〔⚚ sᴀᴜᴅᴀᴅᴇ 🏁〕

با هر قدمی که جلو می‌آمد، من عقب می‌رفتم… تا وقتی پشتم به دیوار خورد. لبخند کجی زد آهسته نزدیک شد… آن‌قدر که نفسش روی پوستم نشست. — پرنسس… چرا فرار می‌کنی؟ گلوی خشکم را صاف کردم. — ولم کن مارتیلیو… دستش دو طرفم به دیوار خورد. راه فرار بسته شد. خم شد. نگاهش از چشم‌هایم پایین آمد… مکث کرد 👀 — اگه واقعاً می‌خواستی برم… زمزمه‌اش آرام بود، اما خطرناک: — این‌قدر نمی‌لرزیدی… قلبم دیوانه‌وار می‌کوبید دستش زیر چانه‌م نشست و صورتم را بالا آورد. — یه بار دیگه بگو ولم کن… ولی این‌بار سعی کن دروغ نگی. لب‌هاش فقط چند نفس با من فاصله داشت… و درست همون لحظه که انگار قرار بود همه‌چیز تغییر کنه....👀🫦💥 https://t.me/+S6KDSRy50iA4NmU0 9صب بپاک