هَسْتی‌ـشِناسی

هوا را نفس کشید عشق وجودش را فرا گرفت قلبش سرشار شد و از چشمانش لبریز گشت. فریاد زد: مادر، ببین! ببین من زنده‌ام. زنده... — هَسْتی‌ـشِناسی

روزهای بسیار گذشتند و من در نهایت فهمیدم که هرگز قدر لحظه هارا ندانسته ام. همواره در پی یک سراب دویده ام؛ کوزه پر آب و بهر آب دویده ام. اما حالا میبینم ؛شور لحظه هارا ،همین هارا زندگی مینامم. زیرا زندگی همین کوچک های نهان است . همان لحظاتی که در پی روز های بهتر چشم بر آنها میبندیم ،همین رنگ ها ،همین خنده های احمقانه ی بی دلیل ،گریه های آنی ،دل گرفتگی های عصر گاهی و شور و شوق به آغوش کشیدن ،لبخند زدن میان کوله بار غم ها،لبخند زدن و لبخند زدن . — هَسْتی‌ـشِناسی

حس میکنم سرما میتونی به راحتی منو بکشه👀

به معنای واقعی پاییزززز

اصلا تحمل سرما ندارم بخاری سیار اختراع کنید لطفا 🤝

باید به درون زخم‌هایتان بخزید و با ترس‌هایتان روبرو شوید بعد از خون‌ریزی، فرآیند شفا آغاز می‌شود.

کارل گوستاو یونگ

و من… آن خرمالوی افتاده بر پای درخت، با تمام پاییزی که در خود نگه داشته‌ام.

۱۰ آبان ۱۴۰۵

تا ابد البوم ok computer >>>>>

آن‌سوی پنهان فرسودگی آنجاست که پیش از آنکه از زخمی برخیزی، رنجی دیگر از راه میرسد. گویی جهان مجال التیام را نیز از انسان دریغ کرده است. ♱ ──┈ 𝙱𝚒𝚘𝚐𝚛𝚊𝚙𝚑𝚢 ┈── ♱

نور است پس از ظلمت بسیار؛