The Catcher in the Rye

سانردام نخستین نقاش معماری بود که بناهای موجود را با استفاده از یک روش کاریِ متمایز و جدید به تصویر کشید. فرآیند کار او به این صورت بود که ابتدا اندازه‌گیری‌های لازم را انجام می‌داد و طرح‌های اولیه‌ای از بناها را در محل تهیه می‌کرد؛ سپس از این طرح‌ها برای خلق نقشه‌های ساختمانیِ پرجزئیات در کارگاه خود بهره می‌برد. در نهایت، پس از گذشت چند سال، با انتقال طرح‌های ظریف خود بر روی بوم یا تخته‌چوبِ مناسب، نقاشی‌های رنگ روغن را به اتمام می‌رساند. سانردام به این شیوه می‌کوشید تا پرتره‌هایی بی‌نقص و بی‌عیب‌ونقص از ساختمان‌ها خلق کند، هرچند که این کمال‌گراییِ او گاهی باعث می‌شد واقعیت را دستخوش تغییر کند. حس استواری و شکوهِ ماندگار در آثار او، از طریق چیدمان‌های معماریِ ساده و روشن، و استفاده از طیف رنگ‌های کم‌رنگ و ملایم برای نورپردازی به بیننده منتقل می‌شود.

آن دو با بال‌هایی که دایدالوس از پر و موم عسل ساخته بود، فرار کردند. دایدالوس ایکاروس را به پرهیز از غرور نصیحت و او را از پرواز خیلی بلند یا کوتاه نهی کرد تا مبادا رطوبت دریا بال‌هایش را مسدود یا گرمای خورشید آنها را ذوب کند. ایکاروس از پدرش نافرمانی کرد و به آسمان اوج گرفت و باعث شد که موم بال‌هایش ذوب شود، از آسمان به دریا بیافتاد و غرق شود.

این اثر میثاق خدا با انسان را پس از توفان جشن می‌گیرد. مار در مرکز، نشان‌دهنده مار برنجینی است که موسی در بیابان به عنوان درمانی برای طاعون برپا کرد.

«تلاش برای تبدیل خاطره‌ی یک کارخانه صنعتی به فضایی معنوی، با استفاده از هندسه، آجر و نور.» این کلیسا روی زمین یک مجموعه‌ی صنعتی و فولادسازی قدیمی ساخته شده و بخشی از پروژه بازآفرینی شهری منطقه صنعتی سابق تورین بوده است. چیزی که این بنا را خاص می‌کند، این است که به‌جای پنهان کردن گذشته‌ی صنعتی محل، آن را در معماری خود حفظ کرده است. دودکش قدیمی کارخانه تخریب نشد؛ بلکه به بخشی از برج ناقوس کلیسا تبدیل شد. در واقع برج ناقوس مدرن، دودکش صنعتی سابق را درون خود در بر گرفته است. از نظر فرم معماری، کلیسا یک پلان هفت‌ضلعی دارد و هفت برج ۳۵ متری اطراف آن را احاطه کرده‌اند. این هفت برج تقریباً هم‌اندازه‌اند و هیچ‌کدام بر دیگری برتری ظاهری ندارند. این طراحی حس تقارن و تمرکز مرکزی ایجاد می‌کند و در عین حال عدد هفت نیز در سنت مسیحی بار نمادین دارد. ویژگی مهم دیگر، استفاده از نور طبیعی است. بالای برج‌ها و فضاهای جانبی به‌گونه‌ای بریده شده که نور مستقیم وارد شبستان نمی‌شود؛ بلکه نور پس از بازتاب و فیلتر شدن به داخل می‌رسد. نتیجه، فضایی روشن اما آرام و معنوی است؛ بدون پنجره‌های بزرگ رنگی که در کلیساهای سنتی می‌بینیم.