زاغچه (فرانتس کافکا)

前往频道在 Telegram

از کافکا و دربارۀ کافکا. “how about if i sleep a little bit longer and forget all this nonsense.” «کاش دوباره کمی می‌خوابیدم تا همه‌ی این مزخرفات را فراموش بکنم!»

显示更多

伊朗106 180 书籍17 991

915

订阅者

+124 小时

+67 天

+2130 天

151

帖子浏览量

~ 7024 小时

~ 9048 小时

16.50%

参与率

~ 4

每日帖子数

Ads index

beta

数据加载中...

相似频道

更多频道

进出提及

---

吸引订阅者

六月 '26

+52

在2个频道中

五月 '26

+10

在2个频道中

Get PRO

四月 '26

+12

在1个频道中

Get PRO

三月 '26

在1个频道中

Get PRO

二月 '26

+81

在2个频道中

Get PRO

一月 '26

+31

在0个频道中

Get PRO

十二月 '25

+42

在0个频道中

Get PRO

十一月 '25

+50

在2个频道中

Get PRO

十月 '25

+67

在1个频道中

Get PRO

九月 '25

+56

在0个频道中

Get PRO

八月 '25

+74

在2个频道中

Get PRO

七月 '25

+54

在2个频道中

Get PRO

六月 '25

+52

在2个频道中

Get PRO

五月 '25

+66

在1个频道中

Get PRO

四月 '25

+82

在2个频道中

Get PRO

三月 '25

+63

在1个频道中

Get PRO

二月 '25

+70

在1个频道中

Get PRO

一月 '25

+82

在0个频道中

Get PRO

十二月 '24

+92

在1个频道中

Get PRO

十一月 '24

+107

在0个频道中

Get PRO

十月 '24

+83

在0个频道中

Get PRO

九月 '24

+142

在2个频道中

Get PRO

八月 '24

+61

在0个频道中

Get PRO

七月 '240

在1个频道中

Get PRO

六月 '240

在0个频道中

Get PRO

五月 '24

+20

在0个频道中

Get PRO

四月 '240

在0个频道中

Get PRO

三月 '24

+30

在0个频道中

Get PRO

二月 '240

在0个频道中

Get PRO

一月 '24

+115

在71个频道中

日期	订阅者增长	提及	频道
30 六月	+1
29 六月	+3
28 六月	+1
27 六月	+1
26 六月	+3
25 六月	+3
24 六月	+1
23 六月	+2
22 六月	0
21 六月	+3
20 六月	+1
19 六月	+2
18 六月	+1
17 六月	+1
16 六月	0
15 六月	+3
14 六月	+1
13 六月	+1
12 六月	+1
11 六月	0
10 六月	+3
09 六月	+4
08 六月	+6
07 六月	+2
06 六月	+1
05 六月	0
04 六月	+2
03 六月	+4
02 六月	0
01 六月	+1

频道帖子

📌 شعری از کافکا

امروز هوا سرد و سخت است. ابرها یخ زده‌اند. بادها طناب‌ها را می‌کشند. مردم یخ زده‌اند. صدای گام‌ها بر سنگ‌های معدن‌خیز فلزی به گوش می‌رسد. و چشم‌ها، دریاچه‌هایی سپید و پهناورند. در شهر کهن، کلبه‌های کوچک و روشنِ کریسمس برپا هستند. پنجره‌های رنگارنگشان به میدانِ پوشیده از برف گشوده می‌شود. در نور ماه، مردی خاموش در برف قدم می‌زند. سایهٔ بزرگش، با وزش باد، بر امتداد کلبه‌ها کشیده می‌شود. مردمانی که از روی پل‌های تاریک می‌گذرند، از کنار قدیسان با چراغ‌های کوچک و کم‌نور. ابرهایی که در آسمان خاکستری از کنار کلیساها با برج‌های غرق در گرگ‌ومیش آهسته می‌گذرند. و آن‌که به جان‌پناهِ سنگی تکیه داده است و به آبِ شامگاهی خیره می‌شود، در حالی که دستانش بر سنگ‌های کهنه آرام گرفته‌اند. @zaaghcheh

2	شانزدهم ژانویه. هفتهٔ گذشته چیزی شبیه یک فروپاشی بود. نه می‌شد خوابید، نه می‌شد بیدار شد؛ نه می‌شد زندگی را تاب آورد، یا دقیق‌تر بگویم، تداومِ زندگی را. ساعت‌ها با هم هم‌خوانی ندارند. آنچه در درونم است، با شتابی شیطانی، یا اهریمنی، یا دست‌کم غیرانسانی، می‌تازد. اما جهان بیرون، همچنان تلوتلوخوران راه همیشگی خود را می‌رود، مسیر معمولش را طی می‌کند. چه چیز دیگری می‌تواند رخ دهد، جز اینکه این دو جهان از هم جدا شوند؟ و همین هم می‌شود، یا دست‌کم به شکلی هولناک از هم دریده می‌شوند. آن تنهایی که بیشترش بر من تحمیل شده بود، و بخشی از آن را خود خواسته بودم (هرچند مگر آن خواستن چیزی جز نوعی اجبار بود؟) اکنون دیگر بی‌هیچ ابهامی تا واپسین نقطه پیش می‌رود. به نظر می‌رسد سرانجامش فقط می‌تواند جنون باشد. دیگر چیزی برای گفتن نیست. شکار از میانِ من می‌گذرد و مرا از هم می‌درد. یا... شاید فقط همین یک بار بتوانم دوام بیاورم، خودم را به جریانِ این شکار بسپارم. آن‌گاه به کجا خواهم رفت؟ شکار فقط یک تصویر است؛ می‌توانی این‌گونه هم بگویی: خود را با تمام نیرو به آخرین مرزِ زمینی پرتاب کردن. ✨ یادداشت‌ها @zaaghcheh	62
3	از نظرم این جمله بیشتر از این‌که عاشقانه باشه اخلاقیه. بیشتر آدم‌ها وقتی عاشق می‌شن، سعی می‌کنن خودشون رو امن، آرام، دوست‌داشتنی و قابل اتکا نشون بدن. اما کافکا درست برعکس عمل می‌کنه. هیچ تلاشی برای جذاب‌تر کردن خودش نمی‌کنه؛ حتی انگار تمام نیروش رو صرف این می‌کنه که میلنا رو از خودش بترسونه. چرا؟ چون کافکا عشق رو فقط کنار هم بودن نمی‌دونست. باور داشت رابطه یعنی وارد شدن به جهان روانی دیگری. و جهان روانی خودش رو جایی تاریک، پر از اضطراب، وسواس، احساس گناه و فرسودگی می‌دید. کافکا می‌خواست میلنا بدونه اگر کنارش بمونه، فقط شریک زندگی یک مرد نمی‌شه؛ شریک نبردی می‌شه که سال‌هاست میان او و خودش جریان داره. بعضی آدم‌ها از ترس تنها موندن، خود واقعی‌شون رو پنهان می‌کنن. کافکا از ترس آسیب زدن به دیگری، خود واقعی‌اش رو آشکار می‌کرد. @zaaghcheh	108
4	هیچ چیز هولناکی برای ترسیدن وجود ندارد؛ همین که از آن آستانه بگذری، همه‌چیز آرام و به‌سامان خواهد شد. جهانی دیگر است؛ و دیگر نیازی به سخن گفتن نخواهی داشت. ✨ نامه به پدر @zaaghcheh	133
5	انگار انسانی زندانی باشد؛ انسانی که نه‌تنها قصد فرار از زندان را دارد ــ کاری که شاید شدنی هم باشد ــ بلکه هم‌زمان می‌خواهد همان زندان را برای خود به قصری سرشار از لذت بدل کند. اما اگر بگریزد، دیگر نمی‌تواند زندان را بازسازی کند؛ و اگر زندان را بازسازی کند، دیگر راهی برای گریختن نخواهد داشت. ✨ نامه به پدر @zaaghcheh	106
6	و هرگز نمی‌توانستم بفهمم چگونه نسبت به اندوه و شرمی که با حرف‌ها و داوری‌هایت بر من تحمیل می‌کردی، این‌همه بی‌اعتنا بودی؛ گویی اصلاً از قدرتی که بر من داشتی آگاه نبودی. من هم با کلماتم تو را آزردم؛ اما دست‌کم می‌دانستم چه می‌کنم، هرچند خودم نیز از این کار رنج می‌کشیدم. بااین‌حال نمی‌توانستم بر خودم مسلط شوم؛ نمی‌توانستم جلوی کلماتم را بگیرم، هرچند بعداً از گفتنشان پشیمان می‌شدم. اما تو با کلماتت ضربه می‌زدی، بی‌آنکه حتی بدانی چه می‌کنی. نه آن زمان و نه بعدها، هرگز دلت برای کسی نسوخت؛ و آدم‌ها در برابر تو کاملاً بی‌دفاع بودند. ✨ نامه به پدر @zaaghcheh	104
7	«نمی‌توانم به چیزی برای نوشتن فکر کنم. فقط اینجا میان سطرها پرسه می‌زنم؛ زیر روشناییِ چشمان تو، در گسترهٔ دهانت، چنان‌که گویی در یک روزِ زیبا و شاد قدم می‌زنم؛ روزی که حتی وقتی سر بیمار و خسته است، باز هم زیبا و شاد باقی می‌ماند.» ✨ نامه به میلنا @zaaghcheh	170
8	«می‌دانی، عزیزم؟ وقتی با دیگران وارد رابطه شدی، شاید در بدترین حالت یکی دو پله پایین‌تر آمده باشی؛ اما اگر با من وارد رابطه شوی، خودت را به درونِ مغاک پرتاب خواهی کرد.» ✨ نامه به میلنا @zaaghcheh	168
9	«در واقع، من بیشترِ تو را می‌خواهم. در ذهنم تو را با نور می‌آرایم؛ تو را در پتوهایی از پذیرشِ کامل می‌پیچم و سپس خودم را به تو می‌سپارم. دلتنگت هستم؛ منی که معمولاً دلتنگ می‌شوم بی‌آنکه واقعاً اشتیاقی داشته باشم، گویی در بی‌خبری و غرق در خنثی‌بودن و بی‌تفاوتی به سر می‌برم، اکنون حقیقتاً و عمیقاً مشتاقِ تک‌تکِ اجزای وجود تو هستم.» ✨ نامه به میلنا @zaaghcheh	167
10	اینجا آن‌قدر گیاه‌خوارانه است که حتی انعام دادن ممنوع است. به‌جای نان‌های معمولی، فقط «نان سیمون» پیدا می‌شود. همین حالا پیشخدمت برایم پودینگ سمولینا با شربت تمشک آورده است. اما کاهو با خامه هم خواهم خورد که با شراب انگورفرنگی بسیار جور درمی‌آید، و در پایان نیز فنجانی چای برگ توت‌فرنگی خواهم نوشید. خداحافظ. ✨ نامه به ماکس برود، 4 دسامبر 1910 @zaaghcheh	189
11	در بقیه معاینه، پزشک از وضعیت پشت بدنم وحشت‌زده شد؛ پنج آبسه جدید دیگر چندان مهم به حساب نمی‌آمدند، چون اکنون یک التهاب پوستی ظاهر شده که از همه آن آبسه‌ها بدتر است. درمانش زمان زیادی خواهد برد و همین عامل اصلی درد خواهد بود. نظریه خودم ــ که البته آن را به پزشک نگفتم ــ این است که سنگفرش‌های بین‌المللی پراگ، نورنبرگ و بیش از همه پاریس باعث این التهاب شده‌اند. ✨ نامه به ماکس برود، 20 اکتبر 1910 @zaaghcheh	184
12	ماکس عزیز، به سلامت رسیدم و اگر خیلی رنگ‌پریده به نظر می‌رسم، فقط به این دلیل است که همه مرا همچون موجودی می‌بینند که بعید بوده زنده از این ماجرا بیرون بیاید. یک غش کوتاه‌مدت مرا از لذت فریاد کشیدن بر سر پزشک محروم کرد. مجبور شدم روی کاناپه او دراز بکشم و در آن مدت ــ که تجربه‌ای بسیار عجیب بود ــ آن‌قدر احساس می‌کردم شبیه یک دختر شده‌ام که با انگشتانم سعی می‌کردم دامنم را پایین بکشم. ✨ نامه به ماکس برود، 20 اکتبر 1910 @zaaghcheh	161
13	«اینک، دختر عزیزم، دوباره شامگاه فرا رسیده است، پس از بعدازظهری که در بیداری و چشم‌انتظاری گذشت (عبارتِ "بعدازظهری که در بیداری گذشت" حتی از "شبی که در بیداری گذشت" هم اندوهگین‌تر به گوش می‌رسد). دیگر برای هیچ‌کس چیزی نمی‌نویسم، مگر برای همین دختری که دلم می‌خواهد بی‌وقفه برایش بنویسم، همیشه از او بشنوم، همیشه در کنارش باشم، و در او خاموش شوم.» ✨ نامه به فلیسه @zaaghcheh	169
14	«آیا این پرسش‌ها مضحک‌اند؟ چهرهٔ من کاملاً جدی است، و اگر می‌خندی، لطفاً دوستانه بخند و با جزئیات به من پاسخ بده.» ✨ نامه به فلیسه @zaaghcheh	138
15	«نباید در برابر ناممکنی‌های کوچک به خاک افتاد؛ وگرنه هرگز ناممکنی‌های بزرگ به چشم نخواهند آمد.» ✨ نامه به فلیسه @zaaghcheh	133
16	«کاری کردم که مدت‌ها بود انجام نداده بودم؛ با زمزمه‌ای شاد بر لب وارد اداره شدم.» ✨ نامه به فلیسه @zaaghcheh	127
17	«و حتی اگر هر سه مدیرم دور میز کارم بایستند و مستقیم به نوک قلمم خیره شوند، باز هم باید فوراً برایت بنویسم؛ زیرا نامه‌ات همچون چیزی که از میان ابرها فرود آمده باشد بر من نازل شد؛ همان ابرهایی که سه هفته تمام بیهوده چشم به آن‌ها دوخته بودم. ✨ نامه به فلیسه @zaaghcheh	127
18	در اینستاگرام، بعضی هیئت‌های عزاداری را می‌بینم که با کپشن‌های متفاوت، از کشته‌شدگان یاد می‌کنند. ببینید، ما واقعاً نیازی نداریم که سوگ‌مان از فیلتر یک قرائت مذهبی تحمیلی عبور کند. ما نیازی نداریم که جاویدنامان‌مان را در کنار اسطوره‌ها و روایت‌های ۱۴۰۰ سال پیش قرار دهند. جاویدنامان ما در اوجی ایستاده‌اند که بسیاری از روایت‌های تاریخی به گرد آن هم نمی‌رسند. با این حال، پیروان همان روایت‌ها، امروز دست به جنایت‌هایی زده‌اند که ثبت شده و قابل انکار نیست. ما نیازی نداریم که عزیزان‌مان با چنین قرائت‌هایی آلوده یا مصادره شوند. درد و سوگ ما، مستقل است؛ و حق ماست که آن را بدون تحمیل هیچ ایدئولوژی‌ای بیان کنیم. @White0_0Nights	16
19	«گمان می‌کنم سکوت از من می‌گریزد، همان‌گونه که آبِ ساحل از ماهیِ به گل نشسته می‌گریزد.» ✨ نامه به فلیسه @zaaghcheh	170
20	«کاش دستی نیرومند داشتم، فقط برای آنکه آن را در این سازه‌ی آشفته و نامنسجمی که خودِ من هستم فرو ببرم. و با این همه، آنچه اکنون می‌گویم حتی دقیقاً عقیده‌ی من نیست؛ حتی دقیقاً عقیده‌ی من در همین لحظه هم نیست. وقتی به درون خودم نگاه می‌کنم، آن‌قدر چیزهای مبهم و هنوز در حال دگرگونی می‌بینم که نمی‌توانم حتی به‌درستی توضیح دهم یا کاملاً بپذیرم این بیزاری‌ای را که نسبت به خود احساس می‌کنم.» ✨ نامه به فلیسه @zaaghcheh	155

查看所有帖子