Gooshe
گوشه وبسایتیست که از سال ۱۳۹۱ چند نفر در آن از موسیقی، فیلم، کتاب، نقاشی و شکم مینویسند و «پادکست هنر با گوشه» را (در یوتیوب) میسازند. ©بازنشر مطالب فقط با ذکر و تگ منبع: @gooshe https://linktr.ee/gooshe تماس با گوشه: ✉ gooshe.net[at]gmail[dot]com
显示更多📈 Telegram 频道 Gooshe 的分析概览
频道 Gooshe (@gooshe) 波斯语 语言赛道中的 是活跃参与者。目前社区聚集了 15 811 名订阅者,在 电影 类别中位列第 17 505,并在 伊朗 地区排名第 21 658 位。
📊 受众指标与增长动态
自 невідомо 创建以来,项目保持高速增长,吸引了 15 811 名订阅者。
根据 06 十一月, 2026 的最新数据,频道保持稳定运转。过去 30 天订阅人数变化为 -76,过去 24 小时变化为 -11,整体触达仍然可观。
- 认证状态: 未认证
- 互动率 (ER): 平均受众互动率为 19.45%。内容发布后 24 小时内通常能获得 6.55% 的反应,占订阅者总量。
- 帖子覆盖: 每篇帖子平均可获得 3 075 次浏览,首日通常累积 1 036 次浏览。
- 互动与反馈: 受众积极参与,单帖平均反应数为 43。
- 主题关注点: 内容集中在 سینما, کاساوتیس, ژاپن, فیلم, گوشه 等核心主题上。
📝 描述与内容策略
作者将该频道定位为表达主观观点的平台:
“گوشه وبسایتیست که از سال ۱۳۹۱ چند نفر در آن از موسیقی، فیلم، کتاب، نقاشی و شکم مینویسند و «پادکست هنر با گوشه» را (در یوتیوب) میسازند.
©بازنشر مطالب فقط با ذکر و تگ منبع:
@gooshe
https://linktr.ee/gooshe
تماس با گوشه:
✉ gooshe.net[at]gmail[dot]...”
凭借高频更新(最新数据采集于 07 十一月, 2026),频道始终保持新鲜度与高覆盖。分析显示受众积极互动,使其成为 电影 类别中的关键影响点。
正在加载数据
| 日期 | 订阅者增长 | 提及 | 频道 | |
| 07 十一月 | 0 | |||
| 06 十一月 | 0 | |||
| 05 十一月 | +2 | |||
| 04 十一月 | +3 | |||
| 03 十一月 | +1 | |||
| 02 十一月 | +4 | |||
| 01 十一月 | +1 |
«نمیدانم مردم چطور میتوانند به صحنههایی از «در انتظار گودو» بخندند. این نمایشنامه سرشار از بدبختی و بیچارگی انسان است.»#پاتریک_استوارت (۱۹۴۰_۲۰۲۶) و ایان مککلن در یکی از بهترین اجراهای #در_انتظار_گودو، #ساموئل_بکت، ۲۰۱۳، برادوی • Sir Ian McKellen and Sir Patrick Stewart, Samuel Beckett's Waiting for Godot, 2013, New York @gooshe
| 2 | «همسر فقیدم، فِرِد سونیک در سال ۱۹۸۸ میلادی از من خواست بر اساس جمله یا تیتر و عنوان «قدرت در دست مردم است» ترانهای بنویسم. عبارت تکاندهندهای بود. ترانه را نوشتم و او که گیتاریست گروه بود، آهنگش را ساخت. حالا میبینم مردم بسیاری از کشورهای جهان، آن را با ایمان به قدرت جمعی، از حفظ میخوانند و از من پیشی می گیرند. مردم میدانند با هم میتوانند نظم موجود را تغییر دهند؛ نه با انتظار برای ظهور رهبری نجاتبخش.»
#پتی_اسمیت، شاعر، ترانهسرا و خواننده آمریکایی
ویدیو: اجرای پتی اسمیت، اکتبر ۲۰۲۶، نیویورک
People Have the Power, written by Patti Smith and Fred "Sonic" Smith, 1988
@gooshe | 1 543 |
| 3 | «ایران را به ایرانیان واگذار کنید»
چرا در بسیاری از روایتها، حتی وقتی ایرانیان باستان از نظر نظامی، قدرت سیاسی و فرهنگ و تمدن دست بالا را داشتهاند، باز هم داستاننویس، تاریخساز، فیلمساز، راوی یا حتی سیاستمدار، ایران و ایرانی را از نظر اخلاقی، انسانی و شأن و اقتدار پایینتر از قهرمان یونانی تصویر و تصور میکند؟
چرا معمولا در روایتهای غرب، قهرمان غربی شجاع و مستقل است و منطقی و خویشتندار و مدافع آزادی و دشمن شرقی افراطیست و منحط و تجملگرا و ظالم؟
ما همیشه در این تاریخی که روایتسازان ساختهاند، شرقیِ مرموزی بودهایم با پادشاهی مستبد، درباری منحط و مردمی بیچهره که در برابر قهرمان غربی، شور خشونت و وحشیگری را درآوردهایم. اما انگار تا زمانی که این سرزمین کسی را داشت که مراقبش بود و اقتدار فرهنگی و تاریخی هم برایش اهمیت داشت، حتی در سینما هم کمتر جرأت این پیدا میشد که تاریخ ایران در این اندازه جعل شود.
بالاخره این ایران زخمخورده است که استوار میماند و آنها میروند و میبینیم که تاریخ تنها از پیروزی در جنگها یا تابآوری در برابر جنگها نمیگوید؛ یک جامعه، یک سرزمین و یک مُلک هم فقط از راه قدرت نظامی و اقتصادی و جنگ های موازی و نتیجه انتخابات اینجا و آنجا برپا و برجای نمیماند؛ یک کشور با قدرت تعریف و توصیف خود و شکلدادن به تصور دیگران درباره خود و با اهمیتندادن به تاریخ حقیقی خود هم جنگ را میبازد.
فیلم: #اسکندر_کبیر، فیل کارسون، سال ۱۹۶۳ با بازی #جان_کاساوتیس در نقش یکی از فرماندهان #اسکندر که همه تلاشش را میکرد تا او را از جنگ با سپاهیان ایران منصرف کند، چون یونان توان نظامی و دفاعی و جنگیدن در برابر ایران را نداشت.
■ Alexander the Great, Phil Karlson, 1963
@gooshe | 1 686 |
| 4 | از فیلمهای خوب و عمیق درباره رابطه پدر و دختر و فقدان پدر...
سوفی پترسونِ ۱۱ ساله، دختری اسکاتلندی، همراه با پدر ۳۰ سالهاش به اقامتگاه تفریحی در ترکیه سفر میکند. رابطه پدر و دختر، مکالمههای کوتاه و به جا، عمق کلمات، درگیری با رابطه، راحت گذاشتن دخترک، احساس پدر خوب و کافی بودن، افسردگی، مراقبت از حسهای یکدیگر، قدرت لحظه با هم بودن را دانستن و... چیزهایی که بعدها خاطرات دخترک را به عنوان زنی جوان میسازند و یاد پدر را در زندگی آیندهاش زنده نگه میدارند...
اینها خاطرات واقعی #شارلوت_ولز، کارگردان فیلم هستند، واقعی، ملموس و گرم و عمیق...
🎬 Aftersun, Charlotte Wells, 2022
@gooshe | 1 942 |
| 5 | .
«من فقط فوتبال بازی نمیکردم. من عاشق موسیقی و ادبیات و سینما و هنر بودم. وقتی میگویم عاشق موسیقی هستم، فقط یک کلمه نیست. من سالیان سال چهار-پنجساعت فقط به دیوار نگاه کردم و موسیقی گوش کردم. من آدم خوشبختی هستم که شیفته هنر بودم در کنار فوتبال، وقتی میبینم چقدر موسیقی و کتاب و سینما میتواند حجم دانایی و عشق را گسترش دهد. چه حجم و غلظت و کیفیت عظیمی از زندگی به من رو کرد وقتی وارد دنیای مطالعه کتاب شدم. اصلا نمیدانستم وقتی وارد ملودیها و ریتم و شناخت موسیقی کلاسیک میشوم وارد چه دنیایی میشوم و چقدر ابعاد زیباییشناختی در من گسترش مییابد. هنر، بیستوچهارساعت آدم را رویتپذیر میکند به چیزهایی که رویتپذیر نیستند. من آدم خوشبختی بودم که این دنیاها را تجربه کردم.»
#حمید_علیدوستی (۱۴۰۵-۱۳۳۴)، بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال، مربی فوتبالِ اهل موسیقی، هنر، ادبیات و نویسنده «باله دستها» و مترجم «اعترافات یک دروازهبان که در فینال شکست خورده»، ورزشکاری پرخوان و هنردوست، شیفته موسیقی کلاسیک و ادبیات جهان که خودش را فقط وقف فوتبال نکرد.
سالهای بعد از انقلاب که به اجبار از تیم ملی کنار گذاشته شد و خانهنشین شد بیشتر به هنر پناه برد، نشست، به دیوار خیره شد، موسیقی گوش کرد، کتاب خواند و سینما را زیر و رو کرد و بار درونش را سنگینتر کرد.
ورزشکاری مشهور که درباره دخترش میگفت: «مدتی صدایش میزدند، دختر حمید علیدوستی، اما نسل امروز من رو به عنوان پدرِ #ترانه_علیدوستی میشناسد و من به این موضوع و به دخترم افتخار میکنم.»
@gooshe
ویدیو: بخشهایی از مصاحبه احمد غلامی با حمید علیدوستی (ترانه رنج) در یک کتاب، یک نویسنده، شبکه شرق | 2 301 |
| 6 | «مطالعهکردن، احساس و انرژی عجیبی به من میدهد. نه احساس روشنفکری دارم و نه چیز خاصی منظورم هست ولی دلم میخواهد شوق و وجد و شعفی را که از مطالعه یک کتاب میگیریم با معرفی یا هدیهدادن آن با دیگران شریک شوم. برای همین همیشه در کنار بازی در زمین فوتبال، با معرفی موسیقی، فیلم و هنر به دیگران دلم میخواسته این عشق و شیفتگی را تقسیم کنم.»
حمید علیدوستی، بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال، مربی فوتبال، اهل موسیقی، هنر، ادبیات و نویسنده «باله دستها» و مترجم «اعترافات یک دروازهبان که در فینال شکست خورده»... ورزشکاری پرخوان و هنردوست که درباره دخترش میگفت:
«مدتی صداش میزدند، دختر حمید علیدوستی، اما نسل امروز من رو به عنوان پدرِ ترانه میشناسه و من به او افتخار میکنم.»
#حمید_علیدوستی (۱۴۰۵-۱۳۳۴)
@gooshe | 2 749 |
| 7 | مرگ هر سال در نیمهشبِ #هالووین حاضر میشود و با ویولن، قطعهای را اجرا میکند و مردگان را از قبر فرا میخواند تا بیدار شوند و برقصند.
اسکلت مردگان تا طلوع خورشید با قطعه «مرگ» میرقصند و بعد به قبرهایشان بازمیگردند تا سال بعد باز «مرگ» به سراغ شان برود.
قطعه #رقص_مردگان اثر آهنگساز فرانسوی، کامی سن-سانس، یکی از مشهورترین آثار موسیقی کلاسیک با الهام از این افسانه قرون وسطایی اروپایی و شعر هانری کازالیس است.
@gooshe
● Danse macabre, Op. 40, Camille Saint-Saëns
@gooshe | 2 959 |
| 8 | بخش بیشتری از اجرای #رقص مرتد، #مارتا_گراهام.
مارتا گراهام، زبان و فرهنگ و تکنیک جدیدی در رقص به وجود آورد و دوران عجیبی را از دهه ۳۰ میلادی به بعد در رقص خلق کرد.
او نخستین رقصندهای بود که در کاخ سفید و مرکزهای فرهنگی و سیاسی آن دوران برنامه اجرا کرد. همینطور تنها رقصنده ای بود که به دلیل دیدگاههای سیاسی و اجتماعی و هنری، آهنگسازان مطرح برایش به صورت اختصاصی آهنگسازی میکردند.
@gooshe | 2 327 |
| 9 | مارتا گراهام (۱۹۹۱_۱۸۹۴) در اجرایی به نام «مرتد» (Heretic) سال ۱۹۳۱.
#مارتا_گراهام، از پیشگامان رقص مدرن در آمریکا به آهنگسازان مختلف برای ساخت موسیقی آثارش سفارش میداد.
نامههای او به آهنگسازان نشان میدهد موسیقی تا چه اندازه برای فرایند خلاقانه او اهمیت داشت.
■ Martha Graham (1894_1991)
@gooshe | 2 394 |
| 10 | #محسن_راستانی (۱۴۰۵_۱۳۳۷) عکاسی بود که به آدمها و رابطه انسانها علاقه داشت. بیشتر دوران عکاسی او صرف اشتیاقش برای یافتن رابطه آدمهای معمولی در خانواده شد. عکسهای او در مجموعه «خانواده ایرانی» در سادهترین شرایط و ترکیببندی، تفاوتهای فرهنگی، پوشش آدمها، نوع رابطه خانوادگی و هویت اجتماعی و فردی را نشان میدهد؛ آثار هنری که به سندهای معتبری برای مطالعه جامعه ایران تبدیل شد.
او برای عکاسی از خانوادهها به هر نقطه از ایران سفر کرد، خانوادهها را پیدا کرد و در شکل و طبقه خودشان در برابر پسزمینه سفید قرار داد تا مستقیم به دوربین نگاه کنند؛ نه اتفاقی، نه آدمهای مشهوری، نه جریان خاصی... اما همین سادگی، همین لباسها، حالت بدن، فاصله افراد از یکدیگر و نحوه قرارگرفتنشان در قاب، به جزئیات مهمی درباره تفاوتهای اجتماعی و فرهنگی در ایران تبدیل شد.
@gooshe | 4 204 |
| 11 | کاراواجو زنده است
بازیگران ایتالیایی در حال بازآفرینی نقاشیهای میکلآنجلو کاراواجو؛ #نقاش شاخص سبک #باروک در ایتالیا در قرن شانزدهم میلادی.
#کاراواجو شخصیتی عجیب و زندگی غریبی داشت. مردی خشن و بیصبر و مضطرب که بارها به زندان افتاد، از اتهام قتل تا دعواهای خشن و دوئل را تجربه کرد و زندگی ناآرام و در حال فرار و گریزی را پشتسر گذاشت اما در چیزی که صبوری میکرد و در آن آرامش داشت، نقاشی بود. آنچه از او در جهان ماند و نامدارش کرد، تکنیک عجیبش بود در نورپردازی ظریف و نوآورانه و سایه روشنی که به تنهایی حس نقاشیهایش را منتقل میکند؛ نور چیزی بود که کاراواجو در آن تخصص داشت. نور را در سیاهترین پسزمینهها میدید و در ظلمانیترین شرایط زندگی همیشه کورسویی از نور را در گوشه و کنار نقاشیهایش حفظ میکرد.
او استاد بازی با نور و تاریکی بود و حالا این بازیگران پس از قرنها تلاش میکنند این بازی را روی صحنه زنده کنند...
@gooshe
● Michelangelo Merisi da Caravaggi (1571_1610) | 3 162 |
| 12 | در ویدئویی نادر از پشتصحنه فیلم سوررئالیستی مخمل آبی (۱۹۸۶) ساخته #دیوید_لینچ، ایزابلا روسلینی در نقش دوروتی والنز، خواننده کابارهای رنجدیده و عذابکشیده، ترانه اصلی فیلم را اجرا میکند و آنجلو بادالامنتی او را با پیانو همراهی میکند.
فیلم مخمل آبی باعث آشنایی دیوید لینچ با آهنگساز اهل بروکلین، #آنجلو_بادالامنتی شد و یکی از خلاقانهترین همکاریها بین سینما و موسیقی در دنیای سینمای هنری شکل گرفت.
موضوع این بود که بادالامنتی بهعنوان آهنگساز به گروه تولید فیلم نپیوست، بلکه مربی آواز #ایزابلا_روسلینی شد تا در این فیلم نقش خواننده را بازی کند، اما بعد با شناخت کارگردان و موضوع فیلم، آهنگسازی فیلم را پذیرفت.
روسلینی به هیچ وجه نمیتوانست آواز بخواند اما آنجلو بادالامنتی بعد از چند جلسه کار با او توانست از او خوانندهای خوشصدا و تعلیمدیده بسازد.
ترانهای که روسلینی میخواند، در سال ۱۹۶۳ با اجرای بابی وینتون به صدر جدول پرفروشها رسید و پیشتر، در سال ۱۹۵۱، یکی از آثار موفقی بود که تونی بنت را به شهرت رساند.
@gooshe
Blue Velvet, David Lynch, 1986 | 3 040 |
| 13 | یکی از بهترین اجراهای شاه لیرِ شکسپیر به کارگردانی ترور نان، سال ۲۰۰۸، لندن، با بازی یان مککلن در نقش #شاه_لیر.
● The King Lear, television adaptation of William Shakespeare's tragic play, directed by Trevor Nunn. It stars Sir Ian McKellen as King Lear, Romola Garai as Cordelia, Frances Barber as Goneril, and Sylvester McCoy as the Fool, running roughly 150 to 181 minutes.The Royal Shakespeare Company، 2008
@gooshe
#شکسپیر | 3 194 |
| 14 | بحران جامعه فرانسه؛ قاعده بازی
زمانی که فیلم قاعده بازی در #فرانسه اکران شد و با انتقاد شدیدی روبهرو شد، #ژان_رنوار گفت، این فیلم را به این نیت ساخته تا تصویری از جامعهای ثروتمند و پیچیده ارائه کند که روی آتشفشان میرقصد.
ژان رنوار در آستانه جنگ جهانی دوم، فیلمی ساخته بود درباره رابطههای عاشقانه، مهمانیهای اشرافی و شکار و وقتگذرانیهای پوچ طبقه ثروتمند که با خدمتکاران فقیر و بیچارهشان در عمارتی بزرگ و باشکوه زندگی میکنند. آدمهایی که در روابطشان همزمان صادق، خودخواه، آسیبپذیر و متناقضاند.
او میخواست جامعه #فرانسه آن روز را نشان دهد که آدمهایش میخواهند قواعد بازی را حفظ کنند، حتی وقتی این قاعدهها به فریب، بیمسئولیتی و فاجعه و بحران منتهی میشود.
رنوار گفته بود: این توصیفی دقیق از بورژوازی زمانه من است و اینکه هر کسی در هر شرایطی دلایل خودش را دارد تا گناهکار یا بیگناه باشد و رفتار و اعمال و کردار خودش را توجیه کند.
فیلم هنگام اکران با واکنشهای منفی و خصمانهای روبهرو شد، اما بعدها یکی از آثار محوری تاریخ سینما شد و فیلمسازان #موج_نوی_فرانسه مثل #فرانسوا_تروفو آن را ستودند؛ تروفو بارها از ژان رنوار با عنوان «پدر همه ما» یاد کرده و قاعده بازی را ستون فقرات سینمای واقعگرای پیش از جنگ و پیشگام مدرنیسم نامیده.
فیلم: #قاعده_بازی، ژان رنوار، ۱۹۳۹
Movie: The Rules of the Game (La règle du jeu), Jean Renoir, 1939
@gooshe | 3 314 |
| 15 | «میگم دوساله همخونه ایم، یک عکس با هم نداریم. حالا که داری میری، بیا همینجا با هم یه عکس بگیریم.»
🎬 روی علفهای خشک، #نوری_بیلگه_جیلان، ۲۰۲۳
● About Dry Grasses (Turkish: Kuru Otlar Üstüne) Nuri Bilge Ceylan, 2023
@gooshe | 3 138 |
| 16 | کارگر فقیر، خسته و از سرما درمانده، در دل شب یخزده ایستاده و به داخل غذاخوری خیره شده است. زوجی بهرهمند، با لباسهایی آراسته، آسوده و خوش در رستورانی گرم نشستهاند و از غذایی مفصل لذت میبرند.
هنگامی که در سال ۱۸۹۴، تأملات مردی گرسنه اثر امیلیو لانگونی در #ایتالیا به نمایش درآمد، بحثهای اجتماعی شدیدی را برانگیخت.
پلیس، نقاشی را توقیف کرد تا جنجالها بخوابد و اتفاقا توقیف و سانسور، جایگاه آن را بهعنوان یکی از نقطههای اوج هنر متعهد اجتماعیِ امیلیو لونگونی تثبیت کرد.
@gooshe
Painting: Reflections of a Hungry Man by Emilio Longoni,1894
@gooshe | 3 429 |
| 17 | به جزئیات توجه کنید
«توجه به جزئیات و چیزهای کوچک است که از شما نویسنده میسازد. توجه به چیزهای بزرگ و پیچیده کار کسانی مثل #دکارت (فیلسوف عقلگرای فرانسوی) است نه کار من. من نمیتوانم به چیزهای بزرگ فکر کنم و درباره جزئیات بنویسم. ۷۴سال طول کشید تا فهمیدم باید حتی در رابطه افراد خانواده به جزئیات رفتار و کردارشان توجه کنم چون همیشه تصور میکنیم آنها را میشناسیم و این شناخت را در تمام رابطه پخش میکنیم و آخرش میبینیم همهچیز فراتر از انتظار و کلیشهّای فکری ما بوده. برای همین من همیشه میگویم برای نویسنده شده به جزئیات توجه کنید. چیزهای کوچک را ببینید. دنبال رفتارهای غیرکلیشهای آدمها باشید. اینطوری همیشه غافلگیر میشوید.»
#آن_کارسون، شاعر، مترجم، جستارنویس، نویسنده، نمایشنامهنویس و پژوهشگر ادبیات و تئاتر به ویژه ادبیات یونان که امسال جایزه #نوبل ادبیات را به دست آورد و میگوید با سالهای تقلا و تلاش فهمیده برای درک چیزهای پیچیده فقط باید چیزهای ساده و کوچک و جلوی چشمش را ببیند.
ویدیو: هنر دیدن چیزهای کوچک، لوئیزیانا چنل، سال ۲۰۲۴، دانمارک، مصاحبه با آن کارسن دوسال پیش از بردن جایزه نوبل.
Video: Louisiana Channel, Louisiana Museum of Modern Art, Denmark, 2024
@gooshe | 3 282 |
| 18 | آدمکشها در میان ما هستند
روزی رسیده که تصویرهای #داریوش_مهرجویی در مستند «سفر به سرزمین آرتور رمبو» به کمیابترین یادگارهایی از خودش در سرزمین خودش تبدیل شده؛ فیلمسازی که فقط برای ثانیههایی مقابل دوربین خودش حضور دارد. هست و نیست. پیدا و ناپیدا. میآید و میرود و در ساختاری مدرن از شاعری میگوید که آدم شورشهای منطقی بود. از #رمبو میگوید که در برابر وضع موجود جهان قیام کرده بود.
مهرجویی نمیدانست در سالهای آخر زندگی، پیش از کشتهشدن، خودش هم بارها همین جمله #آرتور_رمبو را تکرار خواهد کرد:
«آدمکشها در میان ما هستند...»
ویدیو: حضور مهرجویی در #مستند «سفر به سرزمین رمبو»، ساخته #داریوش_مهرجویی، سال ۱۹۸۳
سومین سال از قتل #داریوش_مهرجویی و همسرش وحیده محمدیفر گذشت و این تصویرها از معدود یادگارهایی حضور اوست...
@gooshe | 3 293 |
| 19 | فیلم کامل #خواب_تلخ ساخته #محسن_امیریوسفی در سال ۱۳۸۲ که دوازدهسال توقیف بود
@gooshe | 3 368 |
| 20 | چرا «خواب تلخ» دوازده سال در توقیف بود؟
در جامعهای که نظم زندگی و ستونهای سیاست بر اساس مردن و تقدس مرگ بنا شده و زندگی و جوانی بر اساس انتظار مرگ و رفتن به دنیایی دیگر برنامهریزی شده، شوخی تلخ با مردهشویی و مراسم مرگ هم خط قرمز نظام میشود.
آنها وظیفه ما را سوگواری میدانند و به دنیایی دیگر دل بستن تا به موجودی نومید و بیاحساس و سرد و بیاعتراض تبدیل شویم، گرفتار در سیاهی و بنبست زندگی که برایمان ساختهاند با سیاستی که چیزی جز میل به مرگ و مرگاندیشی ندارد.
برای همین است که دیدن زندگی اسفندیارِ پا به سن گذاشته، رئیس اقتدارگرای بدخلقِ گورستانی کوچک که آن را مرکز جهان میداند، از صبر و حوصله نظام حاکم خارج است.
مردی که دیگران را کنترل میکند، تحکم میکند، دستور میدهد، تنبیه و جریمه میکند، رسم و سنت کفن و دفن را خودش تعیین میکند و تمام تلاشش این است که نشان دهد رئیس و صاحب اختیار زنده و مرده کیست و این «حاجآقا»ست که بدون انجام هیچ کاری، درآمد گورستان را به جیب میزند.
اسفندیار، مردهشوی ریاکار گورستان، تنها زن مردهشوی را تحقیر میکند و از دستمزدش میزند و تنها جوان خندان و بانشاط گورستان را به سمت پژمردگی سوق میدهد. نه به گورکن رحم میکند و نه به مردههایی که برای دفن به قبرستان کوچک سِدِه (خمینیشهرِ اصفهان، همایون شهر) برده میشوند.
خودش را قدرت مطلقی میبیند که حتی قادر است انتقام همه مردگان و بازماندگان را از عزرائیل بگیرد و مرگ را هم فریب دهد و عزرائیل را دست به سر کند.
نگاه او به مرگ، به مراسم، به مردهها، به شستن و غسل و کفنکردن و سوگواری بازماندگان، بر اساس پول است و درآمد و دستکم گرفتن و بیاعتقادی به آنچه در این چهار دهه، نظام تحویل داده. گورستان با آن همه سلسله مراتب، مقررات و نقشهای تقسیمشده که اسفندیار خودش را مدیر و رییس و فرمانده آن میداند، جامعهای کوچک است که روزانه مرگ را به بازی، به شوخی و به تمسخر میگیرد و قدرت و امنیتش را از همین موقعیت شلوغی و آشوب و مرگ و مردن به دست میآورد.
فیلم «خواب تلخ» ساخته محسن امیریوسفی، از جمله به خاطر همین مسائل، ۱۲سال توقیف شد. فیلمی که ۲۳سال پیش ساخته شد و بعد از بیش از یک دهه توقیف فقط اجازه اکران در گروه خاص و محدود و کوتاهی از سینماها را داشت.
اسفندیار و و بقیه بازیگران این فیلم، مردهشوی و گورکن و مسئول گورستان با نام و شغل و زندگی و دغدغههای واقعی خود در این فیلم حضور دارند، واقعیاند و ملموس و ظاهرا مرگ و مردن هم برایشان هممعنای آن چیزی نیست که نظام تعریف و تعیین کرده.
فیلم: #خواب_تلخ، #محسن_امیریوسفی، سال ۱۳۸۲
@gooshe | 5 730 |
