کانال راسخ | 🇵🇸

بوسه‌ای از جنس نبوت در روزگاری که برخی، خشونت را نشانه‌ی مردانگی می‌پنداشتند و گمان می‌کردند سنگدلی، وقار و هیبت می‌آورد، پیامبر خدا ﷺ معیار دیگری را به انسان‌ها آموخت؛ معیار رحمت. او به ما فهماند، کسی که دلش برای کودکان نرم نمی‌شود، در حقیقت از گوهر رحمت بی‌بهره است؛ و قلبی که از رحمت خالی شود، زیباترین ویژگی انسانی خود را از دست داده است. روزی گروهی از اعراب نزد پیامبر ﷺ آمدند، در حالی که نوه‌اش، حسن بن علی رضی‌الله‌عنهما، در کنار او بود. پیامبر ﷺ او را بوسید. اعراب با تعجب پرسیدند: «شما فرزندانتان را می‌بوسید؟» فرمود: «آری.» گفتند: «به خدا سوگند، ما هرگز فرزندانمان را نمی‌بوسیم.» پیامبر ﷺ فرمود: «اگر خداوند رحمت را از دل‌های شما گرفته باشد، من چه می‌توانم بکنم؟» چه بسیار پدرانی که چنان گرفتار خشونت‌اند که گویی دل‌هایشان از سنگ است، و گمان می‌کنند، ابراز مهر و عاطفه با مردانگی سازگار نیست. در حالی که پیامبر ﷺ مردانه‌ترین انسان بود، و همین مردانگی، هرگز او را از ابراز محبت و مهربانی بازنداشت. فرزندان شما، بیش از هر چیز، احساسی را که در کنار شما تجربه کرده‌اند به خاطر خواهند سپرد. نه مبلمان گران‌قیمتی را که خانه را با آن آراستید، نه خودروی لوکسی را که سوارش شدند، نه غذاهای رنگارنگی را که برایشان فراهم کردید، و نه تخت‌های راحتی را که بر آن خوابیدند. آنچه برای همیشه در خاطرشان می‌ماند، چیز دیگری است: شانه‌ای که هنگام شکستن زیر بار سختی‌ها به آن تکیه کردند، آغوشی که پسر، پس از مردود شدن در امتحان، در آن آرام گرفت، و آغوشی که دختر، پس از شکست یک خواستگاری یا نامزدی، در آن پناه یافت. • سخنان گرم و دلگرم‌کننده‌ات، • لحظه‌های سرشار از مهربانی، • قصه‌های پیش از خواب، • شام دیرهنگامی که برای خوشحالی آنان، • قانون‌های خانه به خاطرش کنار گذاشته شد، • تعریفی که در حضور دیگران از آنان کردی، یا زخمی که با تمسخر بر دلشان گذاشتی، • هدیه‌های موفقیت، • غافلگیری‌های روزهای شادی، • سفرهای خانوادگی، • و لبخندهایی که بر چهره‌شان نشاندی. تنها همین‌هاست که در حافظه فرزندان باقی می‌ماند. اگر این‌ها را از دست بدهی، هیچ‌یک از کارهایی که بعدها انجام دهی، جای خالی‌شان را پر نخواهد کرد. «اگر خداوند رحمت را از دل‌های شما گرفته باشد، من چه می‌توانم بکنم؟» پیامبر ﷺ با همین یک جمله، حقیقت را روشن ساخت. رحمت، یک فضیلت اخلاقیِ حاشیه‌ای یا عادتی اجتماعی نیست؛ بلکه نشانه زنده بودن قلب است. کسی که نمی‌تواند کودکی را با مهر ببوسد، چگونه می‌تواند امانت انسانیت را بر دوش بکشد؟ دل‌هایی که رحمت از آن‌ها گرفته شده باشد، با ادعای ایمان یا پرگویی، دوباره زنده نمی‌شوند. پیامبر ﷺ آمد تا انسان را به انسانیتش بازگرداند و به ما بیاموزد: دینی که دل را نرم نکند، دینِ محمد ﷺ نیست. ایمانی که مهرش به ضعیفان نرسد، ایمانِ کامل نیست. و کسی که برای خانواده خود خیر و مهربانی نداشته باشد، برای دیگران نیز خیری نخواهد داشت. • ادهم شرقاوی