#رویاها،واقعیت دارند!!!!

پژوهش‌ها در روان‌شناسی شناختی و درمان‌های مبتنی بر ذهن‌آگاهی نشان داده‌اند که استفاده از پرسش‌های «چرا» در خودکاوی، ذهن را به سمت نشخوار فکری، خودسرزنشگری و تحلیل‌های غیرسازنده سوق می‌دهد. مطالعات نولن-هوکسیما (Nolen-Hoeksema, 2000) نشان می‌دهد افرادی که به جای مشاهده‌ی احساسات خود مدام می‌پرسند «چرا این‌طورم؟» بیشتر در چرخه‌ی افسردگی و اضطراب گرفتار می‌شوند. در مقابل، تحقیقات دوال و ویکلند (Duval & Wicklund, 1972) و نیز درمان‌های مبتنی بر ذهن‌آگاهی (Kabat-Zinn, 2003) و رویکرد راه‌حل‌محور (de Shazer, 1985) تأکید می‌کنند که جایگزین کردن پرسش‌هایی مانند «چی در من فعال شده؟» یا «چطور می‌توانم بهتر پاسخ دهم؟» به جای «چرا»، موجب افزایش خودآگاهی بی‌قضاوت، حضور در لحظه و جهت‌دهی به رفتار سازنده می‌شود. به بیان علمی، «چرا» ذهن را به گذشته و قضاوت می‌برد، اما «چی» و «چطور» ذهن را به سوی مشاهده، یادگیری و عمل هدایت می‌کنند.