد حمله و ضربت تهاجمی ‌‌قرار دهند و در همان حال قبیله بنی قریظه که در مدینه سکونت داشتند، از داخل مدینه و از پشت سر صفوف مسلمانان، حمله را شروع کنند و به این ترتیب مسلمانان را در میان دو سنگ آسیاى جنگ قرار داده و کاملا خرد کنند!! او وقتی پیش آن حضرت رفت اعلام کرد که او مسلمان شده و آماده هرگونه همکاری است! پیامبر صلی الله علیه و سلم ضمن تاکید بر مخفی نگهداشتن اسلامش خطاب به وی فرمود: دشمنِ ما را خوار و پراکنده ساز، زیرا جنگ نیرنگ است، اگر چه تو یک نفر بیش نیستی و انتظار نداریم یک تنه لشکر دشمن را شکست دهی ولی از تو می خواهیم هر چه در توان داری به ما کمک کنی تا پیروز میدان شویم ! پس نعیم به سوی بنی‌قریظه -هم‌پیمانِ جدید قریش که برای جنگ علیه پیامبر ، با آنان معاهده‌ای امضا کرده بودند- رفت و به آنان گفت: اگر قریشیان به مکه بازگردند، مسلمانان، سخت شما را کیفر خواهند کرد، از این‌رو به شما پیشنهاد می کنم که گروگان‌هایی از قریش طلب کنید تا مطمئن شوید که شما را در مقابل مسلمانان تنها نمی‌گذارند! از طرف دیگر، نعیم، نزد قریش رفت و گفت: بنی‌قریظه با مسلمانان به‌طور محرمانه صلح کرده‌اند، نشان به آن نشان که آنان از شما گروگان‌هایی را طلب خواهند کرد تا به محمد تقدیم کنند! دیری نگذشت که بنی‌قریظه از قریش گروگان‌هایی طلب کردند و چنین شد که قریش به صحت گفته‌های نُعیم مطمئن شد! هنگامی که قریش تسلیم گروگان به بنی‌قریظه را رد کرد، سوء نیت قریش بر بنی‌قریظه آشکار شد و بدین‌گونه میان هم‌پیمانان جدایی افتاد و آنان دستخوش تفرقه شدند و در نهایت مسلمانان پیروز شدند! ⛔️اگر چه تو یک فرد بیش نیستی اما هر چه در توان داری برای خوار کردن و پراکنده ساختن دشمن تلاش کن، زیرا چاشنی جنگ نیرنگ است! ?در مدرسه محمد بن عبدالله وظیفه آحاد امت اسلامی این است که برای پراکنده ساختن دشمن تلاش کنند و از یکدل بودن آن جلوگیری نمایند! ? در مکتب محمد اگر چه یک نفر به تنهایی نمی تواند دشمن را شکست دهد ولی او می تواند در پیروزی سهم به سزایی داشته باشد!.. 🧷ادامە موضوع... #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

نگاهی دیگر به معنای آیه ی ( هو معکم این ما کنتم : در هر جایی که باشید ، خدا با شماست) در آیه ی ( هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ ۚ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا ۖ وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ ۚ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ [سوره الحديد : 4) بر مبنای اندیشه ی قرآنی خداوند ، خالق و آمر است و انسان و جهان آفرینش مخلوق و مامور. ضمنا جهان آفرینش در کل در  قالب دو نوع از مخلوقات ظهور یافته اند : ۱. موجودات مسخر و مجبور ۲. مخلوقات مختار و دارای اراده خداوند علیم ، حکیم و رحیم با عنایت به غنای ذاتی و کمال مطلق خویش نیازی به خلق جهان آفرینش نداشت. بلکه تنها بخاطر کسب رشد و کمال مخلوقات ، اقدام به خلق آنها نمود. يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ [سوره فاطر : 15] وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ ۚ وَإِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدًا [سوره النساء : 131] بنابراین هرگز خداوند و دینش نیازی به ما و بندگیمان نداشته و ندارند ، بلکه ما به آندو شدیدا نیازمندیم. لذا باید این را گفت چشم ها را باید شست و جور دیگر باید دید. آنچه که برای رشد مادی و معنوی انسان از اهمیت خاصی برخوردار است این است که راه سعادت بشر امری کاملا تخصصی بوده و هرگز نمی توان با آزمون و خطا و اهواء و عقول خطا پذیر بشری مسیر اصلی سعادت انسان را شناسایی و تطبیق نمود. زیرا همگان این امر مهم را پذیرفته اند که برای بهره وری صحیح از هر مصنوعی بایستی از سازنده اش دستور العمل آنرا دریافت نمود. در غیر این صورت دچار انحراف و مضرات عدیده ی جبران ناپذیری در دو جهان خواهیم شد. بدین خاطر خداوند رحمان برنامه ی سعادت مادی و معنوی بشر در دو جهان را در دو قالب مختلف پایه ریزی نمود : ۱. قضایای قطعی علوم تجربی و انسانی ۲. قضایای قطعی علوم وحیانی نکته ی مهم در این تقسیم بندی حکیمانه ‌ی خدایی این است که تخصص گرایی مورد نیاز بشر در هر دو قالب مذکور ملاحظه گردیده است. لذا دین خداوند نیز در دو قالب مجزا ظهور یافت : ۱. حوزه ی علوم تجربی و انسانی ۲. حوزه ی علوم وحیانی مسئله ی بسیار مهم در این اندیشه ی حکیمانه این است که خداوند رحمان فرصت مناسب و آزادانه ای را برای ظهور عقل و تجارب بشری فراهم نمود تا از این طریق این نعمت بزرگ خدادادی رشد کامل خود را کسب نموده و محصولات مفید صادره از آن نیز برای تامین سعادت انسان قابل بهره وری باشد. در ضمن چون عقل بشری محدود و ناقص است ، در هدایت وحیانیش نسبت به اصلاح خطاها و نواقص آن راهکارهای لازم را ارائه نمود. همچنین در هدایت خدایی نسبت به این امر نیز بصورت جدی تاکید شد که پروسه ی تامین سعادت مادی و معنوی بشر امری جمعی و همگانی است و هرگز با تلاشهای فردی صرف قابل دستیابی نیست. لذا مبنای کار را بر مدیریت شوراهای تخصصی دو حوزه ی مذکور نهاد تا میزان خطا و انحراف در حد امکان تقلیل یابد. بر این اساس معلوم گردید که هرگز خداوند رحمان بندگانش را در هیچ زمانی از تاریخ عمر بشر رها ننموده و تا پایان عمر بشر بر روی زمین نیز رها نخواهد نمود. نکات مذکور حاوی این امر مهم است که با اتکای صرف بر هیچ کدام از حوزه های دوگانه ی دین(قضایای قطعی علوم تجربی و انسانی - قضایای قطعی علوم وحیانی) به تنهایی نمی توان مدعی تامین سعادت مادی و معنوی بشر در دو جهان شد. بلکه بایستی با واگذار نمودن امور زندگی بشر بر این دو حوزه بر اساس تناسب موجود با آنها مدیریت حکیمانه ای را برای بشر ایجاد نمود تا بدین وسیله به همه ی نیازهای ثابت و متغیر بشر در همه اعصار پاسخ شایسته داده شود. بنابراین اینکه خداوند در قرآن در آیه ی ۴ سوره ی حدید این را بیان نموده که ایشان در هر جایی که باشیم با ماست یعنی اینکه هرگز خداوند در هیچ مقطعی از تاریخ عمر بشر ، انسان را به حال خویش رها ننموده و در آینده نیز تا پایان عمر بشر رها نخواهد نمود. و الله اعلم بالصواب محمد حامدی #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

🤔 ئایا درووستە بۆ ئافرەت لە ماڵەوە بەبێ حیجاب قورئان بخوێنێت ؟! 🤔بسم اللە الحمد للە والصلاة والسلام علی رسول الله وعلی آله وصحبه أجمعین. به‌ڵێ درووستە بۆ ئافرەت به‌بێ سه‌رپۆش و حیجاب قورئان بخوێنێت لەماڵەوە. سه‌رپۆش و حیجاب بۆ نوێژ بەمەرج ڕاگیراوە بەڵام بۆ خوێندنی قورئانی پیرۆز بەمەرج ڕانەگیراوە ئەحکامەکانی نوێژ و ئەحکامەکانی قورئان خوێندن جیاوازیان هەیە لەگەڵ یەکتردا. لەبەر ئەوەی بەڵگەیەك نییە لەسەر ئەوەی ڕێگری بکات لە ئافرەتان کە بەبێ حیجاب قورئان بخوێنن بۆیە کارێکی درووستە. ♦️ هەرچەند وا باشترو پڕ لە ڕێزو شکۆیە کە مرۆڤ هەرکاتێک ویستی قورئان بخوێنێت بە دەستنوێژو بە حیجاب و ڕێزەوە قورئان بخوێنێت. #واللە_تعالی_اعلم_وباللە_التوفیق - - - - - (📗 الفتاوى الجامعة لمرأة المسلمة 1/249) #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

داستانی تکان‌دهنده ✍ترجمه از کوردی: سۆزی مێحڕاب نزدیک ظهر بود و از شدت گرسنگی دیگر طاقت نداشتم. کتابخانه‌ام را بستم و از چایخانه روبه‌رو، دو تا نان سمون خریدم و با دو استکان چای خوردم و دوباره به کتابخانه‌ام برگشتم.چند سالی بود که کتاب‌فروشی دیگر رونقی نداشت و خریداری پیدا نمی‌شد. فقط گاهی کسانی که اهل مطالعه و فرهنگ بودند می‌آمدند، پیش من می‌نشستند و چیزی می‌خواندند، یا از من می‌خواستند کتابی را چند روزی به آنان بدهم تا بخوانند و بعد برایم برگردانند.همان‌جا این سخن معروف به یادم آمد که می‌گویند: اهل دانش پولی ندارند که کتاب بخرند، و آنهایی که پول دارند، اهل مطالعه نیستند.من هم به خاطر بی‌رونقی بازار، قیمت کتاب‌هایم را پایین آورده بودم و تقریباً به همان قیمتی که خریده بودم می‌فروختم، فقط برای اینکه اندک پولی به دستم برسد. دو سه کتاب را هم با ضرر فروخته بودم و پولش را در جایی امن، در جیب زیرِ کتم گذاشته بودم.ناگهان دستفروشی آمد که جوراب می‌فروخت و پنج شش جفت جوراب همراهش بود. مردی بود سالخورده‌تر از من. سرش را داخل مغازه‌ام آورد و گفت: آقا، جوراب نمی‌خواهی؟ خیر ببینی، امروز هیچ نفروخته‌ام. کرایه خانه و پول آب و برق هم بدهکارم. من و زن پیرم و دختر درمانده‌ام در خانه منتظریم که چیزی برایشان ببرم. شش ماه است طعم گوشت را نچشیده‌ایم. نگاهی به او کردم و فهمیدم از آن آدم‌های دروغگو و حقه‌باز و شیاد نیست. دلم خیلی برایش سوخت، چون خودم هم فقر و تنگدستی را خوب می‌شناختم و دردش را چشیده بودم. او را با خودم به قصابیِ نزدیکی بردم. از قصاب پرسیدم: گوشت گوساله کیلویی چند است؟ گفت: هجده هزار. در ذهنم پولی را که از فروش آن دو سه کتاب به دست آورده بودم حساب کردم. به قصاب گفتم: ببین این عمو چه می‌خواهد. فروشنده جوراب به قصاب گفت: نیم کیلو گوشت بدهید. به او گفتم: عمو جان، نیم کیلو کم است. 📎ادامەی داستان.....👇 #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

🔰 «طاعتِ جوانی، حکمتِ پیری: سلوکِ انسان در سنتِ الهی» ♻️ جوانی، در منطق قرآن و سنت، تنها برهه‌ای گذرا از عمر نیست؛ آستانهٔ شکل‌گیریِ سرنوشتِ معنوی و سلوکیِ انسان است؛ فصلی که در آن، دلْ پذیراتر، ارادهْ نیرومندتر، و افقِ انتخاب‌ها گسترده‌تر است. درست در همین میدانِ پرجوش‌وخروش است که انسان می‌تواند بنای هویت روحانی خویش را پی‌ریزی کند و مسیر عمر را، از همان آغاز، در جهتِ بندگی و رشد سامان دهد. 📖درنگی ژرف در سخنِ الهی، این حقیقت را روشن‌تر می‌سازد؛ آنجا که می‌فرماید:

🌼﴿وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا﴾ «و چون به کمالِ قوّت و رشد رسید، او را حکمت و دانشی عطا کردیم.»

🌻 این آیه، قانونِ الهیِ رشد را می‌نمایاند: هر که خواهانِ حکمتِ دورانِ پیری است، باید بذرِ طاعت را در زمینِ جوانی بیفشاند؛ و هر که آرزوی برکتِ عمر دارد، باید از همین امروز، راهِ بندگیِ خدا را آغاز کند. خداوند جوانِ توبه‌کار را دوست می‌دارد؛ بر عمرش برکت می‌نهد؛ گام‌هایش را استوار می‌سازد؛ و قدر و منزلتش را در دنیا پیش از آخرت بالا می‌برد.

🔸«إنَّ اللهَ تعالى يُحبُّ الشابَّ الذي يُفْني شبابَه في طاعةِ اللهِ» 📚أبو نعیم: نقل در حلیة الأولیاء (5/360) 🔹«همانا خداوند، جوانی را دوست می‌دارد که سرمایهٔ جوانیِ خویش را در راه طاعت و بندگیِ او صرف کند و روزگارِ قوت و نشاط خود را در مسیر قرب الهی به کار گیرد.»

👌هر که روزگارِ جوانیِ خویش را با طاعت و بندگیِ خدا آکنده سازد، خداوند در سالخوردگی، دل او را به نورِ حکمت سرشار می‌گرداند؛ نوری که ثمرهٔ پاکیِ جوانی و میوهٔ اخلاصِ روزهای نخستینِ عمر است.🌼 ✍️ #حمـزه خـان بیگـی ─═इई🌼🍃🌸🍃🌼ईइ═─ #سۆزی‌میحڕاب🕌 ═══‌‌‌‌༻🍁༺‌‌‌═══ 🕋 @Sozimihrab🕌 ═══‌‌‌‌༻‌🍁༺═══

‍ 👈پێگەی ئافرەت لە نێوان چاکسازی کۆمەڵایەتی، کارکردن و بەشداری سیاسیدا لە ڕوانگەی ئیسلامییەوە!. پرسی پێگە و ڕۆڵی ئافرەت لە کۆمەڵگادا یەکێکە لە بابەتە هەرە گرنگەکانی فیقهی هاوچەرخ. ئەم ڕاپۆرتە تیشک دەخاتە سەر سێ تەوەرەی سەرەکی کە لە تێکستە شەرعییەکان و کەلەپووری ئیسلامیدا هاتوون: ڕۆڵی ئافرەت لە چاکسازی کۆمەڵایەتیدا، حوکم و مەرجەکانی کارکردنی لە دەرەوەی ماڵ، و تێڕوانینی شەریعەت بەرامبەر بە ماف و بەشدارییە سیاسییەکانی. تەوەرەی یەکەم: ڕۆڵی ئافرەت لە چاکسازی کۆمەڵایەتیدا: قورئانی پیرۆز و مێژووی ئیسلامی بە ڕوونی دەیسەلمێنن کە ئافرەت وەک پیاو ڕاسپێردراوە بە ئەرکی چاکسازی و گۆڕانکاری ئەرێنی لە کۆمەڵگەدا. بەڵگەی قورئانی: خوای گەورە لە سوورەتی تەوبەدا دەفەرموێت:(وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ) (٧١) بە ڕوونی ئاماژە بەوە دەکات کە ژنان و پیاوانی باوەڕدار دۆست و پشتیوانی یەکترن و پێکەوە فەرمان بە چاکە و ڕێگری لە خراپە دەکەن. ئامادەیی لە پەیامە ئاسمانییەکاندا: لە دایکمان حەواوە، تێپەڕبوون بە خێزانەکانی ئیبراهیم خەلیل، دایک و خوشکی موسا، خێزانی فیرعەون، تا دەگاتە مەریەمی دایکی عیسا، ئافرەت هەمیشە ته‌وەرێکی سەرەکی بووە لە مێژووی پێغەمبەرایەتیدا. 🤏ڕۆڵی پێشەنگایەتی لە سەردەمی پێغەمبەردا ﷺ: * یەکەم دەنگی پاڵپشتیکەر لە ئیسلامدا دەنگی دایکمان خەدیجە بوو.یەکەم شەهیدی ئیسلام ئافرەتێک بوو (سومەییە).ئافرەتان لە غەزاکاندا هاوشانی پیاوان بەشدار بوون (وەک ئوم عومارە و عائیشە لە ئوحوددا)، و پێغەمبەر ﷺ لە پەیماننامەی حودەیبیەدا ڕاوێژی بە ئوم سەلمە کردووە. تەوەرەی دووەم: کاری ئافرەت و مەرجە شەرعییەکانی ئیسلام دژایەتی کارکردنی ئافرەت ناکات، چونکە بنچینە لە شتە ئاساییەکاندا ڕێپێدراوییە (الإباحة)، بەڵام پێناسەی کاری ئافرەت و مەرجەکانی بەم شێوەیە ڕێکخراوە: ١. کارە بنەڕەتی و گەورەکە (شانشینی ئافرەت): گەورەترین و پیرۆزترین کاری ئافرەت کە کەس ناتوانێت ڕکابەری تێدا بکات، پەروەردەکردنی نەوەکان و بەڕێوەبردنی ماڵە. ئەمە بە واتای بێکاربوونی ئافرەت نایەت، بەڵکو پێگەیاندنی سامانی مرۆیی ئوممەتە کە پێویستی بە زانست، ڕاهێنان و کارامەیی بەرز هەیە. ٢. بارودۆخەکانی کارکردن لە دەرەوەی ماڵ:کاری ئافرەت لە دەرەوەی ماڵ لە کاتی پێویستیدا دەبێتە (سوننەت یان واجب)، وەک: پێویستی دارایی: کاتێک ئافرەتەکە بێوەژن یان تەڵاقدراو بێت و سەرپەرشتیاری نەبێت، بۆ ئەوەی دەست پان نەکاتەوە. پێویستی خێزانی: یارمەتیدانی هاوسەرەکەی یان باوکی پیر و بەساڵداچووی (وەک کچەکانی حەزرەتی شووعەیب). پێویستی کۆمەڵایەتی: کاتێک کۆمەڵگە پێویستی بە پسپۆڕی ئافرەتان دەبێت وەک لە بواری پزیشکی، پەرستاری، و پەروەردە و فێرکردنی کچاندا. ٣. مەرجەکانی ڕێپێدانی کار لە دەرەوە:کارەکە لە بنەڕەتدا حەڵاڵ بێت (دوور بێت لە فرۆشتنی مەی، سەمای حەرام، یان خەڵوەتی ناڕەوا لەگەڵ پیاوی نامەحرەمدا).پابەندبوون بە ئادابی ئیسلامی لە ڕووی پۆشاکی شەرعی، حیشمەت و شێوازی قسەکردن و جووڵەوە. کارەکەی نەبێتە هۆی فەرامۆشکردنی ئەرکە سەرەکییەکەی کە چاودێریکردنی هاوسەر و منداڵەکانیەتی. تەوەرەی سێیەم: بەشداریکردنی ئافرەت لە ژیانی سیاسیدا لە کاتێکدا هەندێک گوتاری توندڕەو یان بەرتەسک هەوڵی حەرامکردنی سەرجەم مافە سیاسییەکانی ئافرەت دەدەن (وەک دەنگدان و کاندیدبوون)، بەڵام ڕاوبۆچوونی ڕاست و هاوسەنگی فیقهی ئیسلامی (وەک ڕای شێخ قەرزاوی و زانایانی هاوچەرخ) پێچەوانەی ئەمەیە: نەبوونی ڕێگری شەرعی: هیچ دەقێکی ڕوون و ڕاست نییە کە ڕێگری لە ئافرەت بکات لە ئەنجامدانی مافە سیاسییەکانی وەک دەنگدان، کاندیدبوون بۆ پەرلەمان، یان وەرگرتنی پۆستە باڵاکانی دەوڵەت. هاوبەشی لە ناسنامەی شەرعیدا: بەپێی فەرموودەی پێغەمبەر ﷺ: «إنَّما النِّساءُ شَقائِقُ الرِّجالِ» سەرجەم خیتابە قورئانییە گشتییەکان (یا أیها الناس، یا أیها الذین آمنوا) ئافرەتانیش دەگرێتەوە. جیاوازی تەنها لە سروشتدایە: شەریعەت تەنها لەو شوێنانەدا جیاوازی لە ئەحکامدا کردووە کە پەیوەندی بە سروشتی جەستەیی و ڕەگەزییەوە هەیە (وەک حەیز، نیفاس، دووگیانی، و شیردان)، نەک لە بەهای مرۆیی یان توانای عەقڵی و سیاسی. دەرئەنجام ئیسلام ڕێزێکی بێپایان لە پێگەی ئافرەت دەگرێت؛ هەم وەک دایک و سەرپەرشتیاری یەکەمی نەوەکان لە ناو ماڵدا، هەم وەک ئەندامێکی کارا، چاکسازیخواز، و خاوەن بڕیار لە کایە کۆمەڵایەتی و سیاسییەکانی دەرەوەی ماڵدا، بەو مەرجەی هاوسەنگی لە نێوان ماف و ئەرکەکانیدا بپارێزرێت و کەرامەت و تایبەتمەندێتییە شەرعییەکانی پارێزراو بن. ✍خاتوو لاولاو حسێن #سۆزی‌میحڕاب🕌