🍀🍀 ( یادداشت های یک پزشک/روانشناس.....دکتر اخوین☘)

⭐️ شهاب... 🖋دو شب پیش، در اولین روز پاییزی دوستی که میداند چقدر شیفته ی پاییزم، از من پرسید، هیچ تعلق خاطری به تابستان نداری؟ و گفتم چرا..... آسمان و ستاره هایش.... در تهران قدیم که هوایش پاک بود و آسمانش پاک تر و خانه ها عمدتا ویلایی و شخصی، ما همچون اکثر مردم، شب ها در پشت بام میخوابیدیم و بزرگترین لذت من، چشم دوختن به آسمان پرستاره تهران بود. لذتی که هیچ وقت در رشت نصیبم نشد، نه پشت بامی بود که بخوابیم و نه هوای شرجی اش اجازه میداد و آسمانش نیز شاید به جهت اشباع هوا از رطوبت، کم ستاره و عمدتا" بی ستاره! بود. از دیگر لذت های خواب شبانه در فضای باز، رویت شهاب ها بود. نمیدانم اولین بار کی و کجا، ولی شنیده بودم که که هر آرزویی با دیدن شهاب از ذهن بگذرانم، برآورده میشود و من شب ها در حالی که غرق در تماشای آسمان و ستارگان میشدم و با رویت "دب کبر" و "دب اصغر" ، که در یافتنشان، تبحر پیدا کرده بودم، دنبال ستاره قطبی و سمت شمال میگشتم، در کسری از زمان که شهابی را رویت میکردم، آرزوهایم را از ذهن میگذراندم. امشب، به فاصله دو روز از تعریف خاطره ی آسمان و شهاب برای آن دوست، "شهاب"، برادر کوچک تر دوست عزیزم "آرش" چشم از جهان بست. همواره بدین اندیشیده ام که نام ها، بخشی از سرنوشت را میسازند... شهاب، “پاره‌ای از آتش، ستاره دنباله دار و سنگی آسمانی است که بر اثر برخورد با زمین میسوزد.. شهاب، درخشش و قدرت را تداعی می‌کند. ولی افسوس که عمری کوتاه دارد... شهاب ها میآمدند و میرفتند... و من آرزوهایم را به آنها گره میزدم.. آن وقت ها فکر میکردم که احتمالا خود شهاب ها، آرزویشان این است که مبدل به ستاره ای شود... و شاید خیلی از ستاره های روشنی بخش و راهنما در آسمان، خود شهاب هایی بوده اند که به آرزویشان رسیده اند.... آرش جان من، رفیق عزیز ایام شباب.. تردید ندارم شهاب عزیز ما نیز، آرزو یا آرزوهایی را برآورده کرده... خوشابحالش... خیلی ها.... در عمری درازتر، ارزش گره زدن آرزویی به وجودشان را نداشته اند.... شهاب رفت، ولی یاد و خاطره اش چون ستاره ای درخشان باقی می ماند سالهای زیادی بود که به آسمان نگاه عمیق و طولانی، نکرده بودم.... امشب به یاد شهاب دقایقی، به آسمان نگاه کردم... و در دل با او خداحافظی کردم و آرزویی را با تصور چهره ای که از او به یاد داشتم، به او سپردم.... روحش شاد و یادش گرامی باد... آرش جان، سه تارت را بردار و در سوگش بنواز و بخوان... ديشب صبور و خسته و دلگير و سر گران اين آشنا چو سايه گذشت از کنار شب امشب به هوش باش که آن سايه‎وار دوش همچون شهاب مي‎گذرد از حصار شب 💥رشت.#دکتر_حمید_اخوین.۱۴۰۵/۷/۳ ⭐️ پی نوشت: به امید روزی که نه برای  مشاهده ی رفتن موشک ها، بلکه برای تماشای آمدن شهاب ها چشم به آسمان بدوزیم و به تحقق آرزوهایمان دل بندیم. Https://Telegram.me/HypnoseChannel Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein