🍀🍀 ( یادداشت های یک پزشک/روانشناس.....دکتر اخوین☘)

🍀فرصت رستگاری 🖊گاهی تردید میکنم که آیا برآیند تمام سالهای طبابتم، مثبت بوده است؟ "کارل گوستاو یونگ"، در یکی از سخنرانی هایش در آمریکا گفته بود که فقط در یک سوم درمانهایش موفق بوده، یک سوم از مراجعینش بهبودی پیدا نکرده اند و یک سوم هم بدتر شده اند!!!!! بنابراین میدانم که قرار نیست بتوانم همیشه موفق شوم. ولی آنچه همواره سرلوحه اعتقادی کارم بوده، این است که مراقب باشم به کسی آسیب نرسانم. بی تردید هیچ وقت آگاهانه آسیبی به مراجعینم نرسانده ام. گفتن نمیدانم، کار من نیست، من به درد شما نمیخورم و از عهده من برنمی آید برایم راحت است. البته حتی در این موارد هم، بی خیال مراجعین نمیشوم. تا جایی که بتوانم راهنمایی درست و هدایت مراجعین به مرجع درمانی کارآمد در زمینه بیماری شان را وظیفه خود میدانم. سر لوحه کارم این عبارت است: "پزشک گاهی بیماران را درمان میکند، اغلب آنها را تسکین میدهد. اما همیشه باید به بیماران آرامش دهد."       با اینحال، مواردی بوده که با نارضایتی و اعتراض مراجعینم مواجه شده ام و از این بابت هم بسیار خرسندم. چرا که هشدار ایشان مرا در تصحیح عملکرد و پیشرفت دانش و آگاهی ام یاری بسیار رسانده است. با این همه، گاه اتفاق هایی می افتد که هرچند به ظاهر زیبا، انسانی و خرسندکننده است، ولی در نگاه عمیق تر هشداری است به من، در ادامه مسیر حرفه ایم به سبک و سیاق سابق و آن وابستگی و دلبستگی بیش از حد گروهی از ایشان به خودم است. در این یک ماهی که مطب نبوده ام، حجم پیام های مبنی بر دلتنگی، بسیار است. چند تن از مراجعینم از درب بسته مطب عکس گرفته اند و برایم فرستاده اند. حتی همکارنم در مطب، چه منشی هایی که زحمت هماهنگی ویزیت های مجازی را انجام میدهند و چه سایر همکاران درمانگرم، مکررا" جای خالی ام را اعلام میکنند. و این مرا کمی نگران کرده است. نگران از اینکه نکند بخشی از مسیر را اشتباه رفته باشم که موجب این حجم از دلبستگی و وابستگی شده باشم. چون رسالت روان درمانگری را این میدانم که همراهی کنم تا آدمی خود را پیدا کند و یاورش باشم در جستجویش، بدون اصرار بیهوده در حقنه کردن یک جهان بینی خاص و بدون تعصب در انحصار عقیده و قرار نیست درمانگر، حل المسائل مراجعش باشد. اما آنچه مایه دلخوشی ام است و مرهمی بر ابن نگرانی، و باعث میشود به جنبه ی خوب و خوشبینانه این ارتباط عمیق بنگرم، نقشی است که بعنوان یک درمانگر همراه، در بحرانهای فردی و اجتماعی، ایفا میکنم. در بحران ها، از آنجا که با اوج هیجان، عواطف و احساسات روبرو هستیم، امکان نقش بستن عمیق تر تصویر و کلام درمانگری که میکوشد با همدلی موثر، فراتر از درمان و تسکین، در آرامش مراجعین تاثیر مناسبی بگذارد، در ذهن ناخودآگاه مراجع وجود دارد. شخصن این زمانهای خاص را "فرصت رستگاری" مینامم. فرصتی که به گمانم در سال گذشته در برهه ای از روزگار، نصیب بسیاری از پزشکان، من جمله من شد. شاید این فرصت رستگاری، تعریفی از همان "عاقبت بخیری" باشد. 🍀#دکتر_حمید_اخوین‌.۱۴۰۵/۳/۲۶🍀 Https://Telegram.me/HypnoseChannel Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein