Gooshe
الذهاب إلى القناة على Telegram
گوشه وبسایتیست که از سال ۱۳۹۱ چند نفر در آن از موسیقی، فیلم، کتاب، نقاشی و شکم مینویسند و «پادکست هنر با گوشه» را (در یوتیوب) میسازند. ©بازنشر مطالب فقط با ذکر و تگ منبع: @gooshe https://linktr.ee/gooshe تماس با گوشه: ✉ gooshe.net[at]gmail[dot]com
إظهار المزيد📈 نظرة تحليلية على قناة تيليجرام Gooshe
تُعد قناة Gooshe (@gooshe) في القطاع اللغوي Farsi لاعباً نشطاً. يضم المجتمع حالياً 16 003 مشتركاً، محتلاً المرتبة 17 997 في فئة أفلام والمرتبة 20 827 في منطقة إيران.
📊 مؤشرات الجمهور والحراك
منذ تأسيسه في невідомо، حقق المشروع نمواً سريعاً وجمع 16 003 مشتركاً.
بحسب آخر البيانات بتاريخ 01 أغسطس, 2026، تحافظ القناة على نشاط مستقر. خلال آخر 30 يوماً تغيّر عدد الأعضاء بمقدار -6، وفي آخر 24 ساعة بمقدار 1، مع بقاء الوصول العام مرتفعاً.
- حالة التحقق: غير موثّقة
- معدل التفاعل (ER): يبلغ متوسط تفاعل الجمهور 20.99%. وخلال أول 24 ساعة من النشر يحصد المحتوى عادةً 8.47% من ردود الفعل نسبةً إلى إجمالي المشتركين.
- وصول المنشورات: يحصل كل منشور على متوسط 3 360 مشاهدة. وخلال اليوم الأول يجمع عادةً 1 356 مشاهدة.
- التفاعلات والاستجابة: يتفاعل الجمهور بانتظام؛ متوسط التفاعلات لكل منشور يبلغ 51.
- الاهتمامات الموضوعية: يركز المحتوى على مواضيع رئيسية مثل سینما, کاساوتیس, ژاپن, فیلم, گوشه.
📝 الوصف وسياسة المحتوى
يصف المؤلف القناة بأنها مساحة للتعبير عن الآراء الذاتية:
“گوشه وبسایتیست که از سال ۱۳۹۱ چند نفر در آن از موسیقی، فیلم، کتاب، نقاشی و شکم مینویسند و «پادکست هنر با گوشه» را (در یوتیوب) میسازند.
©بازنشر مطالب فقط با ذکر و تگ منبع:
@gooshe
https://linktr.ee/gooshe
تماس با گوشه:
✉ gooshe.net[at]gmail[dot]...”
بفضل وتيرة التحديث المرتفعة (أحدث البيانات بتاريخ 02 أغسطس, 2026) تحافظ القناة على حداثتها ومستوى وصول مرتفع. وتُظهر التحليلات تفاعلاً نشطاً من الجمهور، ما يجعلها نقطة تأثير مهمة ضمن فئة أفلام.
16 003
المشتركون
+124 ساعات
-127 أيام
-630 أيام
جاري تحميل البيانات...
جذب المشتركين
أغسطس '26
أغسطس '26
+3
في 0 قنوات
يوليو '26
+91
في 3 قنوات
Get PRO
يونيو '26
+228
في 3 قنوات
Get PRO
مايو '26
+16
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '26
+17
في 2 قنوات
Get PRO
مارس '26
+10
في 3 قنوات
Get PRO
فبراير '26
+90
في 8 قنوات
Get PRO
يناير '26
+23
في 5 قنوات
Get PRO
ديسمبر '25
+75
في 10 قنوات
Get PRO
نوفمبر '25
+31
في 6 قنوات
Get PRO
أكتوبر '25
+71
في 9 قنوات
Get PRO
سبتمبر '25
+78
في 16 قنوات
Get PRO
أغسطس '25
+138
في 11 قنوات
Get PRO
يوليو '25
+60
في 8 قنوات
Get PRO
يونيو '25
+107
في 11 قنوات
Get PRO
مايو '25
+137
في 17 قنوات
Get PRO
أبريل '25
+154
في 9 قنوات
Get PRO
مارس '25
+358
في 39 قنوات
Get PRO
فبراير '25
+152
في 9 قنوات
Get PRO
يناير '25
+286
في 7 قنوات
Get PRO
ديسمبر '24
+492
في 14 قنوات
Get PRO
نوفمبر '24
+107
في 6 قنوات
Get PRO
أكتوبر '24
+23
في 10 قنوات
Get PRO
سبتمبر '24
+52
في 9 قنوات
Get PRO
أغسطس '24
+54
في 10 قنوات
Get PRO
يوليو '24
+120
في 31 قنوات
Get PRO
يونيو '24
+108
في 17 قنوات
Get PRO
مايو '24
+134
في 13 قنوات
Get PRO
أبريل '24
+199
في 24 قنوات
Get PRO
مارس '24
+199
في 25 قنوات
Get PRO
فبراير '24
+16 069
في 21 قنوات
Get PRO
يناير '240
في 24 قنوات
Get PRO
ديسمبر '230
في 21 قنوات
Get PRO
نوفمبر '230
في 17 قنوات
Get PRO
أكتوبر '230
في 18 قنوات
Get PRO
سبتمبر '230
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '230
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '230
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '230
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '230
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '230
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '230
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '230
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '230
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '220
في 0 قنوات
Get PRO
نوفمبر '220
في 0 قنوات
Get PRO
أكتوبر '220
في 0 قنوات
Get PRO
سبتمبر '220
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '220
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '220
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '220
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '220
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '220
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '220
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '220
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '220
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '210
في 0 قنوات
Get PRO
نوفمبر '210
في 0 قنوات
Get PRO
أكتوبر '210
في 0 قنوات
Get PRO
سبتمبر '210
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '210
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '210
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '210
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '21
+188
في 0 قنوات
| التاريخ | نمو المشتركين | الإشارات | القنوات | |
| 02 أغسطس | 0 | |||
| 01 أغسطس | +3 |
منشورات القناة
#گلن_هنسارد، خواننده و نوازنده ایرلندی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۶، در ۵۶سالگی، در سانحه دلخراش موتورسیکلت جان باخت.
* Glen Hansard (1970_2026) won an Academy Award for Best Original Song for "Falling Slowly", which he shared with co-writer Markéta Irglová from the 2007 musical romance film Once.
| 2 | «همه با هم طناب را باز کنیم»
✍️#گوشه
در آن روز پاییزی، مردم با صحنه تکاندهندهای روبهرو شدند؛ مردی جوان، طناب دار برگردن، ایستاده بر قالب یخی سرخرنگ که آب میشد.
آبان سال ۱۳۹۰ قرار بود مردم، اجرایی (پرفورمنس) ببینند از امیر مُعبِد که به چیدمانها (اینستالیشن) و اجراهای منقلبکننده و هنر بدن (بادی آرت) شهرت داشت، ولی انتظار نداشتند او را با چشمبند بر سکوی سفید خونآلودی ببینند، ایستاده بر یخی که دستگاهی آن را آب میکند، با چهار محافظ که اجازه نمیدهند کسی نزدیک شود و آمبولانسی منتظر، بیرون در «گالری محسن».
#امیر_معبد نام این اجرای تعاملی را «کشتزار» گذاشته بود که تجربهای زنده بود از رویدادی تکاندهنده و غیرقابل پیشبینی.
موضوع، بدن بود و مقاومت تا آخرین لحظه، تحمل رنج و درد و البته تجربه شخصی و جمعیِ خشونتی عادیسازیشده در جامعهای که طناب دار، شکستن گردن، خفهشدن و جاندادن با آن به اتفاقی روزمره تبدیل شده است.
کمی که گذشت جمعیت به فکر چاره افتاد. چند نفر به سمتش رفتند تا نجاتش دهند، اما مراقبها نگذاشتند. یکی فریاد زد: چه میخواهی بگویی؟ با ما حرف بزن.
چند نفر گریستند و داد زدند چطور کمک کنیم؟ یکی گفت: این اعدام است یا خودکشی؟ اگر اعدام است باید بگذاری، ما هم کاری بکنیم.
فریادها ادامه داشت که «تمامش کن» و یخ هر لحظه آب میشد و پاهای هنرمند سستتر و لرزانتر و خون بیشتر و طناب دور گردن تنگتر و نفسکشیدن سختتر و تماشاگران، مضطربتر و نگرانتر.
فریادها، اشکها و درخواستها برای پایان این اجرای طولانی فایده نداشت. هنرمند تنها با بدنش، شخصیترین داراییاش در شکنندهترین حالت ممکن، صحنهای را در محیط هنری در پایتخت ایران نمایش میداد که مردم در مقابلش اشک میریختند ولی همین صحنه بیرون از این محیط، پیش از اذان صبح، پذیرفته، قانونی، عادیشده و غیرقابل اعتراض به نظر میرسید.
این اجرا داشت، آدمها را خجالت میداد و مسئولیتپذیری انسانها را توی صورتشان میزد؛ بیاعتنایی، پذیرش ظلم و دستور بالاییها، مأمورم و معذورم محافظان و نگهبانان، کنترل آدمها با تغییر مفهوم قتل قانونی و بیاعتنایی و تماشا یا تلاش و تکاپو برای تغییر را در مقابلشان میگذاشت.
اینها را با هنر میشد تا این حد بیپرده نشان داد که فقط وسیلهای برای تزیین خانه ثروتمندان نیست، بلکه سلاحیست برای نبرد. و با بدن میشد نمایش داد، همان ابزاری که حکومتها نمیتوانند از هنرمند بگیرند.
هنر بود که باعث شد صدایی بلند شود: «همه با هم بریم طناب رو باز کنیم.» و تماشاگران که برخی فقط نگاه میکردند، خود اجرایی چنین ترسناک را به پایان رساندند و مراقبان را به سرپیچی از دستور وادار کردند.
©لطفا در صورت بازنشر، منبع یعنی گوشه را ذکر و تگ کنید.
@gooshe
- ویدیو و عکسها؛ اینجا در فرسته بالا.
- درباره یکی از مهمترین هنرمندان بادی آرت، #آنا_مندیتا، زنی کوبایی که با بدن خودش به ظلم و تبعیض اعتراض میکرد و اجراهای (پرفورمنس) تکاندهنده او، اینجا در قسمت دهم پادکست گوشه؛ #هنر_با_گوشه ببینید.
- این قسمت تصویرهای بالای ۱۸ سال دارد و برای دیدن آن حتما باید در یوتیوب Sign in باشید تا سن را تشخیص دهد.
@gooshe | 1 999 |
| 3 |  +4- آقا ببخشید.. ما جنگزدهٔ آبادانی هستیم. اینم بچهٔ داداش ماست. یک پیکان مدل پایین داشت ازش دزدیدن. با این ماشینه مسافرکشی هم میکرد. گفتیم بیایم از شما پرسوجو کنیم.
- برو خجالت بکش...
- ناسلامتی ما غریبیم ها...
- یک غریب ماشینشو گم میکنه مییاد لای این اوراقا پیدا میکنه، بیمعرفت؟
- نگو بیمعرفت...
- آقا ما جنگزدهٔ آبادانیم. غریبیم.. گفتیم بیایم شاید اینجا بهتر باشه...
- دردتون چیه؟
- درد ما بیکسیه... همین...
فیلم: آبادانیها، ساخته #کیانوش_عیاری، ۱۳۷۱؛ داستان مردی ساده، صالح و درستکار که خانه و کاشانه و زندگیاش را در #آبادان از دستداده و هفت سال است با خانواده در تهران خاکستری و بیروح به عنوان «جنگزده» به سختی روزگار میگذراند. او تنها داراییاش را هم از دست میدهد؛ تنها کورسوی امیدش در این دربهدری و خانه به دوشی، پیکان مستعمل و فرسودهای که به سرقت میرود و او بیپناهتر و بیچارهتر میشود در این پایتخت بیرحمِ دردمندِ موشکزده، پر از فقر و هراس، پر از طرار و گوشبُر که برای زندهماندن هر کاری میکنند.
@gooshe
✔️ کانال یوتیوب گوشه
✔️ اینستاگرام گوشه | 3 703 |
| 4 | +4 - آقا ببخشید.. ما جنگزدهٔ آبادانی هستیم. اینم بچهٔ داداش ماست. یک پیکان مدل پایین داشت ازش دزدیدن. با این ماشینه مسافرکشی هم میکرد. گفتیم بیایم از شما پرسوجو کنیم.
- برو خجالت بکش...
- ناسلامتی ما غریبیم ها...
- یک غریب ماشینشو گم میکنه مییاد لای این اوراقا پیدا میکنه، بیمعرفت؟
- نگو بیمعرفت...
- آقا ما جنگزدهٔ آبادانیم. غریبیم.. گفتیم بیایم شاید اینجا بهتر باشه...
- دردتون چیه؟
- درد ما بیکسیه... همین...
از فیلم آبادانیها، ساخته کیانوش عیاری، ۱۳۷۱؛ داستان مردی ساده، صالح و درستکار که خانه و کاشانه و زندگیاش را در آبادان از دستداده و هفت سال است با خانواده در تهران خاکستری و بیروح به عنوان «جنگزده» به سختی روزگار میگذراند. او تنها داراییاش را هم از دست میدهد؛ تنها کورسوی امیدش در این دربهدری و خانه به دوشی، پیکان مستعمل و فرسودهای که به سرقت میرود و او بیپناهتر و بیچارهتر میشود در این پایتخت بیرحمِ دردمندِ موشکزده، پر از فقر و هراس، پر از طرار و گوشبُر که برای زندهماندن هر کاری میکنند.
@gooshe
www.instagram.com/gooshe | 2 |
| 5 | درد ما بیکسی هست... | 1 |
| 6 | چراغ برج بنر سو نداره...
#ابراهیم_منصفی(۱۳۷۶_۱۳۲۴)، شاعر، ترانهسرا، نوازنده و خواننده اهل #بندرعباس...
@gooshe | 3 655 |
| 7 |  «هنرمند باید سر جایش محکم بایستد. بعضیها اینطور نیستند، هزار تا سوراخ دعا دارند، این است که یکباره تهنشست میکنند. بعضیها هم حرفی ندارند و *پوزیسیون قدیس را میگیرند (ژست آدم بیطرف) و معتقد میشوند که هرکس باید کار خودش را بکند. اینطور نیست، هرکس برای خودش کار نمیکند. تو وقتی با بقال سر گذر دعوا داری، با نقاش هم دعوا داری. آدمی، برخورد میکنی. توی زندگی هرکس باید مسأله انتخاب مطرح باشد نه قبول. برای من همیشه اینطور بوده. وقتی انتخاب مطرح شد تو خودبهخود پوزیسیون (موضع) میگیری، پوزیسیون که گرفتی جنگ درمیگیرد، جنگ که شد زندگیست، باید بجنگی. پوسیدهترین قرارداد یک مغز پوسیده این حرف است که زندگی کن، بگذار زندگی کنند، همچین چیزی امکان ندارد.»
#بهمن_محصص (۱۳۸۹_۱۳۰۹)، نقاش، مجسمهساز و مترجم پیشرو که تمام زندگیاش جنگ بود با خرافه، سنتهای پوسیده و دوری گزینی از هنرمندان سازشگر با نظام و تفکر تمامیتخواه.
از گفتوگوی او با مجله آرش، سال ۱۳۴۳
@gooshe
*پوزیسیون (Position) به معنای موضع، جایگاه یا موقعیتی است که فرد از نظر فکری، اخلاقی، سیاسی یا اجتماعی در برابر جهان یا مسائل زندگی اختیار میکند. | 3 940 |
| 8 |  +1نسخه کامل نمایش (تلهتئاتر) عروسکها، نویسنده و کارگردان: بهرام بیضایی، نوشته در سال ۱۳۴۱ و پخششده از تلویزیون در سال ۱۳۴۶؛ بخشهایی از آن در اینجا آمده آمده.
نمایش: عروسکها
نویسنده و کارگردان: #بهرام_بیضایی، ۱۳۴۶
بازیگران: #حسین_کسبیان، #بهمن_مفید، عنایت بخشی، #منوچهر_فرید، جمشید لایق، محمود دولتآبادی، سعید اویسی و #نصرت_پرتوی (در نقش مروارید)
@gooshe
📍نمایش در دو حجم، دو کیفیت و دو اندازه با شرایط اینترنت... | 3 995 |
| 9 | این درد آخرم بود که فریاد زدم
«شما خیال میکنید من غمگینم که ایران رو ترک کردم؟ نمیدونین چه بلایی سر من آوردند. نمیدونین چه خاکی به سر من کردند. چه دلی از من شکستند.»
#منوچهر_فرید (۱۳۱۶-۱۴۰۵) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون که به دلیل اعتقادش به باور و دین و آیینی دیگر از ایران رانده شد. هنرمندی گزیدهکار، توانا، با ایمان به آنچه روی صحنه و جلوی دوربین میبرد. در سرزمینی که از ۴۸سال پیش انگار هیچکدام اینها در آن ارزشمند نیست. سرزمین رفتگان بیبازگشت، سرزمین دلشکستگان تبعیدشده و بلادیدگانی که مجبور به ترک خاکش شدند و در فرودگاهش گفتهاند: خدایا نجاتم دادی.
@gooshe
ویدیوها: برشهایی ازگفتوگوی منوچهر فرید با رادیو نشاط، مژگان پازوکی، ۲۰۱۹ و ماندن با نماندن، رسانه پارسی، ۱۴۰۲
@gooshe | 3 502 |
| 10 | فقر فکاهی نیست که به آن بخندم
سهراب شهیدثالث: میخواستیم صحنهای را در «طبیعت بیجان» فیلمبرداری کنیم و گفته بودم برای این سهنفر تاسکبابی درست کنند. زهراخانم که نقش پیرزن و همسر سوزنبان در منطقهای دورافتاده را بازی میکرد، پرسید حالا باید چی کار کنیم؟ گفتم: هیچی. روزی زمین غذا میخورین.
گفت: ای خدا! ما که همیشه گدا بودیم، حالا توی فیلم هم باید نقش گدا رو بازی کنیم.
- مصاحبهکننده پشت دوربین، میخندد...
- سهراب شهیدثالث: من هیچوقت به اینچیزها نخندیدم. این چیزها فُکاهی نیست. وقتی زهراخانم اینقدر بزرگوارانه این حرف را زد انگار سیخ داغی را بچسبانند روی قلب من.
✍️#گوشه
@gooshe
از مستند «سفر سهراب»، ساخته امید عبدالهی، سال ۱۳۹۵، درباره #سهراب_شهیدثالث (۱۳۷۷-۱۳۲۳)، فیلمساز، فیلمنامهنویس و تدوینگر، از پیشگامان موج نوی سینمای ایران که سبک سینمای نوآورانه و خلاق او در دنیا طرفداران زیادی پیدا کزد، ولی فیلمهایش در ایران در زمان خودش و حتی بعدها چندان مورد پسند نبود.
او که بعد از مهاجرت و تبعید، مدتها در پاریس و وین پلهها و پنجره تمیز کرده، در نامهای نوشته، در سرزمین مادری اجازه پیدا کرده دو فیلم سینمایی بسازد و یازده فیلم بعدیاش را در آلمان ساخته.
#سهراب_سهید_ثالث یکی از مهمترین فیلمسازان عصر ما بود که ۲۸ سال پیش، در غربت، دل در وطنی که میگفت، جوابش کرده، در چنین روزی در تبعید از دنیا رفت.
@gooshe | 4 526 |
| 11 |  +9«ناامید نیستم ولی امید بیخودی هم ندارم. کلا آینده جهان رو بد میبینم.»
لیلیت تریان (طریان) (۱۳۹۷-۱۳۰۹) مجسمهسازی که مفهوم مجسمهسازی مدرن را در ایرانِ دهه ۱۳۴۰ جا انداخت و بعد از انقلاب به اجبار خانهنشین شد و تدریس و آموزش مجسمهسازی او مثل بقیه همکارانش در دانشگاه تا سالها ممنوع شد.
@gooshe | 6 158 |
| 12 | لیلیت تریان: امید؟ الان؟ به چی؟
خاک این سرزمین را از جمله کسانی پاس داشتهاند که در ظلمت و سیاهی دهه شصت، بین رفتن و ماندن، شهادت و زندگی، پناهندگی و درماندگی و سوختن و ساختن، انتخاب کردند. سالهایی که خاک مرگ پاشیده بودند بر این سرزمین و راهی نبود جز انتخاب بین سازش با حکومت یا ایستادن در برابرش با ابزار هنر، بین حلشدن در زشتی و نازیبایی، پذیرفتن ناپاکی، همدست شدن با شر یا انزوا و خانهنشینی، زندان، شلاق، ممنوعیت قلم و شکستن ساز و بوم و تخته و تباهی رنگ و سنگ و گِل.
کسانی بودهاند که از همان سالها با خود عهد بستند که برای ساختن میهن و رساندن مشعل روشن هنر به دست دونده بعدی باید از وطن تعریف تازهای بسازند.
#لیلیت_تریان (طریان)، هنرمند ارمنیتبار ایرانی که در دهه ۱۳۴۰ خورشیدی، مفهوم مجسمهسازی را در ایران تغییر داد با همان نگاه مدرن، نشان داد حفظ یک سرزمین تنها با دفاع نظامی و کشتهدادن در جنگ یا دعوا بر سر پرچم نیست.
مجسمههای مدرن او و تلاشش برای جاانداختن مفهوم تازهای از مجسمهسازی در ایران، از او سرباز دقیق و منظمی ساخت که برای هنر آن هم در اوج ممنوعیت هنر با تمام جریمهها و تنبیهها میجنگد.
آشناییاش با جریانهای مجسمهسازی قرن بیستم، تحصیلاتش در رشته مجسمهسازی در فرانسه و تلاشش برای آموزش نسلهای تازهنفس از او هنرمندی ساخت که برای حفظ مرزهای هنر در ایران میجنگد، کم نمیآورد و خانهنشینی اجباری، تحقیرشدن، نابودی مفهوم مجسمه و طرد شدنش از دانشگاه هنرهای تزئینی تهران همراه با ممنوعیت آموزش مجسمهسازی و خط قرمزهای ساخت مجسمه، او را قویتر کرد.
نومید شد ولی امیدش را در شور جوانانی پیدا کرد که سالها بعد به مجسمهسازان برجسته این سرزمین تبدیل شدند. برای همین بود که در سالهای آخر زندگیاش با اینکه امیدی به چیزی جز طبیعت و گلهایش نداشت، میگفت:
«من مهاجرت نکردم چون میخواستم اینجا چیزی بسازم. میتوانستم در فرانسه، مجسمهسازی را آزاد و بیمانع آموزش دهم ولی ایران را انتخاب کردم با تمام ممنوعیتها، سانسورها و ناامیدیها، چون جوان هنرجو در ایران، بیشتر به من احتیاج دارد.»
خاک این سرزمین را همین بزرگان بیادعای خاموش حفظ کردهاند؛ هنرمندانی که با قلم و ساز و کاردک شکسته با صدای خفهشده در گلو، از هویت تاریخی و ملی این سرزمین دفاع کردهاند؛ بیداد، بیادعا، بیصدا اما گویا و روشن و دلیر و عهدبسته.
✍ گوشه
@gooshe
@artebox
ویدیو: بخشی از مصاحبه آرتهباکس با لیلیت تریان (۱۳۹۷-۱۳۰۹)، مجسمهساز و استاد دانشگاه که بعد از انقلاب به زور خانهنشین شد و اجازه تدریس نداشت.
@gooshe | 5 349 |
| 13 |  یکم تیرماه، آخرین تولد #عباس_کیارستمی (۱۳۹۵_۱۳۱۹)، در بستر بیماری، در تاریکی، اضطراب، در میان دوستان و خانواده نگران... ناتوان و رنجدیده و دردکشیده.
شبیه آنچه در هایکوی خودش سروده:
روز باشکوه تولد
روز تلخ مرگ
چند روزی در میان
یکم تیرماه، تولد عباس کیارستمی و ۱۴ تیرماه سالروز مرگ او و چند روزی هم در میان...
@gooshe | 4 031 |
| 14 |  #آنا_مانیانی (۱۹۷۳_۱۹۰۸)، از مهمترین و توانمندترین بازیگران زن سینمای ایتالیا بود که کارگردانهایی مثل #روسلینی، #ویسکونتی، #پازولینی و فلینی بارها در فیلمهایشان از او بهترین بازیهای سینما را گرفتند.
اما او خواننده نامداری هم بود که البته هر آوازی نمیخواند و تن به هر نوع موسیفی نمیداد.
آنا مانیانی با چهره غمگین معروف و آن چشمهای رنجدیده در صحنهای از فیلم La Sciantosa (آلفردو جانتی)، در نقش خوانندهای که اجازه ندارد آواز بخواند ولی مجبورش کردهاند در جبهه جنگ فقط برای سربازان بخواند، ترانهای را میخواند درباره جنگ بیثمر که هیچ ندارد جز نابودی دو طرف و هیچ نمیکند جز نابودی آرزوهای جوانی.
جنگی که سربازانش با فکر به عشقهای زندگیشان و آینده نامعلومشان، روزهایش را میگذرانند.
@gooshe
* Anna Magnani
Movie: La Sciantosa, Alfredo Giannetti, 1970
@gooshe | 3 971 |
| 15 |  فیلم کامل «خاک سر به مُهر»، به کارگردانی #مروا_نبیلی، سال ۱۳۵۶، نسخه مرمت شده، کیفیت 720
@gooshe | 5 045 |
| 16 |
داستان شورش دختری روستایی
یکسال پیش از انقلاب ایران، زن جوانی، تحصیلکرده در رشته سینما از نیویورک به ایران آمد تا خواهرش را در جنوب ببیند، اما تصادفی با روستایی در خوزستان آشنا شد که با سنت، خرافات، تعصب و زنستیزی محاصره شده بود.
کمی آنطرفتر از روستا، شاه پروژه شهرسازی را شروع کرده بود و قصد داشت با امکانات، رفاه، بهداشت، مدرسه، سپاه دانش و زندگی مدرن از دشواری زندگی روستاییان بکاهد، ولی اهالی روستا از رفتن به آن و گذشتن از این دنیای کوچک پر از جهل خودداری میکردند.
مروا نبیلی، در دانشگاه تهران، رشته نقاشی خوانده بود و استادش #فریدون_رهنما تشویقش کرده بود، برای ادامه تحصیل، فیلمسازی را خارج از ایران دنبال کند.
و حالا مروا، فیلمساز جوان از نیویورک برگشته، از دیدن زندگی دخترک نوجوان روستایی که زیر فشار اهالی و خانواده باید حتما ازدواج میکرد، به شدت تکان خورد. نوجوان بدون داشتن سواد یا تجربهای خارج از روستا، با سرسختی راه خودش را انتخاب کرده بود. راهی برای مبارزه با خرافات و عُرف و طریقه کهنه و زمینگیرکننده.
مقاومت او نه گفتن بود، نپذیرفتن و مشارکت نکردن در آنچه برای او زندانی تنگتر از امروزش میساخت.
مقاومت او زیربارنرفتن خواسته نظام بود، آن هم در فضای بسته، محاصره شده مردانه که نه گفتن زنان در آن معنایی نداشت جُز دیوانگی.
#مروا_نبیلی با الهام از این دختر نوجوان، با اهالی همان روستا و فقط با یک بازیگر حرفهای (فلورا شباویز) در شش روز فیلم «خاک سر به مهر» را ساخت. نگاتیوها را در اوج شکلگیری اعتراضهای انقلاب ۵۷ به آمریکا برد و از ایرانیهای نیویورک برای دوبله و صداگذاری فیلم کمک گرفت.
او در دوران شکوه رقص و آواز فیلمفارسی، در اوج ستارهسازی سینمایی مردمپسند، از دختر نوجوانی گفت که با سکوت و تنهاگزینی و پناهبردن به طبیعت، «نه» میگوید؛ دنبال آزادی فردیست و کنش اجتماعی و سیاسی او در میان روستاییان دهه پنجاه خورشیدی، رد کردن همه آنچیزیست که نظام تعریفشده برای او میخواهد. مقاومتی که این نظام سرسخت را میلرزاند و به بحران میکشاند.
روستاییها که خودشان محاصره شده در ناآگاهی و نادانیاند، فقط یک تعریف برای زنی دارند که اهل مدارا نیست، اهل پذیرفتن و زیر بار زور رفتن نیست؛ او جنزده شده، بیمار است و باید درمان شود تا اطاعت کند.
فیلم: خاک سر به مهر، #مروا_نبیلی، ۱۳۵۶
@gooshe
*این فیلم مروا نبیلی که اولین ساخته سینماییاش است، هیچوقت در ایران نمایش داده نشد، اما در جشنوارههای خارجی از آن استقبال شد و قدر دید تا چندسال پیش که نسخه مرمتشده آن اکران شد.
فیلمی که از آن در دنیا به عنوان یکی از اولین و مهمترین آثار فمینیستی #سینمای_ایران یاد میشود.
@gooshe | 5 197 |
| 17 |  +1بخشی از فیلم «مرگ استالین»، ساخته آرماندو یانوچی، ۲۰۱۷، صحنهای که خروشچف، با توطئه و برنامهریزی قبلی، لاورنتی بریا، یکی از قدرتمندترین مردان اطلاعاتی و امنیتی دوران #استالین را به دلیل جنایتها و همدستیاش با استالین و جاسوسی برای کشورهای خارجی متهم میکند و نقشه محاکمه و اعدام او را عملی میکند. (در دونسخه دوبلهشده و زبان انگلیسی)
فیلم مرگ استالین کمدی سیاه است و گرچه براساس رویدادهای تاریخی ساخته شده ولی کارگردانش گفته، نباید از آن انتظار فیلم مستند داشت.
نسخه دوبلهشده فیلم، صحنههای حذفشده و دستکاری و سانسور دارد.
Movie: The Death of Stalin, Armando Iannucci, 2017
@gooshe
متن مرتبط با ویدیو... | 3 245 |
| 18 | گزارشی از میلبروک
#تیموتی_لیری Timothy Leary روانشناس آمریکایی، نویسنده و یکی از جنجالیترین چهرههای ضدفرهنگ دهه ۱۹۶۰ آمریکا بود.
استاد رشته روانشناسی در هاروارد که روی آگاهی، شخصیت و تجربههای روانی پژوهش میکرد. او در دهه ۱۹۶۰ آزمایشهایی درباره مواد روانگردان انجام داد که باعث اخراجش از هاروارد شد.
او معتقد بود انسانها باید
از ساختارهای اجتماعی تعیینشده و ارزشهای تحمیلشده فاصله بگیرند و راه شخصی خود را برگزینند؛ برای همین به نماد تهدید نظم اجتماعی در آمریکا تبدیل شده بود.
در میانه دهه ۱۹۶۰، لیری و گروهی از هنرمندان، نویسندگان و پژوهشگران در عمارتی بزرگ در شهر میلبروک در نیویورک زندگی میکردند؛ عمارتی که نوعی آزمایشگاه اجتماعی بود و افراد درباره آگاهی، معنویت، هنر و تجربههای شخصی بحث و آزمایش میکردند.
#یوناس_مکاس، فیلمساز نوگرا و پیشرو لیتوانیایی_آمریکایی، حدود ۱۲ دقیقه از زندگی آرام و شاعرانه هنرمندان و تموتی لیری در این عمارت فیلم ساخته، اما روی این تصاویر، صدای مصاحبهای با کلانتر محلی را گذاشته که از یورش پلیس به این عمارت دفاع میکند.
مکاس در ابن فیلم کوتاه نمیگوید پلیس دروغ میگوید یا اشتباه میکند، بلکه فقط دو چیز را کنار هم میگذارد:
تصاویر تابستانی، آرام، انسانی و گیرای زندگی و صدای خشک مقام رسمی که با زبان ترس، تهدید و کنترل حرف میزند.
فیلم گزاشی از میلبروک، یکی از مهمترین فیلمهای کوتاه یوناس مکاس است؛ نه به این دلیل که درباره تیموتی لیری است، بلکه به این دلیل که او از خاطرهای شخصی برای نقد سیاسی تند و تیزی استفاده میکند تا نشان دهد نهادهای مسئول تا چه اندازه میتوانند با دروغ و پروپاگاندا کار خود را توجیه کنند.
این فیلم مکاس را یکی از سیاسیترین و مهمترین آثار او میدانند بدون اینکه اعتراضی سیاسی یا خشونت یا کنش سیاسی را نشان دهد.
* Report from Millbrook, Jonas Mekas, 1966
@gooshe | 3 640 |
| 19 |  +5«جهان بسیار زیباست اگر به آن نگاه کنی، اما بیشتر مردم چندان نگاه نمیکنند و نمیبینند.»
پنج اثر مهم از #دیوید_هاکنی (۲۰۲۶_۱۹۳۷)، نقاش، طراح، عکاس و هنرمند نوگرا و پیشرو که از دنیا رفت.
1- Portrait of an Artist (Pool with Two Figurines), David Hockney, 1972
2- My Parents, David Hockney, 1977
3- Mr and Mrs Clark and Percy, David Hockney, 1971
4- A Closer Grand Canyon, David Hockney (1998)
5- Mulholland Drive: The Road to the Studio, David Hockney, 1980
@gooshe | 4 949 |
| 20 |  +2پرآشوبترین بخش این نقاشی، حاصل صبورانهترین فرایند نقاشی است. هیچ انسانی در این نقاشی نیست، ولی دیوید هاکنی در لحظهای گذرا در محیط وسیعی، تنهایی انسان را نشان میدهد:
«دوست داشتم لحظه و حالتی را نقاشی کنم که دو ثانیه طول میکشد اما دو هفته زمان میبرد تا کشیده شود.»
#نقاش، طراح و عکاسی که شیفته لحظههای ساده زندگی بود:
من می توانم از تماشای قطرههای باران روی چالهای آب و دیدن علفی معمولی در دشت، هیجانزده شوم.»
#دیوید_هاکنی (۲۰۲۶_۱۹۳۷)، نقاش، طراح، عکاس، طراح صحنه و از پیشگامان و بنیانگذاران پاپ آرت در دهه ۶۰ میلادی.
Painting: A Bigger Splash (1967) David Hockney (1937_2026)
@gooshe | 3 898 |
