اتاقی از آن خود

این تابستون همینکه از دست خودم جون سالم به در بردم خیلی بود.

در جبهه غرب خبری نیست / اریش ماریا مارک

در جبهه غرب خبری نیست / اریش ماریا مارک

گاهی یک کسایی بعد از سال‌‌ها برمی‌گردن به زندگی‌ت، که قطع به یقین مطمئن بودی حتی دیگه بهت فکر هم نمی‌کنن. چیه این زندگی که هر ثانیه‌اش پُر از اتفاق‌های غیرقابل‌پیش‌بینیه.

تا اینجا خیلی خوشم اومد از کتاب جدیدم 🥲

آدمی اندوه و رنج زندگی را تنها به این امید تحمل می‌کند که در پایان به رستگاری برسد. غافل از این‌که زندگی واقعی همین رنج و اندوهی‌ست که گریبانش را گرفته و در پایان هیچ رستگاری‌ای در انتظارش نیست.

بترس و ادامه بده. خسته شو و ادامه بده. گریه کن و ادامه بده. تو فقط ادامه بده!

امیدِ بی‌جا عینِ مورفینه؛ دردی رو دوا نمی‌کنه، ولی نمی‌ذاره به‌موقع بفهمی داری از درون تموم می‌شی.

بعضی غم‌ها از تنهایی نیست؛ از اینه که هیچ‌کس بلد نیست به تنهاییِ تو نزدیک بشه.

خبر خاصی ندارم. زندگی از من جلو زده و من دارم بیشتر از قبل تلاش می‌کنم تا برسم به او. حرف زیاد هست توی سرم؛ ولی حرف کم است توی زبانم. تلاش می‌کنم و دنبال زندگی می‌دوم؛ اما او انگار سرعتش بیشتر است. خبرهای خوب اگر می‌خواهی، شرمنده‌ات می‌شوم.

من نمیگم چرا داریم به گا میریم من میگم چرا انقدر سرعتمون زیاده