دوباره

前往频道在 Telegram

حرفایِ خوب، حرفایِ قشنگِ به‌درد نخور. هیچ چیز راجع‌به هیچ‌چیزی نمی‌دونم. منتها از همه‌چیز می‌نویسم. دروغ چرا، بدون نوشتن نمی‌تونم. http://t.me/HidenChat_Bot?start=1611920489

显示更多

伊朗148 216 动机与名言19 385

249

订阅者

无数据24 小时

-47 天

-830 天

168

帖子浏览量

~ 4824 小时

~ 6448 小时

68.02%

参与率

~ 1

每日帖子数

Ads index

beta

数据加载中...

相似频道

无数据

有任何问题？请刷新页面或联系我们的客服。

标签云

进出提及

---

吸引订阅者

七月 '26

+21

在2个频道中

六月 '26

+45

在1个频道中

Get PRO

五月 '26

+44

在3个频道中

Get PRO

四月 '26

在0个频道中

Get PRO

三月 '260

在0个频道中

Get PRO

二月 '26

+14

在2个频道中

Get PRO

一月 '26

在1个频道中

Get PRO

十二月 '25

+16

在4个频道中

Get PRO

十一月 '25

在0个频道中

Get PRO

十月 '25

在8个频道中

Get PRO

九月 '25

+36

在11个频道中

Get PRO

八月 '25

+73

在22个频道中

Get PRO

七月 '25

+407

在10个频道中

日期	订阅者增长	提及	频道
31 七月	+2
30 七月	+2
29 七月	0
28 七月	+1
27 七月	+1
26 七月	+2
25 七月	0
24 七月	0
23 七月	+1
22 七月	0
21 七月	0
20 七月	0
19 七月	+2
18 七月	+1
17 七月	+1
16 七月	+2
15 七月	0
14 七月	0
13 七月	0
12 七月	0
11 七月	+2
10 七月	0
09 七月	0
08 七月	+1
07 七月	0
06 七月	0
05 七月	0
04 七月	0
03 七月	+3
02 七月	0
01 七月	0

频道帖子

Send a message to the unborn child "Keep your eyes open, for a while In a box high up on the shelf Left for you, no one else There's a piece of a puzzle known as life Wrapped in guilt, sealed up tight"

2	چرا نکوشم آنچه را که در این وضعِ پر ادبار و منزوی خود حس می‌کنم و برای دیگران طاقت‌فرسا و غیرمأنوس است، لاقل برای خود شرح بدهم؟ مسلماً موضوع نوشتن کم نیست و هرقدر عمر من کوتاه باشد باز در حالات هیجان و تشویش و وحشت و رنج و شکنجی که از این ساعت تا دم مرگ هم‌عنانِ عمر من خواهد بود نکاتی می‌توان یافت که این قلم را به حرکت درآورد و این دوات را خشک کند. - آخرین روز یک محکوم \| ویکتور هوگو	59
3	اما نه، چرا نباید نوشت؟ اگر در اطراف من همه چیز یکنواخت و بی‌رنگ و بوست آیا در درون من انقلاب و نبرد و طوفان و صحنه‌های غم‌انگیز برپا نیست؟ - آخرین روز یک محکوم \| ویکتور هوگو	60
4	این‌جا به جز دوریِ تو؛ چیزی به من نزدیک نیست.	77
5	کاش یه آلارمی وجود داشت تا هردفعه یادم بندازه، یه سری چیزایی که الآن دارم رو یک زمانی چقدر می‌خواستم.	80
6	+2 زندگی، جریان، جزئیات.	86
7	نه، غم رو دوست ندارم. غم عمیق‌ترم می‌کنه و من عمیق‌تر بودن رو دوست دارم.	160
8	Once had a dream that we shared on the way There was a place where we used to seek shelter	88
9	+3 没有文字...	115
10	به‌نظر من بلوغ یعنی این‌که یاد بگیری هر ماجرایی، فارغ از اون‌ چیزی که تو ازش دیدی یا شنیدی؛ طرف دیگری هم داره.	105
11	Parents be like:	167
12	Vermilion, Pt. 2 Slipknot.mp3	186
13	+ نه، می‌خواهم بگویم من همیشه فکر کرده‌ام آیا ممکن است که دو نفر ولو دو دقیقه هم باشد صاف و پوست کنده همه‌ی احساسات و افکار خودشان را بهم بگویند؟ - گمان می‌کنم از پشت صورتک بهتر بشود راست گفت. - سه قطره خون \| صادق هدایت	209
14	تو برای من مظهر کَس دیگر بودی، می‌دانی هیچ حقیقتی خارج از وجود خودمان نیست. در عشق این مطلب بهتر معلوم می‌شود، چون هرکسی با قوه‌ی تخیل خودش کسِ دیگر را دوست دارد و این از قوه‌ی تصور خودش است که کیف می‌برد نه از زنی که جلوی اوست و گمان می‌کند که او را دوست دارد. آن زن تصور نهایی خودمان است، یک موهوم است که با حقیقت خیلی فرق دارد. - سه قطره خون \| صادق هدایت	195
15	ما همه‌مان تنهائیم، نباید گول خورد، زندگی یک زندان است، زندان‌های گوناگون. ولی بعضی‌ها به دیوار زندان صورت می‌کشند و با آن خودشان را سرگرم می‌کنند، بعضی‌ها می‌خواهند فرار بکنند، دستشان را بیهوده زخم می‌کنند و بعضی‌ها هم ماتم می‌گیرند ولی اصل کار این‌ است که ما باید خودمان را گول بزنیم، همیشه باید خودمان را گول بزنیم، ولی وقتی می‌آید که آدم از گول زدن خودش هم خسته می‌شود. - سه قطره خون \| صادق هدایت	186
16	没有文字...	0
17	+2 没有文字...	177
18	The open wound she hides She just keeps it bundled up And never lets it show She can't take much more of this But she can't let it go And that's okay, she don't want the world...	156
19	هیچ‌وقت درباره‌ی تو نبوده. درباره‌ی روزهایی که برات عزیزن نیست. درباره‌ی شهرها نیست، کافه‌ها، کتاب‌فروشی‌ها و خیابون‌ها، چراغ‌ها، نیمکت‌ها و سنگ‌فرش‌هاشون نه. درباره‌ی ساعت‌ها هم نیست. آدم‌ها هم نه. کاغذهایی که جمع می‌کنی، چیزهایی که می‌نویسی، سنگ‌ها و صدف‌هات، جعبه‌های چوبی و فلزی، روان‌نویس‌ها، دفترچه‌های یادداشتت، عروسکی که از پنج سالگی داریش، آلبوم‌ عکس‌هات، شمع‌ها، نقاشی‌ها، خط‌خطی‌ها، گیتارت، کراوات‌هات، لباس‌های بابا، گردنبدت، گل‌هایی که خشک شدن، کتاب‌ها و موسیقی‌هایی که برای توصیفشون گاهی با اغراق و سرشار از شوق می‌گی: «ببین، من انگار به دنیا اومدم تا اینا رو بخونم و زندگی کنم» هم نه. برای لحظه‌ای، خواستم بگم درباره‌ی حس‌هاست، درباره‌ی خاطرات. احتمالاً نه؛ این هم نه. همه‌ی همه‌ی این‌ها، تمام‌ این رنج‌ها که تا این‌جا از سر گذروندی و خواهی گذروند، تمام این «چنان نماند، چنین نیز نمانَد»ها؛ درباره‌ی چیزیه که هنوز، برایِ من اسمی نداره. شاید من هم یک روزی پیداش کردم. خودش رو نه، امشب با خودم عهد بستم خیال‌پردازی رو برای چند لحظه‌ای کنار بذارم. اسمش رو. تعریفش رو. قدرتش رو. فرداروزی، که... از این‌جا که مَنم، هیچ نمی‌دونم چقدر دوره یا چه نزدیک؛ شاید بیام و بنویسم همه‌ی این‌ها فقط رنج‌ و دردِ خالی نبودن. رنج‌ بودن اما رنجِ پُر. رنجی لبریز از بودن. جوری که سرِ آینه‌ها روبه‌روت بالا باشه و سرِ خودت رو به‌ آسمون. رنجی که بیای و بنویسی ارزشش رو داشت. ارزشش رو داشت و من این ارزش رو زیستم.	159
20	+1 没有文字...	157

查看所有帖子