ومیض| نورِ لطیف

وَالْکَاظِمِینَ الْغَیْظَ وَالْعَافِینَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ. مهار کردن خشم، هنر صبر است. یعنی درست در اوج انفجار، مانند آتشفشانی که می‌خواهد از بار ویرانی‌اش بکاهد، بر آتش درون خود آب بریزی و اجازه ندهی خشم، همه چیز را خاکستر کند. #مجاهده_سین

البته اگر چند قدم به عقب باز گردیم می‌بینیم کسانی که ذات و شخصیت آرام‌تری دارند، صبر کردن برایشان آسان‌تر است. اما برای افرادی که روحیه‌ای تندتر یا بی‌قرارتر دارند، صبور ماندن کار ساده‌ای نیست. البته که به این دلیل نمی‌توان خود را تبرئه کرد. چرا که صبر تنها یک ویژگی ذاتی نیست. بلکه عادتی است که می‌توان آن را با تمرین، در خود پرورش داد و قوی ساخت. هرچند صبور بودن برای بعضی‌ها آسان‌تر و برای بعضی‌ها دشوارتر است، اما این خصلت ارزشمند را همه می‌توانند در خود تقویت کرد. #مجاهده_سین

صبر صبر مانند یک درخت است؛ گویی بزرگ خاندان خصوصیت‌های اخلاقی است و دیگر فضائل اخلاقی زیر مجموعه صبر هستند. تا وقتی انسان صبور باشد، می‌تواند اهل گذشت باشد، خشم خود را فرو ببرد و حتی فداکاری را هم خوب از بر باشد. اگر صبر در وجود پایه‌گذاری شده باشد، بسیاری از ویژگی‌های نیک هم در او رشد می‌کنند و در ادامه‌اش خواهند آمد؛ زیرا صبر، پایه و تهداب بسیاری از خصلت‌های زیبا و انسانی است. صبر در عمق خویش آرامشی عجیب دارد، همان آرامشی که برای دیگران خیلی قابل هضم نیست. صبر، ریشه‌ی بسیاری از خوبی‌های اخلاقی است. انسان صبور، آرام‌تر است، آسان‌گیر است و گذشت بیشتری دارد. او خشم خود را بهتر کنترل و مهار می‌کند و در برابر سختی‌ها استوارتر می‌ماند. #مجاهده_سین

. اللّٰهُم اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلِلْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ الأَحْياءِ مِنْهُمْ وَالأَمْوَات.

نسخه mini من وجد الله ماذا فقد، ومن فقد الله ماذا وجد. #مجاهده_سین #قلم

نسخه mini من وجد الله ماذا فقد، ومن فقد الله ماذا وجد. #مجاهده_سین #قلم

آنان رنجور می‌شوند. عزیزانمان، وقتی به سال‌های پیری و کهنسالی می‌رسند، گاهی کوچک‌ترین اتفاق ناخوشایندی دل نازکشان را به درد می‌آورد و حتی شاید ممکن است ساعت‌ها غم و اندوه مهمان قلبشان شود. آنها بیش از همیشه، تنهایی، ضعف و گذر عمر را احساس می‌کنند. گاهی اگر رفتاری سرد، سخنی تلخ یا بی‌توجهی کوچکی از کسی ببینند، با خود فکر می‌کنند که شاید این رفتار از سر کهنسالی آنان بوده است؛ گویی پیری، هرچند ارزش و جایگاهشان را کم نمی‌کند، اما آنان را اندکی از جمع‌ها دورتر و دلشان را حساس‌تر کرده است. آنان بیش از هر زمان به محبت، توجه و احترام نیاز دارند. ممکن است کلامی که برای ما ساده و گذراست، در دل آنان سنگینی کند و تا مدت‌ها خاطرشان را بیازارد. پیری، فصل مراقبت توجه و مهربانی کردن بسیار است. با صبوری، احترام و درک از آنان استقبال کنیم. مبادا دل ضعیف و عزیزشان را بلرزانیم. آنان روزی پناه کودکی ما بودند و نوبت ماست که پناه روزهای آنان شویم. #مجاهده_سین

برای یک زن و مادر مسلمان، توجه و پیگیری آموزه‌های اسلامی در تربیت فرزندان، بخشی از بزرگ‌ترین پیروزی‌های او در خانه و خانواده محسوب می‌شود. زمانی که یک مادر بخشی از هدایت، مدیریت و رهبری خانه را بر عهده می‌گیرد و تمام چالش‌ها را با صبوری پشت سر می‌گذارد تا همه‌چیز را همان‌گونه که در ذهن و با ارزش‌های اسلامی بود پیش ببرد، او یک پیروز واقعی است. او وظیفه، رهبری و مراقبت از خانواده خود را به درستی انجام داده و به موفقیتی دست یافته است که نه پاداشی مادی برای آن دریافت می‌کند و نه نامش را در بلندگوها اعلام می‌کنند؛ اما او تمام این پیروزی‌ها را سال‌ها بعد، در رفتار، اخلاق و تربیت فرزندانش خواهد دید. #مجاهده_سین

قدردانی و سپاس خود را از ماموستای ارجمند بابت حمایت‌های بی‌دریغ و معرفی کانال «ومیض» در بستر تلگرام و روبیکا ابراز می‌دارم. همراهی و نگاه حمایتی شما، سرمایه‌ای ارزشمند است. پاینده و سلامت بمانید.

حمایت‌های ارزشمند شما ماموستای ارجمند در معرفی کانال «ومیض» در بستر روبیکا و تلگرام را ارج می‌نهم. چنین نگاهی به فعالیت‌های این کانال، موجب انگیزه‌ برای استمرار است. سلامت و پیروز باشید.

رفتم کانال یک عزیز، همینجور خوندم و خوندم و خوندم...

انسانهای غیرمعمولی، در قالب معمولی بعضی آدم‌ها می‌دانند که معمولی نیستند، اما همچنان در قالب معمولی‌ها می‌مانند. عده‌ای دیگر نمی‌دانند معمولی‌اند و خود را در جایگاه غیرمعمولی‌ها می‌دانند که امان از این سوءتفاهم.. و دسته‌ای دیگر، دانسته‌اند که معمولی نیستند و دیگر هیچ‌وقت هم معمولی نشدند و آن را دور ریختند. دسته اول، اگر همان لحظه که دانستند معمولی نیستند، خود را از میان جمع معمولی‌ها دور می‌کردند، دیگر نمی‌توانستند با آن‌ها هم‌کلام شوند؛ چرا که جماعت معمولی، به دلیل تفاوت آن‌‌ها، از آن‌ها فاصله می‌گرفت. پس خوشا آن‌کس که متفاوت بود، اما با انتخاب آگاهانه‌ی خویش، جامه‌ی معمولی بودن به تن کرد تا با وجود بزرگی، بماند و با بقیه زندگی کند و ذره‌ای غرور متوجهش نشود. او می‌داند که کوه است اما باز هم به مثل یک دشت هموار و قابل دسترس است.. #مجاهده_سین

یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد انسان، عادت کردن، خو گرفتن و سپس فراموش کردن است. البته که این فراموشی و خو گرفتن دو نوع است: خوب و بد؛ که ما در اینجا بیشتر به نوع خوب آن می‌پردازیم. فراموشی در مقابل یک خو گرفتن مضر، بسیار نیکو و مفید است. مثلا وقتی شخصی را که عزیزمان بوده و بخش مهمی از زندگی‌مان بوده، از دست می‌دهیم، فراموش کردن آن وابستگی و عادت کردن به نبود او، برای ادامه‌ی حیات ما ضروری است؛ چرا که برای بقا، به فراموشی‌ تسلی‌بخش و تسکین‌دهنده نیازمندیم. همچنین می‌توان به فراموشی رنج‌ها و مشقت‌های دنیا اشاره کرد؛ که با ورود به بهشت، انسان چنان در آرامش غرق می‌شود و از زخم‌ها تهی می‌شود که انگار هرگز رنجی متحمل نشده‌ است. #مجاهده_سین

سختی صعود و راحتی فرود. کوه بود و سربالایی‌ و طاقت‌فرسا بودن صعود. چندین‌بار در میانه راه ایستادیم تا نفسی تازه کنیم، اما با هر قدمی دوباره، خستگی اضافه‌تر می‌شد. بالاخره به قله رسیدیم، دمی آن بالا ماندیم و سپس راه بازگشت را در پیش گرفتیم. مسیر بازگشت اما بسیار آسان و سبک بود. نه آن سختی رفتن را داشت و نه آن سنگینی صعود را؛ مسیری بود سهل و دلپذیر که انگار خستگی‌ها را با هر قدم از تنمان دور می‌کرد. شاید مسیر زندگی ما در دنیا، همین سربالایی نفس‌گیر کوه باشد؛ مسیری پر از تلاطم و سختی که برای رسیدن به قله‌ی کمال مورد نظرمان، چاره‌ای جز پیمودنش نیست. و بهشت... بهشت همان مسیر بازگشت است. بازگشتی نه به دنیا، که بازگشتی به سوی ابدیت و پایندگی و به سوی آغوش پروردگار. همان سرپایینی راحتی که وقتی در آن گام بگذاری، تمام رنج‌های مسیر رفتن و دنیا را از یاد می‌بری تو گویی هرگز خستگی را نشناخته بودی و کوچک‌ترین درکی از آن نداشتی. #مجاهده_سین

. ✨💚

.💚

شما هم اگر قصد داشته باشید برای تمام مسلمان دعا کنید، با این صیغه دعا می‌کنید؟

. اللّٰهُم اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلِلْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ الأَحْياءِ مِنْهُمْ وَالأَمْوَات.

تجربه‌های تلخ کودکی هرگز مجوزی برای بی‌احترامی به والدین نیست. کودکان تا حدودی مسئول کودکی خود نیستند، اما قطعا‌‌ مسئول رفتار بزرگسالی خود هستند. اگرچه ریشه‌ی بسیاری از رفتارها در کودکی و در بی‌توجهی والدین نهفته است، اما نباید اجازه داد این رفتارها به یک عادت و حق پنداشته شود. هرچند آسیب‌های دوران کودکی دردناک و غیرقابل هضم باشند، اما تفاوت میان یک انسان عاقل و بالغ، گذشت عبور از همین فراز و فرودهاست. اگر هر انسانی به جای عبور از زخم‌های گذشته و درمان آن‌ها، اجازه دهد گذشته‌ی کودکی، فرمان رفتار و شخصیتش را در بزرگسالی، به دست بگیرند، نه تنها هرگز به آرامش نمی‌رسد، بلکه جامعه هم به انسان‌های بیمار مبدل خواهد شد که تنها به دنبال عقده‌گشایی و پیاده کردن تاریکی‌های گذشته خود بر دیگری هستند. #مجاهده_سین