ومیض| نورِ لطیف

اللهمَّ صلِّ على محمَّد وعلى آل محمَّد، كما صليتَ على إبراهيم وعلى آل إبراهيم؛ إنَّك حميدٌ مجيد. اللهمَّ بارِك على محمَّد وعلى آل محمَّد، كما باركتَ على إبراهيم وعلى آل إبراهيم؛ إنَّك حميدٌ مجيد #قلم #مجاهده_سین

سایه‌ی شوم آمریکا بر ملت‌ها چه می‌کند؟ در طی جنگ آمریکا و افغانستان از نگاه بُعد انسانی، موجی از داغدیدگی، آوارگی و رنج‌های روانی، جامعه را در برگرفت و نسل‌ها طعم ناامنی را چشیدند و شکاف‌های عمیق اجتماعی، تار و پود همبستگی را گسست. از نگاه اقتصادی، زیرساخت‌ها ویران گشت و چرخ توسعه از حرکت بازماند. فضای ناامن، فرصت‌های سرمایه‌گذاری و رشد را از میان برد و کشور را در چرخه‌ی فقر گرفتار ساخت. فرهنگ و آموزش نیز از این تهاجم بی‌نصیب نماند. مکاتب و دانشگاه‌ها آسیب دید و استعدادهای درخشان، یا مجبور به ترک دیار شدند و یا در سایه‌ی جنگ، فرصت شکوفایی نیافتند. در عرصه‌ی سیاسی، بی‌ثباتی مزمن، میراث دیگر این جنگ‌ها بود. در نهایت، این جنگ‌ها نه تنها ویرانی‌های ملموس، بلکه فروپاشیدگی‌های نامرئی در روان و کالبد جامعه بر جای گذاشت؛ اما در دل این ویرانی‌ها، روحیه‌ی ایستادگی و امید به بازسازی، همواره زنده ماند؛ و شاهدی بر تاب‌آوری مردمی که در گذر تاریخ، بارها از خاکستر خویش برخاستند هستیم و بوده‌ایم. #مجاهده_سین

بیست سال استفاده‌ی تاکتیک‌های نظامی جهت بالا بردن هزینه‌های جنگ برای آمریکا توسط افغانستان. جغرافیای سخت و کوهستانی افغانستان، تاکتیک‌های نظامی این جنگ‌های فرسایشی را شکل داد. فرزندان افغان‌زمین، بیش از هر چیز بر چابکی، آشنایی با زمین و جنگ چریکی تکیه داشتند؛ شیوه‌ای که در برابر ارتش‌های سنگین و مجهز، کارآمدترین ابزار مقاومت بود. کمین‌های ناگهانی در دره‌ها، حملات کوتاه و ضربه‌زننده، قطع خطوط تدارکاتی و ناپدید شدن سریع در دل کوه‌ها، از مهم‌ترین روش‌های آنان به شمار می‌رفت. در مقابل، اشغالگران آمریکایی معمولا بر تجهیزات سنگین و برتری هوایی اتکا می‌کردند؛ اما همین برتری، در برابر بافت دشوار زمین و پراکندگی نیروهای محلی، بارها محدود شد و کارآمدی خود را از دست داد. تلاش برای کنترل مسیرهای کوهستانی، ایجاد پایگاه‌های موقت، و استفاده از ستون‌های زرهی، همواره با مقاومت‌های کوبنده‌ی و مداوم مجاهدین روبه‌رو می‌شد. مجموعه این تاکتیک‌ها، نبرد را از یک رویارویی مستقیم به جنگی طولانی و فرسایشی تبدیل کرد؛ جنگی که در آن، نه پیشروی سریع ممکن بود و نه تسلیم شدن آسان. #مجاهده_سین

درخصوص تهدید و ادعای ترامپ درمورد پایگاه هوایی بگرام در این لینک‌ها بیشتر بخوانید. البته بنده هم مطالبی را در این مورد قرار داده بودم که بنابر عادتی ناخواسته حذفشان کردم. https://t.me/Jamil_Jaber/2428 https://t.me/Jamil_Jaber/2434 https://t.me/MohammadBahramih/1853

اشغال افغانستان جنگ‌های فرسایشی و طولانی‌مدت در سال ۲۰۰۱، ایالات متحده و متحدانش در ناتو، به بهانه مبارزه با تروریسم، به افغانستان حمله کرده و این کشور را به اشغال خود درآوردند. این آغازِ نبردی بیست‌ساله میان نیروهای افغان و نیروهایی متشکل از بیش از پنجاه کشور با پیشرفته‌ترین تجهیزات نظامی بود. در این نبرد نابرابر، جنگجویان افغان با تکیه بر امکانات محدود، در برابر نیروهای تا دندان مسلح ایستادگی کردند و سرانجام این تقابل با خروج نیروهای خارجی به پایان رسید. بیست سال جنگ، نه تنها بر پیکره‌ی افغانستان زخم‌های عمیقی بر جای گذاشت و زندگی مردم را تحت‌الشعاع قرار داد، بلکه هزینه‌های انسانی و مادی هنگفتی نیز به همراه داشت که فراتر از آمار و ارقام است. پس از خروج نیروهای ناتو و آمریکا از افغانستان، فشارهای سیاسی و اقتصادی همچون بلوکه‌ کردن میلیاردها دلار از دارایی‌های این کشور ادامه یافت. در این میان، اخباری مبنی بر تمایل مجدد طرف‌های خارجی برای دستیابی به پایگاه هوایی بگرام مطرح شد. با این حال، مقامات حکومت افغانستان با تاکید بر حفظ حاکمیت ملی، صراحتا اعلام کردند که به هیچ قدرت بیگانه‌ای اجازه نخواهند داد به خاک این کشور نفوذ کند. سوال: بعد از گذشت پنج سال از روی کار آمدن حکومت جدید افغانستان، آمریکا چرا به فکر تصاحب دوباره‌ی پایگاه هوایی بگرام افتاد؟ بله به دلیل نزدیکی پایگاه بگرام به موقعیت استراتژیک و نزدیکی به اهدافِ احتمالی. چرا که می‌تواند نقشی کلیدی در هدایت عملیات‌های نظامی ایفا کند. در چنین نگاهی، هدفِ طراحانِ این سناریو، استفاده از این ظرفیت برای پیشبرد اهداف نظامی آمریکا عنوان شده است. هدفی که همواره با واکنش قاطع حکومت افغانستان مبنی بر حفاظت از تمامیت ارضی کشور مواجه شده است. تاریخ انتشار پست: ۱۷فروردین ۱۴۰۵ #مجاهده_سین

هر افغان غیرت‌مندی پیامدهای جنگ بیست ساله‌ای را که آمریکا، آن را به راه انداخت و سرانجام با حول و قوه الهی، پوزه‌ی این غدار دوران به خاک مالیده شد را از یاد نمی‌برد. تاریخ و پیامد این جنگ بیست ساله را در کانال روبیکا به صورت چند پست گردآوری کرده بودم که تصمیم گرفتم در اینجا هم بازنشرش دهم. در خلال این نوشته، روشنی به چرایی دندان تیز کردن ترامپ برای بازپس‌گیری پایگاه هوایی بگرام نمودم که مطالعه آن خالی از لطف نیست. #مجاهده_سین

شکست مفتضحانه‌ای که از افغانستان خورده‌ را هیچ‌گاه نمی‌تواند فراموش کند! https://www.instagram.com/reel/DZstBGMDUlV/?igsh=ZGdxYmE5ZHoyZHNm

شکست مفتضحانه‌ای که از افغانستان خورده‌اید را هیچ‌گاه نمی‌تواند فراموش کنید! https://www.instagram.com/reel/DZstBGMDUlV/?igsh=ZGdxYmE5ZHoyZHNm

امروز مادرم ساعتی را که وقتی کلاس دوم یا سوم راهنمایی بودم داشتم، دوباره به من بخشید. با اولین نگاه به ساعت، تمام لحظه‌هایی که، آن را داشتم در ذهنم زنده شد؛ لحظه‌های مدرسه، پشت میز نشستن‌ها، و خیره شدن به ساعت برای رسیدن پایان کلاس و حتی شب‌ها هم، چون در تاریکی هم مشخص می‌شد به یادم آمد. اما حالا، بعد از گذشت سال‌ها، دیگر مثل آن وقت‌ها شوقی برای داشتنش ندارم. آن روزها ساعتم از همه‌ی ساعت‌ها متمایز بود، اما حالا؟ حالا فقط یک ساعت معمولی است و بس. و امان از بزرگسالی که با بی‌شوقی و عادی شدن‌ها گره خورده و درآمیخته است. #مجاهده_سین

تا به حال چقدر به این نکته دقیق شده‌ایم که با وجود هر گناه و خطایی، راه بازگشت به سوی خداوند همیشه باز است؟ این حقیقت بسیار بزرگ و شیرین است، هیچ گناهی آن‌قدر سنگین نیست که بنده‌ای را برای همیشه از دربار پروردگار دور بسازد و هیچ حدودی وجود ندارد که بگوید: تو به سبب فلان خطا، دیگر حق نزدیکی به خدا را نداری. فرض کنید قانونی وجود داشت که چون شما به این حد و عدد از گناهان رسیده‌اید دیگر ممکن نیست و نمی‌توانید به خداوند نزدیک شوید. خیلی غمگین است، همینطور نیست؟ اما افسوس که گاهی در میان خطاها و کج‌روی‌های متواتر، فراموش می‌کنیم که این خداوند نیست که در را به روی ما بسته است، بلکه این ما هستیم که با دستان خود، میان خویش و او دیوار می‌کشیمو خود را فضل و بخشش او تعالی محروم می‌سازیم. #مجاهده_سین

. در زبان پشتو عید فطر را (کوچنی اختر) یعنی عید کوچک و عید قربان را (لوی اختر) یعنی عید بزرگ می‌نامند.

گاهی آدم‌ها در زندگی ما حکم آینه را دارند؛ آینه‌ای که فقدان‌های درونی‌مان را نمایش می‌دهند. برای مثال، شاید در عمق وجود خود، صفت نیکی که هنوز آن‌طور باید و مورد ملاک ماست به آن دست‌نیافته باشیم. اما آن را با تمام جزئیات در دیگری به خوبی بتوانیم ببینیم و احساس کنیم. طوری‌که، آن خلق خوب خیلی به چشم دیگران نیاید. مثلا دوست داشته باشیم انسان بزرگ‌دلی باشیم، اما به دلایلی نتوانسته‌ایم چنین ویژگی‌ای را به خوبی در خود پرورش دهیم. در چنین شرایطی، وقتی با کسی روبه‌رو می‌شویم که واقعا این خصلت را دارد، بیش از دیگران متوجه آن می‌شویم. البته این به آن معنا نیست که آن فرد واقعا این ویژگی را ندارد؛ او بدون‌شک از این خصلت بارز برخوردار است. اما حساسیت ما نسبت به این صفت، ریشه در نبود آن در وجود خود ما نیز دارد. پس می‌توان چنین گفت که ما در دیگران، گاه بخش گمشده و نایافته وجود خود را می‌بینیم. کسی که صفتی را در دیگری با شدت می‌بیند و تحت تاثیر آن قرار می‌گیرد، در حقیقت با بخشی از وجود خود مواجه شده که هنوز مجال بروز نیافته است. انسان‌ها نه فقط خودشان هستند، که گاه تصویری از آرزوها، کمبودها و ظرفیت‌های دست‌نیافته خود نیز به شمار می‌آیند. #مجاهده_سین

مدت‌ها پیش شاید حدود چند سال پیش کتابی را مطالعه می‌کردم که ترجمه‌اش همین حال را داشت و من شاید یک صفحه را بیش از دو یا سه بار می‌خواندم تا بلکه چیزی دستگیرم شود اما بعد از مطالعه بارها و بارهای یک صفحه چیزی از آن متوجه نمی‌شدم.. ترجمه خوب، خوب است و رحمت بر مترجم توانا و کاربلد.

این خود یک نعمت بزرگ است، یک لطف و منت از طرف خداوند، که انسان بتواند راه اشتباه را از راه درست تشخیص بدهد؛ آن هم وقتی که این تفاوت خیلی ظریف، پنهان و گاهی نامشخص باشد. چون همیشه خطا و درستی خیلی واضح و مبرهن جلوی چشم آدمی قرار نمی‌گیرند، و گاهی دل بیدار و هوشیار را لازم است تا فرقشان را بفهمد. می‌دانی، خیلی از کسانی که امروز در راه گناه افتاده‌اند، شاید قبلا از توبه‌کنندگان حقیقی بوده‌اند. اما کم‌کم راه غلط برایشان عادی گشت. دیگر مثل قبل بد و خطرناک به نظرشان نیامد و همین باعث شد آرام‌آرام دوباره به سمت گناه برگردند. پس اگر هنوز می‌توانی صحیح را از خطا تشخیص بدهی، اگر هنوز دلت نسبت به درست و غلط حساس و دقیق است، باید شکرگزار باشی. این یعنی قلبت هنوز زنده است و قدرت تشخیص دارد. #مجاهده_سین

این پست موقت خواهد بود.

روزگاری دخانیات را فقط در دست افراد مسن و کهن‌سال می‌دیدی. اما حال؟ دختران و پسران زیر ۲۰ سال به این مرض آغشته گشته‌اند و جالبیش اینجاست که ژست خفن‌ بودن و آخر کلاس بودن را هم می‌گیرند... به ظن این قشر لازمه‌ی روشن‌فکری، بی‌حد و مرزیست. یعنی، هیچ قاعده، قانون و هیچ چهارچوبی برای خودت نداشته باشی و به مانند حیوانات در اختیار همه قرار بگیری. یک گروه چهار نفره بودند یکی دو پک؟ همان نمی‌دانم چه اصطلاحی است، یکی دو بار آن مواد مخدر، گل؟ را کشیدند و در پیش همگان و هر دو جفت مشغول آغوش و بوسه شدند چندش‌آور است نه؟ خیلی... خیلیی...

دریده شدن مرزهای روشن‌فکری؟ امروزه در این زمانه‌ چیزهای عجیب و صحنه‌هایی را می‌بینیم که با دنیایی سپید و ساده‌ای که ما در آن بزرگ شدیم کاملا متفاوت است و هیچ‌گونه شباهتی ندارد. دخترانی با پوشش پسرانه ظاهر می‌شوند و در کنار دخترانی دیگر، رابطه‌هایی را نشان می‌دهند که نه تنها بسیار غریب و زننده است، بلکه از نگاه بخش بزرگی از مردم، ناپسند و نگران کننده است. این تغییرات این غرب‌زدگی و این غرق شدن در باتلاق دنیای مجازی چه از سر تقلید کورکورانه باشد و چه کنجکاوی، بدون‌شک زنگ خطری است که اگر راه‌حلی محکم و فوری برای آن سنجیده نشود به زودی به معضلی عظیم مبدل خواهد شد. همچنان در کنار اینها، گروهی دیگر نیز دیده می‌شوند؛ مردان و پسرانی که خود را شبیه به زنان می‌کنند و حتی از آرایش صورت هم دریغ نمی‌ورزند. و باز هم این سوال خلق می‌شود که جامعه به کدام سمت و سو خواهد رفت؟! بحران اصالت و دریده شدن مرزهای روشن‌فکری. این حالات، جامعه را با بحران هویت و پایین آمدن ارزش‌ها روبه‌رو کرده است تا جایی که این افسار‌گسیختگی را بیش از هر زمان در حال مشاهده هستیم. با این اوضاع، آینده نسل، چه خواهد شد؟ نقش و وظایف انسانی به کجا خواهد رسید؟ #مجاهده_سین

. البته باید تأکید کرد که این نگاه به شرمساری، به هیچ عنوان به معنای کوچک شمردن گناه و تقلیل قبح آن نیست. بلکه بزرگی و عظمت گناه در منظر یک مسلمان، در درجه‌ اول باید یکی از خط قرمزها باشد. #مجاهده_سین

شرمساری از ارتکاب گناه. شرمساری پس از گناه، نشانه‌ای است از بیداری و زنده‌بودن دل و آگاه‌بودن نفس از عواقب گناه. این حس، اگرچه تلخ و سنگین است، اما در عین حال اندوهی گرامی است و در عمق خود نشانه‌ای از بازگشت را به همراه دارد. اما اگر این شرمساری بهانه‌ای شود برای دوری‌ گزیدن از خداوند و انسان، خود را بنده‌ای عاصی و نابخشودنی بداند در حالت ایستایی و عدم رجوع قرار می‌گیرد. پشیمانی بسیار هم خوب است اما اگر پشیمانی، به امید و بازگشت نرسد، می‌تواند به ناامیدی مبدل شود؛ و ناامیدی عواقب تاریکی خواهد داشت. نباید گذاشت این احساس شرمساری بعد از لغزش، آدمی را از رحمت و بخشش خداوند دورتر کند انسان به سبب گناه رو به افول می‌رود باید مراقب بود این حس او را به عقب‌تر از عقب برنگرداند. شرمساری، اگر حقیقی باشد، آن‌وقت پلی است برای بازگشت، نه یک دیوار برای در خود ماندن. از دل خطا، راه برون‌رفت و بازگشت را پیدا کن و از پس هر لغزشی، دوان دوان‌تر به سوی خداوند بشتاب. #مجاهده_سین

. در روزگاری که نیت‌های خالص و حرف‌های راستین، به انزوا رفته و در پس نقاب‌های رنگین پنهان شده، اینکه هنوز می‌توانی در مسیر درست و صحیح بمانی بدون آن‌که ذره‌ای دنیاطلبی در آن نفوذ کرده باشد، این نکته قابل تقدیر است. #مجاهده_سین