فانوس

و من چیزی مانند دین ندیده‌ام که بتواند حال و حقیقتِ کودکی را تا پایان عمر در انسان زنده نگه دارد. راز کودکی در این است که زندگی را از زوائد و شلوغی‌های بی‌فایده خالی می‌کند؛ نه ثروت او را مغرور می‌سازد، نه فقر در هم می‌شکندش، نه شهوت خوارش می‌کند، نه طمع به وحشتش می‌اندازد، نه شکست او را می‌ترساند، نه سختی‌ها در نظرش بزرگ می‌شوند و نه ترس مرگ بر دلش سایه می‌افکند. او هرگز خسته نمی‌شود زیاده‌روی نمی‌کند، دچار شک نمی‌شود، اسراف نمی‌ورزد، به رخوت نمی‌افتد و درجا نمی‌زند، آنگاه از انسان جز محبت، مهر، گشاده‌رویی و خصلت‌های نیک چیزی نمی‌خواهد؛ خصلت‌هایی که هر دلی توان داشتنشان را دارد. در روابط انسانی نیز جز قاعده‌ی رحمت چیزی باقی نمی‌گذارد، و در نگاه به زندگی جز پاکی و صفای دید را نمی‌پذیرد. و سرانجام، بیش از آنکه دل به دنیا ببندد، به آن لبخند می‌زند؛ در حالی که بی‌نیازی‌اش از دنیا از نیازش به آن بیشتر است، و پیوسته شادی را از هرچه در دسترس اوست،کم یا زیاد، برای خود بیرون می‌کشد.

•مصطفی صادق الرافعی

@fanus9 | فانوس