ارتباطات و رسانه Society, Communication & Media

ویدئویی تازه منتشر شده از خیزش ۱۴٠۱ ؛ تیراندازی مستقیم ماموران جمهوری اسلامی به شهروندانی که به خانه‌ای پناه گرفته بودند اما نیروهای انتظامی به زور وارد خانه شدند و ضمن ضرب و شتم دستگیرشدگان به سوی آنها گلوله ساچمه‌ای شلیک کردند و‌ سپس با چاقو و باتوم توسط ماموران امنیتی مورد ضرب و جرح قرار می‌گیرند. زمان ویدیو ۴ آبان ۱۴۰۱ و‌ مکان آن شهرزیبا تهران است. @fock_fact

‌📌آذربــایـــجـــــان تُـــــرک نیـــــست! سند مهم؛ اعتراض و‌ گلایهٔ تاجر آذربایجانی به تُرک خوانده شدن مردمان آذربایجان زمان انتشار این نوشته در روزنامهٔ ایران‌ به تاریخ ۲۷ رمضان ۱۳۳۷ هجری قمری برابر است با شنبه ۵ تیر ۱۲۹۸ هجری شمسی (مصادف با ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹ میلادی). 💢متن آمده در تصویر از قرار زیر است: سومین صوت اعتراض ما چه هستیم؟ این سؤال خاطر ما تجّار آذربایجان را بیش از سایرین مشغول می‌دارد؛ حتی متفکرین ایران در این خصوص از تجار آذربایجان عقب‌ترند؛ زیرا رابطهٔ ما بازرگان‌ها به‌واسطهٔ تجارت با اسلامبول، کمتر از آن نیست که با پای‌تخت وطن خودمان: «طهران» داریم؛ چنان‌که_برخی_ما را در طهران «تُرک» می‌نامند، در اسلامبول هم «عجم» می‌گویند. و این دو اسم همه‌روزه در خاطر ما همیشه یک حس کنجکاوی تولید میکند: واقعاً؛ ما چه هستیم؟.. آیا تُرکیم یا عجم؟... (در ترکی اسلامبولی «عجمی» بودن غیر از «عجم» بودن است. عجمی یعنی آدم ناشی. مثلاً: کسی را که خود را متفکر بداند و بخواهد که آذربایجانی‌ها را ترک بخواند، می‌گویند که در علم «انساب» عجمی است؛ یعنی بی‌بهره است. ولی عجم ـ به معنی «آل‌جم» است؛ که حکیم: «ابوالقاسم فردوسی طوسی» آن را به‌فارسی زنده کرده و آذربایجان را «آذرآبادگان» خوانده است.) خوانده شدن ما در اسلامبول به اسم «عجم» هیچ‌وقت به‌حال ما توفیر نمی‌کرده است و هیچ‌کس حق ندارد که از شنیدن اسم ساده و صحیح خود متأثر و یا متغیر گردد؛ ولی زخم زبان‌های سرخی که کلمهٔ تُرک را بی‌هیچ ملاحظه به روی ما پرتاب می‌کرده است از شکاف شمشیرهایی که در «چالدیران» بر فرق اجداد ما باریده کاری‌تر بوده است!... «تُرک» خواندن يك ایرانی، ایران دیگری را اقل اقلش بدان ماند که انسان، برادر صلبی خود را «اعیانی» و یا این‌که «بیگانه» صرف بداند. و این اسناد يک نوع «مجهول‌النسبی» است به‌طرف مقابل. اگر حقیقت مسئله را بخواهید... به‌میان آمدن مشاجرهٔ «ترک و فارس» عکس‌العمل آن یا زخم‌ها و امثالی است که از دیرباز ورد زبان فارسی ما بوده و هنوز در میان ما هستند کسانی‌که آداب معاشرت را به قافیهٔ لفّاظی باخته و تکرار کنند: «کسی‌که به خدا بگوید تاری، دیگر چه توقع از او داری؟!...» ورنه؛ تنها مسئلهٔ زبان، چگونگی نژاد قومی را ثابت نمی‌کند. و اگر بنا بر این بود طایفهٔ کلیمیان بایستی در انگلستان «آنگلو ساکسون»، در آلمان «ژرمن»، در روسیه «اسلاو»، در اسلامبول «تُرک»، در فلسطین و شامات «عرب» و در ایران «هند و آریائی» باشند؛ زیرا که این قوم در هر مملکت به زبان مردم آن تکلم می‌کنند. زبان خود ایرانی‌ها فارسی امروزه نبوده، کتیبه‌های «بیستون» به گلستان «سعدی» هیچ شباهت ندارد. آداب، اخلاق، عادات، دهات و حتی افسانه‌ها و خرافات آذربایجانی‌ها عین آنها است که در «شیراز» است. بادکوبه را همیشه نسیم امواج خزر می‌گوید: تبریز، تب را از وجود انسان بالمعاینه می‌ریزد. «آذرگشسب» در «آذرآبادگان» بوده. خوبرویان آذربایجان، انموذج، سفیدپوست هستند. «زردشت» از ارومیهٔ آذربایجان طلوع کرده. محلهٔ «سرخاب» تبریز، مقبرهٔ شعرای ایران است و دیوان «صائب تبریزی» و خمسه «نظامی گنجوی» و قصاید «خاقانی شروانی» دو سیهٔ اهل زبان بودن ایشان... اما اینکه چه طور شده است که آذربایجانی‌ها فعلاً به‌ زبان تُرکی حرف می‌زنند، اسباب و عوامل این را باید در ترتیب قشون‌کشی و استیلای «مغول» جُست؛ مغول‌ها طوایف یادیه‌نشین بوده‌اند. وقتی که از قله‌های «آلتای» سرازیر شده‌اند، ایل و آلوس همراه داشته‌اند. جاهائی را که سبز و خرم دیده‌اند اطراق کرده‌اند. خود «هلاکو» مراغه را مقر حکمرانی ساخته است. و البته مردم، در داد و ستد و عرض و تظلم بدانستن زبان غالبین قهار خود محتاج بوده‌اند و به تکلم آن عادت گرفته‌اند؛ چنانکه «تُرک»ها در اسلامبول و سواحل «مرمره» حتی «ارامنه» در نواحی «آناطولی» همین حال را دارند. ارمنی‌های «قیصری» یك کلمه از زبان اصلی خودشان نمی‌فهمند. بلی ۲۵ قرن قبل بر این، آذربایجان را که قسمتی از هضبهٔ ایران بوده، «مَد» نامیده‌اند، چنانکه فعلاً ناحیه‌‌ای از جزیرة‌العرب را حجاز می‌گویند. قرابتی که خانواده‌های بزرگ «مَد» با «پارس» داشته‌اند، منشاء هم عِرقی این دو تیرهٔ عجم را تأیید می‌کند و امروز برای علمای این فن شبهه نمانده است که «مَدیها» از نژاد اصفر نیستند. پرزیدنت: (ویلسن) برای تعیین ملیت اقوام سی و دو کمسیون متخصص تشکیل داده بوده است. من می‌ترسم که در نتیجه این مشاجره مجبور شده حل ملیت خودمان را به آنها رجوع کنیم. و یا اینکه ـ خدای نخواسته ـ برای آن هم محتاج جلب مستشاران خارجه بشویم!... الحاج رضا جوراب‌چی 📰روزنامهٔ ایران، ش ۴۶۲، ۲۷ رمضان ۱۳۳۷ ق، ص ۲ 📎ماهنامه وطن‌یولی(راه وطن)شماره ۷۴، مهرماه ۱۴٠۵، ص۳ @vatanyolii

🌹🌷آخونده آخرش هنگ کرد از جواب پخته و سنجیده این نسل جدید و آگاه. #تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

❤️ (۵) سپهر بابا کجایی؟! 👈 «مرجان» 👈 «مجتبی میرزاده» 👈 «علی حاتمی»

🌹«تاوان این خون تا قیامت ماند بر ما» 🌹مایی که لم دادیم آن‌شب، بهر تماشا 🌹 «در جام من، می بیشتر کن ساقی امشب» 🌹 یا می حریفم می‌شود، یا هرم این تب

🌹❤️🌹❤️🌹 ------------------- 💎 ملک‌الشعرای سینما: «علی حاتمی» ------------------- 🆔 @DirectorAliHatami

✅ مسئولان از روز قبل می‌دانستند که به مدرسه حمله میشود !!!! اسناد جدید درمورد فاجعه ‌مدرسه شجره طیبه میناب کم کم گندش در میاد که عمدی بوده و دست جمهوری اسلامی در کار بوده #پایگاه_خبری_جانبازان_جنگ_تحمیلی @janbazanesabz

❇️ نگاهی نو بر مفاهیم و نظریات "مخاطبان" رسانه‌ها؛ از دوران باستان تا امروز ارائه ای از دکتر امیر سپنجی، در اتاق تحلیل محدب https://www.youtube.com/live/WzxjJJzM5eE?is=4P60yA-K8V9GBGKg @SCMEDIA

🔴از هوش مصنوعی پرسیدن؛ "چرا اکثر ما انسان‌ها احساس خوشبختی نمی‌کنیم؟" + جوابی که داد عجیب و جالب بود... پروکسی . پروکسی پروکسی . پروکسی . پروکسی پروکسی . پروکسی . پروکسی پروکسی . پروکسی . پروکسی

🎙 محدب رسانه ۳ | از منبر تا هوش مصنوعی جلسه سوم سلسله نشست‌های «مخاطب‌پنداری» با ارائه دکتر امیر عبدالرضا سپنجی در جلسه سوم، از خطابه ارسطویی و منبر سنتی به نظریه‌های اثرگذاری رسانه، مخاطب انتخاب‌گر و خوانش انتقادی می‌رسیم و سپس به جهان الگوریتم‌ها و هوش مصنوعی قدم می‌گذاریم؛ جهانی که در آن کاربر می‌تواند در آفرینش پیام مشارکت کند، در حالی که قدرت پلتفرم‌ها و محدودیت‌های دسترسی همچنان بر انتخاب‌های او اثر می‌گذارند. تمثیل پیل در تاریکی مولانا، غار افلاطون و جام جم حافظ، همراه این سفرند تا بپرسیم: رسانه‌ها مخاطب واقعی را می‌شناسند، یا همچنان با مخاطبی سخن می‌گویند که در ذهن خود ساخته‌اند؟ 💬 شما چه زمانی احساس کرده‌اید یک رسانه، مخاطبش را دست‌کم می‌گیرد؟ https://t.me/MOHADAAB 📲 این جلسه را با کسانی به اشتراک بگذارید که دغدغه رسانه، اعتماد عمومی و حق انتخاب دارند. #محدب #محدب_رسانه #مخاطب‌پنداری #سواد_رسانه‌ای #نظریه‌های_ارتباطات #هوش_مصنوعی #سپنجی

ذکر جمیل مرحوم علامه علی اصغر کرباسچیان

Ⓜ️ فلج تصمیم!؟ ➕چطور در مواجهه با انتخاب‌های متعدد تصمیم‌گیری مختل می‌شود؟ با یک آزمایش جالب به این سوال پاسخ می دهیم! 🛄 @zistboommedia || مدرسه علوم انسانی

وقتی دانشگاه صادقی ها، ایران و اسلام و دانش را به لجن می کشند ... https://www.instagram.com/reel/Dega_53xNgk/?psln=cW9oNm13NWdhZDJx

اونایی که توی کارنامه شون، ۱۸ و ۱۹ دارن، نمره شون خودِ خودِ بیسته ... 💔❤️‍🔥💔❤️‍🔥 https://www.instagram.com/reel/Dee7gghx8H0/?psln=aXljbnNtaTZpcWJs

⭕️ ایران شبیه کره شمالی خواهد شد؟ دهه هشتادی‌ها می‌گویند: ما اجازه نمی‌دهیم 📌 «ایران هیچ‌وقت کره شمالی نمی‌شود؛ نه به این دلیل که جمهوری اسلامی چنین اراده‌ای ندارد، بلکه به این دلیل که جامعه ایران چنین مجالی به آن نخواهد داد» ♦️ در شرایطی که جمهوری اسلامی ایران بر سر برنامه هسته‌ای خود در برابر جامعه جهانی ایستاده، فقر و تنگدستی به لایه‌های مختلف جامعه گسترش یافته، طبقه متوسط زیر فشار مالی مضاعف، به زیر خط فقر سقوط کرده، سرکوب و سانسور با شدت ادامه دارد و چشم‌اندازی نیز از تغییر رفتار حاکمیت دیده نمی‌شود، برخی این گمانه را مطرح می‌کنند که ایران در مسیر تبدیل‌ شدن به کشوری شبیه کره شمالی قرار گرفته است. گروهی حتی پا را فراتر می‌گذارند و بر این باورند که چنین وضعیتی هم‌اکنون نیز تا حدی رخ داده است. در مقابل، برخی دیگر با اشاره به ویژگی‌های جغرافیایی، موقعیت ژئوپلیتیکی و اهمیت راهبردی ایران، تکرار الگوی کره شمالی را ناممکن یا دست‌کم بسیار بعید می‌دانند. اما در میان این دیدگاه‌ها، صدای دیگری نیز شنیده می‌شود: صدای جوانان متولد دهه ۱۳۸۰ که ضمن داشتن گوشه‌چشمی به محاسبات ژئوپلیتیکی، بر ویژگی‌های جامعه ایران تاکید می‌کنند. برخی از آنان معتقدند جمهوری اسلامی ایران هر اندازه هم که بر سرکوب، انزوا و کنترل جامعه اصرار بورزد، با مردمی روبه‌رو است که به‌سادگی تن به چنین سرنوشتی نخواهند داد. از نگاه این جوانان، تفاوت تعیین‌کننده ایران و کره شمالی در جامعه‌ای است که تجربه اعتراض، مقاومت و نافرمانی پر هزینه را پشت سر گذاشته است و دیگر حاضر نیست به الگوهای تحمیلی حاکمیت تن دهد. 🖊 سایه رحیمی #تحلیل_زمانه 🌍 @TahlilZamane

🔴 دویچه‌وله آلمان مستندی از گفت‌وگو با چند مأمور جداشده از جمهوری اسلامی منتشر کرده که به گفته اون‌ها، حکومت برای نجات خودش از سقوط به هر ابزاری متوسل می‌شه.

دویچه‌وله گفته این افراد سمت‌های ارشدی داشتن و برای اطمینان از اینکه از طرف جمهوری اسلامی مأمور نشده باشن، ماه‌ها راستی‌آزمایی شدن.

به گفته این افراد، جمهوری اسلامی برای شست‌وشوی مغزی مأموران اطلاعاتی خودش تلاش گسترده‌ای می‌کرده و حتی زندگی خصوصی اون‌ها، از جمله انتخاب همسرشون رو زیر نظارت شدید داشته و از ارتباطشون با مردم عادی جلوگیری می‌کرده.

یکی از مأموران جداشده میگه نیروهای لباس‌شخصی برای شناسایی نشدن، موهاشون رو با رنگ‌های غیرمتعارف رنگ می‌کنن، مهمانی‌های شبانه برگزار می‌کنن، رقصنده‌های ماهری هستن، زنان رو اغوا می‌کنن و ماه‌ها با معترضان ارتباط می‌گیرن. 👑📰 @IraneAzad_News