ومیض| نورِ لطیف

امروز اصلا تصور نمی‌کردم ساکن یک کلان‌شهر و شهری شلوغ باشم؛ گویی یکی از اهالی روستایی کوچک، در نزدیکی دامنه‌ی کوهی بلند و استوار شده بودم. کوه‌ها در نزدیک‌ترین فاصله‌ی ممکن بودند؛ آنقدر نزدیک که گویی می‌شد عظمتشان را با تمام وجود احساس کرد. انگار اگر بیشتر راه می‌رفتم به کوه می‌رسیدم. آسمان چنان پایین آمده بود که خیال می‌کردی اگر روی پنجه‌ی پا بایستی، دستت به آن خواهد رسید و ابرها آنقدر نزدیگ بودند که اگر دست دراز می‌کردی، تمامشان در مشتت جا می‌گرفت. پرندگان، انگار از سر شوق، بالای سرم به پرواز درآمده بودند و بی‌وقفه در آسمان می‌چرخیدند. اگر آدمها را فاکتور می‌گرفتم انگار جهان برای لحظاتی از عجله‌ی همیشگی‌اش دست کشیده بود. امروز همه‌چیز روشن‌تر، زلال‌تر و نزدیک‌تر بود.. #مجاهده_سین

لاتظن أنك صالح، أنت فقط مستور.. #مجاهده_سین

فکر می‌کنم تردید، اولین نشانه‌ی بیداری دل در برابر گناه است و ندامت، ادامه‌ی همان بیداری پس از خطا. دلی که قبل از ارتکاب، میان انجام دادن و ندادن، درنگی ولو کوتاه می‌کند و پس از آن، از کار خود خویش پشیمان می‌شود، هنوز نسبت به خطای خود بی‌تفاوت نشده است. اما شاید ترسناک‌تر از خود گناه، رسیدن به جایی باشد که نه تردیدی در دل باشد و نه پس از آن پشیمانی‌ای به سراغ انسان بیاید؛ گویی دل، دیگر در برابر خطا واکنشی ندارد؛ اینجا دل مرده‌ است و هیچ چیزی را نه می‌بیند و نه حتی هشدارها را می‌شنود.. من نمی‌گویم خطا درست است، اما تردیدی که قبل از لغزش داری، این خوب است. #مجاهده_سین

بعضی چیزها را می‌شود فهمید، حتی می‌شود با تمام وجود تجربه‌شان کرد، اما نمی‌شود به زبان آورد. نه به این دلیل که واژه‌ای برای بیانشان نیست، بلکه گاهی نگفتنشان بهتر از به زبان آوردنشان است. بعضی اتفاق‌ها نه نیازی به تشریح دارند و نه توضیح. تنها کافی است در مواجهه با تجربه‌ای شبیه به هم، چیزی از آن را در دیگری ببینی و با خود بگویی: پس تو هم آن را فهمیده‌ای... شاید بعضی چیزها را لازم نباشد برای دیگری توضیح داد، گاهی همین که می‌فهمی او هم می‌داند، کافی است. #مجاهده_سین

راستی! من دیگر از قولت عطرِ خوشِ باران را در ریه‌هایم حبس نمی‌کنم. چرا که تو خود میزبانِ بارانی..

همین که صدای آمدنش را شنیدم، همه چیز را گذاشتم و رفتم به طرف حیاط.. آن عطرِ خوش.. آن صدای زیبا.. در دل گفتم، ای کاش همه می‌توانستند این بوی خوش را احساس کنند..

«هذا مِن فضل ربّی» این از فضل پروردگارم است. آنجا که نفست بر تو غره می‌شود و می‌خواهد یکایک دستاوردهایت را با حساب‌وکتاب و تعریف و تمجید به رخت بکشد، با او مقابله کن و به یادش بیاور: هذا مِن فضل ربّی. مبادا هر آنچه نصیب و قسمتت شده، به خود نسبت دهی و حاصل لطف خداوند را مایه‌ی فخرفروشی و غرور کنی. مبادا فراموش کنی که اگر، توفیقی حاصل شده و خیری به دست آمده، همه و همه از فضل و مهربانی او بوده است. چه خوب است آدمی، حتی در اوج داشته‌هایش، از یاد نبرد که بخشنده‌ی تمام این نعمت‌ها کیست و نفسِ سرکش را آرام سازد. #مجاهده_سین

هذا من فضل ربی.

جنگ اگر عمیق‌تر به جنگ نگاه کنیم، درمی‌یابیم که رذایل اخلاقی ارتباط بسیار نزدیکی با آن دارد؛ سرکشی نفس، غرور و تکبر، طمع، خودخواهی، حبّ قدرت و میل به فرمانروایی بر دیگران. الله متعال در قرآن کریم می‌فرماید که نفس، آدمی را به بدی فرامی‌خواند و متکبران را دوست ندارد. همین نفسِ سرکش، اگر مهار نشود و خواسته‌هایش بی‌حدومرز باقی بماند، می‌تواند انسان را به ظلم، تجاوز، دشمنی و پایمال کردن حقوق دیگران وادار کند. شاید طمع، انسان را به تصاحب آنچه‌ که از او نیست وادار کند؛ تکبر، چشم‌های او را در برابر حقیقت نابینا سازد و خشمِ مهارنشده، او را به ظلمی وادارد که جبرانش آسان نیست. بسیاری از جنایات و آفات، از همین رذایل ریشه می‌گیرند؛ از جایی که انسان به‌ جای مهار نفس، در برابر خواسته‌هایش تسلیم می‌شود و به‌ جای رعایت حق، قدرت و خودخواهی برای خود را می‌بیند و بس. #مجاهده_سین

سلام خدمت خیرین محترم کمک به بازگشت بینایی برادر کارگر خلاصه وضعیت نام :مسعود محمد کریمی اهل روستای دشه شهرستان پاوه نان آور زن و سه بچه علت حادثه شغلشون جوشکاری بوده و زمان جوشکاری سوختن هر دو چشم و سر و گردن چشم راست کلا نابینا شده چشم چپ بعد ۳۵ مرحله عمل در طول ۴ سال در تهران .کرمانشاه و شیراز و صرف هزینه کلان هنوز بینایی رو بدست نیاورده تنها راه باقیمانده پیوند قرنیه هزینه اولیه ۵ میلیارد با کمک و رایزنی پزشکان خییر و ماموستایان گرانقدر و تخفیفات ویژه حدودا ۱/۵ میلیارد مورد نیاز است شماره کارت جهت واریز شما بزرگواران ۶۰۳۷۷۰۱۱۰۷۱۳۹۷۷۳بنام مسعود محمد کریمی شماره تماس جهت کسب اطلاعات ۰۹۱۸۹۲۹۴۳۷۴ یاد حدیث شریف رسول الله صلی الله علیه و سلم افتادم: هر کس یکی از مشکلات و گرفتاری‌های دنیوی مؤمنی را برطرف کند، خداوند یکی از گرفتاری‌های روز قیامت او را برطرف خواهد کرد نیازمندان زیادی رو میشناسم 😔اما به نظرم این مورد در اولویت هم بازگشت بینایی فرد نابینا. هم بازگشت به کار نان آور خانواده هم کمک به زن و بچه هایی که چشم انتظار دستان پر رزق پدر خانواده هستند بسم الله...

شاید هر یک از ما چندین مصحف و خانم‌ها چندین چادرنماز داشته باشند، اما بیشترین همراهی را با همان مصحف و چادرنماز قدیمی‌شان دارند. دلیلش را شاید نتوان به‌ خوبی توضیح داد، و حتی توضیح ندادنش، از توضیح دادنش بهتر باشد. لحظاتی که با قرآنت همدم و همراه بوده‌ای، در هر حال و اتفاقی، ولو رنگ جلدش رفته و ورق‌هایش از سفیدی به کاهی رفته و چادرنمازی که.. شاید مصحف، جانماز و چادرنمازت، شاهدِ نگرانی‌ها و آرام‌گرفتن‌هایت باشند.. نمی‌دانم، نامش را چه می‌توان گذاشت؟.. اما شاید یک تعلق، یک وفاداری و یک احساسِ قدیمی‌نشده با آنها داشته باشی.. عزیزانِ شخصی؟ نمی‌دانم، نمی‌دانم.. #مجاهده_سین

آرزو یا خواستن؟ کسی که خوب نیست و می‌داند و آگاه است که خوب نیست، سرانجام روزی به خوبی خواهد پیوست. اما کسی که خوب نیست و می‌داند خوب نیست، لکن نمی‌خواهد که خوب شود، این ممکن است هرگز تغییری نکند. آگاه شدن به بدی، به تنهایی خوب شدنی به همراه نمی‌آورد، اما دست‌کم اولی پذیرفته که دچار اشتباه شده و روزی از روزها به خوب‌ها خواهد پیوست. اما دومی واقف به احوالِ خویش است و میلی هم به خوب شدن ندارد، بنابراین تغییر در او شاید هرگز اتفاق نیفتد.. و میان آرزو و تلاش کردن و خواستن هم، فاصله‌ای بس بزرگ و بسیار وجود دارد.. #مجاهده_سین

به قلبت نگاه کن و قاصدِ خبرهای بد نباش! هر خبری را نباید بازگو کرد و هر دانستنی را نباید به زبان آورد. گاهی تکرار چیزی که دیگران از آن باخبرند، نه فایده‌ای دارد و نه چیزی از پیش می‌برد. تنها رنجی را تازه می‌کند و خاطر کسی را می‌آزارد. پیش از گفتن، به حال انسانها فکر کنیم و آنچه که آنان را می‌آزارد بر زبان نیاوریم. قرار نیست هر آنچه می‌دانیم، بر زبان بیاوریم؛ گاهی منش و بزرگی، یعنی از کنار بعضی حرف‌ها بگذریم و نگذاریم کلماتمان باری بر دل دیگری شوند. سوهان روح آدم‌ها نباشیم! به قلبمان نگاه کنیم و قاصدِ خبرهای بد نباشیم. #مجاهده_سین

به من بگو... بگو که زمختیِ روزگار را چه چیزی تلطیف خواهد بخشید؟ بگو که چه چیزی، بدیل اینجا را، چون آبی پاک و گوارا در میان برهوتی، بر کامم خواهد ریخت؟ به من بگو... بگو که در این روزگار پرآشوب، چه چیزی دوباره دل را به زندگی گرم خواهد کرد؟.. #مجاهده_سین

دلم قبول نکرد... ما می‌گوییم دل نمی‌بیند، بله درست است، نمی‌بیند؛ اما بسیار می‌داند و درک می‌کند. گاهی برای بعضی موضوعات می‌گوییم دلم نمی‌شود، دلم نمی‌پذیرد و قبول نمی‌کند. انگار فهمیدن همیشه به دیدن و شنیدن نیست. گاهی چیزی فراتر از دلیل و احتمالات وجود دارد که نمی‌شود به راحتی توضیحش داد. شاید برای همین است که بعضی چیزها، با وجود تمام دلیل‌ها، باز هم پذیرفتنی نیستند. دل همیشه نمی‌تواند آنچه را می‌فهمد، توضیح دهد؛ اما این به معنای نفهمیدن نیست. گاهی دل، چیزی را می‌فهمد که شاید عقل برایش دلیلی پیدا نکرده است. #مجاهده_سین

دوپینگ؟ شاید... برای بازیابی انرژی و تجدید قوا جهت ادامه‌ی کارها، تند و سریع قلم و مرکب و کاغذم را می‌آورم و جمله‌ی مدنظرم را می‌نویسم و با یک آخیش و چند تاییدیه از اهالی، شاد و خندان به سوی ادامه‌ی کارها می‌شتابم. طوری‌که هیچ خستگی‌ای در کار نبوده. راستی! دوپینگ شما چیست؟ #مجاهده_سین

ان‌شاءالله فورواردش کنید.

اما چقدر شگفت‌انگیز است که کسی تو را آنقدر خوب بلد باشد، بداند و بشناسد که بتواند شیرین و شاعرانه از تو بگوید؛ انگار به دنیای درونت راه پیدا کرده و قبل از خودت تو را شناخته چیزهایی را در تو دیده که شاید خودت هم نتوانی به زبان بیاوری. چقدر فوق‌العاده است که کسی تو را بفهمد و فهمیدنش را به کلماتی ماندگار و به یادماندنی درآورد. #مجاهده_سین