شعر و غزل امروز

‏جنگل ردپاى باران است ویرانه ردپاى توفان من ردپاى توام همیشه پشت در خانه‌ات تمام می‌شوم. #علیرضا_راهب @asru1

خاکستری، خاکستری، خاکستری صبح، مِه، باران اَبر، نگاه، خاطره در من ترانه‌ای نبود، تو خواندی در من آینه‌ای نبود، تو دیدی ریشه‌ای بودم در خوابِ خاک‌های متبرک بی‌باران، در نگاه‌ تو سبز شدم برقی از چشمانت برخواست، نگاهم بارانی شد گونه‌هایت خیس باران، چشم‌هایت آفتابی گرگ‌ها می‌زایند، بره‌ها را دریابیم تو، با چشمانت‌ مرا بنواز چوبدست چوپانیَم سلاحی کارگر خواهد شد بعد از جنگ، با چوبدستم انجیر‌های تازه را برای تو خواهم چید با تو خواهم ماند، با تو خواهم خواند و تو را در بُهتِ آفتابی‌ات خواهم بوسید اگر اَبر‌ها بگذارند… #محمد_ابراهیم_جعفری @asru1

@asru1 آسان‌گريز من که ز دامم رهيد و رفت از اين دلِ شکسته ندانم چه ديد و رفت پيچيدمش به پای، تن خسته را چو خار چون سيل کَند خار و به صحرا دويد و رفت گشتم چو آبگينه حبابی به روی آب بادی شد و وزيد و دلم را دريد و رفت او مرغ بال‌بسته‌ٔ من بود و ای‌دريغ با بالِ بسته از لب بامم پريد و رفت بر دامنش سرشک و به لب، بوسه ريختم خنديد و گريه کرد و چو آهو رميد و رفت شعرش به ره نهادم و گفتم که شعر دام رقصيد روی دامم و دامن کشيد و رفت بويم نکرد و يک‌طرف افکند و دور شد ای باغبان نخواست مرا، از چه چيد و رفت؟ آری شهاب دلکش شب‌های جاودان يک‌دم به شام تيره‌ٔ نصرت دميد و رفت #نصرت_رحمانی @asru1

@asru1 قطار پنجره‌هايش را گرفته زير بغل می‌رفت و پشت ابر نهان می‌شد دلم كه ماه محالش را به حال بدرقه می‌افتاد جهان پر از چمدان می‌شد و برگ بود كه می‌بارید و بادْ خسته_وزان می‌رفت خزان مسافتی از من بود كه در تدارک رفتن بود ولي همين‌که خزان می‌رفت دوباره باز خزان می‌شد مرا تو بی‌سببی هرگز بدون ماه شبی هرگز دو پيکِ آخر عمرم را به اين شراب لبی هرگز برای هرگز لب‌هایت شراب نيز دهان می‌شد جذاميان دلم پيرند و دست‌های تو اكسيرند جوان‌شان كن اگر "آن"ـی روايت است كه حافظ هم به ياد روی تو پيري را به يک اشاره جوان می‌شد قطارِ بی‌سر و بی‌دستان روانه شد به انارستان و جان خلق چه ارزان بود؛ لبت كه سرخِ پريشان بود به شهر ولوله می‌افتاد انار بس كه گران می‌شد قطار پنجره هايش را گرفته زير بغل می‌رفت و او به ماه عسل می‌رفت كه سر در آورَد از جایی خبر نداشت كه دنيایی برای او نگران می‌شد به اختيار كه می‌آییم؟ چرا؟ برای چه می‌آييم؟ نخواستيم! نمی‌آييم! و آمديم؛ خداوندا چه خوب بود نه می‌مانديم نه وقت رفتن‌مان می‌شد به جز تو هيچ‌كس اينجا نيست خدا هم اين همه غمگين نيست خدا هم اين همه تنها نيست بساط گريه مهيّا نيست؛ وگرنه رو به انارستان چه سيل‌ها كه روان می‌شد #حسین_صفا @asru1

چو چاهِ ریخته آوار می‌شوم بر خویش که شب رسیده و ویران‌ترند بیماران #حسین_منزوی @asru1

گاهی دلم به اندازه‌ی غاری که آدم‌هایش به جای دیگری کوچ کرده‌اند می‌گیرد و تنهایی مثل مورچه‌ای روی دستم راه می‌رود گاهی دلم گُلی می‌شود که زنبوری در آن مُرده است... #غلامرضا_بروسان @asru1

آیا ما سزاوار بودیم تمامِ خیابان را در باران برویم و در انتهای خیابان کسی در انتظار ما نباشد؟ احمدرضا احمدی @asru1

بعد از تو شکست دست و پای دل من بدجور گرفته شد هوای دل من دلتنگ چنانم که غروب جمعه از شنبه شروع شد برای دل من... جلیل_صفربیگی @asru1

چه مهربان بودی ای یار، ای یگانه ترین یار چه مهربان بودی وقتی دروغ می‌گفتی... #فروغ_فرخ‌زاد @asru1

　 هيچ چشمی لايقِ ديدارِ گيسوی تو نيست من محمّدخان‌ام و اين شهر كرمانِ من است! #حسین_زحمتکش @asru1

حقیقت را می‌دانم، حقیقت‌های دیگر را فراموش کن نه به جنگی نیاز است نه به جدالی نگاه کن، غروب سر رسیده است چیزی به شب نمانده. برای چه می‌جنگ‌ایم، شاعران، عاشقان، حاکمان باد دیگر آرام گرفته است، زمین نم‌دار است از شبنم توفانِ ستاره‌ها رو به آرامی است دیری نمی‌رسد، پلک بر هم می‌گذاریم در زیرِ خاک مایی که بر روی آن خواب را برای هم‌دیگر حرام کرده‌ایم. #مارینا_تسوتایوا @asru1

چه خلوت است ‏خیابان جمعه ‏دمی که دور می‌شوی از خویش ‏و ‏باز می‌گردی در خویش ‏و هیچ‌کس نخواهد دانست ‏که در دلت ‏چه گذشته است… #محمد_مختاری @asru1

@asru1 دنیا غمگینم می‌کند بر آمدن آفتاب چرخیدن آدم‌ها دور مربعی توخالی صدای ناقوس‌ها صدای پدرم و صدای دخترک زیبا که خبرهای جنگ را می‌خواند سایه‌ها غمگینم می‌کند درختی را که سایه‌اش در مرز کشور دیگری بیافتد ، تیرباران می‌کنند درخت‌های بسیاری را کشتند کوه‌های بسیاری اسب‌های بسیاری گاوهای بسیاری را اما کسی برایشان شعر نمی‌نویسد می‌گویند آدمی اصل است ، آدمی کم کم غروب می‌شود چند ثانیه بعد از غروب ، یک خط سرخ آسمان را می‌گیرد آن چند ثانیه بهترین زمان برای عکاسی‌ست در یک چنین لحظه‌ای می‌خواهم تمام شوم #الیاس_علوی @asru1

چو از دیوار عشق آجر به آجر کاستی ای دوست نماند از آشنایی‌ها به جز بیگانگی چیزی #فاضل_نظری @asru1

🌸یه خط شعر🌸

کسی به سنگ‌ها گفت انسان شوید سنگ‌ها گفتند ما هنوز به اندازه‌ی کافی سنگ نیستیم #اریش_فرید

دیگر او چیزها را دوست نداشت واژه‌ها را، پرندگان را که به نشانه‌ها و نمادها بدل شده بودند پس به اختیار، بر دهانِ خویش مهرِ سکوت زد مانندِ کر و لا‌‌‌ل‌ها اشاره‌هایی غریب می‌کرد آرام، مبهم، تلخ و تا اندازه‌یی مضحک. اما چند سال بعد اشاره‌ها نیز به نشانه‌ها بدل گشتند... #یانیس_ریتسوس @asru1

هنوز آنجا دلم مشتاق کوچی با تو زین مهمان‌کشِ شوم است که در شیب پلنگستان «دیزاشکن» پیاده همسفر با آب‌های بی‌وطن باشیم. #منوچهر_آتشی @asru1