نوفپ رُشدیسم فردی

چرا همه چی خوب پیش میره ولی یهویی جا میزنیم برمیگردیم به الگوهای رفتاری قبلی؟

شاید وقتشه دوباره نویسنده زندگی خودت باشی.

بدون هیچی، تو اون 5 دقیقه هر حسی که داری رو واقعا حس کن، بغض، میل به گریه، تپش قلب، دلتنگی ببین دقیقا کجای بدنته؟ چه شکلیه؟ اگه یه بچه بود اون بچه بهت چی میگفت؟

آره یه نفر رو بغل کن، همینطوری، چون بهش نیاز داری .

یه چیزی ازش رو بهش بگو که تابحال بهش دقت نکرده بودی.

حتی اگر کسی رو نداری میتونی از مشاوره اجتماعی به شماره 1480 درمیون بزاری.

یک باور اشتباه هم وجود داره اونم اینه که آقایون دیرتر میتونن با قطع اتصال عاطفی کنار بیان تا خانم ها و این یه چیز طبیعیه، ولی خیر این به این دلیل هستش که دخترا سیستم پشتیبانی اجتماعی قویتری دارن(یه دوست صمیمی صمیمی)+ با احساساتشون نمیجنگن و میپذیرنشون + به خودشون اجازه میدن گریه کنن و ناراحت باشن. در نتیجه احساسات تخلیه میشن و پردازش میشن، اما بخاطر باورهایی که مردا برا خودشون ساختن که مرد گریه نمیکنه و مرد بی احساس و منطقیه و ... با سیگار و پورن و موزیک و ... افراطی هیچوقت اجازه پردازش اون حس رو به خودشون نمیدن، انگار اون حس مثل یکی که پشت در وایستاده و در میزنه تا بیاد مهمونت شه و بره پشت در مونده و هر چقدر بیشتر در رو هل میدی تا نتونه بیاد داخل اون دوستای خودشو میاره و تو به محرک ها و اعتیاد های قویتری برای بیرون نگه داشتنشون و بی حس کردن خودت احتیاج داری.

«اگه چیزی رو نمی‌گیری، مغزت ارتقا می‌گیره تا نسخه‌ی بهترشو شکار کنی.»

خواب، فقط «یه کار روزمره» نیست؛ دکمه‌ی آپدیت مغزه.

«دل به هر کس نده ای دلبر من

که در این کوی، بسی دانه و دام است»

ــ حافظ

«دردِ رشد، موقته؛ ولی حسِ “عمرمو حروم‌کرده‌ام” می‌تونه تا آخر عمر بمونه؛ امروز فقط یک تصمیم سخت ولی درست بگیر.»

تضاد دو قلمرو: سیاهچاله یا خورشید؟

یکی انرژی‌اش را هدر داد تا ثانیه‌ای تسکین یابد و جهانش تاریک‌تر شد؛ دیگری آن را مهار کرد تا تکیه‌گاهی برای جهانِ پیرامونش باشد. تو چطور؟ آتشِ درونِ تو قرار است بسوزاند و خاکستر کند، یا گرمابخشِ قلمروات باشد؟

«منبع نوری یا چاهِ نیاز؟»